Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

"Mijn klein Paradijs"

Afgelopen week heb ik alles op alles gezet om de top van de applicatiequilt af te krijgen.

Kolibrietje links,
kolibrietje rechts,
samen aan het snoepen.

Een paar rondjes
Hoekversiering

Twee extra kleine blaadjes,
dertien grotere blaadjes er bij.

Ik vind dat de top nu klaar is! Ik heb er best lang over gedaan, maar ík vind dat niet erg.
En ik heb een naam verzonnen:
"Mijn klein Paradijs"
Ik heb er 2 foto's van gemaakt, de 1e buiten, de 2e binnen.


Wat een verschil toch. De kleur zit er ergens tussen in.

Dit was echt een leerproject voor mij. Ik heb verschillende applicatie technieken die ik op de cursus bij Jacqueline had geleerd, toegepast. Om te appliceren gebruikte ik zijde garen. Daar moest ik wel aan wennen, maar ik vond het super werken.

Nu komt natuurlijk nog het dubbelen en dan ....... doorpitten! Dat wordt ook nog denken! Maar eerlijk gezegd, heb ik daar wel zin in.

Volgende week ben ik weer een paar dagen bij mijn zus en daarna eerst verder met de Crazy Vintage.

Iedereen een heel fijn weekend en tot eind volgende week.
Liefs.


Beestenboel

De Open Dag gisteren in Utrecht was SUPER!! We hebben genoten. Kilometers gelopen, binnen en buiten, (pluutje mee), trappen op en af en héél veel gezien. Van collegezaal tot koeien-stal, van snijzaal tot de Saloon van de Studentenrijschool.


Linksboven 1e-jaars kleindochter. Mooi vond ik de uitspraak die ik op een muur zag:

Alexander Numan, een Groningse medicus, wordt beschouwd als de grondlegger van de diergeneeskunde in Nederland.

Indrukwekkend vonden we de 'lopende band' voor paarden. Voor onderwijs, onderzoek en studie. Je kan op die manier zó prachtig de beweging van het paard volgen. Wat een spierkracht en inspanning en zó gefocust. 


Dr. Jones controleert de hartslag van een paard. Met hoed op natuurlijk!


Dit zijn echte bedrijven van de universiteit die onderhouden worden door studenten. Ook een leerschool. De lammetjes waren net gistermorgen geboren. En de koeien kunnen genieten van een borstelbeurt!

Er waren honderden ouders en andere familieleden. Ontzettend goed georganiseerd door de Diergeneeskundige Studenten Kring. Met een heerlijke lunch. 

Vandaag zijn we aan het uitrusten en bijkomen. Hebben we wel nodig ;))


'Groothoofd' en de Universiteit

Wat is er veel te zien en vooral te ruiken! Nieuwsgierig wandelt Bas tussen de rijen mensen door. 


Angstvallig staren zij naar de hond, trekken hun benen in en schuiven hun kleine huisdier onder de stoel of nemen het stevig vast op schoot. Het is ook een geweldenaar, onze Bas. Om te zien dan, want hij is zo lief als een lammetje. Zijn benen zijn zo hoog als tafelpoten en hij heeft een diepe, indrukwekkende borstkas. En dan zijn hoofd! Groot, prachtig gevormd en getekend. Door de arts wordt hij enthousiast begroet:
"Hé, groothoofd, ben je daar weer?!"

Ja, Bas moest naar de dokter, nog wel een specialist aan de diergeneeskundige faculteit van de universiteit in Utrecht. Bas is hartpatiënt. Hoe is dat zo gekomen?
Normalitair is hij vrolijk en gezond, speelt of ligt in zijn geliefde houding te slapen:


Of geniet van gezelschap en onze andere hond, Boy.


Oh, maar nú zie je dat dit al heel lang geleden is: Chago's baard was nog zwart! (was in 1978)

Bas was dus een vrolijke en gezonde hond. Alleen nogal eens diarree en dat wil je met zo'n groot geval niet meemaken. 
Tot die speciale avond, ongeveer 7 uur. Bas had gegeten, was opgewekt uitgelaten en toen ..... Hé, wat was dat nou met hem? Hij leek wel ineens beschonken, waggelde door de kamer en bleef dat doen. Snel onze dierenarts gebeld.
"Komt u direct hierheen", beval hij bijna.
Dus Bas in de stationcar gehesen en snelsnel naar het prachtige oude pand van de praktijk in Alkmaar. De voordeur stond open, de spreekkamerdeur stond open, de behandeltafel stond klaar, infuus stond klaar en de dierenarts stond klaar.  Bas kreeg direct een voorverdoving. De assistent was al naar huis dus moest ik helpen Bas op de tafel te krijgen. O jee, die tafel was veel te klein! Zijn grote hoofd hing er helemaal naast.
"Blijft u er maar bij en houdt zijn hoofd in uw handen", verzocht de arts. 
Zonder enige aarzeling of oponthoud opende hij de buikwand en deed iets met de maag.
"Kijk", zei hij "deze soort honden hebben een enorme diepe borstkas waardoor de maag te veel ruimte heeft. Heeft de hond gegeten en ligt er een klomp voedsel in de maag en gaat hij daarna bijvoorbeeld spelen, dan is er grote kans dat de maag om zijn as wentelt. Bloedvaten worden dan afgesloten en er ontstaat heel veel gasvorming". 
Dus dát was gebeurd. De arts keek alle buikorganen nog even na, maar die waren allemaal in orde.
Een tijdje later kreeg Bas andere klachten, leek wel benauwd. Toen bleek dat door die maagkanteling zijn hart een 'opdonder' had gekregen. En daarom werd hij dus naar Utrecht verwezen.
Bas heeft nog een jaar geleefd, toen gebeurde hetzelfde en was hij niet meer te redden.


Met welke reden vertel ik nu dit verhaal? Wel, morgen zijn Chago en ik uitgenodigd voor iets vreselijk leuks: een open dag van  diezelfde faculteit diergeneeskunde in Utrecht! Het is een 'ouderdag' voor de ouders van eerstejaars studenten en wij mogen daar ook bij zijn. Tweede kleindochter is daar een van die eerstejaars. Ik vind het machtig. Mijn hart gaat zelfs al open als ik een kijkje neem in haar studieboeken. Toen ze ons uitnodigde moest ik natuurlijk aan mijn bezoek met Bas daar denken.

Zó lang geleden.


Versieren!

Twee logjes op één dag, dat heb ik nog nooit gepresteerd. Maar ik kan het niet laten. Vanmorgen op de Vintage Crazy cursus weer genoten. Met zijdelint geborduurd, nóóit gedaan. Ooohhh, wat moet je daar geduld voor hebben, vooral in het begin natuurlijk.
Maar één van onze dames, Ineke de Roos, had al een heel blok versierd. Moet je even kijken:


Wat enig hè?! Zo ver ben ik nog làng niet. Pfffff, ik heb nooit op een dergelijke manier geborduurd, maar vind het erg leuk om dat te leren.

En hier zie je onze 'juf', Aljona. De eerste beginselen van het lint borduren doet ze voor.


Heel gezellig, heel ontspannen. 
Dat wordt dus weer huiswerk maken!


Bakken vol stofjes

Op de grond wachten bakken vol stofjes op mij. Stevig aangedrukt, zodat er zoveel mogelijk in kan. Als de deksel er afgaat: ploef!! en de grond ligt vol.


Bijna likkebaardend zit ik in een makkelijke lage stoel, koffie bij de hand.
 Ik ben heel hartelijk ontvangen door de buurvrouw van Dochter. Zij heeft jarenlang kostuums genaaid, voor tv en voor toneelgezelschappen. Ook bruidsjurken kwamen uit haar handen.
Ik mag alles uit de bak halen en er uit kiezen wat ik voor de Vintage crazy cursus kan gebruiken. Een 'snoepwinkel' is het. Hulp krijg ik van haar jongste dochtertje. Zó schattig.


Ze heeft haar eigen box, waar ik óók in mag snuffelen en haar kwebbeltje staat niet stil!
Het zijn allemaal stofjes waar ik nooit mee werk, geen katoentjes.

Met een tas vol stevige lappen die ik nooit gebruik, kwam ik binnen, met een tas vol zachte, aaibare lapjes
ga ik de deur weer uit.
 Fantastisch!

Dit is de oogst, uitgestort op mijn tafel:


Mooi hè?!

Vanmorgen zit ik in Schagen voor de 3e les. Versieren met kraaltjes, bandjes en lint.


Bloemen en Kolibries

Er bloeien weer een paar bloemen op mijn Applicatiequilt.


Ik vind het toch wel erg leuk hoor om hier mee bezig te zijn.
Nu zijn de onderste hoeken klaar.


Maar ...... tussen het middenmotief en de bloemtakjes moet natuurlijk nog iets komen. 
En kijk nou eens wat er op mijn tafel is aan komen vliegen.


Een hele vlucht kolibries! Ineens kreeg ik de gedachte om er kolibries tussen te appliceren. Zulke prachtige, sierlijke vogels en die rode bloemen lijken gewoon te wachten op de dunne, lange snaveltjes.
Dus tekenen, scannen, printen en knippen en uitproberen.
En natuurlijk stofjes uitzoeken.


Én gepriegel, maar ik ben al een eind op weg.


Alleen het staartje nog, dan kan hij op de lap genaaid. 
Het snaveltje ga ik borduren. 

Allemaal een heel fijn weekend en tot volgende keer.


Genieten van nostalgie

Wat ben ik toch bevoorrecht met mijn Idylle! Na een paar (figuurlijke) stormachtige dagen kon ik mij vanmorgen een paar uur terugtrekken en mijn gedachten verzetten met het crazy patchwork waar ik niet crazy van word. Integendeel! Allemaal gezellige, mooie en leuke dingen om me heen. De 2e les is al weer geweest, dus ben ik bezig met het huiswerk. Ik vind het leuk!!


Nog één stofje uitzoeken voor papiertje nummer 6.
Zoompje naar binnen vouwen en spelden.


Met doorzichtig garen van Yli en een Microtex naald op de machine een inimini-zigzagje naaien en alle deeltjes vastzetten.


Een enig bandje, dat ik laatst tegenkwam, met het bovenste bruine stofje meegenaaid. De rest zet ik later met de hand vast.


Even kijken hoe een ander kantje er op zou staan.
In de volgende les gaan we meer versieren. Kraaltjes, knoopjes, steekjes. Wat ik wil. Hoeft niet zo druk van mij.



Nog even heel wat anders: Ik ga op reis en ik neem mee ........:


Nee hoor, ik ga niet op reis. Mijn achterbuuvquiltmaatje wél. Wintersporten, dus móeten er warme sokken mee. Een rijtje voor haar man, een rijtje voor haarzelf. In totaal heeft ze nu 27 paar sokken gebreid. Dat zijn dus 54 sokken!!!!! Ik vind het geweldig.