Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Brei- of Quilt Bee?

Dat was woensdag even de vraag: hebben we nou een quilt- of een breibee? In ieder geval waren de 'girls' weer bij elkaar. Eerst koffie en bijpraten. Toen haalde Joke haar sandwich te voorschijn:


Hij is zó verschrikkelijk leuk geworden! Voor de kleinzoon, overhemden en spijkerbroeken van Papa en de 2 Opa's. 
Vorige week stuurde ze me al een fotootje via Whatsapp. Bij een vriendin was ze bezig te dubbelen met latten. Ze vond het prima gaan.


Maar toen kwam het breigaren op tafel. Ruth wil ook een paar sokken breien en Joke had kleine naalden voor haar meegebracht.
Dat was even oefenen. Hoe gaat dat met zoveel pennetjes? Even spieken bij juf Joke.
Eerst maar eens steken opzetten.


En kijk, het is gelukt. Zo goed juf?


Ik zat lekker tegenover hun mee te genieten. 
Natuurlijk had ik ook wat onderhanden:


Ik heb de Applicatiequilt weer opgepakt. Weer proberen er regelmatig aan te werken.

Joke had ook nog zo'n enig boek mee.
Kennen jullie het?


 Ik mocht het mee naar huis nemen om het eens rustig door te bladeren. Warme herfstquilts en andere leuke dingen. Veel met wolletjes. Je zou er direct mee willen beginnen!
Fijn weekend!


Restauratie

Onze kamer is vrolijk van de vele boeketten bloemen die de afgelopen dagen door veel bezoekers zijn meegenomen. Gisteren kregen we bijvoorbeeld deze:


Maar er staat, of eigenlijk ligt, meer op tafel:


Toen ik laatst die kruipkast onder handen nam, kwam dit ook weer tevoorschijn. HIER schreef ik er al eens over. Maar nu gaat hij niet meer terug de kast in. Ik wil een paar dingetjes restaureren.












De wolletjes van deze spinnenwebjes zijn vrijwel helemaal 'opgelost'. Die wil ik vernieuwen. Die moeten weer ongeveer zoals op onderstaande foto worden.


Daar gaan we dan


Niet zulk precisie werk als ik meestal doe, maar dat past ook niet hierbij.


De eerste is af, nog 2, die komen morgen aan de beurt.
En als het helemaal klaar is, mag hij de ontwerpwand in de Idylle opvrolijken.

Tot de volgende week!


Taart, Pad en een Foto

Ik heb mijn schort aan (heb ik vrijwel nooit) en de mouwen opgestroopt. Op het aanrecht ligt een grote ring bloem met in het midden suiker, ei, in stukjes gesneden boter en pietsje zout. Mmmmmm, ik ga een joekel van een appeltaart maken in een heel groot bakblik. Morgen (dat was afgelopen zondag) zijn we met z'n 14en en moet er gesmuld kunnen worden.
Ik ben net begonnen met het kneden, staan Lucia en René ineens voor het keukenkraam, brede grijns op hun gezicht. "Kom binnen en wees gezellig", roep ik,  "maar ik moet dit wel even afmaken"!
Kneed, kneed, kneed, je krijgt er spieren van. Inpakken in cellofaan en, hup, in de koelkast. Handen wassen, schort af en ik plof op de bank. Ze zitten inmiddels al met Chago aan de koffie.
Dan staat er ineens een doos voor mijn neus.
"Uitpakken mam".
Wat is dat nou weer ..... nee toch ..... ze zijn niet lekker!! Zit er een piksplinter nieuwe IPad in!


Zomaar ineens onverwacht en ongevraagd. En Chago zat ook nog in het complot.
Ik kan natuurlijk bijna niet wachten tot de taart klaar is (hij is goed gelukt hoor) om te beginnen de Pad gebruiksklaar te maken. Ik vind dat leuk om te doen.

En de volgende dag? De "Filistijnen" kwamen binnenvallen. Wie dat zijn? Lucia, René, 4 klein- en 2 "pleeg"kleindochters, een vader van een van die pl.kl.dochters met nog een dochtertje, een pl.achterkleinzoon, onze jongste pl.zoon. Maar al dat pleeg is wel echte familie. Een gecompliceerd, maar enthousiast stel. Ik vind het fijn dat die meiden contact met elkaar willen houden en dat ze dat bij ons willen vieren.


Er moest dus een groepsfoto gemaakt worden. Met mijn IPad! De eerste foto. Geweldig toch? En dit logje maakte ik ook op de Pad. Om uit te proberen.


Een echte "Jones"

Nee, het is niet weer een naaimachine, maar het is wél een echte Jones. In kranten verpakt teruggevonden in een stoffige hoek van de lange kruipkast achter ons bed. Die kast moest nodig aangepakt worden. Alles er uit, uitzoeken, weggooien, zuigen, soppen en KLAAR.

En daar kwam hij te voorschijn:


Zie je? Gesigneerd. Alleen de datum ontbreekt, maar het moet een jaar of 40 geleden zijn dat ik dit 'kunstwerk' schilderde. Het is het Brouwerskolkje in Overveen, waar ik dikwijls wandelde toen ik daar nog woonde.


Ben er toen een keer met schildersezel, palet, kwasten en verf gaan zitten. Maar deze maakte ik vanaf dat voorbeeld thuis, als oefening voor kleurgebruik bij weerspiegeling in water.
Totaal vergeten dat het in die kast stond. Maar toch ontzettend leuk om het weer eens terug te zien.

Wat er ook stond, en dat wist ik wél, was dit borduurwerk, patroon van Eva Rosenstand (75x100 cm):


Dat heeft jarenlang in Chago's praktijk gehangen en staat nu al jarenlang in die kast. Het is wat. Er zat vroeger een mooie lijst om heen. Hij staat weer op z'n oude plekje totdat hij misschien weer een bestemming vindt.

Bee en Blok

Hèhè, eindelijk hadden we weer onze Minibee. Dat werd tijd! We hadden elkaar zó lang niet gezien of gesproken. Dus het eerste hele uur moesten we bijpraten. Met koffie en lekkers natuurlijk. Daarna moest er toch wel wat gewerkt worden.

Joke had een houten koffertje mee met snoeperige kleine gebreide sokjes. Zó ontzettend leuk.


En ze is ook heel erg opgeschoten met haar Jacobs Ladder van overhemdstofjes van vader en opa's voor haar kleinzoon.


Ruth is bijna klaar met haar quilt! Alleen de bies nog tegen naaien.


Ik hield me bezig met mijn hexjes. Daar moeten er nog heel wat van gemaakt worden. Een lekker werkje voor de Bee.
'

Maar in mijn Idylle ben ik óók bezig geweest. Heb me gestort op een bijzonder blok voor Marga (even kijken hoor). Eerst stofjes op tafel verzameld en een voorbeeld van blokken door anderen gemaakt op de I-pad er bij.


Het moet een blok met een of meer Wonky Stars worden. Ik heb zelf een variatie getekend.


Zo'n Wonky Star (tutorial) is een grappig patroon wat vrij snel in elkaar zit. Je moet het even doorhebben.


En dit is het hele blok geworden, 12,5 inch groot. 


Ik hoop maar dat het haar bevalt!

We zitten al weer in het weekend en ik wens jullie goede dagen. 
Liefs, Chris


Toen en Nu

Toen (55-60 jaar geleden) was het zo:
Nu (17 september jl.) was het zo:

Toen: nog een mooie gladde huid, soepel, snel, vol energie.
Nu:    beetje gerimpeld, voorzichtig lopend, sommigen met stok              of rollator.
En tóch: diezelfde stem, dezelfde gebaren, die twinkelende blik in de ogen. Nog steeds zó herkenbaar.

Toen:

Nu: daar kan je toch niet meer mee thuis komen ..... of wel?!

Zo begon het wel bij mij, als 11-jarige kabouter, daarna 'overvliegen' (over een touw springen) en was ik padvindster, met een blauw pakje aan.

Jullie snappen het wel, we hadden een reünie. Van de padvin-derij uit onze tiener- en jongvolwassen tijd. Eerst bij iemand thuis in Bilthoven (was lekker dicht bij mijn vakantie adres) Gezellig bijpraten, herinneringen ophalen, foto's kijken.


's Middags naar het Padvinderij museum in Baarn. Op het terrein van Buitenzorg waar we vroeger ook veel gekampeerd hebben.


Wat was dit ontzettend leuk! We doen dit wel vaker, inclusief liedjes van toen zingen bij het kampvuur 's avonds. Het groepje wordt wel kleiner, sommigen kunnen echt niet meer komen. 
Het was zó'n goede tijd. Ik heb er heel veel aan gehad. Veel geleerd, praktisch en mentaal en ik kon zo heerlijk mijn energie en fantasie kwijt. 
Nee, toen raakte ik nog geen naald en draad aan. Het was meer: dingen in elkaar 'sjorren' met touw, hout hakken, oriënteren en doorsteken van bossen op kompas, 'overnachthike' en slapen bij het kampvuur in de open lucht, tipi maken, veel leren over de natuur. En dan dat heerlijke gevoel van saam-horigheid. Uiteindelijk ook leiding geven.

En nu kan ik naald en draad niet meer missen. Ook in de vakantie niet. Kijk maar, toch nog iets gedaan:


De laatste blommen voor de Hexagonquilt. Nu nog heel veel achtergrond hexjes maken en dan nog 4 halve sterren. 


Zal nog wel even duren voor hij klaar is, maar het schiet toch al op.

Fijne weekend en liefs van mij.