Quilts and Friends

Herinnering

2012-02-28T07:00:00.010+01:00

Ik ben weer half boven water hoor en ik moet maar weer eens een logje maken.
Vorige week kreeg ik van JANTJE via de mail een enige foto:

Hij komt uit de verzamelbundel "Ach Lieve Tijd" van en over Groningen. Deze foto is waarschijnlijk in 1955 gemaakt tijdens of vlak na de opening van het confectie-atelier, firma Goes, te Stadskanaal. Ja en je ziet het goed: de dames zitten achter een JONES naaimachine!!!

Dat is natuurlijk iets voor mij, want het is bijna een jaar geleden dat er een Echte Jones uit 1953 bij mij binnen kwam. HIER kan je dat verhaal nog eens lezen (wel zonder foto's jammer genoeg). Door deze foto moest ik aan mijn vader denken. Hij zat nogal eens achter onze Pfaff naaimachine thuis. Ik heb in mijn albums gezocht en ja hoor, ik heb de foto gevonden. Hij is in 1956 genomen.

Vader is hier bezig plooien in de gordijnen te naaien. Mijn moeder kon geweldig verstellen, maar dát kon ze niet, al dat gereken en gedoe met die machine. Vader, met alles wat hij indertijd van zijn 7 zussen geleerd had, draaide er zijn hand niet voor om. Ik vond dat als kind prima, maar had helemaal nog geen belangstelling voor zulke dingen als naaien. Ik was, zoals ook op deze foto, bezig met andere dingen, tekenen, knutselen en lezen. Padvinderij en fantaseren over verre landen, indianen en mezelf verkleden, haha. Ik was meer met stoere en jongens-achtige dingen bezig. Dat naaien kwam pas veel later.

Hoe vind je mij als opperhoofd van de Xoba's? Heerlijke tijd, heerlijke herinneringen.
Die Pfaff heb ik nog steeds. Volgende keer weer iets naaierigs en quilterigs hoor.

Siggy-time

2012-02-15T07:00:00.002+01:00

Mijn verzameling siggy's is weer met 6 stuks gegroeid.
Again I received 6 beautiful siggy's. Thank you so much!

Links de siggy van Riekie die heel wat hobby's heeft, o.a. poezen. Ze quilt al heel lang en doet ook mee met de huizenbouw!
Rechts de siggy van Jasmijn. Zij komt uit een echte poezenfamilie, kijk maar eens op haar blog!

Links: van Paula uit Luxemburg. Maar oorspronkelijk komt zij uit IJsland. Zij speelt veel golf, quilt en houdt van stof verven.
Rechts: van Monique uit Canada. Zij quilt al meer dan 30 jaar!

De laatste twee. Links van Nadia uit Italië, op de lip van de toren van Pisa, vandaar de toren op haar siggy.
En de rechter van Mary uit Canada. Zij vindt het heerlijk om te schrijven met penfriends.

Zo, dit is voorlopig even mijn laatste logje. Ik heb mijn aandacht en energie even voor andere dingen nodig. Misschien voor een week, misschien iets langer, maar dan ben ik er weer hoor en ik vergeet jullie niet!!

Tijd voor een ACQ update

2012-02-13T07:00:00.001+01:00

Ja, het wordt weer eens tijd voor een update van de Amish Circle Quilt. Nu de Affo boven ligt te wachten op de verjaardag van buuf, kan ik me hierop storten. Nou ja, figuurlijk dan. Het uitzoeken van de lapjes voor de volgende blokjes vind ik altijd een heel gedoe. Dus eerst alles maar eens op tafel.

Dit keer in de woonkamer en niet in de Idylle. Ik had vergeten het kacheltje op tijd hoger te zetten en dat na een nacht van -12! Trouwens, Chago vindt het best gezellig hoor als ik hier binnen bezig ben. Dus de grote bak met alle stofjes die ik voor deze quilt apart heb liggen er bij. De top, zover als hij klaar is, boek en patroontjes op tafel. En dan maar uitzoeken. Ik wil de kleuren zoveel mogelijk goed over de hele top verdelen.
De deeltjes van de applicaties teken ik op vliesofix met mijn 'lichtbak', een raam!

Op de stofjes strijken

Uitknippen en op de ondergrond strijken. Nou ja, jullie weten dat allemaal wel. Festonneren doe ik meestal 's avonds op de bank.

Ik ben bezig met rij 9 van 11. Maar ik heb nóg een update: de vertaling. Af en toe ben ik bezig met het vertalen van de tekst bij de blokjes, zodat ik het hele verhaal nog eens kan teruglezen. Je raakt de draad kwijt en weet dan niet meer wie wie is in het verhaal van de quilt als er steeds behoorlijk wat tijd tussen het maken van de blokjes zit.

Sommige dingen zijn best moeilijk te vertalen. Je snapt wel wat er bedoelt wordt, maar zeg het nu maar eens in goed Nederlands. Je komt ook zaken tegen die zó ongewoon zijn voor ons, maar wel interessant. En ik vind het ook leuk om de verhaaltjes te illustreren met mijn eigen blokjes. Ik heb er nu 70 vertaald, dus nog 51 te gaan.....

Yes, een Affo!!

2012-02-10T15:34:00.001+01:00

Hij is af! De Groenten en Fruitquilt, Schaduwquilt, of hoe je hem ook noemen wilt voor mijn buuf. Eind maart is ze jarig en dan krijgt ze hem. Even pronken op de eettafel.

Ik voel mijn schouders en armen nog van het machinale doorquilten. Ik heb er ook even hard aan getrokken, niet letterlijk hoor, haha, maar je snapt wel wat ik bedoel. Hij is ook al in het wasmachientje geweest om het plaklaagje van de strijkbare vulling op te lossen.

Dit is de eerste Affo die ik dit jaar op mijn 'Afmakenlijstje' kan doorstrepen. Op naar de volgende.

Ik ga met een voldaan gevoel het weekend in en ik hoop jullie ook!

Sneeuwverven

2012-02-08T07:00:00.001+01:00

Maandagochtend was ik na lange tijd weer eens bij Anne-Marie op bezoek. Ik heb haar in 2006 leren kennen. Toen had ik de stoute schoenen aan getrokken en begon hier vlak bij in het buurthuis met een beginners cursus voor quilten. Anne-Marie was een van mijn 'leerlingen'. Totaal had ik er 4, dus waren we met 5 vrouwen. In dat kleine groepje is heel wat gepasseerd. Drie van ons kregen persoonlijk te maken met kanker en een van ons is 2 jaar geleden overleden. Met de andere 2 gaat het prima! Zo af en toe hebben we contact met elkaar en praten we bij. Maar kijken we ook bij! Zoals gisteren. Anne-Marie heeft het quilten helemaal in de vingers. Ze mailde me laatst en vertelde dat de samplersprei, waaraan ze in de vervolgcursus was begonnen, helemaal af was. En die moest ik natuurlijk zien!!

Vind je hem niet prachtig? Rechts staat Anne-Marie, links Patricia die ook tijd had om er gezellig bij te komen. Hier nog even een detail van de quilt:

Binnen de kortst mogelijke tijd lag de tafel vol met quiltjes. Ze houdt van kleuren, dat is wel duidelijk.

En deze is gemaakt van een Jelly-roll:

Ze houdt er van te experimenteren met speciale technieken. Bijvoorbeeld deze, SNEEUWVERVEN. Ik had daar nog nooit van gehoord, misschien jullie wel. Het wordt écht met behulp van sneeuw gedaan. Witte katoenen lapjes verven. En kijk eens, dit is een resultaat:

Het geeft een beetje een batikeffect. Zó ontzettend leuk! Bij HAAR kan je er meer over lezen en zien.

Het was weer ontzettend leuk elkaar zo te ontmoeten en heel veel moois te zien. Anne-Marie, bedankt!!

Ik ben blij!

2012-02-06T07:00:00.001+01:00

Ik ben blij, want het lukt! Ik bedoel het machinaal doorquilten. Ik ben nu met het 4e en 5e patroontje bezig. Kijk maar:

Steeds een beetje gewaagder. Hier nog wat dichter bij:

Ik vind het leuk. Om te doen, maar het effect vind ik ook leuk.
Bij HAAR zag ik een geweldig leuke link met heel veel filmpjes over het naaien van verschillende quilt-patroontjes. Ontzettend instructief. Kijk HIER maar eens en geniet!!

Nog even dit: er is een prachtig filmpje over de 2 honden uit het vorige logje. Je kan het HIER bekijken.

Ontroerende vriendschap

2012-02-04T07:00:00.003+01:00

In het kader van de Internet Vriendschapsweek, vond ik dit wel een héle mooie!

Via mijn kapster, die net zo'n hondenliefhebber is als wij, kreeg ik een ontroerend verhaaltje met foto's.

Lily is a Great Dane that has been blind since a bizarre medical condition required that she have both eyes removed. For the last 5 years, Maddison, another Great Dane, has been her sight. The two are, of course, inseparable.

Lily is een Deense Dog die blind is sinds het door bizarre medische omstandigheden noodzakelijk was haar beide ogen te verwijderen. Maddison, een andere Deense Dog, is de laatste 5 jaar haar 'ogen'. De twee zijn natuurlijk onafscheidelijk.

Op de foto's zie je duidelijk dat de oogleden dicht gemaakt zijn.

Vind je het niet prachtig en ontroerend? Er stond ook nog een uitspraak bij, die me raakte:

"People will forget what you said; People will forget what you did. But people will never forget how you made them feel."

Wel errug mooi hoor!!

2012-02-03T11:57:00.001+01:00

Tja, plannen moet je soms aanpassen. Niks Vijfhuizen vandaag, thuisblijven en door het raam genieten van de sneeuw en de vogels.

Het is druk in de tuin! We hebben de laatste dagen nog nooit zóveel merels in de tuin gehad. Dat komt vooral door de sierappeltjes die nog aan de boom hangen en ook nog restanten in de vuurdoorn.

Maar er wordt ook gewroet op het voedertafeltje of gewoon op de grond.

En natuurlijk komen de vinkjes en het roodborstje ook.

Ik zit beurtelings hier binnen of in de Idylle. Er ligt nu al drie keer zo veel sneeuw als toen ik de foto's maakte en af en toe is er een harde windvlaag. Kortom: het is eindelijk écht winter. Maar ik hoop toch dat ik morgen richting Vijfhuizen kan. We wachten het wel af. Fijne dag allemaal!

Uitzoeken en opruimen

2012-02-02T19:41:00.000+01:00

Gister maar eens bezig geweest met het uitzoeken van spulletjes in allerlei dozen. Het was weer een bende geworden, alles door elkaar. En náást de dozen nog zóveel losse spulletjes.

Als ik iets nodig had, liep ik van kastje naar kastje, maar nu is het weer op orde hoor. Ik weet weer waar wat zit.

Als het niet gaat sneeuwen morgen, ga ik naar de Expo in Vijfhuizen, en anders probeer ik het op zaterdag. Ik heb er echt weer eens zin in om op m'n gemak rond te grutten. Fijne dag morgen en tot zaterdag.

Siggy-rol

2012-02-01T07:00:00.001+01:00

Eindelijk weer eens tijd genomen voor de Siggy-rol. Er konden weer 12 siggy's aangenaaid worden.

Op de achtergrond ligt de Rol geduldig te wachten. En wie er nog meer geduldig ligt, is onze Max.

Hij houdt me vaak gezelschap als ik in de Idylle aan het naaien ben. Altijd op zijn plekje, het poezenkleedje dat ik ooit met nog 3 andere kleedjes uit Wit Rusland mee-zeulde in de trein. Hij vindt het heerlijk als ik tegen hem zeg: "Max, ga je mee naar de Idylle?" Dan loopt hij al voor mij uit.
En kijk, de siggy's zitten er weer aan.

De Rol is nu 4 meter lang en ik wist maar één manier om hem op een foto te krijgen: vanaf het hekje op overloopje boven. De onderkant moet nog netjes bijgewerkt worden, maar dat komt een volgende keer wel weer.

Beneveld....

2012-01-30T19:53:00.000+01:00

Nee hoor, geen paniek, ik heb niet te diep in het glaasje gekeken of zo. Maar ik zat wel in de nevels, samen met Chago. Hij heeft altijd heel veel belangstelling gehad voor sterren en planeten en alles wat met het heelal te maken heeft. Vandaar dat wij afgelopen vrijdagavond bij een lezing waren over nevels in de STERRENWACHT hier nog geen 2 km vandaan. Dat was de eerste keer dat we daar binnen waren.

Het was echt bar interessant, maar na een uurtje was mijn hoofd ook bar nevelig! Gelukkig was er pittige koffie en mochten we ook naar boven in de koepel en door de telescoop kijken. En dat was super!! De lucht was stralend helder en de uitleg fantastisch. Wat een sterren!

We hebben veel gezien, o.a. de Andromeda nevel, als een klein neveltje, ongeveer zoals op de linkse foto. De rechtse is door een nog veel grotere telescoop gemaakt.

De Andromedanevel, een naaste buur van ons melkwegstelsel, staat op 2,2 miljoen lichtjaar afstand. Eén lichtjaar is de afstand die het licht in één jaar aflegt. Je wilt zeker ook wel weten hoeveel kilometer een lichtjaar is. Wel, het licht heeft een snelheid van 300.000 km/sec. In één seconde legt het licht dus 300.000 kilometer af. In één minuut dus 60 x 300.000 = 18 miljoen kilometer. In één uur 60 x 18 miljoen = 1080 miljoen kilometer. In één dag 24 x 1080 miljoen kilometer = ongeveer 26.000 miljoen kilometer. Dat is 26 miljard kilometer. Per jaar legt het licht 365 x 26 miljard = 9500 miljard kilometer af. Ofwel 9,5 biljoen kilometer. Dat schrijven we zo: 9.500.000.000.000! (informatie van DEZE site). Dat is toch niet te bevatten.

We zagen Jupiter met de 4 manen. Zó duidelijk:

En natuurlijk ook de maan. Juist omdat hij niet vol was, kon je goed het reliëf op het oppervlak zien. Schitterend.

We hebben nog veel meer gezien, maar je realiseert je dat het maar een miniminiminifractie is van al dat grootse van de Schepping. Overweldigend!

(De foto's heb ik uiteraard via internet)

Rectificatie

2012-01-29T19:45:00.000+01:00

In het vorige logje liet ik een foto zien van een heel bijzonder gebouw in Zaandam in de overtuiging dat dit het nieuwe Stadhuis was. NEEFTJE wees mij er gelukkig op dat dit niet het Stadhuis is, maar het Hotel naast het Stadhuis. Het Stadhuis ziet er trouwens ook heel bijzonder uit in dezelfde Zaanse stijl. Ook de moeite waard om te bekijken. Dat zie je wel op onderstaande foto, een panoramafoto van hotel (links) én stadhuis gemaakt in november 2010 (foto van internet).

Huisjes

2012-01-28T07:00:00.004+01:00

In heel Nederland worden op het ogenblik huisjes gebouwd. Vrijstaande huisjes, straatjes en zelfs hele dorpjes. IJverig worden bouwstenen verzameld, hoekstenen geplaatst en straatjes aangelegd. Er worden zelfs onderdelen geruild! Soms kriebelt het om me er ook in te storten en enthousiast mee te gaan bouwen. Maar ik moet verstandig zijn en me beheersen, ahum! Nee, voorlopig houd ik me maar bij afbeeldingen van huisjes. Want wat zijn er leuke huizen op deze wereld! Sommigen heb ik zelf gezien en gefotografeerd. Bijvoorbeeld in Engeland:

En wat dacht je van deze:

Op het linkse plaatje huisjes in Wit Rusland, op het rechtse huisjes in Litouwen, waar we ook veel huizen tegenkwamen die lijken op de roodgeschilderde huizen in Zweden.

Maar ook in de tropen staan er enige, kleurrijke huizen. Hieronder links een winkelstraat in Havanna, Cuba en rechts een authentiek Arubaans huisje.

De foto van het Arubaanse huisje heb ik van internet. Ik heb er wel zelf een, maar het uitzicht op het huis wordt door mijn persoontje bedorven, haha.

Maar ook in Nederland kunnen we er wat van. Bijvoorbeeld deze in Marken (weet je nog Joke?) Maar een absolute topper zie je vanuit de trein hiervandaan naar Amsterdam.

(foto van internet)

Zó bijzonder. Het is het hotel naast het Stadhuis van Zaanstad dat afgelopen woensdag officieel is geopend (KLIK).

Maar het allerallermooiste huis is dit. Het is mijn DROOMHUIS.

We kwamen het tegen toen we bij de Niagara waterval voor een paar uurtjes de grens naar Canada overgingen. Ooohhh, ik was er helemaal ondersteboven van. Ik had het zó op een aanhanger willen zetten en meenemen. 'Our Blue Heaven', een toepasselijke naam. Ik heb er 3,5 jaar geleden een logje over gemaakt op Weblog. (Ik hoop dat ik dat logje nog een keer inclusief foto terugkrijg. Ze zijn er wel mee bezig om alle foto's weer terug te krijgen) Maar ik ben heel gelukkig en tevreden met het huis dat we nu hebben hoor en, niet te vergeten, mijn Idylle.

Heel fijn weekend en tot volgende week.

Hoe leuk is afwisseling?!

2012-01-25T07:00:00.001+01:00

Het leven blijft je verrassen. Ben je van plan om gedisciplineerd en verantwoord aan de voorgenomen bezigheden te beginnen, krijg je 's morgens vroeg een telefoontje dat er een ziek kipje is en dat moeder hen naar haar werk moet! Herkenbaar? Gelukkig dat er ook nog een opa thuis was, want ik móest 's morgens weg.

En 's middags zat ik dus met kipje op de bank naar Ice Age te kijken en heb ik geleerd hoe Ellie de Mammoet een baby'tje krijgt, met tijger aan haar zijde, in wiens poot ze mag knijpen en die haar heel liefdevol aanmoedigt te blijven puffen!! Hoe verzinnen ze het. Het was dus een zinvolle dag, haha.

Ondertussen bracht de post 2 nieuwe siggy's:

De linkse is van Mirjam, net als Chago geboren op Aruba. Kantklossen, borduren en patchwork zijn een paar van haar hobby's.
De rechtse komt uit Duitsland, van Ute, gepensioneerd onderwijzeres. Ook haar man maakt heel mooi handwerk.

Heel erg jammer vind ik dat de laatste siggy niet met watervaste pen is beschreven. Ik zorg er altijd voor dat er geen water op de siggy's komt, omdat je niet kan zien of het schrift watervast is of niet . Maar nu kon ik het niet voorkomen. Het was maar één heel klein spatje, maar je ziet het resultaat! Het gezichtje van de herder is gelijk helemaal blauw. Zo zonde. Dus lieve lezeressen, als jullie mee willen doen met de siggy-ruil, denk er dan aan: een watervaste pen gebruiken!

In de dagen hiervoor heb ik ook fijn geoefend met het machinaal doorquilten. Ik begin me steeds meer ontspannen te voelen. Ik ben al een aardig eindje gevorderd met het Groenten en Fruitquiltje voor buurvrouw.

Ik quilt verschillende patroontjes, maar maak het niet te moeilijk.

Op stap met Missie Jones

2012-01-23T07:00:00.006+01:00

Ja, Missie Jones en ik zijn eindelijk weer eens op stap geweest. Dat werd ook wel tijd, ik had haar een poosje niet gezien. Ze ging een keertje mee naar mijn Mini-bee. Toen ik haar kwam halen -we gingen met de auto, het was niet zo ver, maar toch te ver om te lopen- zat ze al geduldig op haar stoeltje te wachten. Warm ingepakt in een oude j(t)as die hélemaal bij haar past!

Die j(t)as heeft dezelfde tinten en uitstraling als zijzelf. Ze wilde persé voorin de auto zitten en we waren al gauw bij Ruth, mijn plaatselijke quiltvriendin. Binnengekomen was dit het eerste wat Missie zag:

"Oh", riep ze uit, "die lijken ook al een beetje op mij!" En ze had gelijk. Vinden jullie ze niet prachtig?! Ruth heeft al 16 mandjes van haar quilt van DEN H&W af. Ze heeft er zoveel plezier in dat het sneller gaat dan ze dacht. Terwijl zij verder ging met patches aan elkaar naaien, vermaakten Missie en ik ons ook heel goed samen.

Intussen babbelde Ruth dat het een lieve lust was en vertelde allerlei interessante dingen (echt hoor!) Maar wat hebben we gelachen. Door al dat gebabbel had ze 3 keer dezelfde soort blokjes verkeerd aan elkaar genaaid en moest ze ze weer uithalen! Dus je ziet, je hebt geen grote Bee nodig voor gezelligheid en veel gebabbel. Ruth, Missie en ik hebben genoten en kijken weer naar je uit op onze volgende Mini-bee.

Voor degenen die niet weten wie Missie Jones is: dat is ZIJ!

Drie Generaties (vervolg)

2012-01-20T07:00:00.005+01:00

Nog 4 blokken van de "Drie Generaties" quilt wil ik laten zien.

Blok 5, Oma Chrisje. Daar heb je oma Chrisje. Ze zit genoeglijk naast opa Chago, lekker uit te rusten op een tak. Om haar heen zit ook háár kroost en nakroost, maar ze babbelt en knuffelt met opa. Ze houdt niet meer zo alles in de gaten en dat hoeft ook niet meer. Haar kroost is óók verschillend. Er zijn zelfs wat 'vreemde vogels' bij. De boom waar oma en opa in zitten, was vroeger een jurkje van DD.

Blok 6, Scheepje op de levenszee. Als kind mocht ik vaak in de vakantie met mijn vader mee naar de Werf in Amsterdam. Vader maakte vissersboten zoals kotters en loggers. Ik was daar apetrots op. Van de kantoorjuffrouw kreeg ik altijd leuke spulletjes om mee te tekenen en ik mocht van haar wat lekkers halen bij de bakker op het hoekje. Als het mooi weer was, ging ik samen met mijn broer of met een vriendin in de roeiboot door de grachten in de buurt varen. Ook op de timmerzolder was het fijn spelen. Daar rook het altijd zo lekker. En bij de smid! Dat was het einde. Soms mocht ik ook mee de Noordzee op om een proefvaart te maken. Het spannendste was als je door de branding heen ging. Dan moest je je goed vasthouden.
Vader speelde vaak liederen op de piano. Geestelijke liederen. Eén herinner ik me nog heel goed, dat werd een lievelingslied: Scheepje onder Jezus' hoede. Dat eindigde met: en veilig strand voor 't oog. Als klein kind dacht ik dat vader zong: "en veilig Zandvoort ook!" Daar woonden we niet ver vandaan, haha.

Blok 7, De oogst. Mamma (DD) kan heerlijk koken, probeert van alles uit. Ondertussen gaat je leventje gewoon door. Je wordt wat ouder en meer ervaren. Het vlechten van de levensdraden gaat nog steeds door. Soms lijkt het eentonig, een herhaling van hetzelfde (blok2).Maar dan komt het moment dat je vruchten van je leven mag plukken. Tijd voor de oogst!

Blok 8, Venster van het verleden. De titel zegt genoeg. Oma Chrisje begint af en toe door het venster naar het verleden te kijken. Er is zoveel gebeurd. Allerlei kleuren: lichte en donkere. En wat een vormen: grote, kleine, rechte, scheve, scherpe hoeken, flauwe lijnen.... Ze begint ook meer omhoog te kijken..... Maar ook Mamma staat soms al voor dit venster. Nou, daar is niets mis mee. Het is goed af en toe te kijken naar waar je vandaan komt en waar je naar toe gaat. Dat helpt je bij het plannen maken voor je toekomst. Intussen blijft het leven vol kleur en perspectief. Gelukkig maar!

(Oeps, foutje. Dit logje was bedoeld voor morgen, dan had ik jullie gelijk een goed weekend willen wensen, ik heb het verkeerd gepland. Nu dan maar alvast: een heel fijn weekend en tot volgende week)

Drie Generaties

2012-01-19T15:05:00.001+01:00

Dit kleine meisje -hier 9 maanden oud- wordt vandaag 42 jaar! Hoe is het mogelijk! Eind 1995 werd zij zelf moeder en kort na de geboorte van haar eerste kindje en ook kort nadat ik me in het patch- en quiltavontuur had gestort, besloot ik een quilt voor haar te maken. Een quilt met een verhaal over jong en 'oud', over nieuw en niet meer zo nieuw. Er zijn oude gebruikte en nieuwe stofjes in verwerkt. Het oudste, een rood lapje is ook 42 jaar en zat aan de binnenkant van het ledikantje van DD. Stofjes van kledingstukken van mijzelf, van haar en de kids, van dekbedjes en gordijntjes.

Ik ontwierp en tekende en naaide alles met de hand. Het werd een bont geheel van vormen en kleuren, net als in je leven. Eindelijk, na 4 jaar was hij klaar en gaf ik hem in 2000 aan haar op haar 30e verjaardag. Inmiddels had ze drie meidjes. Ik maakte er een boekje bij met een uitleg over elk blok.

Want elk blok heeft een speciale betekenis. Hieronder een hele korte samenvatting.

Blok 1, Venster van de toekomst. Een jong, nieuw leventje kijkt door dit venster naar de toekomst. Het hele leven ligt nog vóór haar. Spannend is dat!

Blok 2, Een hok met schaapjes. Dit blok doet denken aan een vlechtwerk en herinnert je eraan dat je Hemelse Vader je 'geweven' heeft in de schoot van je moeder. O ja, je moet nog leren lopen en alle draden van je leven moeten nog netjes door elkaar gevlochten worden. Maar die Vader wil voor je zorgen, net als een herder voor zijn schaapjes.

Blok 3, Oma's droomhuisje. Oma Chrisje heeft altijd gedroomd van een wit huisje met luikjes. En er hoort natuurlijk een geweldige droomtuin met heel veel bloemen bij. Oma zit lekker in haar kamertje voor het raam en leest een van de kinderen gezellig een boekje voor.

Blok 4, Mamma. En hier zit mamma (DD is gek op katten), fier rechtop. Naast pappa temidden van haar kroost en let goed op alles wat er om haar heen gebeurt. Alle kindjes zijn verschillend, de een wat donkerder dan de ander. Ze lijken allemaal zo lief....maar soms....zijn het net kleine katjes!

Dit is genoeg voor vandaag. De volgende keer laat ik de andere 4 blokken zien. We gaan nu eerst maar eens naar het stel toe, met een stapel fotoboeken van vakanties van vroeger. Op verzoek!

Een Vriendschapstrui

2012-01-16T12:31:00.002+01:00

In 1985 ontmoette ik Ria voor het eerst. We kwamen sinds kort in haar kerk. Haar man was toen voorganger en ze kwamen op een avond gezellig kennis met ons maken. Ik wist dat ze blind was, maar ik wist niet wat ik kon verwachten. Na het bezoek dacht ik: "Die vrouw wil ik beter leren kennen". Ik was zo vrij haar te bellen en te vragen of ik een keer langs mocht komen. Dat was het begin van onze vriendschap. Sinds mijn middelbare schooljaren had ik geen vriendin meer gehad en ik was zó blij met haar. Ze is een heerlijk mens, heeft een sterk karakter, diep geloof en heel veel humor. In die tijd had ik dat broodnodig!
Anderhalf jaar later vertelde ze dat ze naar het oosten van het land gingen verhuizen. Oh, wat vond ik dat erg! Hàd ik eindelijk een vriendin, ging ze weg! Maar vooruit, niet treuren, echte vriendschap gaat over afstanden heen. Ik leerde braille, eerst met een soort holle prikpen, waar ik blaren van in mijn hand kreeg, later kocht ik een Picht, een afgeschreven braille typemachine van de Blindenbibliotheek. Konden we lekker privé schrijven.

Ria breide veel. Truien, sjaals en blokken die door anderen aan elkaar genaaid werden tot dekens voor Roemenië. Toen wilde ze ook een trui voor mij breien. Ze kocht prachtige wol, maakte een proeflapje, stuurde dat naar mij op en ik ging rekenen en schreef haar de maten en zo terug. En kijk, dit was het resultaat:

Ik vond en vind hem nog steeds fantastisch. Helemaal geen makkelijk patroon om te tellen, maar er zit geen foutje in!

Hij is al meer dan 20 jaar oud, maar ik draag hem nog steeds. We hebben héél veel geweldige dingen samen gedaan en ontzettend veel plezier gehad. Twee maal een conferentie van een week in Frankfurt. Hadden via het VVV een kamer bij Frau Funck. Geweldig. We hebben gezwommen en zijn een jaar of 10 geleden met de Pinksterjeugdbeweging naar Slowenië geweest om te langlaufen. Ria had dat nog nooit gedaan. Ze kreeg een halve dag les van een enige meid en de rest van de week zijn we zelf bezig geweest. Ook hebben we samen een kennis in Beiroet, Libanon bezocht, vlak na de aanslag op Hariri. Veel gezien, genoten en gelachen. Er bleef nog één droom over: ze wilde van kleins af aan een keer op een paard zitten! Nou ja, dat moest er toch eens van komen. Dus een jaar of 4 geleden gingen we naar een manege.

Ze was toen al in de 70! Een van de medewerksters liet haar álles zien, stallen, tuig, paarden van klein naar groot. Alles mocht ze met haar handen bekijken. Fantastisch. En toen kwam het moment suprême: Cap op het hoofd en Ria op een paard. Een meisje bleef bij het hoofd van het paard, de dame aan de zijkant en daar ging ze hoor, Rodeo Ria!! Stapvoets, draf en zelfs even in galop. Dat heeft ze geweten! De volgende dag natuurlijk stevige spierpijn.

Jaren geleden raakte haar man verlamd aan de benen en is rolstoelafhankelijk. En hoewel ze nu al weer jaren dicht bij woont, 4 km bij mij vandaan, hebben we niet meer zoveel tijd en energie voor escapades. Ze heeft een behoorlijk druk programma, dat snap je wel. Maar het is nog steeds een vriendschap door dik en dun. Dat is een rijkdom in je leven.

Recept, een beetje nostalgie en een wasbeurt.

2012-01-14T07:00:00.001+01:00

Wil je het recept weten van het maaltje dat Chago maakte (zie vorig logje), dan kan je het HIER vinden. Ik kan het je echt aanraden, het was héérlijk.

Woensdag hadden we ook al zo lekker en gezellig gegeten. We waren bij "DE GENERAAL". Een restaurant in het oude stationnetje van Baarn waarvandaan heel vroeger het treintje naar Utrecht vertrok. Wij bezochten een tante in Baarn en zij trakteerde ons daar op een heerlijke lunch. Ze is de enig overgebleven tante van mijn vaders kant, nog even gezellig en flink als vroeger. Een paar jaar terug is ze binnen Baarn verhuisd naar een appartement, pal naast het huis dat mijn opa in 1920 liet bouwen en waar ik heel veel herinneringen aan heb. Kijk, hier zie er een fotootje van op een kalender uit 1928, die mijn grootouders kregen op hun 25 jarig huwelijksfeest.

Op één januari was het gewoonte dat de hele familie zich in dat huis verzamelde. Het was een groot gezin met 9 kinderen en een berg kleinkinderen. Het was heerlijk om in de grote hal een aanloop te nemen, op een tapijtje te springen en dan over het glad gepoetste parket te zeilen. Of om vanaf de 3e verdieping over de brede houten trapleuning in cirkels naar beneden te roetsjen. Of om verstoppertje te spelen en te schuilen in een plekje op de zolder met de bedienden kamertjes van vroeger. Nostalgie. Opa zag ik altijd als een soort vader Abraham, oma was een lieverdje. Op deze foto zit ze rechts in een stoeltje van de draaimolen.

Haar tweelingzus zit in het midden en mijn vader is boven op de molen geklommen. Mijn oma heette Christina en ik ben naar haar vernoemd. Ook het huis heette Christina, maar dat staat er nu niet meer op.

Nu weer even terug naar vandaag. Vanmorgen vroeg heb ik onze sprei eens in de wasmachine gedaan. Dat was nog nooit gebeurd en hij ligt toch al zo'n 13 jaar regelmatig op ons bed. Genaaid als een sampler om met rolmes en machine te leren omgaan en later grote punten er aangezet om als sprei te kunnen dienen.

Nu wilde ik wel dat ik een waslijn had en dat ik hem daar mooi aan kon laten hangen. Dit is natuurlijk geen mooie hoek om hem te showen, maar ik wilde hem toch even buiten hebben om zo veel mogelijk te laten drogen.

Zo, dit was het voor vandaag en voor deze week. Een fijn weekend maar weer en groeten van mij.

Verrukkelijk! En siggy's.

2012-01-12T19:08:00.000+01:00

Soms zei mijn moeder: "De koningin eet vandaag niet zo lekker!". Dat kan ik nu ook wel zeggen. Terwijl ik hier met mijn lappietoppie bezig ben, komen er verrukkelijke, watertandende geuren uit de keuken. Het is Chago's beurt vandaag om te koken en ik móet even in de pan gluren hoor.

Oh jongens, wat ziet dat er lekker uit en die geuren!! Wat heeft hij er toch allemaal in gedaan? Ik zie kip, abrikoosjes, kaneelstokjes, gember ...... en nog veel meer. Voordat hij klaar is met koken, laat ik jullie even wat siggy's zien. Die komen op verschillende blogjes weer voorbij, dus ook hier.

Linksboven de laatste siggy van 2011. Een leuke Kerst-siggy van Truus. Daarnaast de siggy van Lous. Ze had er een mooie brief bij gestuurd. En tot slot die van Jeanneke. Ze heeft op dit moment erg last van haar hand, maar kan gelukkig wel met de machine werken en geniet van alle siggy's die ze krijgt. Beterschap Jeanneke.

Zo, nu kan ik aanvallen! Een uurtje later: Meisjesmeisjes, wat was het LEKKER! Van mij mag hij ook 2x per week koken hoor, haha.

In het vorige logje vroeg ik of iemand wist wat 'petroleum jelly' is. Anita zocht het op en weet je wat het is? Gewoon vaseline!

De Amish Circle Quilt

2012-01-10T20:15:00.000+01:00

Wat is dat lang geleden dat ik iets van de ACQ liet zien! Hij hoort bij een van mijn voornemens voor dit jaar, dus ben ik er ijverig aan begonnen. Eerst moesten er sashings en cornerstones gesneden en genaaid worden:

Daarmee werd de achtste rij aan de lap genaaid. Dat ziet er al aardig uit.

Nog 33 blokken te gaan, maar daar heb er al 5 van af!!

Blokje 89, Center Diamond. Rachel heeft voor drie huwelijken een uitnodiging gekregen. Drie familieleden van haar man gaan trouwen en voor alle drie moet er natuurlijk een quilt gemaakt worden! Dus zijn er drie bijeenkomsten (frolics) afgesproken waar de vrouwen van de familie aan het quilten zullen gaan. Voor alle drie een Center Diamond quilt.

Blokje 90, Het Ontbrekende Puzzelstukje. Terwijl de kinderen spelen met legpuzzels, zitten er 20 vrouwen, waaronder Lydiann, om het frame dat aan het plafond is vastge-maakt. Ze pitten een quilt door voor de veiling op de school. Met z'n twintigen!! Geweldig. Ze hebben grote lol en vertellen elkaar allerlei verhalen. Als ze bijna in het midden van de quilt zijn, schieten ze helemáál in de lach. Tussen de lagen van de quilt is er een puzzelstukje mee gesandwicht. Het is waarschijnlijk op de vulling terechtgekomen en niemand die het merkte.

Blokje 91, de Roman Stripes Variatie. Een van de "Engelse" buren van Martha vroeg haar of ze volgende week een maaltijd zou willen maken voor een paar van haar gasten, toeristen. Zij willen wat meer van het Amish leven weten en in een Amish huis eten. Martha zal haar best doen. Ze heeft ook besloten om een Roman Stripes Variatie quilt te maken. Lekker om restjes te gebruiken.

Blokje 92, Bewaren van eieren. Henry, het oudste zoontje van Rebecca, is helemaal weg van de kippen en zorgt heel goed voor ze. Het eerste wat hij 's morgens vroeg doet, is ze voeren. Ze hebben al zóveel eieren verzameld die ze in de kelder bewaren. Ze doen een laagje 'petroleum jelly' (wie kan mij vertellen wat voor gelei dat is??) op de eieren om de smaak er in te houden.

Blokje 93, Tumbling Blocks. Bij Lavina thuis verwachten ze een hele koude winter dus wordt de houtstapel flink aangevuld. Lavina heeft ook wel eens geholpen met het klaarmaken van ontbijt voor toeristen. Het enige probleem hierbij is het uitleggen dat er geen foto's gemaakt mogen worden en dat haar servies of handwerk niet te koop is. Ze leert haar dochtertjes de Tumbling Blocks met de hand te naaien en ze denkt er over hun quiltje met een katoenen flanel te vullen. Dat is makkelijker bij het doorpitten.

Zo, dat was een heel verhaal. Ik begin er zelf ook weer een beetje in te komen. Nog 28 blokken te gaan!

Nog een breisel.

2012-01-09T12:09:00.000+01:00

Chago was niet de enige die nog een breisel van de machine in zijn kast had liggen, ik heb er ook nog een. Dat is mijn 'topstuk', haha.

Hij is lekker warm, dus ik draag hem nog wel als het koud is. Het patroon ontwierp ik zelf en ponste het in de kaart.

Dat vond ik het leukste van die machine, de combinatie van handwerk en techniek. Die combinatie spreekt me nog steeds aan. Dat vind ik ook het leuke aan het bloggen en bezig zijn met de computer: bezig zijn met lay-outs, bewerken van fotootjes en het 'technische' van de pc of laptop. Zó veel mogelijkheden.

Maar ik heb ook met de hand gebreid hoor, niet veel, maar toch. Dit is er nog eentje die ik heb.

Dat moest met van die 'visjes'. Ik vond het best lastig, maar het breigaren en het patroon vond ik zó leuk, dat ik het toch maar gewaagd heb. Deze trui draag ik nog veel.

En nu maar weer eens langs jullie logjes. Soms kan ik het niet bijhouden en het kost ook altijd best veel tijd. Maar ik vind het leuk!!

Hoe lang is dát geleden?

2012-01-07T13:15:00.000+01:00

Soms valt een onderwerp voor een logje zomaar in je schoot. Af en toe zelfs letterlijk, zoals deze spencer!

Chago had hem onder uit een kast opgedoken, 'wierp' hem in mijn schoot en vroeg heel lief: "Wil je die even voor mij 'patchen'? Hij bedoelde het gaatje in een van de boordjes dicht maken.

Hoe lang is dát geleden dat ik hem gebreid heb?! Ik geloof dat het rond 1976 was dat ik de breimachine kocht. Dubbelbeds, met intarsiaslede, vier draadgeleiders, pons- kaarten en tang. Ik heb er in de jaren daarna héél veel op gebreid. Voor de kids, man, vader, cadeautjes voor baby's en ook voor mijzelf.
Onze dochter was (en is) een ondernemende en inventieve tante en vond dat we maar een bedrijfje moesten beginnen. In de garage! Die stond altijd bomvol, maar geen probleem, die zouden we wel leegmaken. Dat zou het atelier annex winkeltje worden mét een gezellige koffiehoek. Natuurlijk moest er reclame gemaakt worden én een catalogus! Die heb ik nog steeds:

Er moesten foto's gemaakt worden en geshowd. Ik heb een paar bladzijden gescand.

Ook Chago en zelfs mijn vader (die bij ons woonde) werden gestrikt als mannequin. Vader had er wel plezier in zo te zien aan zijn glimlach.

Jullie snappen wel dat het bij leuke plannen is gebleven. Ik had ook helemaal geen tijd voor zo'n onderneming. Maar om er over te fantaseren was wel ontzettend leuk.

En nu is het al weer weekend. Straks hebben we de nieuwjaarsborrel met de buurtjes van 8 huizen. Gezellig. Heel fijn weekend allemaal.

Een vliegende start!

2012-01-06T11:00:00.001+01:00

Ik heb dit jaar een vliegende start gemaakt! Misschien wel door al die storm en regen. Ik moest soms letterlijk tussen de windstoten en buien heen en weer vliegen tussen huis en Idylle. Maar ik bedoel natuurlijk dat ik flink bezig ben geweest om een begin te maken met mijn voornemens. Eerst de sandwich van de 'schaduwblokken' gemaakt. Ik koos voor een fusible vulling omdat ik hem op de machine wil meanderen. Dus geen lastige rijgdraden en alleen hier en daar een veiligheidsspeldje.

Als ik hem was, wanneer hij klaar is, lost het lijmlaagje op en wordt de vulling iets luchtiger. Maar eerst het machinequilten. Brrrr, spannend. Ik heb er weinig ervaring mee, dus eerst maar eens oefenen met een proefsandwich. Quilttafel aan de machine aangeschoven en voor het eerst de free-motion slider, waardoor de sandwich makkelijker glijdt, er op. Ik gebruik maar even gewone huishoudhandschoenen.

Oh, dat voelt lekker!! Ik heb grip met de handschoenen en dat matje glijdt prima. Kijk, de eerste probeersels:

Maar nu komt het echte werk.....uren later hoor. Zie je de achterkant? Fel hè?

De stofjes voor de schaduwblokken heb ik niet zelf gekozen. Mijn overbuurvrouw had ze in Schoorl op de kop getikt en was er helemaal weg van. Omdat ze zo vaak met een kleinigheidje voor Chago of mij, dat ze hier of daar tegenkomt, bij ons binnenvalt, vroeg ik of ik iets leuks voor haar van die lapjes zou maken. Zij wilde graag een kleedje voor de zomer. Al dat fruit en die groente passen daar wel bij. Die felle drukke achtergrond koos ik er zelf bij, past goed en je ziet er nauwelijks quiltfouten op!!!
Eerst de groenten en fruit meanderen met een gemêleerd garen. Toch wel even anders dan met die proeflap, maar het is aardig gelukt.

Maar nu de rest! De tussenstroken. Daar moet ik nog even over nadenken hoor. En weer oefenen.

Ik heb meer gedaan dan alleen dit, maar dat komt een volgende keer.

Een ontdekking!

2012-01-04T19:21:00.001+01:00

Gister was ik in mijn Idylle bezig toen mijn oog viel op een klein stapeltje boekjes, dat al jaren op de plank van de kast ligt. Omdat er rond de jaarwisseling toch wel veel herinneringen boven komen, heb ik het maar weer eens opgepakt. Vier boekjes. Allemaal van mijn moeder.

Het bovenste boekje is een minimini notitieboekje, met stof bekleed, dat moeder van haar lievelingstante Christien kreeg in april 1918 omdat ze zo lief voor deze tante had gezorgd tijdens de 'Paaschdagen'. Moeder was toen net 15. Het onderste boekje kreeg ze van haar moeder op 15 februari 1920. Gedichten van Nicolaas Beets. Deze grootmoeder heb ik nooit gekend. Ze stierf al op 48 jarige leeftijd. In het boekje ligt een boekenlegger waar ik eerlijk gezegd nooit echt naar heb gekeken. Tot gister. Toen viel me wat op. Hij bestaat uit 2 laagjes stof, op elkaar genaaid door een hele jonge, of een erg onervaren hand. Oudroze en heel erg verschoten. Maar ineens zag ik dat er hier en daar kruisjes in geborduurd zijn. Ik moest echt van heel dicht bij kijken, toen hield ik hem tegen het licht en toen zag ik het!

Het woordje 'Liefde' is er op geborduurd! Als je de foto even aanklikt, kan je het duidelijker zien. Of mijn moeder of misschien zelfs nog mijn grootmoeder dit gedaan heeft, ik weet het niet. Maar dit oude verschoten lapje is ineens veel meer voor mij gaan betekenen.

Ik heb het boekje zitten doorbladeren en op bladzij 1 kwam ik al iets leuks tegen:

Het gladde voorhoofd onzer jeugd,

Dat elk verheugt,

Krijgt met de jaren kreuken.

Een lied der min

Is aan 't begin,

Maar 't einde ervarings-spreuken.

Veel gedichtjes of wijsheden zijn met potlood aan-gestreept. En, frappant, heel veel onderwerpen zouden nu ook nog heel actueel zijn.

PS. Heb je tijd, kijk dan even bij HAAR, ze is net met bloggen begonnen.

Voornemens......

2012-01-03T07:00:00.001+01:00

Ja, je leest het goed! Dit jaar heb ik een paar voor-nemens. Ik heb al mijn onaffe quilts en tops eens op een stapeltje gelegd en bedacht me dat dát zo niet langer kon.

Als ik daar niets aan doe, wordt die stapel alleen maar groter. Dus ik heb me voorgenomen eerst maar eens van dit stapeltje allemaal Affo's te maken. Hier zie je het hele spulletje uitgevouwen.

Op de voorgrond 'schaduwblokken', die moet vóór 23 maart af, dan is mijn overbuurvrouw jarig en hij is voor haar bedoeld. Ik wil hem met de machine meanderen en daar moet ik eerst nog eens goed op oefenen. Marga heeft me toen al wat advies gegeven. Ik wil over een maand of 4 ook de ACQ-top (Amish Circle Quilt) af hebben, dat wordt wel eens tijd. De 8e rij ligt klaar om aan de lap genaaid te worden en dan moet ik nog 33 blokjes.... De top van de Weddingring is al een aantal jaren klaar (schaamschaam) en daar moet toch ook eens iets mee gedaan worden. De variahexjes zitten ook in de planning. Wordt niet groot en ik heb er een speciaal plannetje voor, maar dat komt nog. En dan natuurlijk Missie Jones!! Die zie ik nog regelmatig hoor, ze is absoluut niet uit beeld. Tussen de bedrijven door zit ik gezellig met haar op de bank te keuvelen terwijl het quiltnaaldje lustig op en neer gaat.
En dan deze nog:

De Siggy-rol. Daar ga ik het hele jaar op mijn gemak mee verder. Dus voornemens genoeg en nu maar kijken wat ze opleveren. Ben er zelf wel heel benieuwd naar.

Een nieuwe bladzijde!

2012-01-01T07:00:00.001+01:00

Dit is mijn Jaarboek waarin alle maanden van het jaar al klaar liggen. Gister was het boek nog gesloten, vandaag heb ik het open geslagen.

En kijk daar is januari al.
Met een belofte van sneeuw en gezellige sneeuwpoppen.

Elke maand ziet er anders uit en is van andere lapjes gemaakt. En wat de maanden ons gaan brengen, dat weten we niet. Maar wat wij nódig hebben, dat weten we wél. Ik hoorde vorige week zo'n leuke uitspraak, eentje die ik nog nooit gehoord had:

"We zijn allemaal van dezelfde lap gescheurd"

Zo is het toch! We zijn, hoe verschillend ook, uit hetzelfde materiaal gebouwd en hebben daarom ook veel van dezelfde dingen nodig: af en toe een aai over de bol, warmte, aandacht, bemoediging, regelmatig rust, voldoende eten en vooral ook gezond, soms even een knuf, frisse lucht, vriendschap.....

Daarom wens ik jullie al deze dingen in overvloedige mate van harte toe in dit nieuwe jaar!

Sand-dollar en Kerst

2011-12-21T07:00:00.000+01:00

Ik had er nog nooit van gehoord, jullie misschien wel. De Sand-dollar. Hij stond op een kerstkaart die we kregen uit Amerika. Blijkbaar is de Sand-dollar een heel bekend symbool voor Pasen én Kerst. Er is namelijk een legende aan verbonden waar een mooi gedicht over is geschreven.
Maar wat is een Sand-dollar. Dat is de schelp van een weekdier dat op het strand van bijvoorbeeld Californié of Florida voorkomt. Een schelp met een bijzonder uiterlijk en met een bijzonder verhaal.

The Legend of the Sand Dollar

There's a lovely little legend
that I would like to tell,
of the birth and death of Jesus,
found in this lowly shell.

If you examine closely,
you'll see that you find here,
four nail holes and a fifth one,
made by a Roman's spear.

On one side the Easter lily,
its center is the star,
that appeared unto the shepherds
and led them from afar.

The Christmas Poinsettia
etched on the other side,
reminds us of His birthday,
our happy Christmastide.

Now break the center open,
and here you will release,
the five white doves awaiting,
to spread Good Will and Peace.

This simple little symbol,
Christ left for you and me,
to help us spread His Gospel,
through all Eternity.

De naam van de dichter is niet bekend.

In het 5e coupletje wordt verteld dat als je de schelp doormidden breekt er 5 witte 'duifjes' wachten om naar buiten te komen. Daar lijkt het ook inderdaad op. Kijk maar eens naar deze foto.

Zó bijzonder. Vijf witte 'botjes' in de vorm van een duifje.
Ik vond dit verhaal wel toepasselijk voor dit logje. Voorlopig even het laatste. Het is natuurlijk een drukke tijd voor iedereen en hier voor ons ook. Daarom wens ik jullie allemaal alvast fijne en heel gezellige kerstdagen toe en natuurlijk ook een goed, gezond en creatief 2012!!

Met heel veel liefs van mij.

Modern leesplankje?

2011-12-19T07:00:00.001+01:00

Ik weet nog heel goed hoe ik heb leren lezen: met het Aap-Noot-Mies leesplankje. Bij juffrouw Otto in de 1e klas in een houten noodgebouwtje in Amsterdam. Wat een lieve vrouw was dat, net als juffrouw Dickhout in de 2e. Ik vergeet ze nooit meer. Net als het gekraak van de houten vloeren en de geur van hout. Een heerlijke start van mijn schoolcarrière. Dat plankje kent iedereen wel, ook al heb je het nooit zelf gebruikt.

Mijn dochter leerde het met een Boom en Roos en Vis met hetzelfde goede resultaat. Maar wisten jullie dat ze bezig zijn een totaal nieuw en modern leesplankje te ontwikkelen? Iets wat helemaal past in deze tijd en de kinderen van deze eeuw meer aanspreekt dan een Noot of Jet of Does of Vis .... Kijk, dit zou het kunnen worden:

Tja, je moet toch met je tijd meegaan. Maar of dit serieus is? Ik weet wel zeker van niet hoor, maar ik vond het wel leuk om even te laten zien.

Nog heel erg bedankt voor jullie leuke respons op mijn vorige logje en voor jullie stemmen! Ik val niet in de prijzen, maar kreeg toch heel wat stemmen en vond het gewoon leuk om een keer mee te doen.

25 december quiltje

2011-12-16T07:00:00.001+01:00

Hij is af hoor en ik vind hem leuk! Kijk maar eens:

Als je zo'n foto scheef neemt, lijkt het altijd net alsof het plaatje kantelt. Gezichtsbedrog. Maar het hangt keurig recht in het wisselhuisje. Het groene dakje past er wel niet helemaal bij, maar dat geeft niet. Ik heb er wat rode spulletjes en een kaars bij gezet. Zie je je wantje Lida?! Het lieve 'sneeuwpaartje' heb ik ook weer van stal gehaald. Vond ze ook wel heel leuk voor de achtergrond van mijn site.

Nu kunnen we de verjaardag van Chago niet meer vergeten! Zouden we toch niet doen hoor, dat is onmogelijk. Hij krijgt toch iets leuks van ons, maar dat verklap ik nog niet. Stel je voor dat hij dit leest, haha. (doet hij nooit hoor)

Nou dames, ik wens jullie weer allemaal een heel fijn weekend. De week is weer voorbij gevlogen. O ja, ik heb meegedaan met het Groot dictee en ik had maar 15 fouten!! Als je nagaat dat ik ooit op school een 3 voor Nederlands op mijn rapport had....... Netjes gedaan hè?! Dagdag allemaal.

Vergeet ik toch nog wat belangrijks: ik heb ook maar eens een keer meegedaan met de 'Weekly Quilt Contest' van de Quilting Gallery Zou het leuk vinden als je een stem op mijn quiltje uitbrengt. Dat kan vanaf vandaag tot zondagnacht. Het quiltje heet: "Maria with the child".

Bloid Koike Bloive!

2011-12-14T07:00:00.004+01:00

Dat hebben we gistermiddag gedaan en hoe! Blij blijven kijken, en dan op z'n Westfries. De laatste gezellige bijeenkomst van de ANBO (Chago zit in het bestuur) werd verzorgd door de 2 heren van "bloid koike bloive".Het was echt enig! Leuke verhalen en anekdotes verteld door Wim Baas en prachtige liedjes gezongen door Marius de Haas. Wat een stem heeft die man! Hij heeft ook een keer meegedaan met het programma Una Voce Particulare met Ernst-Daniël Smid. Niks plats, grof of dubbel-zinnig, gewoon LEUK! Plaatje is van hun site.

Wat ook leuk is, is het kleine quiltje waar ik mee bezig ben. Dat moet vóór 25 dec. in het wisselhuisje hangen en dat lukt best. Ik laat een klein stukje zien:

Het patroontje is heb ik via de site van haar en ik vond het zó leuk en dacht: dat moet ik toch wel snel voor elkaar krijgen. Ik heb het iets verkleind en één dingetje veranderd. Op het 'kalenderblokje' staat oorspronkelijk "Remember to Ho Ho Ho". Dat heb ik veranderd in "Remember to Chago". Want hij is de 25e jarig, een echt kerstkind dus. Dat is wel een extra herinnering waard. Ik denk dat ik het vrijdag wel af heb, dan laat ik het helemaal zien.

Kerstsfeer in de Keukenhof.

2011-12-12T02:17:00.003+01:00

Ik ga eigenlijk nooit naar een kerstmarkt en Chago al helemaal niet. Maar zaterdagmiddag hebben we samen genoten van de kerstsfeer op de kerstmarkt rond het Kasteel van de Keukenhof. En dat allemaal dank zij HAAR! We kregen 2 vrijkaartjes van haar toegestuurd. Het was ook zulk goed weer gelukkig, droog en af en toe een zonnetje.

Het was leuk opgezet met allemaal dezelfde tenten. En heel veel enige spulletjes.

Eén tent met déze spulletjes had ik er helemaal niet verwacht!

Natuurlijk hebben we koffie met iets lekkers er bij genomen en later toen het donker werd nog een heerlijk beker met glühwein. Mmmmmm. Met al die verlichting was het natuurlijk helemaal sfeervol.

Op de terugweg heb ik zó genoten van de heldere maan en de wolken die zo prachtig verlicht werden door de maan. Het was echt een heerlijk uitje.

Nagekomen bericht! Op de site van Sylvia staat een tutorial over hoe je je berichtjes van Weblog kan overzetten naar Blogger!!! Heeft haar DSL gedaan.

Fijn weekend!

2011-12-10T07:00:00.001+01:00

Vandaag heb ik niets speciaals of heel spannends te ver-tellen. Ook niets over steekjes. Ik ben een beetje doenig met hand en span-diensten en moet natuurlijk thuis ook het een en ander doen. Maar ik wil iedereen wel even een heel fijn en sfeervol weekend toewensen. Waarschijnlijk gaan Chago en ik vanmiddag van een hele speciale kerstsfeer genieten. Camera gaat mee hoor!

Liedjes op de Rabat

2011-12-08T07:32:00.002+01:00

Vandaag is mijn vriendin Larissa uit Wit Rusland jarig, 70 jaar! Ze loopt een half jaartje voor op mij... Een geweldig en heerlijk mens. Het is al weer bijna 20 jaar geleden dat ik haar voor het eerst ontmoette.....in Alkmaar. In juli 1992 waren Chago en ik 3 weken bij haar thuis te gast. Oh, wat hebben we veel gezien en genoten. Kijk, dit is ze in haar keukentje van 2x2 meter.

Ze zegt altijd dat 'haar benen niet thuis wonen'. En dat klopt ook wel, want ze vindt het heerlijk haar kinderen of andere mensen te helpen en te bemoedigen. Deze foto is een van mijn favorieten omdat hij de liefde die zij wil delen zo goed weergeeft.

Een hele grote verrassing voor ons was, dat ze ons voor 5 dagen meenam naar Moskou, naar haar zus, die daar woont. We bezochten het Kremlin, het Rode Plein en de schitterende kleurrijke Basilius kathedraal. En de Rabat. Als ik daar aan terugdenk schiet ik nog steeds in de lach. De Rabat is een lange brede straat vol met kraampjes die uitpuilen van de matroiska's en allerlei typisch Russische souvenirs. Speciaal voor de toerist.

Wij wilden natuurlijk wat kopen, maar dat mocht niet van Larissa: Nee, jullie blijven hier, ga maar wat rondkijken, ik ga de kraampjes langs want mij kunnen ze niet afzetten! En weg was ze. Wij op ons gemak overal gekeken en zelfs in een piepklein cafeetje échte koffie voor 4 cent gedronken. Ze bleef lang weg en wij werden moe. Daarom gingen we lekker tegen de pui van een huis zitten, op de stoep. Mensen kijken. Chago's knalblauwe honkbalpet lag ook op de stoep. En hoe het kwam, ik weet het niet meer, maar ineens waren we heerlijk Nederlandse liedjes aan het zingen.
En toen gebeurde het! Iemand gooide een roebel in de pet. Toen gaf iemand een speldje met Lenin er op. Er kwamen meer lui, meer speldjes. Maar toen wilden ze wel een speldje ruilen voor een balpen. Ha! Ik had een tas vol! Want we wisten dat de mensen daar toen heel graag pennen wilden hebben. O o o, wat hadden we een plezier.
Eindelijk, na uren, kwam Larissa weer terug. Met lege handen en lege tas. Niks, zei ze, ik heb helemaal niks. Maar toen begon ze te lachen en vanuit de V-hals van haar gebreide pullover haalde ze het een na het andere pakje te voorschijn. Ook dit hele speciale, als cadeautje voor ons:

Een prachtig en duur(!) gelakt doosje, typisch Russisch beschilderd met een Troika, een driespan van paarden. Het staat al die jaren al op mijn toilettafel.

En dan nog een leuke foto: Chago op de knieën op een stapeltje tapijten in het grootste en mooiste (en toen bijna lege) warenhuis van Moskou. Jawel, hij heeft er een gekocht hoor en hij moest hem als een baby dragen op de terugreis.

En tot slot nog een foto van mijn vriendinnetje en mij met op de achtergrond Grodno, de stad waar Larissa woont. Nu weten jullie gelijk waar het fotootje van mijn profiel vandaan komt....

O jee, zie je nou wat er gebeurt als ik over Larissa of Wit Rusland begin?! Een ellenlang log. Dus ik stop er nu maar gauw mee.

Hij hangt!

2011-12-07T15:07:00.000+01:00

Joepie, hij hangt, de kerstster. Staat zó gezellig in onze kamer. Ik vind hem heel mooi geworden.

Maar ik ben ook met de pennen bezig geweest. Op de foto zie je anderhalve sjaal, maar inmiddels zijn beide af. Piet heeft ze meegenomen en bij dochter en kleindochter afgeleverd.

De witte sjaal is van totaal andere breiwol en was een stukje lastiger dan de paarse. Maar hij is ook mooi geworden en voelt héél zacht aan. Kleindochter had een witte besteld, die zit helemaal in een 'witperiode'. Ze is er superblij mee.

Fijne week verder.

Touched

2011-12-05T17:00:00.016+01:00

Kennen jullie die tv serie "Touched by an Angel"? Die ging over gewone mensen die door moeilijke, herkenbare dingen heengaan en geholpen worden door 3 engelen. Engelen met menselijke trekjes maar met een serieuze opdracht en op een plezierige manier bijbels gefundeerd.
Een paar jaar terug heb ik van heel wat afleveringen genoten. Vooral van één engel, Tess (gespeeld door Della Reese), een stevige negerin met prachtig grijs haar, veel ervaring, veel wijsheid, maar zó liefdevol en vaak met humor. Heerlijk.
Er zijn momenten in mijn leven dat ik óók het gevoel heb aangeraakt te worden door een engel. Afgelopen zaterdagmiddag bijvoorbeeld. Ik zat nog na te sniffen na het zien van een kinderfilm! Die bracht allerlei pijnlijke emoties naar boven. Zomaar plotseling. Over zaken die nog steeds een rol spelen, maar waar ik doorgaans toch wel goed mee om kan gaan. Toen kwam de post. Met een enorme envelop, onbekende afzender. Mijn engel bracht me een boekje dat ik op dat moment zó goed kon gebruiken! O ja, het is helemaal een menselijke engel, maar het was wel 'hemels' getimed.
Kijk, dit boekje is het:

Mijn engel heeft ook een heel menselijk netwerk. Hij had me al op HAAR geattendeerd en ik ben gelijk gaan kijken, maar wist natuurlijk niet wat hij van plan was. Oh wat een mooie quilts! Zoals op de achterflap van het boek staat: "...ze weerspiegelen op zeer bijzondere wijze de vele aspecten van het leven dat we leven, maar vooral ook Gods liefde, zijn genade, hoop en hemels perspectief".
En nu wil je natuurlijk weten WIE deze engel is?! Niet zo moeilijk, dat is ZIJ!!

Daar wordt aan de deur geklopt....

2011-12-04T18:05:00.000+01:00

Zit ik helemaal verzonken in het voorbereiden van een serieus logje, schrik ik me wild!! Vlak achter me wordt er ineens keihard op het raam gebonkt, gaat de achterdeur open en staat Piet zomaar onverwacht in de keuken! Met een enorme bos bloemen.

En ik dacht nog wel dat Sint en Piet niet meer langs zouden komen. Maar hij was natuurlijk meer dan welkom en hij heeft gezellig even bij ons gezeten. Hij was druk, dat snap je wel. En je snapt natuurlijk ook wel dat we hem/haar direct herkenden: onze 2e kleindochter Roos. Heerlijke meid. Ze was al naar een paar gezinnetjes geweest die óók dachten dat Sint niet langs zou komen. Haar 2 zussen hadden haar geweldig goed geschminkt. Kijk maar eens:

Ik moest even met haar showen hoor. Het serieuze logje komt morgenavond wel.

Een pakje van Sint

2011-12-03T10:24:00.000+01:00

.....

Hebben jullie dat nou ook?

2011-12-01T16:59:00.000+01:00

Tegen de houten muur in mijn Idylle staat al jaar en dag een map. Die maakte ik ook al lang geleden. Handig om blokken netjes in te bewaren en eventueel te vervoeren. Van lieverlee komt er steeds meer in, maar wordt er niet vaak in gekeken. Tot vandaag. Ik zocht wat. Dus map op tafel en open maken.

Kijk nou eens wat er allemaal in zit! Logcabinblokken van pyjama's, overhemden, bloeses en een korte broek van Chago ( dat moet ooit dus een quilt worden) en een heleboel restanten, blokjes die over zijn van projecten of mislukt, dat kan natuurlijk ook nog, maar die ik misschien toch nog wel eens wil gebruiken.

Helemaal onderop zit het allerallereerste patchwork wat ik ooit maakte. Het was een kussentje, maar zat niet zo stevig in elkaar en ging stuk. Daarom heb ik het maar uit elkaar gehaald. Maar het topje wil ik bewaren.

Zo gaat dat dus. Ik vond niet eens wat ik nodig had, dus snel de map maar weer dicht. Ik ben zelf benieuwd wanneer hij weer open gaat.

De ontknoping

2011-11-29T17:00:00.000+01:00

Het zit in een klein doosje dat dochter en kleindochters na de zomervakantie voor mij meenamen.

Ik heb het bijna altijd bij de hand, vooral als ik uitgebreid de stad in ga of eens gezellig met een vriendin op stap ga. Natuurlijk moet er dan ergens een bakkie gedaan worden, het liefst buiten op een terrasje. Dan gaat het doosje open, ding er uitgehaald en kijk, dan ziet het er zó uit:

Nou weet je nóg niets, haha. Het rondje kan een halve slag draaien en als er nou geen plekje meer vrij is op de stoelen of op het tafeltje (ligt natuurlijk vol met inkopen....) dan leg je het rondje op de rand van het tafeltje .....

..... en ja, je hangt je tasje er aan, zodat het niet op de grond hoeft te staan.

Dus het is inderdaad en TASSENHAAK. Sommigen van jullie wisten het wel en Rian heeft er zelf eentje. Toen ik het kreeg, moest ik natuurlijk ook raden, maar ik kwam er niet uit hoor. Ze moesten het me voordoen. Dat rondje heeft 2 kanten, een zwarte en witte, voor een glad én voor een stroef oppervlak. Tijdens de vakantie in Limburg heb ik het regelmatig gebruikt. Echt handig.

Carolyn, special for you! I believe that the pictures clearly show what it is. Not necessary anymore, while enjoying your cup of coffee outside in town, to put your beautiful bag on the floor. Hugs from Holland!

Twee maal raden.

2011-11-28T14:41:00.000+01:00

Wat stelt dit voor? Dat is natuurlijk geen vraag, dat weet je zo.

Twee bollen breiwol natuurlijk. Nou ja, één bol en één hele dikke, zachte, aaibare streng. Oh wat voelt ie lekker! En, ja hoor, dat worden weer twee sjaals. De bol voor de dochter en de witte streng voor de 3e kleindochter. Die brei je weer heel anders. Vanmorgen op de markt gekocht.

Maar nu de tweede vraag. Wat is dit????

Ik ben benieuwd of jullie dat weten. Tot voor kort wist ik het niet. In een volgend logje de ontknoping.

Kerstquiltje

2011-11-26T11:04:00.000+01:00

Ik had er echt zin in. In een compleet kerstpakketje van Ikorniquilt. Toen het dan ook met de post kwam moest het direct open. O jee!! Op het plaatje had ik wel gezien dat er een soort medaillonnetje in het midden zat, maar me niet gerealiseerd dat dat een fijn borduurwerkje was!

Met stitchery ben ik nu al wel aardig bedreven, maar met dit soort werk niet. Dus zitten turen: moet het nou over één of over twee draadjes en wat voor soort steekjes zijn het, gewoon een backstitch of iets anders? Eerst maar eens via de mail informeren hoor. Pffff, gelukkig, over twee draadjes en ik mag gewoon de backstitch gebruiken. Eigenlijk is het 'blackwork', dus moeten de steken aan voor en achterkant precies hetzelfde zijn, maar dit quiltje wordt gedubbeld, dus je kan lekker niets van de achterkant zien. Ha, wat een opluchting! Ik had het zelfs nog vrij snel klaar. En ondanks andere dingen deze week en een paar dagen gezellige buikgriep....brrrrr.....is het topje al af. Vind je het niet schattig?

Ook leuk om eens met een heel andere kleurencombinatie te werken dan ik gewoon ben. Vooral meet grijstinten. Verandering van spijs doet eten, zo is het toch?!

Allemaal een heel fijn weekend en, o ja, kijk even bij Marijna, hebben jullie ooit zó'n machine gezien!? Geweldig!.

Thanksgiving

2011-11-24T07:00:00.001+01:00

In Amerika wordt vandaag Thanksgiving gevierd (4e donderdag in de maand november). Iets om eens even bij stil te staan. In mijn dagboekje las ik "The General Thanksgiving" en heb dat voor een keer bij mijn Nadenkertje gezet. Ook moest ik aan mijn speciale quilt "1000 x Dank" denken.

Een quilt, gemaakt in een moeilijke tijd en waar ik veel bijzondere herinneringen aan heb. Neem nou al die lapjes, 1000 verschillende en dan nog 2 dezelfde. Ongeveer 700 van die lapjes kreeg ik van vriendinnen, kennissen en een buurvrouw en 80 er van komen van een héle speciale plek. Ik noemde ze mijn 'troostlapjes'.

Over die 80 lapjes. Op een ochtend in augustus 2003 stonden mijn vriendin Larissa en ik als haringen in een ton in de bus in Grodno, Wit Rusland. Heen en weer geslingerd terwijl de chauffeur alle gaten in de weg probeerde te vermijden. Larissa had weer onverwacht een plan bedacht: We gingen naar een School voor textiele werkvormen. Ze wist dat ik gek was van lapjes. Ik had een paar gepatchte 'grijpertjes', pannenlappen, mee om weg te geven. Ik had er al heel wat uitgedeeld. Zoals overal daar werden we héél hartelijk ontvangen door een kennis van Larissa en mochten we de hele school zien. Ik heb er een paar foto's van gescand:

Op de onderste foto een leraar. Op deze school worden ook vlaggen genaaid voor festiviteiten en ook de Wit Russische vlag. Er lagen rollen met meters en meters stof, dat snap je wel. Aan het eind van de rondleiding werd ik naar een speciaal lokaal gebracht, kreeg een schaar in mijn hand gedrukt, werden er allemaal grote zakken met restanten stof uit de kast gehaald en mocht ik daar naar hartelust stukken uit knippen!!! Er zaten ook kleine werkstukken bij, zoals kragen met een borststukje of ingenaaide zakken. Die mocht ik in zijn geheel meenemen. Geweldig! Zo hartelijk en gastvrij.

Een paar dagen later was ik op bezoek bij een jonge moeder in een houten huisje. Alleen te bereiken via zandpaadjes en een boomstam als bruggetje over een water. En wat lag daar op de grond? Een rond kleed, gepatcht van allemaal stropdassen!

Zo zijn er altijd fijne dingen om aan terug te denken en heel veel dingen om dankbaar voor te zijn!

Boeketje bloemen

2011-11-21T08:02:00.000+01:00

Ik ben even uitver(ge)teld, dus geen logje met spannende inhoud of zo. Niet dat ik niets beleef hoor, integendeel. Maar niet alles kan verteld of met camera vastgelegd worden. Vandaar alleen een mooi boeket bloemen dat wij vorige week kregen. Dat wil ik graag met jullie delen. Donderdag ben ik, denk ik, weer terug. Dan is het Thanksgiving!!

Stichter's Cushion

2011-11-18T07:00:00.000+01:00

Ha! Vandaag is het zover: ik ga de Stitcher's Cushion afmaken! De voorkant zit al in elkaar, nu eerst het achterkantje. Volgens het patroon mag dat gewoon één lap zijn, maar ik vind het leuker om er een quiltje van te maken.

Ik heb met EQ een patroontje getekend, geprint en uit stof geknipt. Dit keer naai ik alles lekker met de hand. Vullinkje er tegen en dan doorpitten:

Nu kunnen voor en achterkant aan elkaar genaaid en ziedaar het resultaat. Eerst de achterkant:

Dan de dichte voorkant:

Zie je de knoopjes? Van dezelfde stof gemaakt. Ik had nog een klein restje DMC, daar haakte ik het lusje van:

Maar het gaat natuurlijk om de inhoud. Dus .... deurtjes open en ...TADA!!...zo is het dus geworden:

Als je op bovenstaande foto klikt, zie je hem scherper. Nog even een detail:

Altijd een beetje jammer dat de kleuren niet helemaal goed overkomen. Vooral met dit weer is dat lastig. Maar in ieder geval hebben jullie nu een beetje een idee hoe het in elkaar zit. Ik vond het vreselijk leuk om er mee bezig te zijn. Dus toch weer een Affootje. Op naar het volgend projectje....

Nuttig rekensommetje en frame

2011-11-16T07:00:00.003+01:00

Heb je je wel eens afgevraagd hoeveel stuks kleding, zakdoeken en andere zaken je in je (getrouwde) leven hebt gestreken??? Sinds gisteren weet ik dat! Mijn kleindochter Roos van 14, een pittige meid die van aanpakken houdt, kwam na school bij ons binnenvallen terwijl ik aan het strijken was. Ze vroeg:
"Oma, krijgt u nou nooit genoeg van al dat zelfde huishoudelijke werk? Weet u eigenlijk wel hoeveel u in de tijd dat u getrouwd bent, gestreken heeft?"
"Nou nee Roos, dat heb ik echt niet bijgehouden hoor".
"Dan ga ik dat uitrekenen!" En ze begon er direct mee. Nu weet ik het dus: 70.200 stuks!! Of het klopt, dat betwijfel ik, maar véél, héél véél was het wel. Met jarenlang 4 kids, nog 2 extra tieners en mijn vader in huis, plus alle praktijkkleding ....... nou dan weet je het wel. Wat ik nu aan strijkgoed heb, is niet te vergelijken! En dat bevalt me prima!!

Op het logeerbed liggen doorgaans een aantal quilts. Ik kan die lappen toch moeilijk allemaal ophangen.

Maar als de kleine zus van 5 van Roos 'studiedag' heeft en hier een nachtje slaapt, tja, dan moeten ze van háár bed af. En helemaal als beertje Sina, compleet in logeer-bed meekomt. Kijk eens, Sina heeft zelfs een quiltje waarvan ik vergeten was het ooit samen met een van de andere zussen genaaid te hebben.
Ik moet dus met die quilts aan de sjouw. Maar, HOERA, daar heb ik nu een oplossing voor. Natuurlijk, het frame! Zo hoog en zo schuin mogelijk opstellen en de quilts over de 3 stangen hangen. Staat nog mooi ook en voorlopig laat ik het even zo staan. De kleine meid vindt het niet erg dat het frame in háár kamertje staat, gelukkig!

Sweet Sixteen

2011-11-14T07:00:00.000+01:00

Sinds gisteren is onze oudste kleindochter een "Sweet Sixteen". In haar gevoel een mijlpaal, en dat is natuurlijk ook zo. Door omstandigheden kon ze dat niet met ons vieren, maar a.s. zondag gaan we dat inhalen. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en heb deze sjaal voor haar gebreid! Ik vind hem zelf vreselijk leuk.

Maar de sjaal voor mijzelf heb ik ook af hoor, kijk maar:

En nu wil dochter er óók eentje, dus dat betekent even een bezoek aan de markt!

De Mini-Bee

2011-11-11T07:00:00.001+01:00

Maar eerst wat anders. Mijn keuken is weer verrijkt met 2 enige theedoeken, aan komen vliegen uit Zweden. Ome Jan had weer zijn best gedaan! En Joke natuurlijk niet minder, dat snappen jullie wel. Twee gezellige doeken met fruit. Hartstikke leuk Joke!

Afgelopen woensdag waren Ruth en ik weer samen aan het naaien op onze minibee. Ruth is al met haar 4e mandje bezig! Ik vind het zo leuk dat ze zo enthousiast is. Eerst dacht ze: ik maak maar één mandje in de 14 dagen. Maar nu wordt het wel elke week een mandje.

Ik had de Stitcher's Cushion onder handen. Alle stitchery's zijn klaar. De hartjes met de vlindertjes worden kleine spelden kussentjes en die moest ik nog appliceren. Ik doe dat met needle turning. Dat bevalt me prima.

Wat je op bovenstaand fotootje ziet, wordt de.bovenkant van het kussentje. Daarop komen de paneeltjes die ik in DIT logje liet zien. Dat zijn net deurtjes. Als de hele bovenkant in elkaar zit, laat ik het weer zien. Dus nog eventjes geduld.

Van Ruth kreeg ik ook een boekje mee met allemaal wiskundige formules!! Geweldig. Ik had het er laatst met haar over dat ik sommige formules om hoeken en zijden uit te rekenen vergeten ben. En ziedaar, hier staat het allemaal in! Dat wordt dus even de hersentjes oefenen!

Gesmuld!!

2011-11-08T14:39:00.000+01:00

We hebben gister gesmuld! In alle opzichten. Toen ik van huis ging, rook het al heerlijk in huis. Chago was al vroeg aan het kokkerellen. We, dat zijn Marjan, Joke en ik. Marjan woont hier niet zo ver vandaan en Joke was tamelijk in de buurt, dus dat was makkelijk afspreken. Eerst naar Marjan. Smullen van koffie

met een joekel van een gevulde koek, bijpraten, lachen! en het prachtige borduurwerk God Jul van Joke bewonderen. Ze heeft er al 17 af en ze zijn toch mooi!!! Ongelooflijk, zo fijntjes.

Marjan's DH kwam er ook gezellig bijzitten en vertelde over een netje om garnalen te vissen dat hij zelf had geknoopt. Het boekje met de knoop werd er bij gehaald. Een oud boekje met zoveel leuke patronen, bijvoorbeeld vitrage stoppen. Marjan had nog wel wat oude vitrage voor me liggen, kon ik dat ook eens doen, haha!! Nee hoor Marjan, daar begin ik maar niet aan.

Daarna smullen van heerlijke broodjes en toen naar De Opkamer in Middenmeer. Ik vind dat een heerlijke frisse winkel met een héél breed assortiment en hele aardige mensen. Dat was natuurlijk ook weer smullen. En weet je wat??!! Ze hebben me aan het breien gekregen!! Ik kocht één bol voor zo'n enig hip sjaalgeval dat helemaal in de mode is. Laat de foto aan het eind zien. De dames wilden daarna beslist het winkelcentrum hier in HHW zien. Het centrum 'waar het áltijd weer voor is'. Niet zo lang geleden is het uitgebreid en het is echt mooi geworden. En groot.

Toen hier naar huis waar Chago alles klaar had staan en eerst nog koffie voor ons maakte. En wéér was het smullen, nu van de Paëlla en de heerlijke sla. Hij kan er wat van hoor. Het was zó lekker en ontzettend gezellig.

Tja, er moest natuurlijk wel afgewassen worden. Dank je wel Marjan. En Joke moest even haar site checken.

Toen werd het zo lang-zamerhand tijd voor de breiles! Marjan had al eens zo'n sjaal gemaakt, Joke en ik niet. Dus juf Marjan heeft ons op weg geholpen.

Ik moest wel eerst de kruipkast induiken om een paar breinaalden te pakken. Gelukkig wist ik wáár ik moest zoeken, maar ik heb ze in járen niet gebruikt. Ik heb van de dag genoten. Het was heerlijk ontspannen en we hebben heel wat afgelachen. Marjan en Joke, en Chago natuurlijk, héél erg bedankt!

En kijk eens wat ik al gebreid heb! Leuk hè?!

Dagje uit

2011-11-07T10:06:00.000+01:00

Vandaag ga ik met 2 blog/quiltvriendinnen op stap! Daar zit ook een etentje bij ...... bij mij thuis en mijn DH is de kok! Ik weet al wat we eten en het ruikt nu al lekker in huis. Dat wordt dus op verschillende manieren smullen vandaag.

Morgen kon ik weer bij jullie kijken hoor.

Huisjes....en Siggy's

2011-11-04T19:34:00.000+01:00

Zo, ik heb weer een voorraadje huisjes. Dat werd ook wel tijd. Ze zijn het logo op het middenstukje van mijn siggy die ik aan anderen stuur.

Alles was op dus moest er nodig geprint, geknipt, gestreken en genaaid worden. Mijn transfer papier waar ik op print, was ook op en zelfs niet meer te krijgen. Dus eerst een speurtocht naar een ander merk. Maar nu kan ik voorlopig weer verder.

Ik heb er ook weer 5 ontvangen.

Vind je ze niet enig? De 1e komt van Dina. Ze is geboren in Annen, waar de mensen "Anner-uilen" worden genoemd. Vandaar de uil op haar siggy.
De 2e kreeg ik van Marie uit Australië. Ze woont op meer dan 20.000 m² grond, naast haar hoogbejaarde ouders voor wie zij ook zorgt. Genoeg te doen dus!
De 3e stuurde Daniela uit Italë. Zij heeft een heleboel dieren: paarden, honden, katten, kanaries, een fret en een eend die Bianca heet. Dit voorjaar is ze met quilten begonnen.
Nummertje 4 komt van Marieke. Vind je die niet vreselijk leuk met het schilderspalet en de kraaltjes met felle kleurtjes? Ze houdt van het schilderwerk van v. Gogh en schildert zelf ook.
De laatste kreeg ik van Riet. Ook zo'n leuke. Het onderwerp van haar siggy's is: 'hier word ik blij van'. Ik werd ook blij van haar siggy, net als van alle anderen.

Alle dames heel hartelijk dank. Ze gaan binnenkort aan de Rol!

Thank you so much.

Soms heb je zo'n nacht ....

2011-11-02T17:24:00.001+01:00

Gisteravond hing Missie Jones slap in het frame en ik slap in bed. En toen begon het. Tik .. tik ..tak ..tak .... Oh nee hè! Het regende, niet eens hard, de dakkapellen van buur en ons waren goed ingepakt in het plastic. Dachten we. Buurman had zó zijn best gedaan om alles voor te bereiden voor de loodgieter van vandaag

(hele nieuwe bedekking) en tóch begon het te lekken!! Wij uit bed gesprongen, teil en emmer, dweilen en doeken. De sier polystyreen tegels begonnen al los te laten. Toch maar proberen te slapen, maar dat getik en getak en soms een plensje, daar lukte slapen voor mij niet bij. Dus ik een quilt gepakt en op de bank beneden. Max vond het maar wat gezellig. Het plafond is door en door nat en staat bol, de tegels zijn er afgevallen. Maar vannacht slapen we weer droog hoor. Ze hebben hard gewerkt.

En ik ook! Kijk maar. Gisteravond eerst de 3 lagen aan de onderkant aan elkaar en dan aan de buis.

Dan de voor en achterkant aan aparte buizen en de tussenvulling hangt er los tussen. En hupsakee op het frame.

Op deze manier kan ik zittend de sandwich maken en hoef ik niet op de grond te kruipen! Spaart de rug. Na een paar uurtjes was ik al aan de bovenkant en kon de sandwich er af.

Inmiddels is het etenstijd en het ruikt hier toch lekker! Chago is weer aan het koken (meestal op woensdag) dus dat wordt weer een heerlijk maaltje!

Soms heb je zo'n dag .......

2011-11-01T13:07:00.001+01:00

In het logje van zaterdag schreef ik dat ik een 2e lootje had getrokken voor de give away. Het boekje is inmiddels op weg naar Servië, naar Cisca. Ze weet dat het onderweg is en ze schreef me dat het best 2 à 3 weken kan duren voordat het aankomt. Ook omdat de post maar 2x per week bij hun bezorgd wordt. Als het maar goed aankomt, dat is het belangrijkste.

Soms heb je zo'n dag dat je kilometers loopt en het gevoel hebt dat je toch niets doet. Ik loop van woonkamer naar Idylle en weer terug, de trap op en neer, naar de pc omat ik een speciaal mailtje verwacht en intussen ben ik bezig Missie Jones voor te bereiden voor het frame. Achterkant en vulling samenstellen uit grotere delen.

Terwijl ik daar mee bezig ben, hoor ik een groot kabaal boven mijn hoofd. De buurman zit op het dak van onze dakkapel en af en toe klettert de bedekking die er af moet naar beneden. Wat een troep!

Nog weer een keer naar de Idylle om wat te snijden. En kijk nou eens: ik heb een logé!

Al dagen lang fladdert dit vlindertje hier rond. Soms heb ik de kachel een beetje hoog, dan wordt het heerlijk warm en dan ineens komt er een vlinder te voorschijn. Meestal zit ze bij het raam, maar nu wilde ze de fiberfill wel eens uitproberen.
Ik twijfel er aan of ik Missie in het frame krijg vandaag, zo niet, dan komt het morgen wel.

Wie komt er uit de pot....?

2011-10-29T13:51:00.001+02:00

Op een supergrote overdekte rommel/curiosa markt in Brunssum vond ik tijdens onze vakantie deze enige potten. Typisch Russisch. Je snapt dat ik die niet kon laten staan. Deze week werd de linkse pot voor het eerst gevuld. Met papiertjes waarop de namen van de Give away.

Vanmorgen zou Chago er een naam uit trekken, maar we moesten eerst heel vroeg op stap naar Middenmeer voor zijn fiets. Had ik geluk, want nu kon ik even naar de Opkamer voor één stofje dat ik nodig heb. Daarna zijn we gezellig koffie gaan drinken in Kolhorn. Het was even zulk prachtig weer! Donkere lucht, zon op de herfstbladeren, koeien in een dampige wei en ook nog bijna geen verkeer. Heerlijk!

Maar inmiddels is er een naam getrokken hoor. Het pakje gaat naar

Hennie

Maandag gaat het boekje met sneeuwmeisje op de post. Maar ...... omdat er 2 boekjes klaar liggen, heb ik zelf ook nog een lootje getrokken. Er is dus nóg iemand die een pakje tegemoet kan zien!

Een heel fijn en gezellig weekend!

De Border van Missie Jones

2011-10-27T15:56:00.001+02:00

Hiep hiep hoera, de border zit er om! Het was even zweten. Eerst rekenen en de lappen secuur snijden, elke zijkant de lengte van de top (hij is vierkant) plus 2x de breedte van de border plus nog een centimetertje. Dan 2 zijkanten aannaaien. De uiteinden precies haaks op elkaar leggen en van hoek naar hoek (45 gr) een lijn

tekenen, daarna nog een keer maar andersom, over elkaar leggen.
Dan met de goede kanten op elkaar precies op de lijntjes aan elkaar spelden en naaien. En toen kwam de moeite en het zweet, want de stof heeft een randpatroon en de randen moesten precies aan elkaar passen.

De eerste hoek was studderen, maar de volgende drie ..... Tada!!!! .... kijk maar eens, die gingen in één keer! Hartstikke mooi geworden. Ik ben er super blij mee. Ik heb de borders extra breed gesneden, dat is makkelijker als de quilt straks in het frame gaat. Het buitenste drukke randje gaat er later nog af.
Nog even een foto van het geheel:

Jammer alleen dat de kleuren niet zo mooi uitkomen.

Zaterdag trekt Chago een naam uit de pot voor de give away. Tot dan!

Zichtbare tijd

2011-10-26T07:00:00.004+02:00

Sinds kort hebben Ruth en ik om de 14 dagen samen een minimini Bee. Ongeveer 1½ jaar geleden hielp ik haar de eerste beginselen van het patchen en quilten te leren en ze heeft inmiddels al 4 kussens gemaakt! In het voorjaar waren we bij Den H&W en viel ze voor een prachtige doos met lapjes en patroon voor een eenpersoons quilt, 24 mandjes afgewisseld met grote blokken en driehoeken. Prachtig. Tijdens onze vorige mini Bee deden we het voorbereidende werk: de grote blokken en driehoeken snijden. Die liggen nu apart. Maar ze begon ook alvast aan haar eerste mandje. Deze keer kon ze dat eerste mandje al showen! Ik liet haar mijn Missie zien en toen maakte ze de opmerking:
"Er gaat wel heel veel tijd in zitten hè, in dat patchen en quilten, maar het is wél ZICHTBARE TIJD!"
Ik vond dat zó'n prachtige uitdrukking. Zo is het toch maar net, al dat werk aan een quilt is geïnvesteerde en zichtbare tijd.

En terwijl Ruth met haar 2e mandje aan de gang ging, kon ik lekker met een stitchery verder gaan. Het is een onderdeeltje van het Stitchery kussentje waar ik hier al eerder wat van liet zien.
Ik heb een Bee heel lang gemist en ik vind het heerlijk om weer een vaste afspraak te hebben en gezellig samen bezig te zijn.

Als je nog mee wilt doen met de Give Away, klik dan even HIER.

Een Border en een GIVE AWAY!

2011-10-22T12:58:00.000+02:00

Gisteren was mijn dagje Amsterdam. Het was TOF! Het was heel druk, maar wat wil je ook, herfstvakantie, mooi weer en kermis op de Dam! Oh my, wat een apparaten hebben ze tegenwoordig op zo'n kermis! Een soort zweefmolen die meters boven de huizen in het rond zwiert en nog meer van die enge dingen. Brrrr. Maar ik ging natuurlijk niet voor de kermis, maar voor den H&W. Én om Annelies te ontmoeten. Wat heb ik toch een bewondering voor haar. Zoveel dingen die ze met zoveel discipline volbrengt! Ze heeft me fijn geholpen en advies gegeven en ik kwam thuis met een mooie stof voor de border voor mijn Missie Jones. En ook een achterkantje.

Én met 'uitgelopen lagers', zoals Chago dat altijd noemt, haha. Dus binnenkort gaat Missie op het frame om te dubbelen.
Maar nu nog heel wat anders.

EEN GIVE AWAY

Niet omdat ik iets speciaals heb te vieren, maar gewoon omdat ik het leuk vind. Omdat ik geniet van het bloggen, van jullie reacties. Omdat ik het leuk vind jullie sites te lezen en zoveel leuke en mooie dingen van jullie te zien. Om al de fijne mailtjes achter de schermen en de ontmoetingen die ik in de loop der tijd met sommigen van jullie had. Allemaal dingen die ik ervaar als een zegen!
Als Give Away heb ik iets gevonden wat je waarschijnlijk niet van mij verwacht, maar wat ik wel ontzettend leuk vind. Niet iets quilterigs, maar iet 'breierigs'! Sommigen van jullie zijn al bezig met het breien van kerstballen. Zo knap. Maar hoe vind je dit dan?! Een Kerststal breien. Vind je het er niet enig uitzien?

Het is een enig boekje met duidelijke beschrijving en met het hele kerstverhaal. Kijk eens naar deze Wijzen:

Dit Sneeuwmeisje komt het boekje bij je thuis brengen:

En als je geen breister bent -zoals ikzelf- dan kan je er altijd een ander een plezier mee doen. Van iedereen die reageert op dit logje gaat de naam in de pot. Je kunt de hele week reageren, t/m volgende week vrijdag. Zaterdag vertel ik naar wie het pakje toegaat.

Een heel fijn en zonnig najaarsweekend toegewenst!

Verdraaid!

2011-10-20T14:26:00.000+02:00

Februari of maart 2011. Op m'n gemak drentel ik door ons overdekt winkelcentrum. Ik heb alle tijd, dus ik loop hier en daar naar binnen, kijken en uiteraard voelen. Dat doen we toch altijd? Niet dat ik wat nodig heb hoor, gewoon leuk is het. Alle bekende winkels heb ik al gehad. Nu loop ik een kleine kledingzaak binnen en .....DAAR HANGT HIJ!!! Modelletje! Wat een kleuren! Ik val nou eenmaal op kleuren. Toch maar even passen? Ziet er wel als mijn maat uit. De juffrouw schiet me te hulp, natuurlijk.

Hij past precies .... als ik de knopen iets verzet en daar is meer dan genoeg ruimte voor. Toch maar even overleggen thuis. "Hangt u hem even voor me apart? Ik woon vlak bij". Dat is geregeld en thuis is het ook snel geregeld. En daar hangt mijn nieuwe jas thuis te wachten tot het juiste weer. Mag hem binnen 8 dagen ruilen. Na 10 dagen is het zover. Ik ga hem dragen. Er zitten natuurlijk zakken in. Even een zakdoek in mijn

linker zak stoppen. Hè, waar is die linker zak nou? Ik zie de gleuf toch zitten, hoe kan het dan dat ik er niet in kan...? Eens even goed kijken. VERDRAAID! Hij zit er verdraaid in, ik moet mijn hand naar achteren steken. En moet je nou eens kijken, de onderkant trekt aan één kant helemaal omhoog. Jas maar even helemaal uit doen en eens goed bekijken. Dat had ik natuurlijk in de winkel moeten doen! Het lijkt wel alsof één deel van de klokkende onderkant verwisseld is en de voering is verkeerd aan de onderkant van de jas vastgenaaid. Grrrr. Ik ben uren bezig geweest om alles voorzichtig los te tornen, om te draaien en te persen. Maar het is gelukt! Alles zit nu prima.

Zo, en nu ga ik een boodschappenlijstje voor morgen maken. Dan ga ik naar de Grote Stad, Amsterdam. Missie Jones gaat met me mee, dan kan ze zelf een mooie border voor haar tuintje uitzoeken. Lekker op ons gemak, ik heb de hele dag en hoef lekker niet te koken. Dat doet mijn geweldige DH!!

Amish Circle Quilt

2011-10-18T22:15:00.000+02:00

Het is een tijdje stil geweest bij de 11 Amish vriendinnen, maar hun leven is natuurlijk gewoon doorgegaan met alles wat daarin gebeurt. Eindelijk zijn er weer een paar brieven en patroontjes die ik graag wil laten zien.

Blokje 82, Corner Ball. Bij Lavina thuis was weer de jaarlijkse reünie van de 11 vriendinnen. Lavina is vreselijk blij dat iedereen heeft mee gedaan met het quilten van haar Center Diamond quilt en dat de grotere dochters ook meehielpen. Ze vindt het zo fijn dat het quilten van generatie op generatie wordt doorgegeven. De jongens hielden zich bezig met Corner Ball.
Blokje 83, Irish Chain. Het is ongelooflijk dat de zomer alweer voorbij is, schrijft Edna. Zaterdag hadden ze nog een picnic met de buren met natuurlijk heel veel lekker eten. Over 2 weken begint de school weer. Maar de eerste 2 weken gaan haar zoons maar halve dagen, want ze moeten hun vader helpen met oogsten. Ze kijkt uit naar het koudere seizoen, dan is er weer meer tijd om te quilten.

Blokje 84, Clean-up. De boerderij van Frieda en Marvin is klaar voor het koude weer. Ze zijn ook, samen met alle families van hun kerk-district, druk bezig geweest de school te verven en ook het speelterrein op te knappen. Frieda en haar schoonzusje komen een keer in de week bij elkaar om aan hun quiltprojecten te werken.
Blokje 85, Star in a Star.
Een hele moeilijke brief van Lavern, waarin zij vertelt dat de buggy waar haar man en zoontje van 5 in zaten, is aangereden door een auto. Beiden waren op slag dood! Toch schrijft ze dat ze weet dat God haar zal helpen en zij met Zijn genade door elke dag heen zal komen. Het patroon van de sterren dat ze mee stuurt is symbolisch: de buitenste ster is haar man Dan, de binnenste haar kleine Joseph.

Blokje 86, Cornhusking Event. Wat is Ida blij dat zoveel vrienden en familie Lavern in de afgelopen week hebben geholpen! Ze is zelf druk bezig geweest met de inmaak, ook voor een paar oude buren die het niet meer zelf kunnen. De jeugd had een gezellige avond waarbij koppels van een jongen en meisje een wedstrijd deden wie het snelst maïs kon 'doppen'. Tegelijk was het werk van het 'doppen' dan ook gedaan!
Blokje 87, Lady of the Lake. Het was een drukke week met het oogsten van de alfalfa (zie opmerking onder aan berichtje). Maar nu krijgt Regina weer wat meer tijd, omdat ze niet meer hoeft te koken voor het hele team dat hielp bij het dorsen. Ze is begonnen met de Lady of the Lake quilt. Haar Spinnenweb quilt zit nu in het frame. Dat wordt lastig doorquilten met al die naadjes.

Blokje 88, Taffy Pull. Weer zo'n naam die moeilijk te vertalen is. Miriam heeft er een week geleden een dochtertje bij gekregen, Charlene, genoemd naar haar moeder. Op zaterdag hadden ze met 86 leden van hun kerkdistrict een herfstoogst picnic. De kinderen hadden veel plezier. Na de lunch was er een verrassing voor de oudere kinderen: als ik het goed begrepen heb, was dat het 'trekken' van toffee's en ze dan in papiertjes wikkelen. Maar de meeste toffee's waren al op voor ze ingepakt werden.

Terwijl je bezig bent met de blokjes van deze quilt, kom je heel wat dingen tegen die wij niet kennen, mooie en leuke. Maar ook mooie en verdrietige dingen die ons wél bekend zijn.
Ik heb nu toch al 8 rijen klaar, dus nog 33 blokjes te gaan.

Opmerking

Alfalfa is de Nederlandse naam van de spruitgroente Luzerne. De naam Al-fal-fa komt uit het Arabisch en betekent ‘vader van alle voedsel’ of het ‘beste voedsel’. De groente lijkt wel een soort minitaugé, maar dat is het niet. Alfalfa zijn de kiemen van de zaadjes van luzerneklaver, terwijl taugé afkomstig is van mungboontjes (oftewel kadjang idjoe). Alfalfa is opvallend rijk aan calcium. Daarbij is het een heerlijk frisse groente, waarvan een klein rauw plukje aan 1001 gerechten nét even iets extra’s toevoegt. (Uit Veggipedia)

Een Jones in een Grotwoning?

2011-10-16T11:41:00.001+02:00

Ja, het is waar, een echte Jones naaimachine in een grotwoning. Als je even het kamertje in gluurt zie je hem staan. Een oudje weliswaar, maar niettemin een echte. Dat zou je toch niet verwachten in zo'n woning. Dat deed mijn dochter in ieder geval niet toen ze in de vakantie met haar kinderen een bezoek bracht aan de Caves Cathédrales des Perrières in Doue-la-Fontaine in Frankrijk. Een gebied met een lange en rijke geschiedenis, waar indertijd gesteente werd gedolven.

Zandsteen dat gebruikt werd voor het bouwen van kastelen in de omgeving, maar ook bijvoorbeeld voor de Westminster Abbey! Er ontstonden gangen en grotten en later werden er woningen in gemaakt en ruimtes van wel 20 meter hoog. Er werd geleefd en zelfs landbouw kwam voor. De woningen zijn aangekleed met 19e eeuwse meubels. Natuurlijk geweldig om daar met je kinderen in rond te dwalen en te fantaseren hoe de mensen daar leefden. Onverwacht kwamen ze de Jones naaimachine tegen!
"Mam, daar móet je een foto van maken voor oma!" was direct de reactie van de kids. Enig toch! Van mijn eigen Jonesje, een beetje jonger dan deze, heb ik nog steeds veel plezier. Hij doet het nog prima, kijk maar op de foto. De siggy-rol ligt er onder.

Zo, nu ga ik vandaag nog heerlijk genieten van het zonnige weer en de kleur in de tuin. Ons sier-appelboomtje is overladen met appeltjes dit jaar. De takken hangen helemaal zwaar naar beneden. Als ze helemaal rijp zijn wordt dat een feestmaal voor de vogels.

Fijne zondag verder.

Siggy's

2011-10-13T20:28:00.000+02:00

Het is weer zo'n weekje waarin bijna alles een andere wending neemt dan gepland en mijn improvisatie talent hevig op de proef wordt gesteld. Komt dat jullie bekend voor? Ik denk het wel. Pfff, soms ben ik daar best moe van hoor. Maar gelukkig zijn er altijd van die kleine dingen die plezier brengen, bijvoorbeeld als er weer een leuke siggy met een gezellig briefje bij de post zit. Ik heb er weer 5 bij:

Ze zijn achtereenvolgens van:
Christel uit Canada.
Gea die sinds kort meedoet met de siggy-ruil en begin dit jaar met quilten is begonnen en ze houdt van hardlopen! Het klavertje vier doet haar denken aan haar kindertijd, toen ze vaak naar deze klavertjes zocht.
José, sinds een jaar een enthousiast quiltster. Verder fietst en wandelt ze graag. Ze borduurde een enige vlinder op haar siggy.
Co. Ze quilt al 20 jaar, heeft een heel stel kleinkinderen, dus genoeg te quilten.
Kris uit Utah. Zij zorgt met veel liefde voor haar 93-jarige vader. Is daarom ook naar een andere staat verhuisd. Haar siggy kwam met veel vertraging door haar vele werk. Niks erg. Ze heeft ook een kleine eBay store, even kijken dus!

Allemaal heel erg bedankt!

Thank you so much!

Ik heb weer een album gemaakt van alle ontvangen siggy's. In de linkerzijbalk heb ik een link er naar toe gezet. Zo, dit was het voor even. Ik ben ook nog wel met patchen bezig hoor, maar dat komt een andere keer. Dagdag, groeten van mij.

Kussentje voor Stitchers

2011-10-09T22:02:00.000+02:00

Alweer een tijdje terug kreeg ik van Inge een boek te leen met geweldig leuke stitchery's en dingen om die borduur-werkjes in te verwerken. Ik had een van die stitchery's bij haar op de blog gezien. Oh, zo ontzettend leuk. En ik vond toch iets leuks in dat boek!! Een ontwerp van Bronwyn Hayes. Als ik naar die plaatjes kijk, wordt ik helemaal vrolijk. Ik denk dat ik het een beetje te pakken heb met dat soort borduurwerk. Maar dat komt ook door die leuke snoeten en hoeden van de dametjes. Het wordt een soort kussentje waar op de voorkant een paar zakjes, speldenkussentjes en iets om de kartonnetjes met borduurgaren in te stoppen, gemaakt zijn. Daar bovenop zitten 2 paneeltjes die open en dicht kunnen. Daar komen deze borduurwerkjes op. Het is een beetje moeilijk uit te leggen hoor, maar in de loop van de tijd zal je het wel beter snappen. Ik ga een klein quiltje voor de achterkant maken. Ik weet nog niet met welk patroon, daar ga ik maar eens over nadenken.

Dan nog even iets heel anders. Wondertjes liggen soms zo maar voor het oprapen. Dat ondervond ik vorige week zondag weer eens.

Het was toen nog zulk prachtig weer en ik deed een rondje tuin. In een van de bloem-bakken met half uitgebloeide planten zag ik dit ineens liggen. Dat is toch prachtig? Het is het verdroogde lampion-netje van de Physalis, de Lampionplant, met een knaloranje zaadbolletje er in. Het ligt nu bij het Oktober-quiltje in mijn wisselhuisje.

Variahexjes

2011-10-07T14:03:00.000+02:00

In een van mijn laatste logjes van Weblog schreef ik over de hexjes waar ik mee begonnen was:

Ja, je ziet het goed: Chris is aan het hexen!! Een paar maandjes terug had ik me net op Quilt & Zo geab-bonneerd en de eerste de beste keer dat ik het blad binnen kreeg, stond daar de Variahex in. "Oh, wow", dacht ik. Ik was gelijk enthousiast.
"Daar ga ik wat mee doen, met m'n rode lapjes". Dus af en toe maak ik er een, als afwisseling. Hier zit ik nog lekker buiten in het zonnetje, dat kan je wel aan het licht zien. Vorige week was het zó donker, leek wel herfst. Toen heb ik heerlijk binnen zitten prutsen. Ik ga niet zo heel veel hexjes maken. In het midden van het quiltje komt één grote hexagon van 19 kleintjes. Ik ben er nog over aan het denken hoe ik verder ga. Maar het begin is er."

Dat was op 18 juli. Inmiddels staat het middenstuk al een tijdje op mijn linker zijbalk. Hier nog even een groter plaatje.

Ik vind het enig werk, maar oh! er ligt nog zoveel ander leuk werk waar ik mee bezig ben. Soms wil ik wel alles tegelijk aanpakken, maar dat kan natuurlijk niet. Maar jullie krijgen alvast een knipoog van dit dametje dat gezellig bij mij aan tafel is!

Een heel fijn en plezierig weekend allemaal en tot volgende week maar weer.

Vingerhoedjes en Zandsculpturen

2011-10-04T17:19:00.000+02:00

De meesten zaten in de goede richting hoor, op mijn vraag in het vorige logje wat deze dingetjes zijn. Het heeft inderdaad met vingerhoedjes te maken.
De linkse is een reproductie van een ringvormig vinger'hoedje' uit de Middeleeuwen. Die werd gebruikt om met de zijkant van de vinger de naald door grof materiaal te drukken. Ook in de Romeinse tijd werden zulke ringetjes wel gebruikt.
De rechter is een reproductie van een vingerhoedje uit de Romeinse tijd. Tijdens onze vakantie in Limburg zagen wij er eentje in een vitrine met naalden en andere attributen, die opgegraven waren. Enig. Dat was in het Thermenmuseum in Heerlen. Ontzettend leuk en echt de moeite waard! Het ringetje kocht ik in Kasteel Hoensbroek, dat wij van boven tot onder hebben bekeken. Buiten hebben we vol bewondering naar de zandsculpturen staan kijken. Wat is dat knap zeg!! Weet je dat daar workshops in gegeven worden, zelfs voor senioren!! Kijk HIER maar eens. Allerlei reproducties van vergane tijden kan je via DEZE site bestellen.
Ik kan het niet laten om een paar fotootjes van die zandsculpturen te laten zien.

Vind je ze niet prachtig?!

Ik lijk wel een garnaal!

2011-10-03T12:58:00.001+02:00

Nee, niet door een plotselinge aanval van spit of zo. Nee, 'gewoon' omdat ik bezig ben een van onze 4 kruipkasten uit te mesten. Geweldige dingen, die kasten, maar je weet hoe dat gaat!! Hup, zet maar even in de kruipkast en voor je het weet kan je nergens meer bij. Dus heel goed en noodzakelijk om dat een keer aan te pakken, maar ook héél gevaarlijk! Zit ik daar in een kronkel te

midden van de dozen, troep, stof en zelfs spinrag en kom ik deze doos weer tegen. Gevaarlijk? Ja, want de verleiding is te groot om hem niét open te maken..... Ach ja, dat is waar ook, kijk nou eens al die hele oude foto's en brieven van mijn ouders en hun familie. Wat zit er in die envelop? Nee, Chris, laat dicht,

ga nou verder met je werk ..... ach wat, even kijken hoor .... En daar zit ik ineens, nog steeds in de kronkel, met een Sinterklaasgedicht uit 1938 van mijn moeder in mijn hand! Hahaha, wat enig, nu weet ik ook van wie ik de liefde voor het naaien heb:

Er was eens een 'naaister' die naaide, o schand!
niet met de rechter, maar met de linkerhand!!
't Was niet een 'zij', maar een 'hij', ha-ha-ha!
Die bekleedde een wieg, tra-la-la! tra-la-la!
Het naaldje dat ging op en neer, op en neer.
Het draadje dat wipte, heen en weer, heen en weer.
En onder die stevige mannenhand
kwam toen het beeldige wiegje tot stand.
Wie zou toch dat jeugdige vadertje zijn?
Met handen zoo groot, maar een hartje zoo klein?
Wie zorgt voor de kleutertjes beter dan hij?
Zoó'n vader, zoó zijn er geen tien op een rij.
En Sint - 't is niet moeilijk, hij raadde gewis
dat Basje dit handige vadertje is.
Hij wil je daarom graag een aardigheid schenken.
Dan kun je in liefde je arbeid gedenken.

Zes weken later werd hun tweede kindje, mijn broer, geboren!

Heerlijk zulke tastbare herinneringen!!

En nu nog een vraagje: wie weet wat dit voor dingetjes zijn? (ik weet het wel hoor!) Fijne dag allemaal en nog een paar uurtjes genieten van de nazomer hoor.

Missie Jones heeft de eerste prijs!

2011-09-28T07:00:00.002+02:00

Vorige week zaterdag was het zover: in ons stadje werd de jaar-lijkse Tuin en Planten Show gehouden. Een feestelijke gebeurtenis voor het hele gezin. Met muziek, lekkernijen en een kleine kermis. En natuurlijk de bekendmaking van de winnaars van de mooiste tuin, de mooiste plant en de lekkerste taart! De vorige keer schreef ik er al iets over.
Gister kwam ons plaatselijk krantje door de brievenbus met op de voorpagina een enig verslag.

(Klik even op de krant om hem te vergroten en de artikeltjes te kunnen lezen)

Zie je de foto van ons drietjes?! Lizzy, Missie en Chrissie. Missie had natuurlijk de 1e prijs voor haar tuin én voor de mooiste plant. Oh, wat was het een feest! Ik had één klein probleempje......ik had geen mooie rok om aan te trekken. Eerlijk gezegd, draag ik vrijwel nooit een rok, maar altijd een broek. Vandaar dat je mij met een keurige broek op de foto ziet. Ik heb maar een 3/4 broek uitgezocht, dan pasten mijn benen beter bij die van mijn vriendinnen. En óók een hoedje opgezet. Kijk, hier zie je de foto nog een beetje groter:

Missie kreeg een geweldige mooie prijs waar ze helemaal verlegen van werd: een heleboel nieuw tuingereedschap en zelfs een kruiwagen vol met bloemen. Ze heeft het helemaal verdiend hoor en we gunnen het haar van harte.

Nu gaat Missie eerst eens een beetje uitrusten en nadenken over een mooi nieuw hek om haar tuin. Want dat is het laatste wat ze nog moet doen, dan is haar tuintje helemaal klaar. Maar in ons stadje kan ze geen onderdelen voor een nieuwe border krijgen, daarvoor moet ze een keer naar de Grote Stad. Dat vindt Missie helemáál niet erg hoor, daar maakt ze een dagje uit van en hoopt ze een paar bekenden te ontmoeten. Heerlijk!
Oh....wacht.....Missie vraagt of je nog even haar tuintje wil komen bewonderen....ga maar even mee....

Leuk geworden hè? Missie heeft er in ieder geval héél veel plezier aan beleefd!

Minimuisje Misjka brengt een héél bijzondere Siggy!

2011-09-26T08:00:00.006+02:00

Dit is Irina, of liever een portret dat Irina van zichzelf heeft geschilderd. Ze woont in Nizhniy Novgorod in Rusland. Toen ik vorig jaar meedeed met de KalenderBOM van Ellie, vond ik op Ellie's site de inge-zonden foto's van de quiltjes van Irina, die dus ook meedeed met deze BOM. Ik dacht: "Oh, wat zou ik het leuk vinden een siggy uit Rusland te krijgen!". Ik heb al siggy's uit heel veel landen, maar er staat niemand uit Rusland op de lijst. Een maand of 2 geleden heb ik de stoute schoenen aangetrokken en Irina een mailtje gestuurd om te vragen of zij misschien een siggy voor mij wilde maken. En ja hoor, dat wilde ze graag. We hebben wat heen en weer gemaild om het hoe en wat uit te leggen. Ik heb haar zo gauw mogelijk mijn siggy gestuurd met een paar typisch Hollandse stofjes en kantjes er bij. En kijk eens wat ze mij stuurde:

Irina is heel creatief en maakt veel verschillende dingen. Kijk maar eens HIER, daar laat ze van alles zien.

Wat ze vooral heel leuk vindt om te doen, is miniatuurtjes maken. Daarom stuurde ze Misjka, het piepkleine muisje mee. Hij moest er voor zorgen dat haar siggy veilig en wel bij mij zou aankomen! Misjka zat met een los draadje vast in een van de handjes van het meisje op de siggy. Zó ontzettend leuk!! Er zaten ook nog 2 enige kantjes in het pakje:

Ik heb natuurlijk opgezocht waar Nizhniy Novgorod ligt en al zoekende kwam ik dit filmpje tegen:

Als ik de muziek hoor, gaat mijn hart helemaal open en krijg ik heimwee naar mijn lieve vrienden in Wit Rusland.

Jullie begrijpen dat deze siggy voor mij heel bijzonder is en daarom zeg ik tegen Irina:

Irina, heel erg bedankt!!

Flexibel zijn ......

2011-09-24T13:51:00.000+02:00

.......Het is 10 over 10. Echtgenoot is al een half uur weg naar een vergadering in het gemeentehuis. Om half 11 moet ik bij mijn kapstertje zijn. Kan nog wel een bakje Senseo maken, het is maar iets meer dan 4 km, met de auto....... De Senseo pruttelt al, ik ga vast m'n spulletjes klaar leggen, want ná de kapper ga ik door naar Schagen. Naaimachine, die een service beurt heeft gehad, ophalen en gezellig even langs Marjan. Mobieltje in de tas, jasje klaar, sleutel van de auto, ....eh....sleutel van de auto ....... WAAR IS DE SLEUTEL VAN DE AUTO???? Oh nee hè, die zit vast in echtgenoots' jaszak. Grrrrr. Snelsnel Marjan afbellen, hup jas aan, tas op de rug, "dag Max (hond)", fiets uit schuurtje en rrrrrrtttttt daar ga ik.

Pfffffffff ............. halverwege de weg zit zo'n snert lange oprit naar de brug over het kanaal ............. doorzetten ............ en daar ben ik, maar 5 minuten te laat. Nou kletst mijn kapstertje aan één stuk door, dus het loopt met elke klant uit. Even uitzakken en bijkomen op de stoel.
Pringpring ....sms .... "mam, kan jij de appelkruimelvlaai straks meenemen? Staat bij Multivlaai". Ja hoor natuurlijk, sms ik terug naar dochter, hoe laat moet je die uiterlijk hebben? Onze 2e kleindochter wordt vandaag 14 en daar gaan we vanmiddag heen. Eerst het haar en alle verhalen van kapstertje. Mijn oren tuiten. Maar ik kan gelukkig op m'n gemak terugfietsen, lang Multivlaai en thuisgekomen echtgenoot ernstig toespreken ........... Hij was zich van geen kwaad bewust, haha. Maar hij maakt met liefde een vers bakje koffie voor me.

Dat was gister. Je moet flexibel zijn, toch? Dat leer je wel zo lang-zamerhand. Maar vanmorgen heb ik het machientje weer opgehaald hoor en heb ik ook even Marjan overvallen. Heel gezellig.
Het waren rare en drukke dagen en tóch heb ik 'geen steek' gedaan. Volgende week maar weer.

Heel fijn weekend allemaal!

Een heerlijke vakantie en een enig bezoek

2011-09-23T07:10:00.002+02:00

Tijdens onze heer-lijke vakantie in een bungalowtje in Simpelveld, Zuid Limburg, zaten we maar 10 km van Saskia vandaan. Dat werd dus een bezoekje. En wat voor een! We werden ontzettend hartelijk en gastvrij ontvangen en voelden ons gelijk thuis. Zo leuk om te zien en te ervaren hoe iemand, die je alleen van de blog kent, woont en leeft. Ik had natuurlijk iets voor Saskia mee, iets met haar naam er op. Prompt kwam zij met een pakje waar míjn naam op stond!! Moet je kijken hoe enig geborduurd. Het is een soort geurzakje, ruikt heerlijk naar lavendel. Eerst met z'n viertjes -haar man was ook gezellig thuis- koffie gedronken en gebabbeld.

Daarna Sas en ik naar boven naar haar domein. Oh wat is het toch leuk iemands werkplek te zien. Moet je even kijken! Weer heel anders dan anders. Saskia naait veel van goede stukken uit gebruikte spijkerbroeken. Als mensen dat eenmaal weten, dan vullen de planken zich vanzelf. En dan al haar prachtige borduurwerk, zó fijntjes en precies. Ik vond het ook zó leuk om haar wiskundelap en de vingerprint en niet te vergeten haar 'theedoek' in het echt te zien. Saskia, je bent een professional! Én je hebt humor, heerlijk. Die hoed! Daar móest gewoon even een plaatje van geschoten worden.

En toen kwam de verrassing. We werden op een heerlijke lunch getracteerd op een terras met een uitzicht, zo geweldig mooi. Bij Epen. We hadden het geluk dat we buiten konden zitten. Ik heb gesmuld van warme geitenkaas met honing en walnoten en een heerlijk broodje er bij. Wat werden we verwend zeg!

O ja, we kregen ook nog een mandje met specialiteiten van Limburg, o.a. 'mergelblökskes", een soort bonbon. Zuid Limburg is natuurlijk het land van de mergel, vandaar.
Saskia en Piet, ontzettend bedankt voor de heerlijke dag, jullie gastvrijheid en gezelligheid. We zullen de herinnering koesteren!

Uitzicht bij Epen (foto van Saskia)

Zo ontzettend LIEFFF!

2011-09-21T14:50:00.002+02:00

Gisteravond kwamen we terug van vakantie en werden we zó verrast! Op de eettafel lagen 2 pakjes en er stond een heel apart plantenarrangement. Van wie o wie?? Allemaal van onze dochter en haar 4 kids. In een van de pakjes vonden we een digitale fotolijst! Een schot in de roos. Ik had al vaak stiekem naar zo iets gekeken, maar dat nooit gezegd. Een stick met een mix aan foto's zat er bij. Hartstikke leuk!!
In het 2e pakje dacht ik een foto album te voelen. En wat kwam er uit? Ja, een album, maar een hele speciale. Onze dochter had viavia mensen gevraagd een A-4tje met iets leuks over ons te maken en naar haar te sturen. Dat is ècht iets voor haar. Ze heeft ons vaker onverwacht met iets verrast. In de map zitten blaadjes van familie, buurtjes én van een stel blogsters! Zo ontzettend lief en leuk. We hebben zitten genieten. Er zit een quiltje in, een heel bijzondere siggy, enige foto's en kaarten en een heleboel leuke tekst. Zelfs een briefje met foto uit Wit Rusland van mijn lieve vrienden. Ik ben er echt door geraakt. In de boordevolle mand met kranten en reclame zat ook nog heel veel leuke post. Hier komen een paar foto's van het album:

Het album, nog wat kaarten en plant

Van Jookje

Quiltje van Marjan

Speciale siggy

Uit Wit Rusland

We hebben een super vakantie gehad. Veel gezien, gedaan en genoten en heel gezellig bezoek afgelegd. Maar daarover meer in een volgend logje. Eerst maar eens hier de boel op orde maken en wat logjes bezoeken.

45 Jaar!

2011-09-03T18:00:00.004+02:00

Nu zullen jullie wel begrijpen waarom ik een nieuwe omgeving voor mijn logjes gecreëerd heb! Een omgeving, waar ik me een beetje in thuis voel. Het duurt nog wel 6 dagen vóór de grote dag aanbreekt, maar dit weekend is druk, maandag komen 3 kleinkids hier boeken kaften en dinsdagochtend gaan we 2 weekjes met vakantie om ons feestje te vieren. Heerlijk ergens in het zuiden van Nederland.

Op de achtergrond van dit weblog zie je een stukje van een foto die ik 5 jaar geleden, precies op de 9e, in Cuba maakte. Dat was een supervakantie en een superdag. Een gitarist speelde toen speciaal voor ons het lied Stranger on the shore van Mr. Acker Bilk, waar we bijzondere herinneringen aan hebben. We hebben er heerlijk op gedanst! Wel heel slow!
Dus hier wordt het wéér even stil.

Een lieve groet van mij en tot na de vakantie!

Een nieuwe site!

2011-09-01T15:42:00.003+02:00

Ik heb toch hier maar een nieuwe site aangemaakt. Dit berichtje gebruik ik om het een en ander uit te proberen. Maar ook om iets te kunnen vertellen over Missie Jones, want zij kon niet meer wachten!

Buurman Ken, de man van Lizzy, heeft het vogelbadje dat nog in zijn schuur stond, bij Missie in de tuin gezet. En ja hoor, de vogeltjes kwamen er gelijk op af.

Lekker badderen

Hij had ook nog een watersproeier over, die mag Missie ook hebben. En hoewel het natuurlijk helemaal niet nodig was de afgelopen weken om het gras te sproeien, wilde Missie het natuurlijk wel even uitproberen. Ja hoor, hij doet het prima!

Hij doet het!!

Al een paar maanden terug vroeg Missie of ik mee wilde doen met de jaarlijkse Tuin en Plantenshow in het najaar. Dat wilde ik wel en zij gaf mij een pakje zaad waarmee ik aan de gang kon om de mooiste plant van het jaar op te kweken.

Allemaal zaadjes

Het begint wat te worden hoor, maar het resultaat zien jullie pas bij de show!!