Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Definitief


Ook het afscheid van mijn oudste schoonzus, over wie ik laatst vertelde dat ze in een tehuis opgenomen was,
 is definitief geworden.
Afgelopen nacht overleed zij.
Wat is dat ineens snel gegaan.
We dachten dat ze er volgend jaar nog wel zou zijn.
Maar het is goed.
Zo verloor Chago in 23 dagen 2 zussen!


Er komt schot in

Er komt een beetje schot in de Hexagonquilt. Ik heb voldoende sterren en bloemetjes af om ze met hexjes van de achtergrond-stof aan elkaar te zetten.
In februari kocht ik al een donkerblauwe batik:


Dacht dat dié het zou worden, maar ....... toen vond ik ineens boven op een kast een lap van 3 meter 'confetti' stof. Ik dacht indertijd al dat ik nog wat van die stof moest hebben, maar kon toen niets vinden. En eigenlijk wilde ik hem ook met lichte stof maken.

Nu heeft Ruth, van onze mini-bee, thuis een joekel van een tafel, echt super. Die mocht ik gebruiken om een soort lay-out te maken. Dus niet bukken en niet op de grond. Maar wél gezellig even babbelen en een bakkie doen.


Daar liggen ze dan. Allemaal aan de achterkant genummerd. Wat een verschil hè, dat donkerblauw of dat bijna wit. Allebei mooi, maar ik wil er een lichte sprei van maken. En de stof werkt ook lekkerder dan de batik. Dus al vast een beginnetje gemaakt, vanuit het midden.


Heerlijk werkje voor op de bank en in de wintermaanden.


Een Laatbloeier

Het is wat je noemt een échte Laatbloeier.
Maandenlang, vanaf juni, wachtte ik op het opengaan van de knoppen. Die knoppen werden wel steeds groter, mooier en roder, maar nee, ze gingen niet open.
Elke dag, tot een week terug, dacht ik: "Morgen! Dan ga ik de bloemen zien". Toen gaf ik de hoop op.
Maar toen ineens zag ik iets blauws vanuit de woonkamer:


Snel naar buiten, met camera. En kijk nou eens wat een schoonheid!


En nog eentje. Wat een prachtkleur!


De plant hield ik over van vorig jaar. Alleen het kale hoofd-stammetje kon ik redden. Zette het in nieuwe aarde en ja, daar kwamen in april/mei al groeipuntjes. Hoopvol. En nu stáát hij daar toch te bloeien! Vol knoppen die op barsten staan. Ondanks regen en wind houdt hij zich kranig. 
Weet je, als ik dan zo'n eerste bloem tóch zie uitkomen, kan ik daar zó blij van worden. 
Het is trouwens een Tibouchina. 

Terwijl ik sta te genieten, is het boven m'n hoofd een drukte van belang. Gekwetter en geklapper met vleugels.


De Linde wordt gebruikt als rustplaats door spreeuwen die van boom tot boom als een wolk rondjes vliegen. Pracht gezicht, die druktemakertjes.

Wat druk zijn betreft, dat zijn we zelf ook. Ineens na de ingrijpende gebeurtenissen van 2 weken geleden, is er heel veel te doen. 
Ook wij vliegen heen en weer om zaken te regelen. Maar het komt allemaal goed.

Waar we gister van genoten hebben is de 20e verjaardag van het rechtse kleine meisje op onderstaande foto.
Klein meisje is inmiddels 1,84 m lang!
Én een schat!!


En ook al 2e jaars studente culturele antropologie.
Zusje links is sinds kort studente diergeneeskunde.
Wat een kanjers!

Dit is dat kleine meisje nu!!


Absoluut géén laatbloeier!


Mevrouw M.

Bedankt voor jullie lieve reacties op mijn vorige logje!
*****

Het begon met het kussen voor Meisje. Op verzoek van Dochter. Kennelijk dacht Dochter daarna:

"Ach, mam heeft toch niets te doen (!), ik vraag haar om nóg een kussen te maken. Deze keer niet voor een van mijn jongeren, maar voor Mevrouw M, onze psychiater die met pensioen gaat. Een afscheidscadeautje voor haar van mij en mijn collega's".

Dus mam mocht weer aan 't werk. En ze vond het leuk hoor!

Een van de lastigste dingen bij het maken van een quiltje vind ik het uitzoeken van kleuren en stoffen. Nog lastiger is dat, als je iets maakt voor een ander en helemáál lastig, als je die ander niet kent! Maar ik had het geluk dat ik, via onze blogs, de zus van Mevrouw M. wél ken! Eén telefoontje was genoeg om er achter te komen dat blauwe, gele en groene tinten het best bij haar passen. Toen ik zus vertelde dat ik in het midden van het kussen een applicatie wilde maken, werd ze enthousiast:
"Ik kijk graag naar de maandquiltjes op je Blog. Misschien kan je het augustus-patroontje gebruiken. De maand augustus betekent veel voor haar".

Ik wist genoeg en kon lekker aan de gang.
Eerst een ontwerpje tekenen in EQ op de laptop.


Daarna stofjes verzamelen, deze keer koos ik ze dus zelf uit. 
Een gedeelte van het ontwerp printen om malletjes te maken.


Elke collega nam één stofje voor haar /zijn rekening. Zo had ik 16 verschillende stofjes.
Nu kon ik het middenstuk appliqueren en het 1e randje er aan zetten.


Voor een wat beter contrast in de waaier op de hoekpunten had ik een extra stofje nodig. Dus dat heb ik namens mijzelf nog toegevoegd.


Uiteindelijk was het kussen klaar.


Eigenlijk een klein project waar toch veel tijd in gaat zitten.

Maar waarom een kussen??
Voor haar afscheid organiseerde Mevrouw M. vorige week vrijdag een Symposium waarvoor zij verschillende mensen uitnodigde om een korte lezing te houden over een bepaald aspect van hun werk. Ook Dochter werd uitgenodigd. Haar werd verzocht iets te vertellen over de inhoud van en haar ervaring met de therapie waar zij en Meisje door heen gingen.
Als ondersteuning van haar voordracht maakte zij een Power-point presentatie. Aan het eind vertelt ze over de lapjes en het kussen die zij tijdens de therapie gebruikte. Als illustratie laat zij deze dia zien:


Lapjes op een 'levenslijn'. Alleen zijn het niet de lapjes van Meisje, maar de speciaal uitgekozen lapjes met eigenschappen van Mevrouw M. Met hulp van een animatie gaan de lapjes in stukken, worden door elkaar gehusseld en komt er in de volgende dia een kussen uit!
Tot slot werd het kussen aan Mevrouw M. overhandigd. 

(Het patroontje van het maandquiltje is van Ellie)

Dubbel afscheid

De laatste weken zijn we druk geweest om een plaatsje te vinden voor Chago's oudste dementerende zus. Een heel proces. Vorige week woensdag kon ze ergens terecht. In zekere zin hebben we afscheid van haar genomen.

Maar soms komt er een moment waarop je onverwácht afscheid moet nemen. Dat kwam afgelopen vrijdag, vroeg in de avond. Een andere zus van Chago was plotseling overleden. Achteraf bleek dat ze heel ernstig ziek was. Ze heeft dat zelf nooit geweten en is gespaard voor een lijdensweg.

Ik zal zeker deze week geen gelegenheid hebben om blogjes te lezen, dat is begrijpelijk. Voor a.s. zaterdag had ik al een logje gepland. Weet nog niet of ik dat door laat gaan.