Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Missie Jones

Het patroon "A Gardener's Journal" is van Anni Downs, het verhaal van mij. Missie Jones zou een ver familielid van mij kunnen zijn.....alleen.....ik kan slechts dromen van zo'n huisje en tuin!



3 januari 2011
Iedereen in het stadje kent haar: Missie Jones. Het vriendelijke, altijd vrolijke vrouwtje met haar lange rokken en praktische veterschoenen. Ze woont met haar poes en hond in een van die verrukkelijke, romantische huisjes aan het Zomerlaantje. Je weet wel, zo'n huisje met veranda en schommelstoel midden in een tuin vol bloemen. Missie Jones houdt van tuinieren en hoewel ze de laatste weken weinig kon doen, heeft ze toch niet stil gezeten. Want het nieuwe jaar en een nieuw seizoen is aangebroken. Ze heeft al bedacht welke bloemen en welke kleurtjes ze dit jaar in haar tuintje wil hebben. Het windvaantje is opgepoetst en ze kon het niet laten om de eerste gewortelde stekjes op te potten. Terwijl Missie door haar tuintje loopt, rangschikt ze in gedachten de bloembedjes.


"Ach, kijk nou eens", denkt ze, "mijn schuurtje met potten en gereedschap. Dat moet ik toch nodig schoonmaken". Ze komt warempel al een slakje tegen en zelfs een vlindertje. Missie Jones is zó opgewonden van al dat leuke werk, dat ze een beetje uitschiet met haar lippenstift. Maar ach, wat geeft dat, misschien poetst ze het nog wel eens weg. In ieder geval is er al een stukje van haar tuintje klaar.


En nu gaat Missie Jones even uitrusten. Daarna moet ze natuurlijk ook nog andere dingen doen. Maar over een tijdje begint ze aan de rozenperken. Ze verheugt zich er nu al op.
Missie Jones is een gelukkig mens!

7 februari 2011
Hier is ze weer, Missie Jones. Ze is al helemaal in lente-sferen en heeft daarom haar lentehoedje opgezet. Ze is druk bezig geweest het tuin-gereedschap weer in orde te maken. De grasmaaier heeft een nieuw verfje gekregen en is door de buurman geslepen.


Ze ziet zichzelf al weer heerlijk over haar grastapijtje hobbelen en ruikt het verse gras. Ook ruikt ze in gedachten al de heerlijke geuren van de theerozen van haar twee rozenboompjes. Ze kan bijna niet wachten totdat het weer tijd wordt heerlijk te gaan spitten en mesten. Op de zijkant van haar schuurtje heeft ze twee hartjes een ander kleurtje gegeven. Dat staat weer gezellig en fris en ze vond dat die vóór de Valentijn weer moesten pronken. Als het maar even kan, is ze al in haar tuintje bezig, al is het alleen al voor het opruimen en paadjes schoonmaken.
Zo, ze heeft al weer een stukje klaar. Dat is deeltje 2.


Ondertussen is haar huisje in de grondverf gezet en zijn de schilders al begonnen met de 1e verflaag op het dak. En wat vind je van haar nieuwe bord boven de deur?! Missie Jones heeft gevraagd of ik een kopje bij haar kom doen als haar huisje helemaal klaar is. Natuurlijk doe ik dat en ik ga gauw iets leuks voor haar maken om mee te nemen. Ik zal jullie alles over dat bezoekje vertellen hoor.

17 maart 2011
Gisteren kreeg ik een telefoontje van Missie Jones: of ik gezellig een kopje koffie bij haar kwam drinken? Haar huisje was nu helemaal klaar. De buitenkant geschilderd en binnen had ze zelf het een en ander gedaan. Alle meubeltjes stonden weer op hun plaats, dus nu kon ik binnen komen. O ja, daar had ik zin in! Ik had de tijd en het was ook veel beter weer dan de vorige keer dat ik langs haar huisje liep.

Gelukkig had ik al iets leuks voor haar gemaakt: een bloemenkrans die ik mooi had ingepakt. En voor haar hondje nam ik een lekker bot mee. Na een heerlijke wandeling van een half uurtje stond ik opnieuw voor haar hekje. Oooohhhh, wat zag alles er nu prachtig en fleurig uit! Fris in de verf -je kon het nog ruiken- en Missie had zelfs al een paar vroegbloeiers in de bloemenbakken gedaan. Die kleurtjes, daar word je toch helemaal blij van. Wat dat betreft moet ze toch echt familie van mij zijn. Ik heb gauw een foto gemaakt, kijk maar eens:


Binnen was het ook al zo gezellig, lekker nostalgisch, oude foto's en haar handwerk! Dat zou je moeten zien. Wat hebben we heerlijk zitten babbelen en genoten van haar koffie en chocolade muffins. Ze liet me ook nog een stukje van haar tuin zien en ik kon kennis maken met haar hondje. Die zat lekker in zijn eigen hondenhok dat Missie zelf had geschilderd. Ze is nog kranig hoor, ondanks haar leeftijd..... Mr. Woof, zo heet haar hond, was blij met zijn bot.

Missie Jones heeft haar tuintje in gedachten in 9 stukjes verdeeld. Ze woont hier nog niet zo lang en er moet nog veel vernieuwd worden en natuurlijk wil ze het naar haar eigen zin maken. Heel handig hoor. Ze heeft nu 3 stukjes vrijwel klaar.


"Als over een tijdje de fruitbomen bloeien, moet je nog een keer komen hoor. Dan laat ik je de boomgaard zien. En iets heel speciaals waar ik mee bezig ben".
Dat zal ik zeker doen.

6 april 2011
Vandaag kwam ik Missie Jones weer tegen. Bij de plaatselijke kruidenier. Oh, wat is het toch altijd heerlijk om even met haar te babbelen. Wanneer je haar ook ontmoet, het zonnetje gaat direct schijnen. Ze ziet er altijd zo blij en dankbaar uit. Ze had ook weer zo'n enig hoedje op, een lentehoedje.
"Ga je even met me mee naar huis?", vroeg ze. "Ik had je beloofd mijn boomgaard te laten zien als hij in bloei staat. En ook nog wat anders....."
Voor Missie maak ik wel tijd hoor, dus hupsakee de boodschappen in m'n autootje en tuftuf naar haar huisje. Hekje door, over het paadje naar de boomgaard achter haar huisje. Maar wat zie ik daar?? Een groot houten bord, voor de doorgang naar haar fruitbomen. Het ruikt nog naar verf.


"Kijk', dát wilde ik je laten zien. Ik heb het alvast geschilderd voor de jaarlijkse tuin en bloemenshow in het najaar. Om de show een beetje te versieren. En hier had ik de meeste ruimte. En kijk nou eens naar de bomen en de bloemetjes..."
En Missie Jones begint zó enthousiast te vertellen, dat ik in gedachten al een heleboel rode appeltjes zie hangen waarvan je manden vol kan plukken.


Ik zie ook een paar Lieveheersbeestjes en ik kan het niet laten om er eentje over mijn hand te laten lopen. Wat is het toch een vrolijke boel mij Missie. Ze schiet nu toch al lekker op hoor met haar tuintje. Ze heeft nu 4 van de 9 stukjes onder handen gehad. Ik denk dat aan het eind van het jaar haar tuintje wel één geheel zal zijn. En weet je wat ze me vroeg? Of ik ook mee wil doen met die najaars show! Dan moet ik me nu al wel opgeven. Mmmmmm, lijkt me wel leuk. Chrissie en Missie en misschien nog iemand? Dan moet ik wèl aan het werk.


19 mei 2011
Missie Jones staat voor het raam en kijkt naar buiten. De lucht is grijs en de regendruppels spatten uiteen op de keitjes van het pad. Missie glimlacht van oor tot oor. Het regent!! Eindelijk. Ze kan wel een vreugdedansje doen. Want oh wat is het droog buiten, haar tuintje snakt naar wat water. Dus vandaag maar binnen blijven. Ze pakt de mand met handwerk. Wat zal ze gaan doen? Verder met het schaduwquiltje voor overbuurvrouw.....stitchen......de zoom van haar rok, die moet eigenlijk nodig.... Uiteindelijk pakt ze een...BOEK!! Ja, Missie houdt ook van lezen!! Vandaag zit Missie op de bank. Maar morgen......
De volgende dag is het droog, het zonnetje schijnt weer en buiten ruikt het heerlijk opgefrist. Missie loopt door haar tuin. O jeetje, wat ziet ze toch allemaal...? ONKRUID! Tja, alles groeit nu ook zó hard. Dus vooruit, de werkjurk aan, werkhoedje met blom op en daar zit Missie al weer op de knieën.


Als ze nou straks maar op kan staan, want zó jong is ze nou ook niet meer. En toch geniet ze er van hoor. Dan maar een beetje stram en af en toe een kreuntje, dat onkruid móet er uit!

1 juni 2011
In de loop van de tijd begin ik Missie Jones steeds beter te leren kennen en ik word steeds weer bevestigd in mijn vermoeden dat we toch wel veel op elkaar lijken (ook door buitenstaanders...) en wel familie van elkaar móeten zijn. Maar ik ben er ook wel achter gekomen dat we in sommige zaken helemáál niet op elkaar lijken hoor.


Ik houd bijvoorbeeld ook van tuinieren, maar heb lang de energie niet die Missie heeft. Toen ik hier 13 jaar geleden kwam wonen, had ik ook een moestuintje. Die zat trouwens al in de tuin. Ha, dacht ik, dat is leuk, dat ga ik ook doen. Maar mijn preitjes werden niet dikker dan mijn pink en de worteltjes bleven zo klein als mijn duim. De sla-kropjes werden minimini, dus ik heb de hoop op echte groente al gauw opgegeven. Niets voor mij.
Maar kijk nu eens bij Missie! Afgelopen week mocht ik haar groenten bewonderen en ik kreeg zelfs wat mee naar huis. Heerlijke grote peen, mooie rode tomaten, broccoli, kool of sla en ook nog mais. O ja en ook nog meloenen. Mmmmm, zo lekker ziet het er allemaal uit.
Missie heeft nu al 5 lapjes grond in haar tuin helemaal bijgewerkt. Het wordt steeds leuker om er in rond te dwalen.


Ik vind dat Missie nu wel eens even wat rust kan gebruiken en daarom heb ik een plannetje. Mijn man en ik gaan een weekje met vakantie en ik ga nicht Missie Jones vragen om met ons mee te gaan. Ik denk wel dat ze dat zal doen!


6 juli 2011
We hebben voor een weekje ons mooie stadje verlaten om in Duitsland van de Moezel te genieten. Daar is het heel mooi en rustig hoor. Eindelijk even uitrusten. Geen werk in de tuin!


Aan weerszijden van de rivier strekken zich, soms tegen steile hellingen, eindeloos de wijngaarden uit. De wijnstokken keurig in rijen. Soms vraag je je af hoe het mogelijk is ze te verzorgen, zo steil. We hebben mooie tochtjes gemaakt meekronkelend langs de oever en genoten van de enige stadjes waar je door rijdt. Zo leuk, de huizen met vakwerk en natuurlijk bloembakken vol met zomerbloemen. Je kent dat wel. Natuurlijk waren we ook in Trier, de oudste stad van Duitsland.


Op deze foto kan je goed de rotsen zien. In Trier kwamen we op de valreep een kleine stoffenwinkel tegen, waar ik een paar stofjes vond die ik heel goed kan gebruiken.

Ik heb ook weer eens heerlijk gelezen! Ik had 3 behoorlijk dikke boeken mee en 2,5 waren er uit.
Nou moet ik jullie nog een foto laten zien die ik in de vakantie heb genomen. Ik vertelde toch dat Missie Jones met ons mee zou gaan?! Hier zit ze dan, lekker in de schaduw:


Oh oh, wat was het gezellig met haar en wat heeft ze genoten! Ze had nu eens niet haar 'saaie' effen werkjurkje aan, maar een heel gewaagd jurkje met bloemen. Wel helemaal gesloten tot aan haar kin, maar het was ook niet warm genoeg voor iets bloters. En ja, je ziet het goed, zelfs haar hondje mocht met ons mee. De poes was van daar en kroop spontaan op haar schoot. En als je heel goed kijkt, met je neus op het scherm, zie je misschien een superlekker aardbeien gebakje met een enorme toef slagroom er op!

En wat vind je van dit mandje bloemen? Dat werd gister nog bij ons afgegeven met een kaartje er bij als dank voor de heerlijke tijd die ze gehad heeft. Je merkt het wel: ik kan Missie Jones niet meer missen!





30 juli 2011
Kreeg ik deze week toch ineens een briefje van Missie Jones. Met heel aparte postzegels die ze er had opgeplakt! Twee quiltpostzegels, zo leuk.


Ik heb hem op m'n gemak met een bakje koffie er bij zitten lezen. Jullie mogen best weten wat er in stond hoor. Hier komt ie.
Dag lieve nicht                                    juli 2011
Met heel veel plezier denk ik nog steeds aan het weekje vakantie aan de Moezel. Wat heb ik daar toch van genoten en wat hebben jullie me verwend! Mr. Woof heeft het ook zo naar zijn zin gehad. Maar de poes was heel blij dat het vrouwtje weer terug was, dat begrijp je wel.
Ik ben weer gauw met mijn tuintje aan de gang gegaan. Buurman had gelukkig de potplanten water gegeven en voor de poes gezorgd. Maar water geven was de afgelopen tijd niet nodig! Wat heeft het geregend he?! Hebben jullie daar geen last van gehad? Gelukkig is er niets kapot geregend en gewaaid. Oh, ik heb toch zoveel bloemen in mijn tuin, je moet maar gauw weer eens komen kijken. Ik doe alvast een fotootje bij deze brief. Als je komt, heb ik ook een heerlijk recept voor je, nog van mijn oma.
O ja, ik moet je nog wat vertellen. Vorige week was ik op een heel gezellige jaarmarkt, je weet wel, waar ze ook veel afdankertjes en 'rommel' verkopen. Daar zag ik toch iets leuks. Een soort duiventil, een vogelhuisje op een paal. Het zag er nog zo stevig uit, alleen helemaal afgebladderd en kaal. Het was even lastig, maar het is me gelukt het mee naar huis te sjouwen. Ik heb al verf in huis en ga het helemaal opknappen. Ik heb ook al een plekje in de tuin vrijgemaakt. Ik hoop dat er veel vogeltjes op af komen, dat vind ik zo ontzettend leuk.
Lieve nicht, ik hoop je gauw weer te zien. Doe je de groeten aan je man?
Een hartelijke groet van je nicht,
Missie Jones


6 augustus 2011


Maar ik heb me ook met Missie Jones bezig gehouden deze week. Ik moest natuurlijk bij haar komen kijken, want zij had ook niet stil gezeten. Ze had toch een vogel-huisje op paal op de kop getikt? Moet je kijken hoe snel ze die heeft opgeknapt en in haar tuintje gezet. Ze had nog ergens een klimplant in een pot en die heeft ze aan de voet van de paal in de grond gezet. Ik ben er nog niet achter wat voor plant dat is, jullie? Ik herken de bloemen niet, maar vind ze wel leuk. En de vogeltjes hebben het huisje al ontdekt. Ook dat stukje tuin heeft Missie nu helemaal voor elkaar. Het is al het 6e stukje.


Natuurlijk moest ik blijven voor een lekker sapje en een muffin. Ach ja, en dan raak je al gauw aan de babbel. Het is ook zo'n gezellig en lief vrouwtje. Toen kwam onverwacht buurvrouw Lizzy binnenvallen. Een beetje opgewonden, zwaaiend met haar rok over haar brede heupen. Ze had een nieuwtje! Haar man had in de schuur een vogelbadje gevonden. Dat stond daar al heel lang en werd niet meer gebruikt. Iets voor Missie....? Oh, Missie kreeg er een kleur van. Dat was nu juist iets waar ze over gedacht had en wat zo leuk bij het vogelhuisje zou passen.... Lizzy kreeg natuurlijk ook een sapje en muffin en toen vroeg Missie haar of zij misschien ook mee wilde doen met de najaars plantenshow? (mij had ze al eerder gestrikt). Het zou zo leuk zijn om met z'n drietjes mee te doen met de wedstrijd. Lizzy gaat er over nadenken, maar ik denk dat ze het wel doet.

1 september
Buurman Ken, de man van Lizzy, heeft het vogelbadje dat nog in zijn schuur stond, bij Missie in de tuin gezet. En ja hoor, de vogeltjes kwamen er gelijk op af.


 Hij had ook nog een watersproeier over, die mag Missie ook hebben. En hoewel het natuurlijk helemaal niet nodig was de afgelopen weken om het gras te sproeien, wilde Missie het natuurlijk wel even uitproberen. Ja hoor, hij doet het prima!


Al een paar maanden terug vroeg Missie of ik mee wilde doen met de jaarlijkse Tuin en Plantenshow in het najaar. Dat wilde ik wel en zij gaf mij een pakje zaad waarmee ik aan de gang kon om de mooiste plant van het jaar op te kweken.


Het begint wat te worden hoor, maar het resultaat zien jullie pas bij de show!!

28 september
Vorige week zaterdag was het zover: in ons stadje werd de jaar-lijkse Tuin en Planten Show gehouden. Een feestelijke gebeurtenis voor het hele gezin. Met muziek, lekkernijen en een kleine kermis. En natuurlijk de bekendmaking van de winnaars van de mooiste tuin, de mooiste plant en de lekkerste taart! De vorige keer schreef ik er al iets over. Gister kwam ons plaatselijk krantje door de brievenbus met op de voorpagina een enig verslag.


(Klik even op de krant om hem te vergroten en de artikeltjes te kunnen lezen)

Zie je de foto van ons drietjes?! Lizzy, Missie en Chrissie. Missie had natuurlijk de 1e prijs voor haar tuin én voor de mooiste plant. Oh, wat was het een feest! Ik had één klein probleempje......ik had geen mooie rok om aan te trekken. Eerlijk gezegd, draag ik vrijwel nooit een rok, maar altijd een broek. Vandaar dat je mij met een keurige broek op de foto ziet. Ik heb maar een 3/4 broek uitgezocht, dan pasten mijn benen beter bij die van mijn vriendinnen. En óók een hoedje opgezet. Kijk, hier zie je de foto nog een beetje groter:


Missie kreeg een geweldige mooie prijs waar ze helemaal verlegen van werd: een heleboel nieuw tuingereedschap en zelfs een kruiwagen vol met bloemen. Ze heeft het helemaal verdiend hoor en we gunnen het haar van harte.


Nu gaat Missie eerst eens een beetje uitrusten en nadenken over een mooi nieuw hek om haar tuin. Want dat is het laatste wat ze nog moet doen, dan is haar tuintje helemaal klaar. Maar in ons stadje kan ze geen onderdelen voor een nieuwe border krijgen, daarvoor moet ze een keer naar de Grote Stad. Dat vindt Missie helemáál niet erg hoor, daar maakt ze een dagje uit van en hoopt ze een paar bekenden te ontmoeten. Heerlijk!
Oh....wacht.....Missie vraagt of je nog even haar tuintje wil komen bewonderen....ga maar even mee....


Leuk geworden hè? Missie heeft er in ieder geval héél veel plezier aan beleefd!

22 oktober 2011
Gisteren ging ik met Missie naar Amsterdam. Het was TOF! Het was heel druk, maar wat wil je ook, herfstvakantie, mooi weer en kermis op de Dam! Oh my, wat een apparaten hebben ze tegenwoordig op zo'n kermis! Een soort zweefmolen die meters boven de huizen in het rond zwiert en nog meer van die enge dingen. Brrrr. Maar ik ging natuurlijk niet voor de kermis, maar om Missie kennis te laten maken met den H&W en met Annelies. Missie mocht het een en ander uitzoeken voor haar tuintje, voor het hek rondom. En ook nog extra materiaal voor de afwerking (achterkant). Ze keek haar ogen uit, zoveel moois!


Ze kreeg goed advies en kocht mooie spullen. Kijk maar eens naar de foto.

27 oktober 2011
Hiep hiep hoera, het hek (de border) zit om de tuin! Missie en ik hebben het samen gedaan. Het was wel even zweten hoor. Eerst rekenen en de lappen secuur snijden, elke zijkant de lengte van de top (hij is vierkant) plus 2x de breedte van de border plus nog een centimetertje. Dan 2 zijkanten aannaaien.


De uiteinden precies haaks op elkaar leggen en van hoek naar hoek (45 gr) een lijntekenen, daarna nog een keer maar andersom, over elkaar leggen.


Dan met de goede kanten op elkaar precies op de lijntjes aan elkaar spelden en naaien. En toen kwam de moeite en het zweet, want de stof heeft een randpatroon en de randen moesten precies aan elkaar passen.


De eerste hoek was studderen, maar de volgende drie ..... Tada!!!! .... kijk maar eens, die gingen in één keer! Hartstikke mooi geworden. Ik ben er super blij mee. Ik heb de borders extra breed gesneden, dat is makkelijker als de quilt straks in het frame gaat. Het buitenste drukke randje gaat er later nog af.
Nog even een foto van het geheel:


2 november 2011
Missie en ik hebben hard gewerkt. Kijk maar. Gisteravond eerst de 3 lagen aan de onderkant aan elkaar en dan aan de buis.


Dan de voor en achterkant aan aparte buizen en de tussenvulling hangt er los tussen. En hupsakee op het frame.


Op deze manier kan ik zittend de sandwich maken en hoef ik niet op de grond te kruipen! Spaart de rug. Na een paar uurtjes was ik al aan de bovenkant en kon de sandwich er af.










23 januari 2012
Ja, Missie Jones en ik zijn eindelijk weer eens op stap geweest. Dat werd ook wel tijd, ik had haar een poosje niet gezien. Ze ging een keertje mee naar mijn Mini-bee. Toen ik haar kwam halen -we gingen met de auto, het was niet zo ver, maar toch te ver om te lopen- zat ze al geduldig op haar stoeltje te wachten. Warm ingepakt in een oude j(t)as die hélemaal bij haar past!


Die j(t)as heeft dezelfde tinten en uitstraling als zijzelf. Ze wilde persé voorin de auto zitten en we waren al gauw bij Ruth, mijn plaatselijke quiltvriendin. Missie en ik vermaakten ons prima, dat kan je wel op de foto zien.


29 maart 2012
Jullie hebben vast en zeker ook zo genoten de laatste tijd van het heerlijke weer. O die zon op je lijf! Alsof je opnieuw gaat leven. Buiten thee drinken en een beetje werken in de tuin. In die van mij, maar ook in die van Missie Jones. Wat was Missie blij toen ze weer op de knietjes kon!


9 april 2012
Wat heeft Missie Jones te maken met WC papier?! Nou, hetzelfde als wij allemaal en een beetje meer. Ook zij heeft in haar kleinste kamertje een voorraadje van dat papier. En wat ziet dat er tegenwoordig vaak leuk uit. Met bloemetje bijvoorbeeld.
"Bloemetjes! Hé dát is een idee", mompelt Missie terwijl ze een bezoekje aan dat kamertje brengt. Ze wil nl. haar tuintje afmaken en dacht dat rechttoe rechtaan te doen, simpel en strak. Maar waarom zou ze er niet nog wat leuke bloemetjes inzetten? Dus ging Missie passen en meten, tekenen en knippen en zie daar, hier en daar een simpel bloemetje of een krom paadje.









21 mei 2012
Regelmatig ga ik bij Missie op bezoek. Dan zitten we vlak bij elkaar op een stoel of bank en hebben elkaar heel wat te vertellen. Ondertussen zijn we bezig met ons handwerk. Op die manier worden onze levens met elk steekje steeds meer met elkaar verbonden.


20 november 2012
Missie en ik hebben lang geen tijd voor elkaar gehad. Zo ongezellig. Er waren bij ons beiden wat familieproblemen die opgelost moesten worden. Maar nu hebben we weer de gelegenheid elkaar te zien en bij te praten. 


Het is al wel november, maar daarom kan je best aan je tuintje werken. En dat doe Missie dan ook. Ze wil het eigenlijk af hebben voor het eind van dit jaar. Dus af en toe ga ik naar haar toe om even te helpen. Ik geniet nog steeds van haar!

26 november 2012
Maar vandaag kwam Missie Jones op tafel. Kijk, daar ligt ze:


Er zijn al heel wat uurtjes aan besteed. Ik heb het quilten nog nooit zó lastig gevonden. Niet het werk op zich, maar het 'wat en waar en hoe'. Daarom vond ik het niet erg dat Missie een lange tijd op vakantie was. Maar gezellig is ze wel hoor. Eigenlijk heb je ook weinig eer van dit werk want je ziet het amper.



Maar als het niet helemaal goed gaat, of ik vergeet wat, dan valt het tóch op. Alleen aan de acherkant kan je goed zien hoe ver ik ben.


Wat ik ook heel moeilijk vind, is of ik de grote stitchery's ook hier en daar moet doorpitten. Het huis heb ik wel gedaan en ik vind het niet lelijk, maar mijn vraag is: moet ik het ook bij anderen doen?! Ik vind het nog steeds eng.



Bijvoorbeeld bij de boomgaard. Maar dan moet het ook consequent bij de andere grotere stitchery's vind ik.

30 november 2012
Twee logjes terug vroeg ik toch om advies voor het doorquilten van de stitchery's van mijn Missie Jones quiltje? Ik kreeg heel wat advies hoor, maar wat het meest naar voren kwam, was toch wel hoe moeilijk het is om een ander advies te geven. Maar één advies sprong er echt uit. Floor schreef: Vraag het anders aan Missie zelf, misschien heeft zij een idee hoe ze haar quilt wil. Ach natuurlijk, dát moest ik doen. Dus van de week op een nacht toen de slaap niet wilde komen, ging ik naar beneden en daar zat Missie. Toen zijn we gelijk maar aan het delibereren gegaan en ik begreep al snel dat Missie toch wel graag wil dat bijvoorbeeld dat bord in de boomgaard stevig blijft staan en niet omwaait,


en dat zij zelf ook goed zichtbaar is als ze op haar knietjes zit om het onkruid te wieden, zodat niemand over haar struikelt.


Je snapt het al, ze had nog meer wensen, helemaal niet erg. Hier en daar komen er dus nog wat quiltsteekjes in stitchery's bij. Ze vindt het zelf mooi zo en ik ben het met haar eens.
(De kleuren van de onderste foto lijken het meest op de werkelijke kleuren)

12 december 2012
De drie dametjes op Missie Jones' quiltje zijn helemaal gelukkig. Ze staan nu stevig op hun plekje.


29 december 2012
We kregen dit jaar toch weer meer kerstkaarten dan we verwacht hadden. Ook veel van jullie. Ontzettend leuk en heel erg bedankt. Er hangen al meer dan 110 kaarten aan een lint langs het plintje van het plafond. Kan ze natuurlijk niet allemaal laten zien, maar voor eentje maak ik een uit-zondering. Voor de kaart van mijn nicht, Missie Jones!


Nieuwsgierig natuurlijk, dus ben gelijk gaan kijken en laat jullie even meegluren. Waarschijnlijk begrijp je het al: mijn quilt over de tuin van Missie Jones is een AFFO! Etiket en tunneltje, alles zit er op. Een wens die in vervulling is gegaan om hem voor het eind van dit jaar klaar te hebben.


Het spande er nog om, want ik had geen stof voor de bies. Snel besteld bij den H&W en afgelopen donderdag had ik het binnen. Trouwens, de meeste stofjes in de quilt komen daar vandaan. Biesje zit er perfect om heen. De border heb ik op 0,75 cm vanaf het buitenste blauwe randjes gesneden en het biesje met 0,25 inch er aan genaaid.


De kleuren op de foto's zijn natuurlijk nooit zo als in het echt, maar dat geeft niet. Zelf  vind ik Missie nog steeds ontzettend leuk, heb met heel veel plezier met haar samen gewerkt. Ik ben echt blij dat haar tuintje af is en dat ik zo het jaar kan afsluiten. Gelukkig heb ik een mooie plek in huis om haar op te hangen.


Hier eindigt het verhaal over Missie Jones!