Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Quilts uit Oekraïne

Het zijn geen gewone quilts, deze quilts uit Oekraïne. Nee, ze zijn bijzonder! Ze zijn kunstzinnig! Het zijn quilts die je van een afstand wilt zien, maar die je ook van héél dichtbij wilt bekijken. Oordeel zelf maar. Deze bijvoorbeeld:


"The two colors of me". Rood staat voor liefde, zwart voor verdriet. Hoe langer je kijkt, hoe meer je ziet. Rechts de zwarte vogel, links de rode. Een rode sjaal om het hoofd, sieraden om de hals en dat dit:


De grote naald tussen duim en wijsvinger. Al die kleine lapjes, het minilapje als weerspiegeling van licht in de ogen, álles met de hand genaaid!

Van een andere quiltster (het spijt me dat ik de namen niet genoteerd heb): 


"Dandelions". Een totaal andere quilt. Met uiterst fijn borduurwerk, en kunstig gemaakte gele bloemen.


Of deze:


En deze: "Share light, and the darkness will be gone by itself". Gevouwen lapjes, weer heel anders dan de puntjes die ik leerde maken:


Nog eentje: "Flowers of the summer"


En als laatste komt, net als in verhaaltjes, 

De olifant met een lange snuit,
die blaast dit mooie logje uit!


Kijk eens naar de kleuren en de details! Dat is toch ongelooflijk!

Deze en nog meer quilts kan je tot 1 juli bewonderen in de winkel van Aljona in Schagen.


"Geen Probleem maar een Uitdaging"

Een tijdje terug kreeg ik het volgende via de mail toegestuurd:

The Publicity Company
PERSBERICHT Amsterdam, 27 maart 2017
  
Maandag 15 mei, 20.25 uur zendt KRO-NCRV op NPO 2 de Teledoc "Ik ben geen probleemkind, ik ben een uitdaging" uit. Een film van Rolf Orthel over de kinderen in een gesloten inrichting van Jeugdzorg.
  
De Teledoc "Ik ben geen probleemkind, ik ben een uitdaging" van Rolf Orthel is gedraaid in een gesloten inrichting. Het is geen film over falen en successen van Jeugdzorg; het gaat om de kinderen die daar terechtkomen. Dat gebeurt om de meest uiteenlopende redenen. Vanwege diefstal of inbraak, verslavingen of dealen, maar het zijn ook kinderen van uiteengevallen gezinnen, van veeleisende ouders of slachtoffers van loverboys. Of kinderen die een poging tot zelfmoord ondernamen. Allemaal hebben ze moeite hun draai te vinden, want er is te veel pijn, te veel teleurstelling.

De film zoekt naar een eerste antwoord op de vraag: hoe ervaren de kinderen hun problemen? Zo komt er inzicht wie zij zijn. Andere vragen zijn: hoe beleven zij het gedwongen verblijf? Waar verlangen ze naar? Hoe komt het dat sommigen zeggen: ik ben niks waard? De film laat ook zien hoe levendig de kinderen zijn, met al die prachtige in het rond vliegend energie. Hoe ze zich uiten in raps en rotzooien, in klieren en liefdesverklaringen of door samen muziek te maken. Tenslotte zijn er die werkelijk moeilijke momenten: leren naar jezelf kijken en daarover praten tijdens de wekelijkse therapie. Kinderen met sores die door inzet van helpers en door hun eigen moed toch verder proberen te komen, met vallen en opstaan.

-------ooo-------

Ik publiceer dit persbericht omdat het ook met Dochter te maken heeft. Zij werkt in deze inrichting. Rolf Orthel heeft veel met haar gesproken en was ook, met goedkeuring van de jongere, bij therapeutische gesprekken aanwezig. Zo heeft Dochter een behoorlijk aandeel in deze documentaire, hoewel ze absoluut niet in beeld wilde.

De titel van de documentaire komt ook van Dochter. Chago, haar vader, zei vroeger vaak als er een probleem opdook:
"het is geen probleem, maar een uitdaging!"

Ik heb de film zelf nog niet gezien en ben ontzettend benieuwd.


Toch nog wat steekjes gedaan

De laatste weken waren druk. Hier thuis, helpen verhuizen van vrienden en zelfs in de tuin. Maar als fijne afwisseling heb ik toch ook nog wat steekjes gedaan. Ik wilde het blok van de Georgetown, waar ik tijdens de workshop bij Jen Kingwell mee begon, afmaken. Ik ga het gebruiken voor een nieuwe theemuts. Dat is hoognodig. Wat we nu gebruiken is een theemuts van kerststofjes! Gebleekt en vaal.

Tot vanmorgen was ik er zó ver mee:

 

De buitenste cirkel was bijna klaar.


Vanmorgen op de Bee er mee verder gegaan terwijl Joke bezig was met haar enige zelfverzonnen maandquiltje ......


..... en de naaimachine van Ruth lekker snorde voor
een nieuw blok .....


..... en ik, onder gezellig bijkletsen met elkaar, de rand er aan naaide en het geheel even onder de strijkbout legde.


Alle drie weer tevreden naar huis.


We zien elkaar volgende week dinsdag weer terug. Dan maken we een uitje naar Schagen. We gaan de tentoonstelling van de Oekraïense vrouwen bij Aljona en Jacqueline bewonderen! Dat wordt genieten!


De schoonheid van mineralen

Bij gebrek aan fleurig quiltwerk om te laten zien, show ik deze keer met iets anders, óók kleurrijk.
Al jaren staat dit bakje met mineralen bij ons op de vensterbank.


Een overblijfsel aan de tijd dat ik als hobby mineralen ver-zamelde. En ook zelf met een foedraal vol beitels en hamers de natuur in trok om mineralen en fossielen te zoeken. Vooral tijdens de vakanties. Thuis had ik een hoge oude kast van mijn opa. Lichtjes er in. Elk gesteente kreeg een nummertje en werd in een schrift beschreven. De naam en waar gevonden of gekocht.


De ronde steen links achteraan bijvoorbeeld is de helft van een bol die ik in een steengroeve in Idar Oberstein uitbikte. Daarna bracht ik die naar een echte ouderwetse watermolen waar hij in tweeën werd gezaagd en één helft gepolijst. Zó'n mooi effect.


Het geel op de voorgrond is een steen met zwavel, ook ergens gevonden. En de groene steen rechts onderaan in het bakje vond ik in Lanzarote in het vulkanisch gebied. De naam ben ik vergeten.


Hier en daar kocht ik wat. Mineralen hebben me altijd gefascineerd. Kunstwerken van de schepping.



Dit is voorlopig even een laatste logje. Ik heb hier thuis en elders tijdelijk wat extra dingen te doen en man en vriendin hebben me even wat meer nodig. En om eerlijk te zijn, alles kost me steeds vaker een beetje meer energie. Maar ik ben happy en gelukkig hoor!


De Middag van een Superdag

Vervolg van vorig logje.

Wie of wat haar inspireerde, weet ik niet, maar ze was al behoorlijk op leeftijd toen ze het plan opvatte om vóór haar dood voor kinderen of kleinkinderen een quilt te maken. Een hele opgaaf, vooral omdat ze de kunst van het quilten nog moest leren. Dus nam ze les. Met rolmes en machine was natuurlijk de snelste manier en na de les stortte ze zich vol enthousiasme op het snijden van stroken ...... op haar eettafel! De kerven bleven als herinnering achter..... 
De machine had ze niet altijd bij zich, dus leerde ze ook met de hand te naaien. Zo waren zij en haar man met de auto op weg naar de kerk. Mooie rok aan natuurlijk. Onderweg gauw wat lapjes aan elkaar naaien op haar schoot. Op de parkeerplaats wilde ze haar spulletjes opruimen, maar o jee, ze had het hele boeltje op haar rok vastgenaaid!

Deze anekdote vertelde Jen Kingwell toen ze tijdens de workshop bij ons tafeltje kwam inspecteren of het wel goed ging. Mijn buurvrouw zat namelijk op haar schoot te naaien en Jen moest aan dit verhaal denken. Zo kwamen er tijdens die hele zaterdag af en toe van zulke leuke verhalen naar boven.

Maar nu de workshop. Wij gingen wat onderdeeltjes naaien van een blok van de 'Georgetown'. Op tafel lagen stofpakketjes en patroon klaar.


En ook nog voor iedereen een 'goodiebag', gemaakt door Aljona. Haar oma naaide altijd zulke zakjes van oude lakens e.d. voor bijvoorbeeld koffie of iets anders. In het zakje zaten leuke en praktische zaken.

En daar kwam nóg een onderdeeltje bij:


Handig voor bij het naaien met de hand. Eerst omtrek van malletje tekenen dan met lange potlood of -penpunt in het gaatje van het 'wieltje' langs het malletje glijden en tekenen. De naadtoeslag is dan precies 1/4 inch. Je moet wel even oefenen hoor, maar als je het goed doet, passen de verschillende deeltjes van het patroon perfect tegen elkaar.

Jen deed het nog even voor:


Het is best een heel tijdje geleden dat ik op deze manier met de hand werkte. Toch wel weer leuk. Grappig ook dat je altijd weer foefjes leert.


Dit was dus mijn werkje van de middag. Ik wil dit blok beslist afmaken, maar voorlopig kom ik er even niet aan toe. Andere zaken houden me bezig.

De week is weer omgevlogen! Heel fijn weekend allemaal en tot een volgende keer.
Liefs.


De Ochtend van een Superdag

Oh wat heb ik genoten zaterdag! De hele dag stond in het teken van kleuren. De kleuren die Jen Kingwell gebruikt in haar quilts. Jen en haar man waren gisteren in de winkel van Aljona en Jacqueline in Schagen. Vast een voorproefje:


Vanaf half 10 verzamelde zich een heel stel dames in afwachting wat Jen allemaal zou laten zien en vertellen.

Jacqueline staat te stralen ...
.... en de koffie met lekkers staat natuurlijk klaar. 

Dan begint de 'Show and Tell'. Jen is een Australische. Zij en haar man zijn een aantal dagen in Nederland met een paar koffers vol quilts! Niet alleen haar quilts zijn kleurrijk, maar ook haar manier van vertellen. Een heerlijk warm mens is ze, met een grote portie humor.
























Na de persoonlijke inleiding komen de quilts aan de beurt. Met hulp van haar echtgenoot die de quilts mag ophouden en er af en toe bijna lamme armen van krijgt.


Jacqueline helpt een handje mee.

Sommigen van jullie zullen meer voorliefde hebben voor wat klassiekere quilts met rustiger kleuren. Dat ligt bij Jen wel anders. Ook gebruikt ze soms allerlei soorten stof naast elkaar. Ik heb de indruk dat ze heel ontspannen werkt.


Vrijwel alles naait ze met de hand. Zittend in haar speciale stoel terwijl er af en toe een stel kangoeroes voorbij springt! Eigenlijk heeft ze een hekel aan de naaimachine. Maar ze zit er niet mee om in één quilt hand en -machine naaiwerk te combineren. Dat zelfde geldt voor haar ook met hand en -machine doorquilten.

Af en toe zie ik even de vrolijke gezichten van Aljona en Jacqueline om een hoekje kijken.


Aan de muur hangt de 'Georgetown on my mind'. 
Op deze detailfoto zie je fussie cut lapjes met een poedeltje. Op veel van Jens quilts kom je van die leuke stukjes stof tegen.

Alle quilts worden besproken....
....en af en toe wordt er wat extra uitgelegd.

Dan is het al bijna tijd voor de lunch, 3 tafels gereserveerd in een heel gezellig café-restaurantje vlakbij.
Maar eerst nog een foto van Jen en mij, leuk!


En dan smullen:


En 's middags de workshop, maar daarover de volgende keer.
Dagdag.