Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Verdrietig ......

Deze vier bakken had ik vorige week in huis:


Boordevol brei- en haakgaren, breipennen, strengetjes DMC en meer. Allemaal van een ontzettend lieve vriendin die in korte tijd erg aan het dementeren is en daarom ook opgenomen in een speciale instelling. Ze gaat zó hard achteruit. Erg naar om te zien. Ze was zo'n flink en enig mens, gastvrij, vol humor. Je kon altijd bij haar en haar man binnenlopen. Ze woonden 45 jaar in Zuid Afrika en hebben daar veel meegemaakt. Het was heerlijk om naar hun verhalen te luisteren. Ze hadden ook een tijd de leiding van onze huiskring van de kerk.


Gré was altijd met haar handen bezig. Er zat veel onaf breiwerk in de bakken. Haar man wilde graag dat ik een plek voor al dat materiaal zocht en ik heb er 3 dames blij mee gemaakt. Ook met de bakken zelf.
Ondanks dat Gré al 30 jaar leeft zonder hypofyse, MS heeft en heel wat operaties achter de rug, was ze áltijd opgewekt, altijd hartelijk. Ik ging graag naar haar toe en dan zei ze:
"Baie dankie vir die kuier".
Een paar jaar terug heb ik haar, samen met andere dames van onze kerk, leren patchen en quilten. Een paar handen op de kopfoto van mijn blog zijn van haar!

Morgen ga ik haar weer bezoeken. Maar ze herkent me niet meer en zegt ook niets.

Déze middag begin ik met een cursus bij Aljona. Dat is natuurlijk ontzettend leuk. Zo heb je vaak totaal verschillende dingen naast elkaar. Het is een cursus appliceren. Natuurlijk heb ik wel eens geappliceerd, maar ik heb nooit de foefjes en verschillende technieken geleerd. En ik vind het gewoon leuk om weer eens een cursus te volgen. Aljona geeft samen met Jacqueline Neeft de lessen. Ben érg benieuwd!

18 opmerkingen:

  1. Wat is dementie toch een mensonterende ziekte. Is zo verdrietig om een naaste zo te zien veranderen. Sterkte ermee

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat hoor je dat toch vaak.... Het zal met de vergrijzing niet beter worden....fijn dat ze nog lieve mensen om zich heen heeft om haar te bezoeken.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat jammer dat die lieve vriendin haar leven zo moet eindigen.
    Jullie hadden het zo fijn en nu herkent ze je niet eens meer.
    Kan me voorstellen dat het moeilijk voor je is, ook om al die spulletjes van haar een plekje te geven.
    Maar nu komt het tenminste ergens terecht waar het nog wordt gebruikt.
    Misschien kan je haar morgen blij maken met een lekkere zachte grote knuffel, dat vinden dementerende mensen vaak fijn om vast te houden.
    Ik wens je veel plezier vanmiddag en een leerzame les.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Altijd sneu te zien hoe zo'n opgewekt iemand achteruit gaat. Moeilijk.
    Fijn dat haar spulletjes een goed plekje hebben gekregen.
    Veel plezier vanmiddag

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat verdrietig om toe te moeten zien en je vriendin achteruit te zien gaan--je voelt je zo machteloos en meer dan haar bezoeken kun je niet.Misschien kun je haar blij maken met het zingen van liederen uit de zangbundel? Daar wordt onze vriendin altijd blij van en ook om haar maken we ons zorgen want ze gaat ineens heel hard achteruit--ze heeft Parkinson.
    Goed dat je naar deze cursus gaat-er blijft altijd wat te leren en bovendien heb je even wat afleiding.
    groetjes,Truus uit Drenthe

    BeantwoordenVerwijderen
  6. wat een verdrietig berichtje Chris.. heel naar om te moeten zien dat iemand die je zo dierbaar is je niet meer herkent..
    Sterkte
    En heel tegenstrijdig... veel plezier op de cursus.

    Groet Annelie

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ach Chris, wat verdrietig .Het machteloze gevoel .Misschien doet het horen van je stem haar goed. Sterkte.
    Leuke cursus ga je volgen!
    Lieve groet, Marianne K.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Jouw vriendin was ondanks haar ziektes toch een opgewekt en positief mens. Dat is een hele prestatie. Maar tegen dementie kan je zelf niets meer doen. Goed dat je haar blijft bezoeken. Al kan je haar maar even blij maken of bereiken. Naast verdriet heb je gelukkig ook iets leuks. Veel plezier bij en van de cursus.
    Groeten, Joke

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Niet leuk als je iemand zo achteruit ziet gaan. Het is goed dat je goede herinneringen aan haar hebt.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Heel verdrietig om een lieve vriendin zo te zien
    Moeilijk voor haar familie en die haar lief zijn.
    Jij verdeeld haar handwerk spulletjes, en gaat haar bezoeken ook.
    Fijn naar een cursus te gaan, zou ik ook moeten doen, appliqueren is een kunst vind ik.
    Maar ik doe mijn best.
    Groetnis Annie

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ach, wat een nare bedoeling. En helemaal als het zo hard gaat in één keer. Wel fijn dat je haar gaat bezoeken, en al herkend ze je niet meer, misschien voelt ze wel jou aanwezigheid.
    Heb je wel een fijne cursusmiddag gehad?
    groetjes, Hennie

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Moeilijk joh om een geliefde vriendin zo te zien veranderen. Fijn dat je haar trouw blijft bezoeken, hoe moeilijk het soms ook is. Veel plezier bij de nieuwe cursus

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Machteloos toezien hoe hoe een lief persoon steeds verder wegglijd doet zeer.
    Maar haar toch blijven bezoeken vind ik geweldig kan er even geen ander woord voor vinden.
    Geniet maar lekker van de cursus en met het restant van al die handwerkijver van jou vriendin heb je weer een paar mensen blij gemaakt.
    Een mooiere bestemming kunnen dingen niet krijgen.
    Groeten
    Marga

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Wat een verdrietig bericht, sterkte er mee. Toch fijn dat je haar nog bezoekjes brengt.

    Liefs, Ineke

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ja jammer van zo'n bijzondere vrouw als ze zo hard achteruit gaan! Maar misschien kun je met haar zingen, mij valt op dat veel dementerende vaak wel muziek herkennen van vroeger en dan helemaal opleven! Suikerbossie is misschien iets wat haar zal aanspreken.
    Veel plezier met appliqueren, het blijft leuk om te doen en handig als je de trucjes kent!
    Knuffel,
    Lida

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Ja, verdriet en blijdschap wisselt elkaar dikwijls af, sterkte met je vriendin, maar ook succes met je leuke workshop.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Mucha fortaleza para estos momentos un abrazo muy sincero

    BeantwoordenVerwijderen

Gezellig dat je een reactie achter laat. Daar geniet ik altijd weer van.
Reageer je Anoniem en vind je het prettig een mailtje van mij te ontvangen, laat dan je mailadres achter of stuur mij die via het Contact tabblad op mijn blog.