Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Ontmoeting

Op zaterdagochtend is het altijd heel rustig, soms zelfs stil, in het MCA (ziekenhuis Alkmaar). Daarom ging ik de afgelopen 2 maanden op dat tijdstip en soms ook nog op woensdag-ochtend kijken of alles nog in orde was met mijn quilts en ook de visitekaartjes en beschrijvingen aanvullen. En op m'n gemak even koffie drinken in het gezellige restaurant. Maar afgelopen zaterdag was speciaal, want ik had afgesproken met Marianne Kee. Zij wilde mijn Amisch Circle Quilt zien die daar ook hangt.



Marianne heeft indertijd samen met Marianne D. (van Ikorniquilt) ook de ACQ gemaakt. Zij moet nu nog alleen de buitenste randen doorquilten. Wat heb ik van haar genoten! Zij is een fijn en gezellig mens. We hebben een paar uurtjes in het restaurant zitten babbelen en er kwam in onze gesprekjes heel wat voorbij.
Ik heb haar gevraagd om, als herinnering voor mijzelf, een foto van mij te maken tussen de 2 grote quilts.


Dit is de laatste week dat ze er hangen. Zaterdagochtend halen we ze weer weg.

De rest van de week zal het hier even stil zijn, ik ga een paar dagen naar mijn zus. Volgende week hoop ik weer een logje te schrijven en dan ook wat te vertellen over de soms ontroerende reacties die ik op de quilts kreeg. Fijne week allemaal!


Van-alles-wat-logje


Van Saskia kreeg ik de roze lapjes die ik met haar give-away had gewonnen. Met een hele leuke, nostalgische kaart er bij. Dank je wel Saskia, ze komen zeker een keer van pas!

Afgelopen woensdag ontmoette ik Joke. Dat was weer een hele tijd geleden. Altijd weer leuk om elkaar te zien en bij te praten. Ze had iets leuks voor me: Een koningsblauw doosje met een vingerhoed. Op de kop getikt in een loppis, je weet wel, daar is ze gek op!
Het is gemaakt door de Hofleverancier in porselein "Bing & Grondahl" in Kopenhagen. De moeite waard op even op hun site te kijken. Op het hoedje staat in goudkleurige letters; 1979.


Ik denk dat het in dat jaar is uitgegeven omdat de universiteit van Kopenhagen toen 500 jaar bestond. Het is een mooie aanvulling voor mijn verzameling.

Tot slot, het Gastvrije huisje is tussen de bloemetjes terecht gekomen, gesandwiched en wel.



Zo heb je ook even een kijkje in een stukje tuin van ons.

Fijn weekend en liefs van mij.


Huisje van Gastvrijheid

Vind je dit geen schattig huisje? Een huisje van gastvrijheid waar ik een klein quiltje van maak voor een lieve vrouw die erg gastvrij is en altijd in haar leven klaar staat om een ander te helpen.


Ruth (zij is een zus van Ruth) en ik slapen half juni 2 nachtjes bij haar tijdens het Quiltfestival in Groningen. Ik heb zo'n zin!!

Het patroontje kreeg ik al lang geleden van nóg een lieve vrouw die ik leerde kennen via de Siggy-swap, Carolyn. Ik heb haar nooit ontmoet, ze woont een beetje ver weg, helaas, in Iowa, USA, maar ik weet zeker dat zij ook heel gastvrij is, veel van mensen en lekker eten en kokkerellen houdt, van tuinieren en kruiden en natuurlijk van quilten. Maar ze kan ook ont-zettend leuk tekenen. Heel vaak krijg ik van haar bij een mailtje een tekening. Ze ontwerpt patroontjes, zoals dit huisje, voor quiltjes, handdoeken en theedoeken etc. Ook als patroontjes die verkocht worden in de plaatselijke quiltwinkel.

Bij het patroontje schrijft Carolyn dat het huisje haar doet denken aan de 'little cottages' die zij als klein meisje samen met haar vriendin-netjes maakte van houtblokken die ze van de houtstapel in de tuin pakten.
Dus wil je leuke nieuwe contacten? Join de Siggy-Swap.


Voor één keer in het Engels:
Isn't  this not a cute little house? A house of hospitality of which I make a small quilt for a sweet woman who is very welcoming and always in her life is ready to help others.
Ruth (she is a sister of Ruth) and I will sleep 2 nights in mid-June with her during the Quilt Festival in Groningen.
The pattern I got long ago from another sweet woman who I 'met' through the Siggy-swap, Carolyn. I've never met her, she lives far away, unfortunately, in Iowa, USA, but I'm sure she is very hospitable, loves people and good food and cooking, gardening and herbs and of course quilting. But she also can draw beautiful! Very often  an email from her has a drawing as attachment. She designs patterns like this cottage, for quilts, towels, tea towels, etc. Also to sell at a quilt shop.
Carolyn writes that the house reminds her of the 'little cottages' which she made as a little girl with her friends ​​of logs which they took from the woodpile in the yard.
So if you want nice new contacts? Join the Siggy Swap.


Sandwichen

Genieten jullie ook zo van het heerlijke weer? Super hè. Maar vandaag heb ik ook genoten van het sandwichen van mijn PTL, de Pine Tree Lodge.


Eindelijk ligt hij op 2 tafels bij ons in de kerk. Supertafels zijn dat en ik vind dit toch een heerlijke manier. En helemaal omdat Ruth geholpen heeft.


Kijk, het begin is er. Hij is ook niet zó groot, 140x140cm. Na een paar uurtjes was het karwei al klaar.


Een heerlijk gezicht, maar het voelt ook lekker, om te aaien. Nu begint het echt een quilt te worden. Hij lag eigenlijk al heel lang klaar om te dubbelen.

Ruth had haar bijna affe top mee om de stof voor de achterkant en voor het biesje te laten zien.


Hij wordt toch zóóóóó mooi!!

Vanmiddag nog een paar uurtjes in de tuin gezeten met een klein handwerkje en genieten van de heerlijke geuren uit de keuken! Want Chago kookt vandaag!!


CAL en Siggy's

Deze foto past wel bij het heerlijke weer. Je moet toch wát verzinnen voor een foto...


Zo ver ben ik nu, week 18:


Ik heb de bobbels met 2 verschillende kleurtjes gedaan en ik haak ze in de even toer, dus aan de achterkant. Ik heb gemerkt dat ze dan aan de voorkant ook echt een bolletje worden. Volgende week eens vrolijk verder haken.

Siggy's komen regelmatig binnen. Ik moet het zelf wel aanvragen en regelen, maar op deze manier hoop ik mijn doel dit jaar te bereiken.



Al deze siggy's zijn weer ontzettend leuk en gaan binnenkort 'aan de Rol'. Dames, heel erg bedankt, thank you very much, herzlichen Dank!

Maandag gaat Ruth mij helpen met het sandwichen van de PTL. Die ligt al heel lang te wachten.

Fijn en warm weekend!


AFFO!

Na het spelden, naaien en tegenzomen van de bies .....


..... het maken en opnaaien van het etiket .....


..... is de Storm eindelijk gaan liggen .....


..... op de vloer van mijn slaapkamer.


Maar je ziet de golven nog duidelijk klotsen!

Het quiltje is een herinnering aan 2 dingen:
  • Onze vakantie vorig jaar in Schleswig-Holstein, vlak bij Simonsberg.
  • De 'Grosse Mandränke' -het Grote Verdrinken- tijdens de verschrikkelijke Stormvloed in 1634 waar ook het dorp Simonsberg werd verzwolgen en waardoor mijn Stamvader er wegtrok en naar Leiden kwam. HIER vertelde ik daar al eens over.
Zo heeft bijna elke quilt die je maakt wel een bijzondere betekenis voor jezelf. Ik vind het heerlijk dat hij af is. Nu is er in mijn hoofd weer wat meer ruimte voor iets nieuws .......


Oekraïens Motanka popje

Vandaag iets vreselijks leuks gedaan. Ik was voor een keer op de Bee bij Aljona en leerde een Motanka te maken. Dat is een Oekraïens popje dat stamt uit hele oude tijden, symbool van de vrouwelijke wijsheid en familiegrenzen. Het wordt alleen door lapjes te wikkelen gemaakt, er komt geen naald aan te pas.


Het heeft geen gezicht, maar het bevat de warmte van de hand, de liefde en de zorg waarmee het gemaakt is. Wel heeft het vaak een kruis op het hoofdje, gewikkeld van gekleurde draadjes als symbool van de zon, teken van welvaart en charme, of de band tussen man en vrouw en het hemelse en aardse. Er kunnen veel meer symbolen in verwerkt worden.


Maar ik heb alleen de basistechniek geleerd, ingewikkeld genoeg, haha! Je moet echt de handigheid te pakken krijgen. Kijk, hierboven liggen de armpjes met de pofmouwtjes al klaar en het lijfje ligt te wachten.


De armpjes zitten door het lijfje, met draad vastbinden en dan een 'hesje' er overheen.


En na anderhalf uur staan de Motanka's van Marjan en mij (rechts) als een bijna 2-ling naast elkaar. Leuk hè?! Die van Marjan heeft dus zo'n kruis op haar toet. Dat hadden ze de vorige keer geleerd.


Wil je er meer over weten, klik dan even HIER.
En als je een werkbeschrijving wilt zien, klik dan HIER. (deze is leuk!)

Volgende maand ga ik weer en dan leer ik een ander soort popje te maken.

Heel fijn en gezellig weekend allemaal en liefs van mij.


Schelpjes

Op de hoekjes met 'zand' van de Storm at Sea quilt heb ik een 'schelpje' gelegd:


Geappliceerd en doorgepit:


Nu alleen nog de hoeken van de buitenste border doorquilten en dan kan de bies er aan!


Hexjes Bloemen en Vlinders

Komt buuv Joke, je weet wel van onze Mini-Bee, ineens bij mij binnenvallen. Ze móet even iets laten zien:


Ze is helemaal in de ban van de hexjes (liet ik HIER al zien), maar nu nog meer in de ban van bloemen en VLINDERS.


Vind je ze niet enig?! Het patroontje vond ze via Pinterest. Ze gaat vlinders en bloemen niet appliceren op een grote lap, maar vult alles op met hexjes. Voorlopig hoeft ze zich dus niet te vervelen. Niet dat ze dat ooit doet hoor! Nog even één vlindertje:


Zonnige zondag en tot volgende week.


Van Residentie naar Klooster

Dochter is naar Roemenië. Met iemand mee om via een kerk enkele gezinnen te ondersteunen. De reis ging voorspoedig, totdat ...... de hendel van de motorkap afbrak ....... reparatie ..... lange file bij de grens ...... wachten ..... en dan ..... dochter mag Roemenië niet in!!, haar paspoort is een maand geleden verlopen! Dat betekent: 250 km terugrijden naar Boedapest en noodpaspoort aanvragen bij de Ambassade. Maar morgen is het zondag, dus wachten tot maandag. Vriendelijke dame maakt de aanvraag in 10 min. in orde. Maar paspoort kan pas op dinsdagmiddag gehaald worden. Als troost krijgen ze een groot stuk taart. Met een uitnodiging!!


En zo is zij 's avonds, na een onvriendelijk welkom bij de ingang, enkellang in hemelsblauw gekleed en 12 cm hoge hak geschoeid, aanwezig in de enorme Residentie en heeft een persoonlijk onderonsje met de Ambassadeur.


Maar dan dinsdagmiddag eindelijk weer op weg in het witte tot de nok gevulde Combo'tje, richting einddoel in Roemenië. Nu geen problemen bij de grens. Een 1e overnachting bij warme mensen thuis. Vol van een overvloedige maaltijd en van de cultuurshock kan ze haar tranen bijna niet bedwingen als ze in bed kruipt.
De volgende dag na een 50-tal km grote weg een 'witte weg' van 80 km. op de kaart. Kaarsrecht .... lijkt hij. De pure ruige wildernis in. Hier en daar een houthakker. Maar de weg wordt steeds minder weg, rotsachtig modderig. Op en neer, heen en weer. De motor krijgt het er warm van en kookt over. Daar sta je dan, in de wildernis, geen mens te bekennen, geen mobiel verkeer mogelijk. Nu geen hoge hakken, maar stevige schoenen aan en lopen maar. Het begint al te donkeren. Na zo'n 10 km komen ze bij een hoog houten hek met een poort die gelukkig open gaat. Ze waant zich gelijk in het paradijs. Een klooster!


Een vriendelijke monnik, mét mobiel en laptop, geeft ze eten en een slaapplaats. Nu geen rijkdom van een Residentieel paleis, maar van de warme gastvrijheid van eenvoudige mensen. En hun hulpvaardigheid. De frater helpt de volgende dag persoonlijk met hun auto, waarvan er weer een band lek blijkt te zijn.


En zo kwam alles toch goed en zijn ze veilig op hun eind-bestemming aangekomen. En ik hoop natuurlijk dat ze volgende week dinsdag of woensdag ook weer veilig hier thuis zullen zijn.