Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten tijdens een begincursus die ik gaf. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog die ik in juli 2008 voor het eerst publiceerde. Ik vond het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt- en andere handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Inmiddels is het augustus 2020 en heb ik besloten te stoppen met bloggen. De Blog op zich wil ik voorlopig nog op internet laten staan.

Mijn laatste berichtje

 

Ja, je leest het goed, dit is mijn laatste berichtje op mijn Blog. Waarschijnlijk ook het allerlaatste. Ik heb er lang over gedaan maar gisteren toch besloten te stoppen met bloggen. Ik moest het een en ander tegen elkaar afwegen en de weegschaal gaf aan: stop! Ik doe het met enige weemoed en weet dat ik het op zekere momenten ga missen. Ik heb jarenlang ontzettend veel plezier gehad in het schrijven, foto's maken en bewerken, reacties te ontvangen en vooral de leuke en fijne contacten die er ontstonden, quiltnieuwtjes te delen en, achter de schermen, ook diepere dingen van het leven uit te wisselen. Ik wil jullie ook bedanken voor al jullie leuke, lieve, soms hele verstandige reacties en woorden die ik de afgelopen 12 jaar van jullie ontving. Ik zal altijd met warme gevoelens aan die jaren terugdenken. Nu sluit ik deze periode af.

Met deze mooie kaart, waarvan ik niet meer weet waar ik die vandaan heb, wil ik jullie nog datgene geven, wat ik altijd het liefste aan iedereen wil geven.


Het ga jullie goed, ook in deze lastige tijd. Met heel veel liefs, Chris




De Haakrol

Jaaa, de Haakrol is klaar, 26 verschillende patroontjes.


 Afgewerkt met een rand. 


Daar ligt hij dan, op het blaadje naast de bank. Netjes opgerold en een gehaakte band er om heen.



Ik heb er aardig wat nieuwe steken bij geleerd. Niet alles is even breed, strak of vlak, maar dat maakt niets uit.

Verder heb ik niet veel te vertellen. Het gaat hier zo z'n gangetje, slakkengangetje af en toe..... Als het enigszins kan, zijn we buiten in de tuin, lezen en houden we zo veel mogelijk contact met onze vrienden.

Een lieve groet van mij en tot een volgende keer.

Carolientje en de tuin

En dan is het al weer juli, worden de dagen al elke dag iets korter. Ondanks de bijzondere tijd waarin we leven, gaan de dagen zó snel voorbij. 
Carolientje heeft haar lente-karweitjes in haar nieuwe outfit allemaal klaar.


Af en toe had ze toch wel haar jasje nodig. Dat bleek bij passen wel een beetje te krap. Geen wonder, Carolientje heeft een aardig dik buikje. Het patroontje moest dus een beetje aangepast worden: langs de voorpandjes werd dezelfde rand gehaakt als langs de onderkant van het jasje. Niet verkeerd toch?!


In de tuin is het heerlijk genieten. Kijk, een klein stukje van de tuin laat ik jullie zien:



Nog heel wat planten staan op punt van bloeien. Tot in november blijft er kleur in de tuin. Dat blijft dus genieten. Voorlopig houden wij ons rustig en zijn er geen vakantieplannen gemaakt. Het is goed zo!

Alle goeds voor jullie allemaal,
liefs van mij.


Ook dit was lang geleden!

Met Ruth van onze Mini-bee, die compleet stil staat, heb ik regelmatig contact. Via telefoon en soms even in de tuin, op afstand.... Wat is dat toch ongezellig! Maar.... omdat ze bezig is met een schoudertas te maken voor een van haar dochters en graag de quiltjes van voor en achterkant met het boventransport op mijn naaimachine wilde doorquilten, zat ze gistermiddag in mijn Idylle achter de machine.


De tas wordt gemaakt van lapjes die ze indertijd, toen ze met het hele gezin in Amerika waren, uit New York meenam. Kijk eens wat ontzettend leuk:


Omdat Joke, ook van onze Mini-bee, vlak achter mij woont, belde ik haar op om er even gezellig bij te zitten, alles op afstand, en te laten zien hoe ver zij is met de quilt voor haar kleindochtertje. Nou, al héél ver:


Oh wat was dat weer even heel gezellig. Kopje thee er bij en een half uurtje kwebbelen.


Dat was echt even heerlijk genieten.

Ik heb dan wel geen quiltwerk onder handen, maar stil zitten doe ik ook niet hoor. Ik liet al eerder zien dat ik mee doe met de Haakrol. Er zitten nu 21 van de 25 weken op de rol:


Zo, dat was het even voor vandaag. Toch leuk om weer wat te kunnen laten zien.
Hoop dat jullie allemaal in goede gezondheid zijn en van een heerlijk weekend kunnen genieten.
Tot een volgende keer!


Zó lang geleden....

Het is al zó lang geleden dat ik mijn laatste siggy ontving, dat was in mei 2016! Maar gisteren zat er weer eentje bij de post. Uit België, van Wouter De Backer, degene die al een tijd de Siggy-lijst beheert. Ik stuurde hem de mijne, de enige die nog in mijn voorraaddoosje zat.


Toch weer ontzettend leuk. Misschien ga ik zo af en toe weer eens wat ruilen. Ik heb het altijd erg leuk gevonden en heb er heel wat fijne contacten aan overgehouden.
Wil je er meer van weten, kijk dan HIER.

*******

Op 15 januari 2008, óók al heel lang geleden, ontdekte ik bij de Sampler in Haarlem die prachtige logcabin quilt, gemaakt door Gré Koopmans, als voorbeeld voor een cursus. Ik werd er door gepakt, volgde de cursus en maakte de quilt in mijn eigen kleuren. Toen ik hem voor het eerst zag, had ik nooit kunnen dromen dat het een quilt met geschiedenis en emotie zou worden. Het hele verhaal, hoe en waarom ik de quilt verkocht en hoe hij bij de afscheidsdienst van Alma haar kist versierde, kan je HIER lezen. Maar dat verhaal is nog niet voltooid. Dat bleek 2 maanden geleden. Toen is, vrij onverwacht, de man van Alma overleden. In Coronatijd, maar niet door het Coronavirus. Het betekende wel dat begrafenis en afscheid anders dan anders moest worden geregeld. Na de begrafenis ontving ik een paar foto's en het verhaal. Wat raakte me dat weer!


Nu versierde de quilt zíjn kist. Met een prachtig bijpassend boeket. Ook passend was de tractor met aanhanger, waarop de kist, bestuurd door een kleinzoon via de lange, prachtige Dorpsweg naar de begraafplaats werd gereden. Op gepaste afstand stonden familie, vrienden, dorpsbewoners langs de weg, klappend als de kist voorbij kwam.
Na de begrafenis verzamelde de naaste familie zich in de grote tuin, rond het haardvuur. Het was prachtig, warm weer en lange tijd konden ze rond dat vuur met elkaar praten en delen. 


Dat raakte me ook enorm. Waarom? Omdat de naam van de quilt is:
"Rond het Haardvuur"

Waarom ik deze naam gaf, kan je HIER en DAAR lezen.


Aan de haak

Vandaag zijn de eerste 3 maanden van dit jaar al weer voorbij en is het 1 april. Vooral de laatste paar weken zijn op een bijzondere manier, als in een droom, voorbij gegleden. Vanmorgen om 7 uur was ik de eerste die onze Deen supermarkt binnenstapte, verschrikkelijk vroeg, maar wel héél rustig.
Vorige week genoten we van het mooie weer en het lekkere zonnetje. Carolientje mocht daar ook even van genieten, in haar ondergoed tussen de viooltjes.


Maar inmiddels is er een jurkje voor haar gemaakt:



Is toch schattig. Er zullen nog wel wat kleertjes bijkomen, denk ik. Voorlopig hebben we allemaal thuiswerk.


En hoe vinden jullie mijn appelbomen?

Ja heus, dit zijn appelboompjes in wording, Pink Lady. Een tijd geleden ontdekte Chago in de appel die hij at een aantal ontkiemde pitten. Daar moest ik natuurlijk iets mee doen en ze groeien nu als kool. Vandaag of morgen gaan ze in een grotere pot. Ben benieuwd!

Wie vanmorgen ook benieuwd, of liever nieuwsgierig was, was de kat van overbuurvrouw. Boven in de gesnoeide Catalpa had hij een goed uitzicht.



Het is een heerlijk, ondeugend dier, vol ondernemingslust. Gisteren hielp hij mij met onkruid wieden. Nou ja, wieden, het was meer spelen met de schoffel én met ….. ja, je ziet het goed, mijn hand!

Vandaag geen werk in de tuin, dat komt in de loop van de week wel weer.
Voor iedereen het allerbeste en sterkte met de bijzondere situatie waarin we leven. Liefs

Bijzondere dagen

Lieve lezers, wat een bijzondere en ingrijpende dagen maken we mee. Spannend en onzeker. Wat zijn we dan toch blij met onze hobby's. Chago buiten met het beitsen van hele lange planken voor een nieuwe schutting tussen ons en de buurtjes, koud maar wel in het zonnetje en ik binnen met huishoudelijk, administra-tief werk, online boodschappen regelen, veel mensen bellen en ook met gezellig haakwerk.
Kijk zó zag de schutting er uit, nog één storm en hij zou plat liggen:


Die moest natuurlijk afgebroken worden:


En toen hadden we ineens een supergrote, mooie tuin:


Toch laten we het maar niet zo en dus wordt er hard gewerkt:


De bedoeling was dat morgen een kennis zou beginnen met het plaatsen, maar dat is uitgesteld. Ik verzorg de catering, de was, het strijkgoed. En ik kreeg bezoek van Carolientje, tenminste, van Carolientje in wording. En ze is héél gezellig en lief. Dus ik ga veel tijd met haar doorbrengen!


Ik hoop dat het goed met jullie allemaal gaat en wens jullie heel veel sterkte en geduld voor de komende tijd.

Heel veel liefs van mij
Chris