Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Quilts uit Oekraïne

Het zijn geen gewone quilts, deze quilts uit Oekraïne. Nee, ze zijn bijzonder! Ze zijn kunstzinnig! Het zijn quilts die je van een afstand wilt zien, maar die je ook van héél dichtbij wilt bekijken. Oordeel zelf maar. Deze bijvoorbeeld:


"The two colors of me". Rood staat voor liefde, zwart voor verdriet. Hoe langer je kijkt, hoe meer je ziet. Rechts de zwarte vogel, links de rode. Een rode sjaal om het hoofd, sieraden om de hals en dat dit:


De grote naald tussen duim en wijsvinger. Al die kleine lapjes, het minilapje als weerspiegeling van licht in de ogen, álles met de hand genaaid!

Van een andere quiltster (het spijt me dat ik de namen niet genoteerd heb): 


"Dandelions". Een totaal andere quilt. Met uiterst fijn borduurwerk, en kunstig gemaakte gele bloemen.


Of deze:


En deze: "Share light, and the darkness will be gone by itself". Gevouwen lapjes, weer heel anders dan de puntjes die ik leerde maken:


Nog eentje: "Flowers of the summer"


En als laatste komt, net als in verhaaltjes, 

De olifant met een lange snuit,
die blaast dit mooie logje uit!


Kijk eens naar de kleuren en de details! Dat is toch ongelooflijk!

Deze en nog meer quilts kan je tot 1 juli bewonderen in de winkel van Aljona in Schagen.


"Geen Probleem maar een Uitdaging"

Een tijdje terug kreeg ik het volgende via de mail toegestuurd:

The Publicity Company
PERSBERICHT Amsterdam, 27 maart 2017
  
Maandag 15 mei, 20.25 uur zendt KRO-NCRV op NPO 2 de Teledoc "Ik ben geen probleemkind, ik ben een uitdaging" uit. Een film van Rolf Orthel over de kinderen in een gesloten inrichting van Jeugdzorg.
  
De Teledoc "Ik ben geen probleemkind, ik ben een uitdaging" van Rolf Orthel is gedraaid in een gesloten inrichting. Het is geen film over falen en successen van Jeugdzorg; het gaat om de kinderen die daar terechtkomen. Dat gebeurt om de meest uiteenlopende redenen. Vanwege diefstal of inbraak, verslavingen of dealen, maar het zijn ook kinderen van uiteengevallen gezinnen, van veeleisende ouders of slachtoffers van loverboys. Of kinderen die een poging tot zelfmoord ondernamen. Allemaal hebben ze moeite hun draai te vinden, want er is te veel pijn, te veel teleurstelling.

De film zoekt naar een eerste antwoord op de vraag: hoe ervaren de kinderen hun problemen? Zo komt er inzicht wie zij zijn. Andere vragen zijn: hoe beleven zij het gedwongen verblijf? Waar verlangen ze naar? Hoe komt het dat sommigen zeggen: ik ben niks waard? De film laat ook zien hoe levendig de kinderen zijn, met al die prachtige in het rond vliegend energie. Hoe ze zich uiten in raps en rotzooien, in klieren en liefdesverklaringen of door samen muziek te maken. Tenslotte zijn er die werkelijk moeilijke momenten: leren naar jezelf kijken en daarover praten tijdens de wekelijkse therapie. Kinderen met sores die door inzet van helpers en door hun eigen moed toch verder proberen te komen, met vallen en opstaan.

-------ooo-------

Ik publiceer dit persbericht omdat het ook met Dochter te maken heeft. Zij werkt in deze inrichting. Rolf Orthel heeft veel met haar gesproken en was ook, met goedkeuring van de jongere, bij therapeutische gesprekken aanwezig. Zo heeft Dochter een behoorlijk aandeel in deze documentaire, hoewel ze absoluut niet in beeld wilde.

De titel van de documentaire komt ook van Dochter. Chago, haar vader, zei vroeger vaak als er een probleem opdook:
"het is geen probleem, maar een uitdaging!"

Ik heb de film zelf nog niet gezien en ben ontzettend benieuwd.


Toch nog wat steekjes gedaan

De laatste weken waren druk. Hier thuis, helpen verhuizen van vrienden en zelfs in de tuin. Maar als fijne afwisseling heb ik toch ook nog wat steekjes gedaan. Ik wilde het blok van de Georgetown, waar ik tijdens de workshop bij Jen Kingwell mee begon, afmaken. Ik ga het gebruiken voor een nieuwe theemuts. Dat is hoognodig. Wat we nu gebruiken is een theemuts van kerststofjes! Gebleekt en vaal.

Tot vanmorgen was ik er zó ver mee:

 

De buitenste cirkel was bijna klaar.


Vanmorgen op de Bee er mee verder gegaan terwijl Joke bezig was met haar enige zelfverzonnen maandquiltje ......


..... en de naaimachine van Ruth lekker snorde voor
een nieuw blok .....


..... en ik, onder gezellig bijkletsen met elkaar, de rand er aan naaide en het geheel even onder de strijkbout legde.


Alle drie weer tevreden naar huis.


We zien elkaar volgende week dinsdag weer terug. Dan maken we een uitje naar Schagen. We gaan de tentoonstelling van de Oekraïense vrouwen bij Aljona en Jacqueline bewonderen! Dat wordt genieten!