Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Spinnetje

Wie is er toch op het idee gekomen dat een spinnetje geluk brengt?! Ik dacht eigenlijk dat alleen klavertjes 4 dat deden ...... Maar gisteren kwam ik er achter dat op een Crazyquilt die je versiert eigenlijk een spinnetje niet mag ontbreken. Want die brengt geluk. Ook een spinnenweb hoort er bij. Hoe dan ook, kijk eens wie er op mijn oefenlap komt aangelopen .....


..... en een beetje dichterbij:


..... en nog een van boven:


Dat is toch duidelijk een 'geleedpotige'. Inclusief gewrichtjes in de poten. Hij is écht leuk, van kraaltjes. Dus ik heb weer wat geleerd.
Het was de laatste les en ging voornamelijk over het borduren met kraaltjes. Ongelooflijk wat er allemaal mogelijk is. Er zijn tal van boeken met uitleg en voorbeelden waar je bijna van gaat duizelen. Het mooist is als je een voorbeeld ziet dat echt gemaakt is, zoals dit van Aljona:


De kleuren kloppen niet helemaal, maar het idee is duidelijk. Geborduurd met kraaltjes, perlégaren en zijdelint. Ik vind het enig!

In ieder geval heb ik heel wat geleerd en ga dat ook toepassen op het quiltje dat ik uiteindelijk wil maken. 

PS. Ik krijg net, 12 uur, een leuke reactie van Rian:
Ik moet het spinnetje maar 's avonds op mijn quiltje maken, want:
"Een spin in de morgen, brengt kommer en zorgen", maar 
"een avondspin, brengt zegen in".

Weer een paar stapjes verder

Op onze Mini Bee deze week waren we alle 3 ijverig en heel divers bezig.

Ruth had alle blokken van haar quilt doorgepit en kon nu beginnen aan de rand.
 Driehoekjes tekenen, daarna doorquilten.


Na al het sokkengebrei had Joke de blokken met Jacobsladder patroon weer tevoorschijn gehaald.
 Het wordt een stoere quilt voor haar kleinzoon.
 De blokken zijn 50x50 cm met stofjes uit de spijkerbroeken en overhemden van de opa's.
 Hartstikke leuk:


Ik hield me bezig met de hexagonnetjes:


Ondertussen werd er natuurlijk ook gepraat en nagedacht over de ingrijpende gebeurtenissen van deze week.



Donderdag had ik de gelegenheid om me heerlijk terug te trekken in de Idylle. Er moest gedubbeld worden.


Een tijdje terug zocht ik in Schagen een stofje uit voor de achterkant van de applicatiequilt. Ik moest het even laten bezinken, maar vind het nu verrassend leuk! De bolletjes met perlé garen nr. 8 kocht ik voor de Crazy Vintage. Ik had eerst nr. 5, maar vind dat veel te dik. Werkt niet lekker. De ronde, platte schijfjes zijn omwikkeld met dun katoen garen, vrij stevig. Die kreeg ik van iemand.

Chago maakte blokjes voor onder de poten van een tafeltje dat ik tegen mijn grote werktafel kon zetten. Op deze manier kon ik bijna de hele onderlap met tape vastzetten. 


Dat werkte prima en aan het eind van de middag was het dubbelen klaar.


Wat voelt het dan  toch lekker!! 's Avonds nog de stof van de achterkant over de rand van de quilt naar voren gevouwen en vast geregen. Ik denk niet dat het lang zal duren voordat ik de eerste quiltsteekjes zet.


En zo gaan we weer een weekend in, het Paasweekend. Ik wens jullie allemaal hele goede en gezellige dagen en dat naast al het goede de boodschap van Pasen door mag klinken:
Hij is waarlijk opgestaan, Hij leeft!



Weerzien

Zijn koffer stond al ingepakt en in zijn paspoort prijkte het visum voor Mexico. Hij ging op reis voor een training i.v.m. zijn werk voor een International Mission in Mali.
Toen gebeurde die vreselijke aanslag. Een aanslag door terroristen op een hotel in Bamako. Veel gewonden, veel doden.
De situatie was te dreigend. De reis werd gecanceld.
Maar er kwam een oplossing: hij kon wèl naar een training in Wenen, Oostenrijk.
Dat gaf hem ineens een geweldige extra kans:  een bezoek aan Nederland!
In den Haag woont een nicht en in Heerhugowaard wonen die mensen waar hij 15 jaar geleden met een collega logeerde!

En zo kregen wij 14 dagen geleden een mailtje van hem, van Timothée. En daar was hij weer, in ons huis, 15 jaar ouder. Toen een jonge man, nu een vader van 4 kinderen. We hebben de paar dagen dat hij bij ons was van hem genoten.


Gelukkig kon ik een aantal mensen die hij indertijd had ontmoet, bereiken en kwamen ze gezellig op bezoek.

Timothée is een Dogon, geboren aan de voet van de kliffen in het zuiden van Mali, op de grens met Burkina Faso. De Dogon leefden in heel veel kleine dorpjes in de kliffen. Een plaats waar ze veilig waren voor de slavenhandelaars indertijd. Na de kolo-nisatie door Frankrijk werd het veiliger en bouwden ze ook nederzettingen aan de voet van de klif, waar ze landbouw konden bedrijven. Het traditionele gedachtegoed en hun cultuur is rijk en waardevol. Je moet daar echt wel iets van weten om hun bijzondere en spectaculaire maskerdansen en feesten te kunnen begrijpen.


Deze keer hadden we de tijd om veel met elkaar te praten. Vooral te luisteren naar de verhalen over zijn familie-geschiedenis. De zegen dat hij een vader had die wilde dat zijn zoon naar school ging. Een uitzondering in die tijd. Zo kwam hij als 6-jarige bij een familie in een dorpje ver weg, waar de school was. Later studeerde hij Engels aan de universiteit in Bamako. In de loop der jaren zijn steeds meer Dogon-jongelui naar grotere steden getrokken. En er is leerplicht. We luisterden en leerden ook over de moeilijke, dreigende politieke situatie in Mali. Heel gecompliceerd.

Hoe kwam zo'n Dogon-jongeman nou bij ons, 15 jaar geleden? Tim komt uit een christelijke Dogon familie. Indertijd was er al een echtpaar bezig de Dogontaal te inventariseren om de bijbel in het Dogon te vertalen. Nu zijn er wel 70 Dogon-dialecten! Tim en een collega werden door de Wycliffe Bijbelvertalers uitgenodigd voor een bijeenkomst in Duitsland om te helpen bij het uitzoeken van het best bruikbare dialect voor de bijbelvertaling. Viavia kwamen ze toen uit Duitsland bij ons een week logeren.
En nu het mooiste: vorig jaar werd de bijbel in het Dogon gepresenteerd. En deze week kregen wij er een overhandigd voor onze kerk en een voor onszelf!


Onze schat aan herinneringen is opnieuw uitgebreid.


Een laatste zwaai als afscheid. Vandaag vliegt hij weer terug naar zijn gezin, zijn werk en naar de onzekere omstandigheden in zijn vaderland.

We wensen hem alle goeds en zegen toe!



Mijn Proeflap en een Runner

Heel leuk kreeg ik een mailtje van een 'stille' lezeres. Zij was in hetzelfde ziekenhuis waar ik die mooie glaskunst (vorig logje) zag en schreef mij de naam van de kunstenaar: Marjan van Schaik. Even op haar naam klikken, dan kom je op haar site.

Soms is het helemáál niet vervelend om te poetsen en te boenen, te stoffen en te zuigen. Vooral als dat in mijn Idylle is en vooral óók als dat is omdat je leuk bezoek verwacht! Zelfs als dat bezoek het door ziekte moet afzeggen. Twee dames, een die ik ken, maar lang niet heb gezien en een die ik niet ken, maar wél quilt, wilden mij bezoeken en wilden wat advies. Leuk. Maar ja, ik was nog ijverig in de woonkamer aan het stoffen, toen ze noodgedwongen afbelden.

Maar de Idylle was schoon en alles stond of lag weer op z'n plaats. Dat duurde dus niet lang. In plaats van bezoek ontvangen, ging ik er maar met mijn Crazy aan de gang. En zo lag de tafel natuurlijk weer vol.


Het is echt een proeflap hoor. Om de stofjes uit te proberen: zijn ze goed te verwerken, vind ik ze wel leuk .... Om steken te oefenen en te zien welk ik straks in de echte quilt wil gebruiken. Heb regelmatig wat gemaakt en weer uitgehaald.


Dat versieren is echt nieuw voor mij. Ik wilde ook een Crazy bordertje uitproberen.


Om het middenstuk komt als afscheiding met het bordertje een soort koordje, vastgenaaid met een Couched stitch. Ook nog nooit gedaan. Het versiersel is nog niet helemaal klaar. Dinsdag a.s. is de volgende les. Kraaltjes en zo.


En dan nog onze Mini-Bee van afgelopen week. We hadden elkaar een tijd niet gezien, dus eerst fijn bijgepraat. Toen liet Joke haar affe tablerunner zien:


Vind je hem niet enig??!!

De week is weer voorbijgevlogen. Ik hoop voor ons allemaal dat het weer dit weekend een beetje lenteachtig zal zijn.


Hexjes- en Glaskunst

Een lange reis per trein kan een vrolijke bezigheid zijn. Kijk maar:


Hiermee kwam ik thuis na de terugreis van mijn zus. Zojuist de tot-dus-ver-af-lap, nog net vóór een fikse bui, even over wat groen in de tuin gehangen:


Beetje raar model natuurlijk, maar je kan zien dat hij wél groeit.



Mijn zus en ook haar man -tachtigers- hebben te doen met een zeer kwetsbare gezondheid. Hun levenstempo en conditie is zóveel minder dan vroeger. Ze hadden een heel intensief en druk bestaan met 6 kinderen, een bakkerij en winkel en daarnaast nog heel wat sociale en maatschappelijke bezigheden. Vooral de laatste jaren hebben ze veel verdriet te verwerken gehad. Ondanks dat verstaat mijn zus toch de kunst om naar de zegeningen te kijken en daarvan te genieten.
Vanwege dit alles probeer ik regelmatig naar ze toe te gaan.
Deze keer kon ik mijn zus voor hartonderzoek naar het ziekenhuis begeleiden en wilde ze ook graag dat ik bij het gesprek met de cardioloog was. Fijn!
In een van de gangen van het zh kwam ik een paar vitrines met Glaskunst tegen. Kon het niet laten om met mijn foontje een paar foto's te maken. Niet heel duidelijk en scherp, maar toch.


Dom genoeg ben ik vergeten de naam van de maakster te fotograferen. Ik vind het zó leuk dat heel veel ziekenhuizen kunstenaar en hobbyisten de kans geven hun werk te laten zien. Zo kom je altijd weer iets speciaals tegen. Vooral toen ik het schip van de laatste foto zag, moest ik aan Willeke denken. Zij deed laatst een Glas-workshop.

Komende woensdag weer onze Bee voor Drie. Zin in. Ik neem mijn Vintage mee. 
Fijne week allemaal!