Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Een Affo en wat nieuws

Hè hè, eindelijk zit ik weer eens achter mijn laptop om een berichtje te schrijven. Ik kwam er gewoon niet aan toe. Zóveel gebeurd in de laatste maanden. Maar af en toe wel tijd genomen voor wat handwerk met als resultaat een Affo! Kijk, hier ligt hij op een stoel, helemaal klaar, dacht ik ....


Maar opgehangen aan de muur zagen de randen er niet uit, snik. Die lubberden verschrikkelijk. Had ik eigenlijk ook wel kunnen verwachten, want de buitenste smalle border had ik niet doorgequilt. Dus....


De bies er weer afgepeuterd en die border doorgequilt. Ja! Toen hing hij goed.


Ik heb hem gemaakt voor onze dochter Lucia. Dus moest er een speciaal etiket op komen. Die maakte ik van deze foto:


En nu hangt hij voorlopig bij haar op kantoor en geniet ze er van.


Intussen ben ik met het quiltje uit de Quiltmania begonnen. Heerlijk tijdens storm en regenbuien in de caravan.


Chago maakt beslag voor pannenkoeken klaar. Super gezellig en lekker. We hebben die 10 dagen in de caravan genoten!

Nu eerst aan de lunch met jongste kleindochter (die eet hier altijd op maandag en vrijdag tussen de middag) en dan ga ik tijd nemen om jullie blogs weer eens te bekijken.

Fijn weekend allemaal en liefs van mij.


Irma

Woensdag 13/9
De caravan schudt heen en weer. De wind rukt met geweld aan de voortent. De regen klettert met vlagen op het dak, met veel lawaai. Door het dakraam zien we de donkere wolken voorbij gieren en de hoge bomen die achter ons staan, diep doorbuigen. Hier is het al erg, hoe zou het thuis, meer aan de kust, zijn? Spannend. Maar niets vergeleken met Irma!

Al jaren is Chago bezig gegevens te verzamelen over zijn voorouders en verlangt hij er naar een keer de kleine Bovenwindse eilanden in het Caribisch gebied te bezoeken. Antigua, St. Kits, Nevis, Engelse eilandjes. Daar zijn zijn ouders, groot- en overgrootouders opgegroeid.
En nu was het dan zover! Samen met oudste kleindochter Louis(anne) gaat hij op reis. Louis studeert culturele antropologie en als afstudeerproject mag ze een onderzoek doen naar de voorgeschiedenis van de familie. Geweldig. Thuiswerk in archieven, dan naar die kleine eilanden, daarna naar Aruba waar nog familie woont. De reis wordt gepland. Eerst rechtstreeks met vliegtuig naar St. Maarten, vandaaruit met kleiner vliegtuig naar Antigua. Op 3 oktober zullen ze vertrekken.......
Maar dan komt Irma. Met volle kracht bezoekt ze St. Maarten en laat het eiland verwoest achter. Ook de kleine eilanden Antigua en Barbados worden met kracht geraakt.

(foto's van internet uiteraard)

De plannen moeten aangepast. Louisanne heeft zojuist alle geinteresseerden een mail gestuurd waarin ze heel mooi en duidelijk beschrijft wat zij en opa hebben besloten:

Zoals u weet zouden mijn opa en ik in oktober afreizen naar de Boven- en Benedenwindse Eilanden om daar de archieven in te gaan en onze familiegeschiedenis uit te zoeken. Gezien de huidige omstandigheden op Sint-Maarten, het basiseiland van waaruit we te werk wilden gaan, zijn we even nagegaan wat het verstandigst is. We voelden ons zwaar bedrukt bij het idee dat we de mensen aldaar lastig zouden vallen met vragen over onze familie, terwijl ze bezig zijn hun leven weer op de rails te krijgen.
Na contact met de archieven op Curaçao, de vliegtuig-maatschappij waar we onze tickets hebben geboekt en na gesprekken met mijn onderzoeksbegeleiders, zijn mijn opa en ik met spijt tot de conclusie gekomen dat we ons genoodzaakt zien om dit project te verplaatsen naar het eerste halfjaar van 2018. Dit betekent tevens dat ik in plaats van januari 2018, pas in juni 2018 zal gaan afstuderen. Mijn opa en ik zijn echter niet van plan de rest van dit jaar stil te zitten. We blijven doorgaan met vooronderzoek en gaan kijken hoeveel we hier in Nederland kunnen vinden.
Hoe jammer wij deze situatie zelf ook vinden, het is een minimaal probleem ten opzichte van wat de mensen op de Bovenwindse Eilanden nu doormaken. In gedachten zijn we bij hen en we hopen dat de situatie rond de tijd dat we wel gaan afreizen, verbeterd zal zijn.


Louisanne, je bent een geweldige en lieve meid. Wij vinden het ook ontzettend jammer voor jou, maar wie weet levert de extra tijd die je nu hebt ook extra informatie op.
We houden van je!


Vouwwerk en sterren

Eind juni schreef ik mijn laatste logje. Wat zijn de laatste maanden snel voorbij gegaan en wat is er ook veel gebeurd. Ziekte en overlijden in familie en vriendenkring, zelf door intensief onderzoek gegaan (alles goed hoor!), maar ook genieten van de tuin, bezoekjes en veel meer.
In Feedly (de site waar ik de nieuwe berichtjes van degenen die ik volg altijd kan zien) geeft aan dat ik zo'n 250 berichtjes gemist heb. Valt me nóg mee, ik denk dat meer mensen een blogpauze hadden.

Maar nu wil ik toch wat vertellen en laten zien. Gisteren was ik samen met Ruth naar de Quiltexpositie in Alkmaar. We hebben op ons gemak genoten van alles. Oók van leuke ontmoetingen, bijvoorbeeld met Ria van K. en ook Tineke met haar zus uit Zwitserland. Echt leuk!
Het is natuurlijk nu niet de bedoeling dat ik foto's van quilts laat zien, dat mag pas ná de tentoonstelling. Maar één quilt mag ik wél laten zien. Deze:


Een blikvanger, of liever een "Dreamcatcher", zo heet de quilt. Hangt in de winkel-kraam van Aljona en Jaqueline. Daar zit een verhaaltje aan vast. Eind maart schreef ik dat ik met een geheim projectje bezig was. Dat had met deze quilt te maken. Aljona vroeg mij indertijd of ik een paar van die Russische 'pannenkoeken', vouwwerk, wilde maken, maar dan een beetje anders. Dat betekende een tafel vol lapjes en puntjes en veel denkwerk.


Normaliter begin je in het midden met 6 puntjes met een hoek van 60 graden. Maar nu moest ik een motief uit een lap knippen en rondom in 8 delen werken. Best even lastig. (Aljona geeft daar a.s. zondag een workshop over tijdens de tentoonstelling) Al doende vond ik het wel steeds leuker.


Uiteindelijk had ik er 5, de laatste de grootste, ongeveer 30 cm. Deze gebruikte Aljona op een unieke manier bij het maken van de Dreamcatcher.


De 'sterren' zijn uit een lap geknipt en bijna onzichtbaar vastgenaaid.

Er hangt ook nog een ander quiltje dat ik wel mag laten zien:


Het quiltje over mijn moeder. Ze moest eens weten dat haar foto's daar in de kerk hangen!

Zo, dit was het voor nu. Volgende keer iets heel anders.
 Nu nog een paar dagen écht vakantie vieren.
Lieve groet van mij.