Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Golven

Kijk eens hoe de Blauwe Storm de golven van de zee opzweept.


De rijgdraden uit het midden heb ik al verwijderd om het effect beter te kunnen zien. Ik ben nu met het quilten van de driehoekjes van de rand begonnen en laat de quiltlijntjes doorlopen tot de zijrand.



Platte bolletjes

Voor de Crochet Along wilde ik nog een paar extra kleurtjes hebben. Dus snel besteld bij HAAR. Laatst, na mijn weekendje weg, lag bij thuiskomst de post van haar al klaar op tafel. Hè, maar hoe kon dat nou, een hele platte envelop! Dat klopt niet. Dus gauw openmaken.


Vier bolletjes zo plat als een dubbeltje!! Oh, wacht even, ze zijn geseald! Even de schaar er bij en ja hoor, daar zijn mijn bolletjes.

I

Ik had dat nog nooit gezien. En jullie?


De rand van week 4 zit er aan, dus ik ben helemaal bij.

Ik stop nog lang niet . . . . .

..... met siggy's verzamelen. Ik vind het dan ook ontzettend lief en heel fijn dat Suzanne, de dochter van Marga P. de hele organisatie van de siggy-swap en al het bijhouden van de ledenlijst (tijdelijk?) van Annelies heeft overgenomen. In verband met de gezondheid van Annelies. Suzanne heeft een speciaal Siggy-Blog aangemaakt (KLIK). Even kijken dus.

Ook even kijken naar de siggy's die ik de laatste tijd kreeg:



De laatste, met de dolfijn, is mijn nummertje 300! Maar zoals ik al zei, ik stop er nog niet mee, want .... ik wil proberen er dit jaar nog 100 bij te krijgen. Als dat lukt, dan is mijn Siggy-Rol 10 meter lang en dat is mooi genoeg. De eersten zijn al binnen:



Van Milena kreeg ik er ook nog zo'n enige kaart bij:



Allemaal lappen

Telefoon. Een vroegere buurvrouw, die fantastisch kan kantklossen (KLIK), belt me op met de vraag of ik belangstelling heb in lapjes. JAAAAAA, dat heb ik altijd. Dus gezellig op de koffie en duiken in de vuilniszakken vol lapjes. Lapjes???? Niks lapjes, prachtige LAPPEN van meters lang. Kijk nou eens:


Beide lappen zijn 5 meter lang en 130 cm breed. Nog uit de guldentijd. Volgens mij komen ze uit Frankrijk.


Kijk eens naar de prijs! Twee lappen heb ik voor mezelf uit de zak gehaald. Misschien kan ik deze wel voor de achterkant van de PTL gebruiken. Wat denken jullie?


Met drie andere lappen, ook van die hele grote, kon ik Elly blij maken. Die zijn echt geschikt voor haar droomquiltjes. De lappen waren trouwens van de dochter van die buurvrouw. Zij naait en quilt ook heel veel, maar moest opruimen. Zo kan je elkaar een plezier doen.


Nog even inhaken . . . . .

..... op het vorige logje. Tijdens al het gehaak van vrolijke randjes schoot het me ineens weer te binnen. Dat vest! Ook met vrolijke kleuren en randen. Jaren geleden gemaakt. En ik wist dat ik er een foto van had en waar ik die zou kunnen vinden. En ja hoor, hier is hij:


Juni 1978! Bezig met het klaar maken van vlees voor een barbecue aan het eind van een heerlijke week.
Met 5 dames zwierven we dagenlang rond door een prachtig stuk Drenthe. Te paard!! Vier van ons op een IJslandse pony. Een stevig gedrongen paardje met vlossige manen. Naast de normale 3 gangen van een paard, kent de IJslander ook de telgang (als een giraf) of de tölt. Vooral dat laatste is een enig gevoel en gehoor. We reden over zandvlakten en door bossen.



Verzorgden onze paarden en gebruikten de opengeslagen achterklep van de paardentrailer (waarin onze tenten en bagage van slaapplaats naar slaapplaats werden vervoerd) als keuken en tafel.


En natuurlijk moest er ook af en toe geshowd worden, een kiekje voor het thuisfront.


Dat was nog eens wat anders dan haken! Heerlijke herinnering.


Ik ben gevallen!

Ik ben gevallen!
Niet in huis.
Niet op straat.
Ik heb me ook niet bezeerd.
Integendeel.
Ik ben nergens op gevallen.
Nee, ik ben ergens voor gevallen.
En dat zit hier in:


Daar word ik op zich al vrolijk van.
Je snapt het denk ik al.
Ik ben voor de DEKEN gevallen.
Die heerlijke vrolijke veelkleurige deken.


Elke week een paar toertjes
in 10 + 1 verschillende kleurtjes.
De Crochet Along 2014.


Je kan nog meedoen hoor, kijk maar eens
HIER
Ik denk niet dat ik iedere week mijn vorderingen laat zien, maar ik ga er wel lekker mee aan de gang. Vooral 's avonds op het bankje.
Ik ging trouwens iets te snel ...

Fijn en gezellig weekend allemaal!


Over haak- en stopwerk

Zondag, op de terugweg van mijn zus, ging ik ook bij mijn broer langs. Ik was er lang niet geweest. En daar zag ik een hoofdje met dit prachtige mutsje.


Het doordeweekse Zeeuwse mutsje. Gehaakt en een beetje gesteven.


De ouders van mijn schoonzus waren Zeeuws, vandaar. Iemand heeft speciaal voor haar dit popje aangekleed. Een mooie herinnering.


Er hangt ook een herinnering aan de muur. Die is wel een stukje ouder.


Een Stoplap uit 1878. Ik sta altijd met bewondering naar zulke dingen te kijken. Als je 15 jaar oud bent en dan al zo'n werk moest maken. Prachtig toch dat zoiets bewaard blijft!


Het is goed geweest!

Het was goed! Het weekend bij mijn zus en zwager. Ik ben zo blij dat ik er geweest ben en ook dankbaar dat ik nog steeds zonder moeite hele einden kan rijden. Op de slaapkamer boven onder het rieten dak is het wél héél koud. Daarom kreeg ik een extra 'deken' op mijn bed:


De sprei die ik jaren geleden voor hen maakte. Was leuk om daar een keer onder te slapen.
Gisterochtend werd ik wakker met een prachtige zonsopgang.


Er staan drie oude gesnoeide lindes voor de boerderij. Aan een van die stammen hangt in de winter altijd veel vogelvoer en daar komen massa's vogels op af.


Daar kan je naar blijven kijken. Hier zie je alleen meesjes, maar er komen ook veel vinken, ringmusjes, boomklever (die is mooi!) en af en toe een specht. Oh wat is het daar toch mooi en rustig!!

Quiltjes om onder te dromen


Kijk eens wat een heerlijke stapel quiltjes er bij mij op het stoeltje ligt. Quiltjes om onder te dromen, oftewel 'Droomquiltjes' voor de gelijknamige Stichting van Jopie. Vandaag gaan ze naar HAAR en zij zorgt dat ze bij Jopie komen.


Ik heb ze niet zelf gemaakt hoor. Dat doet Elly, een pittige dame van 80 die vlak bij mij woont. Ik zorg alleen voor het transport. Ze maakt minstens 12 quiltjes per jaar voor 2 Stichtingen.
Vandaag ga ik voor een weekend naar mijn zus en kan ze onderweg afgeven. Het wordt niet echt een bezoek met pleziertjes. Er is veel zorg in het gezin van mijn zus, daarom is het fijn om tijd voor elkaar te hebben. Liefhebben en bemoedigen!

Nieuwjaarsdag 1967

Het was altijd leuk thuiskomen. Na het werk bij Organon, Oss, in de trein naar Nijmegen met steeds dezelfde gezellige mensen, dan de bus richting Berg en Dal en uitstappen bij de Heilig Land Stichting. Lopen over de lange statige oprijlaan met links en rechts bomen en aan het eind de witte poort naar de begraafplaats en het openluchtmuseum.


Rechts zat de poort vast aan het klooster van de paters Montfortanen, links aan ons onderkomen! We streken daar na onze huwelijksreis neer, ruim 3 maanden geleden.
We woonden dus in Jerusalem, in de kleine eetzaal met serre, hadden de beschikking over een keuken met 4 grote fornuizen, ontelbare pannen en keukengerei, dito tafels en stoelen van het café-restaurant, 4 heren- en 4 damestoiletten in de kelder. Voor onze slaapkamer moesten we buitenom, door het winkeltje, trap op naar de ijskoude bovenverdieping. We hadden nog geen bed, wel matrassen op de grond.
's Morgens vroeg om 6 uur, als ik bibberend naar het toilet ging, hoorde ik de paters hun brevier lezen.


Waarom we daar woonden? Gewoon, omdat 5 dagen vóór ons huwelijk de gemeente er achter kwam dat wij niet in aanmerking kwamen voor de maisonnette die voor ons gereserveerd was. Chago was nl. 'academicus' en die verdiende teveel voor zo'n woning. Ze gingen er aan voorbij dat hij gewoon student was met een beurs (een platte, haha). Niet getreurd. Het lieve echtpaar J. met veel contacten in de maatschappij zorgde er voor dat wij op de Heilig Land Stichting konden wonen. Het museum ging eind september dicht.

Toen. Vlak voor oud en nieuw kregen we het bericht dat er een woning voor ons in Oss was. Via een van de directeuren van Organon, een kennis die mij ook een baan had bezorgd. Een pasgebouwde benedenwoning helemaal aan het eind van de nieuwe wijk 'de Ruwaard'.  Nou, dat was het ook, een echte ruwaard. Een paar bewoners, veel ongeplaveide straten, modderig. We konden er de komende week al intrekken. Op die nieuwjaarsdag zetten we als een gek alle houten vloeren in de beits. Dat ging snel en was voordelig. Op 2 januari werden we gewekt door de fietsbel die op de serredeur zat.


Daar stond iemand van Splendor, de lampenfabriek, waar Chago en ik beiden gewerkt hadden en waar meneer J. directeur was. Of we de boel wilden gaan inpakken, want er kwam een verhuiswagen aan! Complete verrassing.


De grote kerstboom werd naar buiten geperst door een heel smal raampje en terwijl de mannen de spullen in die wagen stouwden, waren wij binnen nog aan het pakken. Nou ja, zó veel hadden we natuurlijk niet.

En daar gingen we. Aangekomen bij ons nieuwe huis dachten we alles direct naar binnen te kunnen brengen en een plekje te geven. Oh wat zag de vloer er prachtig uit. Maar......! De beits was nog net zo nat als dat hij uit het blik was gekomen. Je kon alles er zo afvegen. Het huis was veel te vochtig. Dus eerst de beits er weer af gehaald, de kachel (die we gelukkig hadden!) neergezet, spullen in het schuurtje en wij op het zeil in de keuken met matras en al.
Dat waren onze nieuwjaarsdagen in 1967!

Maar het is helemaal goed gekomen hoor en we hebben daar met ontzettend veel plezier 2,5 jaar gewoond!

De plaatjes zijn foto's van foto's uit ons plakboek.

GOED BEGIN!

Ja, dit logje is een heel goed begin van 2014. Maar eerst wil ik jullie allemaal het allerbeste wensen voor dit nieuwe jaar. En ook iedereen bedanken voor alle lieve wensen die wij van jullie ontvingen in een kaartje of per mail.

En dan nu het Goede Begin! Want dit jaar gaat mijn 1e logje over een AFFO! Jawel, de Affo van .....trompetgeschal en tromgeroffel..... de Amish Circle Quilt!! Tijdens mijn blogpauze van de afgelopen weken heb ik af en toe lekker de tijd genomen om daar aan te werken. En zie daar:


De bank waarop hij ligt, heb ik 'weggeknipt', dat stoorde. Een buitenopname was niet mogelijk. 

Ik kon het ook niet laten om een 'Selfie' te maken:


Hier zet ik de laatste quiltsteekjes op de rand. Moet je zien hoe donker het was, gewoon overdag.


In de tijd dat ik met deze quilt bezig was, heb ik alle tekst uit het boek van Rosemary Youngs vertaald en geïllustreerd met mijn eigen blokjes.


Nu heb ik daar ook een titelblad bij gemaakt.


Zo kan ik altijd nog eens op mijn gemak de belevenissen van deze 11 Amish vriendinnen terug lezen.