Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Irma

Woensdag 13/9
De caravan schudt heen en weer. De wind rukt met geweld aan de voortent. De regen klettert met vlagen op het dak, met veel lawaai. Door het dakraam zien we de donkere wolken voorbij gieren en de hoge bomen die achter ons staan, diep doorbuigen. Hier is het al erg, hoe zou het thuis, meer aan de kust, zijn? Spannend. Maar niets vergeleken met Irma!

Al jaren is Chago bezig gegevens te verzamelen over zijn voorouders en verlangt hij er naar een keer de kleine Bovenwindse eilanden in het Caribisch gebied te bezoeken. Antigua, St. Kits, Nevis, Engelse eilandjes. Daar zijn zijn ouders, groot- en overgrootouders opgegroeid.
En nu was het dan zover! Samen met oudste kleindochter Louis(anne) gaat hij op reis. Louis studeert culturele antropologie en als afstudeerproject mag ze een onderzoek doen naar de voorgeschiedenis van de familie. Geweldig. Thuiswerk in archieven, dan naar die kleine eilanden, daarna naar Aruba waar nog familie woont. De reis wordt gepland. Eerst rechtstreeks met vliegtuig naar St. Maarten, vandaaruit met kleiner vliegtuig naar Antigua. Op 3 oktober zullen ze vertrekken.......
Maar dan komt Irma. Met volle kracht bezoekt ze St. Maarten en laat het eiland verwoest achter. Ook de kleine eilanden Antigua en Barbados worden met kracht geraakt.

(foto's van internet uiteraard)

De plannen moeten aangepast. Louisanne heeft zojuist alle geinteresseerden een mail gestuurd waarin ze heel mooi en duidelijk beschrijft wat zij en opa hebben besloten:

Zoals u weet zouden mijn opa en ik in oktober afreizen naar de Boven- en Benedenwindse Eilanden om daar de archieven in te gaan en onze familiegeschiedenis uit te zoeken. Gezien de huidige omstandigheden op Sint-Maarten, het basiseiland van waaruit we te werk wilden gaan, zijn we even nagegaan wat het verstandigst is. We voelden ons zwaar bedrukt bij het idee dat we de mensen aldaar lastig zouden vallen met vragen over onze familie, terwijl ze bezig zijn hun leven weer op de rails te krijgen.
Na contact met de archieven op Curaçao, de vliegtuig-maatschappij waar we onze tickets hebben geboekt en na gesprekken met mijn onderzoeksbegeleiders, zijn mijn opa en ik met spijt tot de conclusie gekomen dat we ons genoodzaakt zien om dit project te verplaatsen naar het eerste halfjaar van 2018. Dit betekent tevens dat ik in plaats van januari 2018, pas in juni 2018 zal gaan afstuderen. Mijn opa en ik zijn echter niet van plan de rest van dit jaar stil te zitten. We blijven doorgaan met vooronderzoek en gaan kijken hoeveel we hier in Nederland kunnen vinden.
Hoe jammer wij deze situatie zelf ook vinden, het is een minimaal probleem ten opzichte van wat de mensen op de Bovenwindse Eilanden nu doormaken. In gedachten zijn we bij hen en we hopen dat de situatie rond de tijd dat we wel gaan afreizen, verbeterd zal zijn.


Louisanne, je bent een geweldige en lieve meid. Wij vinden het ook ontzettend jammer voor jou, maar wie weet levert de extra tijd die je nu hebt ook extra informatie op.
We houden van je!


Vouwwerk en sterren

Eind juni schreef ik mijn laatste logje. Wat zijn de laatste maanden snel voorbij gegaan en wat is er ook veel gebeurd. Ziekte en overlijden in familie en vriendenkring, zelf door intensief onderzoek gegaan (alles goed hoor!), maar ook genieten van de tuin, bezoekjes en veel meer.
In Feedly (de site waar ik de nieuwe berichtjes van degenen die ik volg altijd kan zien) geeft aan dat ik zo'n 250 berichtjes gemist heb. Valt me nóg mee, ik denk dat meer mensen een blogpauze hadden.

Maar nu wil ik toch wat vertellen en laten zien. Gisteren was ik samen met Ruth naar de Quiltexpositie in Alkmaar. We hebben op ons gemak genoten van alles. Oók van leuke ontmoetingen, bijvoorbeeld met Ria van K. en ook Tineke met haar zus uit Zwitserland. Echt leuk!
Het is natuurlijk nu niet de bedoeling dat ik foto's van quilts laat zien, dat mag pas ná de tentoonstelling. Maar één quilt mag ik wél laten zien. Deze:


Een blikvanger, of liever een "Dreamcatcher", zo heet de quilt. Hangt in de winkel-kraam van Aljona en Jaqueline. Daar zit een verhaaltje aan vast. Eind maart schreef ik dat ik met een geheim projectje bezig was. Dat had met deze quilt te maken. Aljona vroeg mij indertijd of ik een paar van die Russische 'pannenkoeken', vouwwerk, wilde maken, maar dan een beetje anders. Dat betekende een tafel vol lapjes en puntjes en veel denkwerk.


Normaliter begin je in het midden met 6 puntjes met een hoek van 60 graden. Maar nu moest ik een motief uit een lap knippen en rondom in 8 delen werken. Best even lastig. (Aljona geeft daar a.s. zondag een workshop over tijdens de tentoonstelling) Al doende vond ik het wel steeds leuker.


Uiteindelijk had ik er 5, de laatste de grootste, ongeveer 30 cm. Deze gebruikte Aljona op een unieke manier bij het maken van de Dreamcatcher.


De 'sterren' zijn uit een lap geknipt en bijna onzichtbaar vastgenaaid.

Er hangt ook nog een ander quiltje dat ik wel mag laten zien:


Het quiltje over mijn moeder. Ze moest eens weten dat haar foto's daar in de kerk hangen!

Zo, dit was het voor nu. Volgende keer iets heel anders.
 Nu nog een paar dagen écht vakantie vieren.
Lieve groet van mij.


Gevallen

Ik ben gevallen. Drie keer! De 1e keer met een groot krat waarin 2 grote pannen (gelukkig leeg) met glazen deksel. Ik was moe na het sjouwen en uitpakken van dozen en spullen op hun plaats zetten i.v.m. de verhuizing van mijn vriendin. De pannen hadden we gebruikt voor een maaltje voor de hele familie plus helpers en gingen weer mee naar huis. Even een voet verkeerd gezet en 'pats' daar lag ik op mijn knieën, krat stevig in mijn handen. Een vrouw kwam gelijk toeschieten en hielp me op de been. Knie stuk, broek gelukkig nog heel.
De 2e keer óók met een pan in mijn hand. Gekookte aardappels. Ik liep de bijkeuken uit naar buiten, mooi weer, dus buiten eten. Weer voet even verkeerd en 'klaboem', daar lag ik weer. Nog meer blauwe plekken en pijnlijke borstkas, maar de aardappels zaten nog in de pan.
De 3e keer was het op een andere manier vallen. In de winkel van Primera. Ik moest helemaal achterin naar het postkan-toortje. Dan loop je langs de stellages met tijdschriften en natuurlijk moest ik even kijken of er nog iets van quiltbladen bij stonden. En jawel, de laatste QUILTmania. Met op de voorkant een quilt met het Georgetown blok, dat ik gebruikte voor de theemuts. Die is trouwens helemaal af:


Maar hoe zit het nou met dat vallen? Ik bladerde die QUILTmania door en zag deze:


Tja, en of ik het wilde of niet, ik viel er als een baksteen voor! Geen kapotte knieën, geen blauwe plekken. Wél droombeelden en fantasieën over mooie stofjes. Ik heb nog wel wat liggen.


Hij is ook niet zo groot en ik heb er zomaar weer zin in. Die zin was een tijdje weg.
Maar eerst moet de Applicatiequilt af. In ieder geval kan ik hier al vast over dromen.

Het wordt een beetje een lang logje, maar ik wil nog even wat kwijt.
Afgelopen week was natuurlijk wel een bijzondere week, met veel emoties. Het afscheid en begrafenis van mijn zwager. Maar het is goed geweest! Mijn zus moet nu alleen verder, daar op die prachtige plek in die grote boerderij. Er is veel liefde en zorg om haar heen gelukkig en ik ga gauw weer een paar dagen naar haar toe.

Maar ook zijn er de herinneringen aan mijn verjaardagsfeest, vorige week zondag. Ook dát is goed geweest. Echt heel fijn. Ik laat toch wat foto's zien.

Chago blaast met de compressor heel wat ballonnen op
De party tent wordt opgebouwd. Zoiets had ik  nog nooit in de tuin.
Annoëlle helpt geweldig mee.
Jerusa bouwt haar paardenstal op, haar grote hobby!
De laatste voorbereidingen voor het eten. Prachtmeiden!
Zóveel lekkers!
Ruth maakte een wortelcake, overheerlijk!
De tent is klaar, de gasten kunnen komen
Cadeautjes (quiltboek van Joke)
worden uitgepakt
Dochter Lucia doet nooit gek .... écht niet .....
En wie krijgen de meeste aandacht ......?


....precies, de jongste gasten!
En tot slot, wat ons opviel, deze twee zijn helemáál niet verliefd!


Zo, dit was het voorlopig. Ik neem even een blogpauze. Hoelang, dat weet ik nog niet.
Ik hoop van harte dat we een zonnige zomer tegemoet gaan.
Hele fijne weken en liefs van mij.
Chris


En tóch is er dankbaarheid

In dit logje wilde ik eigenlijk wat foto's laten zien van het feest afgelopen zondagmiddag in onze tuin, zo geweldig verzorgd door onze dochter, man en kleindochters. Maar soms gaat het anders dan verwacht.
Zondagochtend om een uur of half 11 kregen we het bericht dat de man van mijn zus die nacht was overleden. Ineens zó ontzettend snel gegaan. Natuurlijk had ik toen een dilemma. Maar in goed en fijn overleg hebben we tóch besloten het feest niet af te zeggen. Dat is goed geweest.
Zowel mijn zus als ik zijn dankbaar. Zij, omdat het gegaan is zoáls het gegaan is, ik voor het mooie gezin van onze dochter en alle lieve zorg en lekkernijen. Foto's komen nog wel eens.

Wel een paar foto's van vlinders (een logje zonder foto's vind ik altijd zo kaal). De laatste dagen wemelt het echt van vlinders in de tuin, heel opvallend.



Een feestelijke dag

En dan is het zomaar 15 juni 2017 en vier ik voor de 75e keer mijn verjaardag. Onbegrijpelijk dat er al zóveel jaren gepasseerd zijn. Ze gingen niet als een kalme zee met een zacht briesje voorbij, integendeel! Maar dankbaar ben ik wèl! Dat ik mag zijn waar en wie ik nu ben. Dat dank ik in de 1e plaats aan mijn Schepper van wie ik weet dat Hij mij tot nu toe altijd gedragen heeft. En natuurlijk ben ik mijn geweldige echtgenoot dankbaar! 

Afgelopen maandag bracht de post mij deze envelop:


Natuurlijk zat er een inhoud in, maar alleen zo'n envelop, daar word je al blij van! Hij komt van vriendin Larissa en haar man in kinderen uit Wit Rusland. Wat maken ze daar toch schitterende kaarten en enveloppen. Als je iets wilt uitzoeken, ben je uren bezig.

Vandaag 2 familieleden en een bevriend echtpaar. Heerlijk onder de parasol.
Maar dan zondagmiddag! Dan komt de 'bulk'. Onze dochter en kleindochters zorgen voor de catering en versiering. Het wordt mooi weer, dus we kunnen ook dan heerlijk in de tuin.

Dat wordt genieten!


Over thee, een muts en meer.

Nu ik dit schrijf (gistermiddag) begint de zon weer te schijnen en komen alle 'slakken' na de regen weer naar buiten, wij dus ook! Tjonge wat was het vanmorgen donker, leek wel nacht te worden. En wat een hoosbui! De goten liepen over. Maar binnen knus!! Om half 10 zaten we gezellig aan tafel, licht aan, een kop thee, Chago met de krant, ik met de theemuts in wording.


Ja, ik heb er best wat aan gedaan afgelopen week. De voorkant lag al klaar,


en op onze Bee ging ik verder met de achterkant. Toch maar even netjes een sandwichje maken.


Ik gebruikte dezelfde stofjes (behalve de ondergrond, die was niet meer te krijgen) als de voorkant en heb gewoon maar wat verzonnen.
Tegenover mij zat Ruth gezellig een sok te breien .....


.... en naast mij was Joke weer vol fantasie bezig. Blokjes voor in het huisje van de maandquiltjes om de datum te tonen. Best een gepruts omdat sommige cijfers op z'n kant of andersom geplaatst moeten worden.


Maar het is gelukt!


De achterkant van de theemuts is inmiddels doorgequilt. Nu de boel aan elkaar naaien en afwerken. Dat komt nog.


Nu ga ik een lekkere bak thee zetten. Zo schiet deze dag ook al weer op.
Fijn weekend met mooi weer!


Verjaardagscadeau!

Ja, je leest het goed: een verjaardagscadeau. Niet dat ik al jarig ben, nee, dat is pas vandaag over 2 weken. Wel een beetje een bijzondere verjaardag ........ word 75 .......
Maar het cadeau van Chago heb ik al binnen! Kwam maandag met de post. Een platte doos met ....


.... een zachte hoes met inhoud. Heb je al enig idee wat er in zit? Denk het niet. Even openmaken dan maar.


'Een Super-Bright Led A4 Artist Light Panel'. Dus geen lichtbak, maar een lichtpaneel. De led verlichting kan je in sterkte aanpassen.

En kijk eens hoe dun hij is:


Ik leg er even een patroontje voor een kerst stitchery op en zomaar een stukje stof.


We  kochten hem bij de oudste dochter van mijn zus. Zij heeft een winkel in Coevorden, "De Wol Koker". Alles onder één dak op creatief gebied. Het Lichtpaneel vind je HIER. Ik ben er ontzettend blij mee. Niet meer patroontjes tegen raam plakken en zo.

Het Pinksterweekend staat weer voor de deur. Ik wens jullie allemaal hele fijne en mooie dagen.
Liefs van mij.


Quilts uit Oekraïne

Het zijn geen gewone quilts, deze quilts uit Oekraïne. Nee, ze zijn bijzonder! Ze zijn kunstzinnig! Het zijn quilts die je van een afstand wilt zien, maar die je ook van héél dichtbij wilt bekijken. Oordeel zelf maar. Deze bijvoorbeeld:


"The two colors of me". Rood staat voor liefde, zwart voor verdriet. Hoe langer je kijkt, hoe meer je ziet. Rechts de zwarte vogel, links de rode. Een rode sjaal om het hoofd, sieraden om de hals en dat dit:


De grote naald tussen duim en wijsvinger. Al die kleine lapjes, het minilapje als weerspiegeling van licht in de ogen, álles met de hand genaaid!

Van een andere quiltster (het spijt me dat ik de namen niet genoteerd heb): 


"Dandelions". Een totaal andere quilt. Met uiterst fijn borduurwerk, en kunstig gemaakte gele bloemen.


Of deze:


En deze: "Share light, and the darkness will be gone by itself". Gevouwen lapjes, weer heel anders dan de puntjes die ik leerde maken:


Nog eentje: "Flowers of the summer"


En als laatste komt, net als in verhaaltjes, 

De olifant met een lange snuit,
die blaast dit mooie logje uit!


Kijk eens naar de kleuren en de details! Dat is toch ongelooflijk!

Deze en nog meer quilts kan je tot 1 juli bewonderen in de winkel van Aljona in Schagen.