Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

'Groothoofd' en de Universiteit

Wat is er veel te zien en vooral te ruiken! Nieuwsgierig wandelt Bas tussen de rijen mensen door. 


Angstvallig staren zij naar de hond, trekken hun benen in en schuiven hun kleine huisdier onder de stoel of nemen het stevig vast op schoot. Het is ook een geweldenaar, onze Bas. Om te zien dan, want hij is zo lief als een lammetje. Zijn benen zijn zo hoog als tafelpoten en hij heeft een diepe, indrukwekkende borstkas. En dan zijn hoofd! Groot, prachtig gevormd en getekend. Door de arts wordt hij enthousiast begroet:
"Hé, groothoofd, ben je daar weer?!"

Ja, Bas moest naar de dokter, nog wel een specialist aan de diergeneeskundige faculteit van de universiteit in Utrecht. Bas is hartpatiënt. Hoe is dat zo gekomen?
Normalitair is hij vrolijk en gezond, speelt of ligt in zijn geliefde houding te slapen:


Of geniet van gezelschap en onze andere hond, Boy.


Oh, maar nú zie je dat dit al heel lang geleden is: Chago's baard was nog zwart! (was in 1978)

Bas was dus een vrolijke en gezonde hond. Alleen nogal eens diarree en dat wil je met zo'n groot geval niet meemaken. 
Tot die speciale avond, ongeveer 7 uur. Bas had gegeten, was opgewekt uitgelaten en toen ..... Hé, wat was dat nou met hem? Hij leek wel ineens beschonken, waggelde door de kamer en bleef dat doen. Snel onze dierenarts gebeld.
"Komt u direct hierheen", beval hij bijna.
Dus Bas in de stationcar gehesen en snelsnel naar het prachtige oude pand van de praktijk in Alkmaar. De voordeur stond open, de spreekkamerdeur stond open, de behandeltafel stond klaar, infuus stond klaar en de dierenarts stond klaar.  Bas kreeg direct een voorverdoving. De assistent was al naar huis dus moest ik helpen Bas op de tafel te krijgen. O jee, die tafel was veel te klein! Zijn grote hoofd hing er helemaal naast.
"Blijft u er maar bij en houdt zijn hoofd in uw handen", verzocht de arts. 
Zonder enige aarzeling of oponthoud opende hij de buikwand en deed iets met de maag.
"Kijk", zei hij "deze soort honden hebben een enorme diepe borstkas waardoor de maag te veel ruimte heeft. Heeft de hond gegeten en ligt er een klomp voedsel in de maag en gaat hij daarna bijvoorbeeld spelen, dan is er grote kans dat de maag om zijn as wentelt. Bloedvaten worden dan afgesloten en er ontstaat heel veel gasvorming". 
Dus dát was gebeurd. De arts keek alle buikorganen nog even na, maar die waren allemaal in orde.
Een tijdje later kreeg Bas andere klachten, leek wel benauwd. Toen bleek dat door die maagkanteling zijn hart een 'opdonder' had gekregen. En daarom werd hij dus naar Utrecht verwezen.
Bas heeft nog een jaar geleefd, toen gebeurde hetzelfde en was hij niet meer te redden.


Met welke reden vertel ik nu dit verhaal? Wel, morgen zijn Chago en ik uitgenodigd voor iets vreselijk leuks: een open dag van  diezelfde faculteit diergeneeskunde in Utrecht! Het is een 'ouderdag' voor de ouders van eerstejaars studenten en wij mogen daar ook bij zijn. Tweede kleindochter is daar een van die eerstejaars. Ik vind het machtig. Mijn hart gaat zelfs al open als ik een kijkje neem in haar studieboeken. Toen ze ons uitnodigde moest ik natuurlijk aan mijn bezoek met Bas daar denken.

Zó lang geleden.


11 opmerkingen:

Ans zei

Mooi verhaal! Ik begrijp dat je er naar uitkijkt, leuk hoor voor jullie!

Anoniem zei

Ja, we blijven onze huisdieren missen hè, al is het dan tientallen jaren geleden. Wat een liefdevol verhaal schreef u, geen wonder want het was een prachtige hond.
Fijn dat u door uw kleindochter nog zo betrokken wordt bij haar leven. Ik wens u een hele mooie dag toe.
T.

Rian, zei

Ach, die Bas... zo'n aristocraat (vooral op de laatste foto dan, de slaapfoto hoort meer bij "onder de brug")
Wat zullen jullie die gemist hebben. Bas was toch dezelfde als de hond die het toupetje van... was het niet de kapper?... meenam?
Heerlijk, jouw verhalen, uit het leven gegrepen.
Geniet maar van alle herkenning daar op de faculteit, en het enthousiasme van kleindochter.
Fijn weekend, Chris

Truus zei

Wie had toen dit met Bas gebeurde kunnen denken dat jullie uitgenodigd worden om daar te zijn terwijl kleindochter daar tussen de studenten zit?
Wat blijven herinneringen aan je huisdieren dierbaar vind je niet.
Veel plezier bij jullie kleindochter.
groetjes, Truus uit Drenthe

Yvonne zei

Ach die Bas..... Ik kan me zo voorstellen dat je nog vaak met weemoed aan hem terugdenkt. ( onze laatste hond overleed ook al weer meer dan 10 jaar terug en we missen hem nog steeds).
Wat een speciale dag zal het voor jullie worden, geniet er van!

marga zei

Geweldig Chris dat jullie die gelegenheid krijgen. Geniet er van met volle teugen want zo'n uitnodiging krijgt niet iedereen. Kan mij voorstellen dat Bas in gedachten meegaat.
Groeten
Marga

conny's quilts zei

Wat een bijzonder verhaal en wat een enorme hond was Bas! Veel plezier op de open dag.
groetjes, Conny

Ineke zei

Wat een bijzonder interessant verhaal en best een beetje droevig, zo'n lieve trouwe lobbes die plotseling hartpatiënt wordt!
En wat leuk dat jullie tweede kleindochter zo'n machtig interessante studie doet, mag je best heel trots op zijn.
Fijne dag!

Floor zei

De universiteit van Utrecht.... zucht... daar is onze lieve Terra een maand geleden ingeslapen toen ze opeens niet meer kon lopen.
Geen fijne herinnering dus. Maar voor jullie ook niet.
Jullie moesten toen ook je lieve hond plotseling missen.
Heb ook altijd geleerd dat je een hond eerst moet uitlaten en daarna pas eten, want anders kan dat gebeuren met die maag.
Maar ja, vroeger wist ik ook niets van honden en jullie denk ik ook niet.
Leuk dat kleindochter daar nu aan het studeren is.
Fijne dag gewenst!

Cisca Heiden van der zei

Wat zielig, en weer zo mooi door jou beschreven! Maar wat leuk dat je kleindochter nu die studie doet. Heel veel plezier, fijn dat jullie er ook bij mogen zijn!
Groetjes, Cisca

Marianne zei

Wat een leuke uitnodiging van jullie kleindochter.
Natuurlijk komen dan de verhalen van Bas weer bovendrijven. Een prachtige hond.
Wens jullie een mooie dag toe.
Lieve groet, Marianne K.