Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Pax Romana - Pax Christi

De burgeroorlog duurt al meer dan 100 jaar. Daar in de enorme Romeinse republiek. Oorlog op oorlog. De ene partij tegen de andere. Talloze slachtoffers, doden. Duistere wereld, donkere harten.

Dan wordt er een jongetje geboren. Hij krijgt de naam Gaius Octavius Thurinus. Een prachtnaam en achterneef van de recente heerser Julius Caesar. Julius heeft geen zoon en Gaius stijgt steeds meer in de achting van zijn grootoom. Gaius toont zijn moed in talloze veldslagen.
Dan wordt Caesar vermoord. Wie zal hem opvolgen? In zijn testament schrijft Caesar dat hij Gaius als zoon adopteert en zijn hele nalatenschap hem toekomt.

Het lukt Gaius, maar niet zonder slag of stoot, om een eind te maken aan de burgeroorlog. Met wijsheid bouwt hij de Romeinse republiek tot een eenheid, het Romeinse Rijk. In de 40 jaar dat hij over het rijk regeert zijn er veel minder oorlogen en bloeit de economie.
In 27 v. Chr., op 16 januari, krijgt hij een nieuw gecreëerde eretitel: Augustus. Dat betekent: "De Verhevene", een naam die voor goden wordt gebruikt. Zijn rijk wordt genoemd: de Pax Romana, de Romeinse Vrede.

Veel dingen gaan drastisch op de schop, óók het belastingstelsel. Inkomsten uit oorlogsbuit zijn veel minder, daarom beveelt Augustus een volkstelling om de belasting per provincie te regelen.

We schrijven het jaar nul.

In een uithoek van het Rijk, in een provincie die niks voorstelt, maar wèl heel lastig kan zijn, moet ook geteld worden. Dus alle inwoners van Galilea, tegen Libanon aan, reizen naar hun geboorteplaats, bijvoorbeeld Bethlehem.
Er heerst daar onderdrukking, geweld, wreedheden. Duistere wereld, donkere harten. 

Juist dan wordt er een jongetje geboren. Hij krijgt de naam Yeshua, Jezus. Een prachtige naam die betekent: "Hij die redt".
Ook Hij krijgt eretitels, al eeuwen daarvoor voorspeld: Wijs Bestuurder, Goddelijke Held, Eeuwige Vader, Vredevorst, Christus.

Er wordt gezegd dat Hij het Licht is, gekomen in de Duistere wereld. Gods Zoon die Vrede brengt. Niet de Pax Romana van Augustus, dat zegt Jezus zelf, maar de Pax Christi, de goddelijke vrede in je hart. Het zeker weten dat je vergeven bent en geborgen mag zijn in zijn liefde. En hoop mag hebben voor een toekomst op een herschapen aarde. Zo kan je hier en nu overleven in een wereld die steeds donkerder lijkt te worden.

Na deze bespiegelingen stuur ik jullie natuurlijk ook een kerstgroet:


Met heel veel liefs van mij,
Chris



Het is gelukt!

Zag de lap met hexagonnen er op het vorige logje nog zó uit:


Gisteren was ik met de laatste halve ster begonnen,


En nu is hij helemaal klaar:


Het is me dus gelukt om het middenstuk vóór het eind van het jaar af te hebben, hoera! Stof voor de borders ligt al klaar. Maar die moet toch even wachten tot het nieuwe jaar, want de komende 2 weken zijn natuurlijk druk, zoals bij iedereen.

Dit jaar komt er nog één logje, dan wordt het even stil.
Fijne week en sterkte met alle kerstvoorbereidingen.
Liefs, Chris


Kniekousen


Zes paar lagen er nog in de kast. Al heel lang. Om eerlijk te zijn, al járen. Al die tijd zagen ze geen daglicht, werden niet bewon-derd, niet geaaid. Waren zelfs uit de gedachten.
Maar daar kwam verandering in.

Dat gebeurde toen de kleren van Chago te voorschijn werden gehaald, uitgezocht, weggedaan en opgeruimd. Dat deed hij zelf. Twee stapels ontstonden: de 'blijvers' en de 'wegdoeners'. Met spijt werden twee knickerbockers, je weet wel, van die ribfluwele groene of bruine kniebroeken, op de stapel wegdoeners gelegd. Niet dat ze versleten waren of gekrompen, nee, we moeten het feit eerlijk onder ogen zien, Chago is gegroeid. Laten we het maar gewoon zeggen: hij is dikker geworden (komt vast door zijn kookkunst). Wat een herinneringen brachten die broeken naar boven! Alleen maar leuke.

Ja en toen werd er weer aan de kniekousen gedacht. Broek én kniekous werden altijd samen gedragen. Zie je het voor je? Rood overhemd, knickerbocker, opvallende kniekous en als finishing touch een knalrode honkbalpet. Geen wonder dat hij ooit bij het jaarlijkse uitje met collega's (ze gingen voor een keertje golfen) de prijs voor de beste outfit won!

Maar terug naar die zes paar. Ze waren weer in mijn gedachten. Wat er mee te doen? Ze zagen er nog zó goed uit.
Ineens wist ik het: het Heerlijk Avondje! Snel gewassen, lekker fris geurtje, alles bij elkaar in een groot pak met sinterklaas papier en op het juiste adres afgeleverd.
En kijk eens hoe blij ze zijn met die "foute sokken", zoals ze dat tegenwoordig noemen. Vooral kleindochter nummer 3, die op de grond ligt.


En echt, ze worden met plezier gedragen.
Welke kleindochters dragen nou sokken van opa!?
Die van ons!


December en hexjes

Op de 1e dag van een nieuwe maand hang ik steevast het bij-passende maandquiltje in het huisje. Maar dit keer niet. Het decemberquiltje is met zijn soortgenootjes samen in een map uit logeren. (ligt tijdelijk bij de expositie in de winkel van Aljona)
Er moest dus een alternatief in het huisje komen. Dat was niet moeilijk te vinden.


In de laatste week van december hang ik dit quiltje altíjd  er in. Omdat Chago de 25e jarig is. Gezellig met de allereerste kerstkaart die we al 3 weken geleden van vrienden uit Engeland kregen. Zij zijn áltijd de eersten. En natuurlijk een paar kaarsen.

*******

Tussen de bedrijven door heb ik toch weer wat aan de hexagonquilt gedaan. De laatste stand van zaken was dit:


Een week geleden zag hij er zó uit:


Ha! En gisteren zó:


Nog 3 'halve' sterren, dan is het middenstuk helemaal klaar. Ik vind hem leuk!

Niet zo leuk was, dat ik op een gegeven moment mijn kleine dunne naald kwijt was. Overal zoeken. Op de bank, op de vloer, in mijn kleding ..... De lap op tafel, zoeken en voelen.


Die achterkant vind ik trouwens altijd wel intrigerend om te zien, dat wel, maar geen naald te vinden.
Uiteindelijk vond ik hem diep weggescholen tussen de zitting van de bank en de armleuning. Pfff, gelukkig geen gevaar meer om er op te gaan zitten of zo.

En nu het weekend met het 'heerlijke avondje'. Ditmaal vieren we dat niet echt. Maar ik kon het natuurlijk niet laten om stiekem iets bij Dochter neer te zetten. Mèt gedicht, dat vind ik altijd nog het leukste.

Allemaal een heel goed weekend gewenst en voor degenen bij wie de Sint wèl op bezoek komt: heel veel plezier!



Op de dijk in de Dijk

Ja echt, we waren op de dijk in de Dijk. Kijk maar, hier liepen we nog op de dijk,


en hier staat Chago vóór de Dijk,


en hier zitten we al in de Dijk.


Om half één op dinsdagmiddag met alvast een heerlijk glas witte wijn! Lekker in het zonnetje met mooi uitzicht over het water.

Hadden we dan iets te vieren? Nou, niet echt. Maar toch een beetje. We gingen de cadeaubon, die ik in april gewonnen heb met een foto tijdens de Pieperrace, verzilveren.


Het kon niet beter dan op deze prachtige dag.
Na een poosje kwam onze 'hap'. Moet je even kijken!


Ik dacht: dat krijg ik nooit op! Maar het ging er in als koek. Zó lekker, niet vet en mals. Er bleven alleen botjes over, zowel bij mij als bij Chago (op ons bord dan hè!). Wat was het ver-rukkelijk en gezellig. Het leek wel vakantie!

Na het eten nog een poosje rondgebanjerd. O, ik vergeet helemaal te vertellen wáár die Dijk is. In Volendam. Er waren best nog wel toeristen, maar toch veel rustiger dan in het seizoen.

Toen via een toeristische route naar huis gereden en als afsluiting van deze superdag genoten van een geweldige zonsondergang.


En nu maar weer een heel fijn weekend!


Bij mij aan tafel .....

Bij mij aan tafel was het een gezellige boel vandaag.
Vanochtend werd er gebreid .....


En er werd geshowd! Ruth heeft haar 4e quilt af!!
Hij is geweldig geworden. 


Maar nu is ze dus lekker aan het sokken breien.

En vanmiddag was het sint-knutsel-middag voor onze jongste. Voor zus en mamma moest er iets leuks 'gedicht', 'gerijmd', maar bovenal geknutseld worden. Dat kan ze goed en bij oma zijn er geen ogen die stiekem om de hoek gluren.


Maar nu eerst theetijd, dat betekent: iets lekkers snoepen!


Geweldig leuk!

Zaterdagmiddag, tegen een uur of 5, lopen Chago en ik door de Nieuwe Laagzijde in Schagen. Het is al bijna donker en gelukkig regent het niet. Nog een meter of 10 en ja! dan zijn we er. We staan voor de grote etalageruit van het pand, vastgeplakt aan de winkel van Aljona. Snel de iPad uit m'n tas peuteren en een foto maken.


Kijk nou eens, daar hangen ze! Er staan ook al wat mensen binnen. Straks wordt dit nieuwe pand 'geopend' en wij mogen daar bij zijn. Dus snel naar binnen, jas uit en rondkijken. Chago is gelijk helemaal enthousiast en dochter Lucia, die inmiddels ook gearriveerd is, neemt de iPad over en maakt foto's voor mij.


Chago is natuurlijk heel erg geïnteresseerd in de longarm.
Techniek!
Maar ook in mensen. Net als Lucia gaat hij makkelijk met mensen om.

Er komen steeds meer gasten en ik heb hier en daar een leuke babbel met iemand.


Wat hebben ze de quilts mooi opgehangen. Zie je de lange siggy-rol tegen het plafond? Enig!


Het loopt gezellig vol met mensen die uitgenodigd zijn. Alles is zó goed en sfeervol verzorgd. Ook met heerlijke hapjes, een soepje en stokbrood. En er wordt flink gebabbeld natuurlijk.


Hierboven links op de foto Marjan, over wie ik in mijn vorige logje schreef.

In een hoek staat deze paspop, aangekleed met een quilt.
(niet een van mij hoor).
Zó leuk.


Dan komt het officiële moment: een praatje met een terugblik en dankbaarheid. 


In de winkel wordt ook rondgekeken en gepraat.


We hebben echt genoten. En dan, als kers op de taart, krijg ik een pakje. Hebben de 2 dames voor me meegenomen uit Houston! Een "Quiltdiva-pin". Helemaal geweldig!


We wensen Aljona en Jacqueline heel veel mooie en succesvolle jaren en dat wij quiltsters nog heel lang van ze mogen genieten.


! F E E S T !



Marjan uit Schagen -ik leerde haar kennen via de siggyruil- is een bofferd!  Want wie van ons quiltsters wil nou niet ergens wonen met een quiltwinkel bijna om de hoek?! Ze vertelde me zo'n 4,5 jaar geleden dat er een half jaartje daarvoor een nieuwe quiltwinkel vlak bij haar was geopend. Ik weet niet meer of ik er toen met haar een keer naar toe ben geweest. Ik herinner me wel dat ik al snel een keer met Dochter ging kijken. We waren gelijk enthousiast! Hartelijk ontvangen, gezellig gepraat en natuurlijk de winkel tot in alle hoekjes bekeken.
Sindsdien is het mijn winkel, "Aljona, Patchwork en Quilten".
Ik ga er altijd graag naar toe en heb workshops en een paar cursussen gevolgd.
In dit afgelopen jaar heeft Aljona er een compagnon bij, Jacqueline, in de quiltwereld natuurlijk wèl bekend. Ze vormen samen een prachtig stel die elkaar, denk ik, ook heel goed aanvullen.

Een klein rekensommetjes vertelt dat de winkel nu 5 jaar bestaat. In de tijd is er natuurlijk het een en ander veranderd. De grootste verandering is de aan-koop van het pand er naast, deze zomer. Het was een kwestie van de muur doorbreken, het een en ander aan-passen en kijk, daar was een prachtige ruimte om les te geven én ruimte voor de longarm én ruimte om quilts te showen. Allemaal redenen voor een FEEST!

Aan dat feest mag ik ook een bijdrage leveren: ze vroegen mij om een aantal van mijn quilts ten toon te stellen in hun nieuwe ruimte! Gisteren hebben Chago en ik een auto vol quilts, latten en nog wat attributen afgeleverd. Ik vind het natuurlijk leuk, maar ook SPANNEND.

Maar ook jullie kunnen dit meevieren.
De komende week is het VOORDEELWEEK!!
Kijk maar eens op hun Facebook




Twee "Oudjes"


Onder dit "oudje". Ik logeerde een paar dagen bij mijn zus en altijd als ik bij haar ben, slaap ik onder deze quilt.


Het middenstuk begon indertijd als een Sampler-voorbeeld toen ik aan een groepje van onze kerk lesgaf. Ik maakte er uiteindelijk een sprei van voor mijn zus. Elk blok als een betekenis van iets uit haar leven. Ze was altijd dol op buiten bezig zijn, op het erf rond haar boerderij. Met bloeiende planten die spontaan op-kwamen, haar groentetuin, aardappels, fruit- en notenbomen, bessenstruiken. Ze genoot er van.
Ze woont daar nog steeds en geniet van die plek, maar veel buiten doen, kan ze niet meer. Zij en haar man zijn nu tachtigers en gaan lichamelijk behoorlijk achteruit. Zolang het nog kan wil ik ze regelmatig bezoeken. Dan halen we herinneringen op, delen dingen met elkaar en genieten van elkaar.
Kijk, dit was deze week het uitzicht uit 2 van hun ramen.


Nu ben ik weer thuis en bemoei me met een ánder oudje. Deze:


Daar zat een foute tunnel aan. Ik heb hem aangepast en naai hem er opnieuw op. 

En nu is deze week ook al bijna weer voorbij. Te snel!
Fijn weekend en tot de volgende keer.


Geluksvogel!

Ja, dat ben ik. Een geluksvogel! Vrijdag kreeg ik een berichtje van Yvonne dat ik haar Give Away had gewonnen! En zaterdag al kwam er een grote envelop met de post. Nieuwsgierig natuurlijk, dus snel open gemaakt.


Deze ontzettend leuke tas kwam er uit. Gemaakt van een speciaal kunststof, zodat hij herbruikbaar is. De tas alleen al was meer dan voldoende geweest. Maar nee, er zat ook nog wat in de tas.


Yvonne heeft weer een prachtige reis door de VS gemaakt en kocht hier en daar tijdens de reis iets leuks. Het kettinkje kocht ze bijvoorbeeld bij de Navajo indianen en het stofje in het zuiden. 
Als ik de foto's op haar blog zie, dan zou ik zó ook wel weer een reis willen maken. 

Yvonne, heel erg bedankt dat je een stukje van jouw herinneringen naar mij hebt gestuurd!

*******

Nog even vertellen dat we voor een paar weekjes een logé hebben. We hebben ons bed maar aan hem afgestaan, dan ligt hij wat comfortabel.


Waarom hij bij ons logeert, dát vertel ik wel een andere keer.

En hebben jullie gister ook zo genoten van de 'Kippenkermis'?
Uuuuhhh ..... waar heb je het over Chris?! 
Wel, dat zeggen ze in de omgeving van Zaanstad als de zon schijnt én het regent.
Ik had het nog nooit gehoord.
Dagdag.


Allemaal leuk!

In huize Jones wordt er niet verveeld, integendeel. Een 2e kruipkast is aangepakt, dit maal voornamelijk door de baas. Alles eerst er uit, heel veel tassen en dozen met oude paperassen die nu wel eens weg kunnen. Is allemaal door zijn handen gegaan en uitgezocht. Heel veel andere spullen weggegooid en toen was er ruimte voor een kleine stellage voor onze voorraad. Ik moest altijd buitenom naar Chago's werkplaats, om zaagmachine, fietsen en nog meer heen om bij het voorraadkastje te komen. Dan in een kronkel staand het deurtje openen en opstaan bijna als een garnaal. Ha! Dat is voorbij. Heb nu een makkelijk overzicht en kan er eenvoudig bijkomen. Terwijl hij boven bezig is, ben ik lekker beneden bezig. Aan de eettafel met uitzicht op de tuin in herfstkleuren.


Ook al is het helemaal bewolkt, het blijft mooi buiten. Het is nu door de wind wel al een stuk kaler.
En naast de bank staat dit dienblad binnen handbereik:


Alle achtergrond hexjes voor de Hexagonquilt liggen klaar! Nu de laatste blommen 'inpakken' en aan de grote lap zetten. Dat is een werkje voor tussendoor en vooral 's avonds.

Gistermiddag was ik naar de inloopmiddag van Seniorweb waar wij lid van zijn. Ik had een heel stel vragen verzameld over dingen op de iPad die ik tegenkwam. Elke woensdagmiddag zitten daar mensen die je kunnen helpen. Ik heb weer heel wat geleerd en het was ook genoeglijk. Ben nu bezig alles in praktijk te brengen en te installeren.

En 's avonds had Chago een 'potje' gekookt. Een maaltje voor twee, haha!


Betekent dat ik vandaag óók niet hoef te koken. En lekker dat het is!!

Liefs van