Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Bijzondere dagen

Lieve lezers, wat een bijzondere en ingrijpende dagen maken we mee. Spannend en onzeker. Wat zijn we dan toch blij met onze hobby's. Chago buiten met het beitsen van hele lange planken voor een nieuwe schutting tussen ons en de buurtjes, koud maar wel in het zonnetje en ik binnen met huishoudelijk, administra-tief werk, online boodschappen regelen, veel mensen bellen en ook met gezellig haakwerk.
Kijk zó zag de schutting er uit, nog één storm en hij zou plat liggen:


Die moest natuurlijk afgebroken worden:


En toen hadden we ineens een supergrote, mooie tuin:


Toch laten we het maar niet zo en dus wordt er hard gewerkt:


De bedoeling was dat morgen een kennis zou beginnen met het plaatsen, maar dat is uitgesteld. Ik verzorg de catering, de was, het strijkgoed. En ik kreeg bezoek van Carolientje, tenminste, van Carolientje in wording. En ze is héél gezellig en lief. Dus ik ga veel tijd met haar doorbrengen!


Ik hoop dat het goed met jullie allemaal gaat en wens jullie heel veel sterkte en geduld voor de komende tijd.

Heel veel liefs van mij
Chris



De Haakrol


Ja, je ziet het goed, ik ben óók bezig met de Haakrol. Ik heb me een paar weken geleden voor de eerste keer eens opgegeven bij een Facebook-groep. Elke week een patroontje haken, dat leek me wel leuk. Wil je er meer over weten, kijk dan even HIER

Heerlijke Meiden en kleurrijke Toekans

Al wel 20 jaar staat er in de kruipkast achter ons bed een borduurwerk van ongeveer 90x100 cm groot dat ik in 3 maanden tijd, terwijl ik het eigenlijk heel druk had, van eind 1992 tot maart 1993 maakte voor in de praktijk die Chago in november '92 begon. Het heeft daar gehangen totdat Chago met de praktijk moest stoppen. Een prachtig ontwerp van 4 Toekans:


Beetje verkleurd hier en daar, maar toch nog mooi. Er zat in die tijd een lijst omheen.

Afgelopen zondag gingen Chago en ik met de trein naar Amsterdam om eens het nieuwe onderkomen van onze 2 oudste kleindochters te bewonderen. O, wat wonen ze leuk en praktisch. In Centrum West, dicht bij station en bus en heel gezellige winkelstraatjes met scheef gezakte prachtige panden en ouderwetse straatlantaarns en natuurlijk heerlijke eettentjes! Ze hebben een 2-verdiepingen appartementje met slaapkamer boven en slaapkamer beneden waar je zo ook nog een tuintje met schuur in kan stappen! Echt super! En ze hebben nog een paar bewoners: Poes en Plaatjes (visjes) in een aquarium (alleen de visjes in dat aquarium hoor...) Tweede kleindochter wilde nog iets leuks voor aan de muur in haar slaapkamer, "zoiets als die papegaaien die bij u in de gang hangt", merkte ze op. Dat is een héél groot geborduurd wandkleed. Toen moest ik ineens aan die Toekans denken! Ze is dol op dieren, dus de Toekans verhuizen binnenkort naar haar.

Terijl ik hier achter mijn laptopje zit, werp ik af en toe een blik naar buiten, naar de bloeiende Prunus Niger. Die bloeit natuurlijk veel te vroeg dit jaar, maar mooie is het wel!

Door het raam
Beetje dichterbij
En nog dichterbij
En dan lopen er zo maar 2 dames de poort door en de achtertuin in. Had ze wel verwacht hoor! Dochter met een 'Wordfeud' vriendin uit Rotterdam die bij haar op bezoek is. Ze ontmoeten elkaar na 6 jaar 'Feuten' voor het eerst. Ze blijven hier even gezellig één bakje doen en ik vind het erg leuk om met haar kennis te maken. Zo heeft elke dag weer zijn blijde verrassingen.

De Mini-bee en de Laptop

Afgelopen woensdag hadden we weer eens een heerlijke gezellige Mini-bee.

Bij Ruth thuis omdat zij de naaimachine nodig had. Ze was bezig met een tas.

Aan het eind van de ochtend was hij helemaal klaar. Voor het eerst maakte ze met paper piecing logcabin blokken. Ze is er helemaal content mee!

Joke, altijd keurig geordend en voorbereid, was weer lekker bezig met haar hexagonnetjes. Zó leuk en vrolijk.

Ze heeft al een heel stukje in elkaar. Het wordt uiteindelijk een quilt voor het toekomstige bed voor haar pasgeboren kleindochter!

Ik was met een heel ander soort patchwork bezig: het aan elkaar naaien van 21 gebreide hexagonnetjes en 10 minimini driehoek-jes. Alles gebreid door mijn blinde vriendin. En kijk wat het uiteindelijk moet worden:

Een geweldige schildpad! Ik vind het zó knap van haar!


Maar nu over de Laptop.
Het afgelopen half jaar kreeg mijn getrouwe laptop steeds meer onaangename verschijnselen. Het scherm werd overwoekerd door groene, maar vooral roze pixels. Kijk, zo ziet dat er uit:


Ik werd er kukeleku van! Toen dacht de accu: ik ben moe, ik laat me niet meer opladen. En oh wat deed hij alles langzaam, als een slak door de bocht (zou Chago zeggen...) Het was duidelijk, hij werd bejaard, nee, oud! Geen wonder, ik heb hem 9 jaar intensief gebruikt. Uit voorzorg heb ik van alle belangrijke data een backup gemaakt op mijn externe harde schijf.
Afgelopen zondag gingen we gezellig naar onze dochter en schoonzoon. Ze vroegen mij de laptop mee te nemen, want schoonzoon wilde proberen er nog wat op te zetten. Laptop mocht blijven logeren.
Zit ik dinsdagavond lekker op de bank te lezen -Chago was aan het afwassen- hoor ik ineens stemmen in de keuken en daar stapt schoonzoon binnen met mijn laptop.
"Het is heel spijtig, maar uw laptop is vrijwel overleden".
Oh help, wat naar, wat moest ik nou?!
Maar daar kwam ineens óók dochter de kamer in. Met een groot pak, ingepakt in vrolijk Sinterklaaspapier. Je snapt het al. Hadden die lieverds toch een nieuw Toppie voor me gekocht! En Chago zat óók in het complot. Kijk, hier staan oud en jong naast elkaar:


De oude was een stukje groter, maar ook véél zwaarder. De nieuwe is heerlijk handzaam, compact en met de laatste techniek. Superdepuper!! Ik ben er zó blij mee!
Ik ben er natuurlijk direct mee aan de gang gegaan en vrijwel alles wat ik wil, zit er al op.
De oude is inmiddels 'begraven', nadat ik met een speciaal programma alle data onherstelbaar heb vernietigd.
Vandaag neem ik de tijd om alle mogelijkheden van mijn nieuwe laptop te ontdekken.

Heel fijn weekend en liefs van mij.


Een halve eeuw!

Het is écht waar: vandaag is het een halve eeuw geleden dat onze dochter geboren werd! Niet te geloven, 50 jaar geleden.
Gisteravond vierden we dat met een oergezellig etentje. Ik kon het natuurlijk niet nalaten om haar tussen 'het lapje' en het toetje even toe te spreken. Een paar herinneringen ophalen, vooral die hele speciale die zo kenmerkend voor haar zijn. Een paar van die herinneringen wil ik met jullie delen:

…..Als peuter van 3 zag ze al veel, hoorde ze veel en gooide ze zichzelf vol enthousiasme in nieuwe avonturen: dansen bovenop een hunebed, met ferventie zo’n vreselijke, enge, stekelige zee-egel aan de Joegoslavische kust kapot slaan met een plastic schepje, met de massa mensen in het Plaza de Toros de Las Ventas (indertijd dé Arena voor stierengevechten in Madrid) mee springen en juichen en héél hard “olé” roepen.

Ze had al vroeg een goeie babbel, overdacht wat ze hoorde en zag, vroeg 100.000 keer “waarom?”, en zei later, vooral bij het naar bed gaan, regelmatig: “ik heb 3 vragen!”.
Nog later heeft ze heel wat bomen opgezet, samen met haar vader.

Haar interesses werden steeds breder:
Ze wilde een eigen tuintje, dus werd een stukje grond tussen buurvrouw en ons vrij gemaakt en ik weet bijna zeker dat daar o.a. radijsjes werden gezaaid.
Ze vond het leuk haar slaapkamer steeds te verbouwen.
Ze hield van een uitdaging en koos de meest enge en gevaarlijke attracties op een kermis uit. Motorrijden leek haar geweldig. Maar anderen, mens en dier, probeerde ze te redden van de ondergang: een eenzaam konijntje dat ze vond in het Heilooër bos, een gewonde meeuw, een spreeuwenjong dat uit een nest op het dak van een andere buurvrouw dreigde te vallen.
Ze was vaak een uitdrukkelijk aanwezig kind met een mondje dat niet stil stond.
Maar…. ze kon zich ook in zichzelf terugtrekken, wegdromen en uren van een boek genieten.
Ze wilde dierenarts worden en met paard en wagen door Europa trekken om overal het evangelie te vertellen.

Nee, ze werd geen dierenarts, maar de sociale en psychologische aspecten in het leven van een mens kregen steeds meer haar belangstelling.

Ze schaamde zich er niet voor dat ik haar moeder was, integendeel. Ze spande zich in om altijd het beste voor mij te vinden. Dat deed ze vooral met verrassingen:
Onverwacht een nieuw behang op mijn slaapkamer.
Een jurkje dat ze bij een postorderbedrijf voor mij bestelde.
Een verrassingsweekend dat ze voor mij en Chago organiseerde, gesponsord door opa.
Een dag uit toen ik 50 werd: per boot over de Utrechtse Vecht langs de prachtige tuinen en buitenhuizen. Opa mee in een rolstoel.

Ze werd ouder, volwassener. Dikwijls probeerde ze anderen op een hoger plan te brengen. Dat doet ze nog steeds, in haar gezin, op haarwerk.

Dat deed ze ook een keer bij mij, letterlijk:
Het was 25 juli 1993, bijna een jaar nadat ik gevloerd werd door een uiterst vervelende en pijnlijke soort aderontsteking in mijn benen. Het gevolgd daarvan was dat ik overdag altijd van die vreselijk onelegante maar wel heel praktische elastieken kousen moest dragen. Fietsen en lopen kostten me behoorlijk meer energie dan daarvoor.
We stonden met de caravan in de vrije natuur aan de rand van het stuwmeer bij het nieuwe Riaño in Spanje. Het oude Riaño was begraven op de bodem van het meer en de caravan stond naast de weg die vroeger naar het oude dorp liep en daar verdween in het meer. Het is in die omgeving behoorlijk heuvelachtig met hier en daar zelfs een kleine berg. De hoogste berg lag vlak achter ons en stak met een echte top boven alles uit.
“Wat zal je dáár een mooi uitzicht hebben”, merkte ik op. Met die opmerking moest zij natuurlijk iets doen! Ik zou en moest die berg beklimmen.
“Dat lukt me niet, veel te veel” zei ik.
“Natuurlijk lukt u dat wel, mam. Ik zorg dat u boven komt!”
Ik kwam er niet onderuit en zo gingen we op pad, met repen chocolade, een thermoskan thee, een wandelstok en, ja heus, een héél dik touw! Dat touw kwam goed van pas, want ze heeft mij het laatste steile stuk daarmee bijna naar boven moeten hijsen! Zo bracht ze mij naar de top, waar we konden genieten van het prachtige uitzicht. Die berg kreeg van ons een naam: “Montaña Lut(sj)ina”

Tuinposter die ik van een oude foto voor haar liet maken

Wat heel leuk is, is dat zij afgelopen week door anderen op een hoger plan is gezet: ze kreeg promotie! Op een mooi moment in haar leven. Als een extra verjaardagscadeau.


Valse start

Je kan het een valse start noemen, het begin van dit jaar voor mij. Al vlak na de kerstdagen werd ik geveld door een vervelende, hardnekkige soort griep, die nu pas echt afscheid van mij neemt. Het betekende wel dat ik tijd had om te lezen! En dat was heerlijk. Ik heb opnieuw een paar boeken van Jennifer Chiaverini, die ik nog had, gelezen. Maar ik heb ook nieuwe 2e-hands boeken via internet op de kop getikt. Nu geniet ik van dit boek:


Dit vond ik bij HAAR. Ik vind het heerlijke boeken. De vriendschap, de waardevolle betekenis die een quilt kan hebben, stukjes geschiedenis, het spreekt me steeds weer aan. Wat is het toch een prachthobby, dat quilten.
Ik ben nog steeds niet echt actief bezig met het handwerk, wel met andere zaken. Bijvoorbeeld het bijwerken van de stamboom die onze oudste kleindochter (zij ging alweer bijna 2 jaar geleden met Chago op pad) is begonnen. Wat vraagt dat een tijd en zoekwerk! Maar wel leuk.

Fijne dag en tot een volgende keer.

Kerstgroet


In little Bethlehem I see
The radiant glory that shall be
When all the wise of all the earth
Proclaim with joy the holy birth.

Lieve mensen. Dit jaar loopt al weer -en veel te snel- ten einde. Het was weer een jaar met veel variatie, mooie verrassingen en ook verdrietige dingen. Een jaar waarin we ook nog meer ervaren hebben hoe gelukkig wij zijn én hoe kwetsbaar. We zijn dankbaar voor elkaar en voor elke dag.

We wensen jullie allemaal hele fijne, gezellige kerstdagen toe en veel zegen voor elke dag van het nieuwe jaar dat er aan komt.

Heel veel liefs en tot volgend jaar!