Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

De Groene Ketting

Soms zoek je iets. Je kijkt in een oude doos. Helemaal onderin vind je iets waarvan je niet meer weet dat je het bewaard hebt. De Groene ketting! En, páts, daar is de herinnering.


Het is 27 april 1974, gister dus precies 40 jaar geleden. Ik draag een mouwloos bloesje met een ketting van grote groene kralen. Het is boven de 30 graden en het waait voortdurend. We staan voor de ingang van een van de gezinsvervangende huizen van een Kindertehuis. Spannend!

Gister zijn Chago, dochtertje van 4 en ik in Aruba aange-komen. Vandaag gaan we kennis maken met een meisje van 9 en haar 2-jarige broertje. Zij zullen in ons gezinnetje opge-nomen worden. Wat een liefde, zorg en gezelligheid heerst daar in dat tehuis! Soeur Helène begeleidt ons. Met het kleine mannetje in mijn arm loop ik rond. Het lijkt wel alsof hij geen nekje heeft en hij is verschrikkelijk klein voor zijn leeftijd. Zijn oogjes zijn gefixeerd op de groene kralen en zijn handjes moeten er steeds aan voelen.

We ontdekken dat er nóg een zusje is. Van 4. Broertje en zij zijn aan elkaar verknocht. En zo gebeurt het dat we na 6 weken, kantonrechter, maatschappelijk werk, extra koffers, pasfotootjes etc. met 4 kinderen thuis komen i.p.v. met 3!

Familie en vrienden ontvangen een 'geboortekaartje'.


In juli van dat jaar maak ik deze foto. Bij een rondvaartboot in Amsterdam.


Links de 2 meidjes van mijn broer, dochtertje met staartjes. Zestien hele lange jaren maakten ze deel uit van ons gezin. Niet officieel geadopteerd, wel als eigen kinderen in ons hart gesloten. Het was niet eenvoudig, integendeel! Vooral de meisjes hebben niet willen/kunnen leren om juiste beslissingen te maken in hun leven. Ik kan er een trilogie over schrijven met, tot nu toe, om de paar jaar een aanvulling.
Contact met ze is er heel af en toe of niet. Maar ze zijn nooit uit ons hart!


23 opmerkingen:

Anoniem zei

Wat een verhaal Chris vol vreugde,maar ook met verdriet en pijn.
De beide meidjes staan daar op de foto ook met wat terughoudens in hun houding-wat jammer en triest voor hen.
een gezellige dag vandaag
groetjes,Truus uit Drenthe

Jasmijn zei

Wat een mooi verhaal, heel aangrijpend en bergrijpbaar.
veel liefs van ons allemaal

Hermie zei

Wat een herinneringen aan een ketting. Jullie hebben je best gedaan en hoe het dan verder gaat is niet vooruit te bekijken. Ook niet bij eigen kinderen. Ik had ook zo'n ketting in het wit, armband erbij en oorbellen. Waar blijft de tijd.

Rya, Rotterdam zei

Wat zal dat -naast blijde en vreugdevolle gebeurtenissen- veel pijn en verdriet hebben gedaan en nog...... Houdt ze maar stevig en veilig diep in je hart gesloten, hoor.
Groet, Rya

baukje zei

Ontroerend verhaal. In ieder geval hebben ze jullie liefde gekregen en die herinnering gaat hun hele leven met ze mee

conny's quilts zei

Joh wat een herinneringen riep die gevonden ketting op. Wat een bijzonder verhaal. Ik hoop dat de kinderen ondanks alles ook jullie in hun hart meedragen, want jullie hebben ze geholpen een goede start/ vervolg in het leven te maken.

ria vogelzang zei

Wat een ketting dan niet kan oproepen aan herinneringen, he?!
Geweldig wat je voor deze kinderen hebt kunnen betekenen. En ook al willen/kunnen ze het niet begrijpen of beseffen; misschien later wel en daalt ook in hun hart een dankbaarheid en zeker weten dat er van ze gehouden wordt!
Gelukkig om te weten dat er Eén is die van ons (en ook van hen) houdt!
Liefs, Ria

Sonja- Sezoentje zei

Wat een ontroerend verhaal, dat naar aanleiding van een ketting. Het brengt vast bij jouw veel naar boven maar ook ik weet wel zeker dat er ooit een moment in hun leven komt dat ze je dankbaar gaan zeker, zeker omdat ze ook nog steeds in je hart zitten :)
Liefs, Sonja

Floor zei

Jeetje, wat moedig van jullie om naast jullie eigen dochter er zo maar 3 kinderen bij te nemen in jullie gezin!
Natuurlijk laat je niet een zusje achter, dat zou verschrikkelijk zijn, maar toch het is een grote en plotselinge beslissing geweest.
En moeilijk, want zulke dingen vragen veel energie en aanpassing van alle kanten.
Ondanks dat het leven van de meisjes niet helemaal gelopen is zoals jullie het voor ogen hadden, hebben jullie het ongetwijfeld heel goed gedaan. Met liefde opgevangen en opgevoed, maar het leven gaat nu eenmaal niet altijd zoals je het hebt bedacht.
Toch zullen er - ook voor hen - hele goede herinneringen zijn.

M Verheij zei

Chris,wat een mooi verhaal.Dit is want onze dochter ook graag zou willen,alleen komen zij niet in aanmerking omdat ze getrouwd is met een leuke vrouw.

Rian, zei

Wat verdrietig Chris, dat jullie zoveel liefde te geven hadden, en er zoveel zorg en moeite voor terugkregen. Je hoopt de kinderen een veilig en warm thuis te geven, net als je eigen kind, en een stabiele start voor een goed leven, maar, ook al net als bij eigen kinderen, gaat het soms totaal anders dan je voor hen gehoopt had.
Maar zolang ze in je hart zitten is het goed: Je kunt altijd voor ze blijven bidden, en dat belangrijke werk wordt nog al eens onderschat.
Liefs van mij.

Annie Kingma.Bonnema zei

Kralen en dan de herinnering.
Een blij,verhaal, maar ook de verdrietige kant.
Heel veel liefde konden jullie de kinderen geven, en ergens zullen zij dat hun hele leven weten
Groetnis Annie

Saskia Smit zei

Wat ben je toch een bijzonder mens! En wat gezaaid is...

Mieke van Minnen-Kanis zei

Wat geweldig, de ketting terug vinden en dan die opborrelende herinneringen. Wat fijn dat jullie dit hebben kunnen doen. Weet zeker dat de kinderen, al is het contact (veel) minder dan jullie het liefst zouden willen hebben, weten dat ze het niet beter hadden kunnen treffen met jullie (gezien de omstandigheden) en een goede basis voor de rest van hun leven jullie hebben gehad.

Shirley zei

Wat een verhaal, veel warmte, liefde en een goed voorbeeld, meer kan je niet meegeven als bagage aan je kinderen, en zo te lezen verdienen jullie een ereplaats als ouders!

Ineke Hulzebos zei

Wat een liefde "straalt " er van je verhaal af. En zorgzaamheid!

Liefs, Ineke

Ans zei

Wat een verhaal, en wat een moed en liefde heb je daar voor nodig! Heel veel respect daarvoor!

sylvia zei

Wat zijn jullie samen toch goeie mensen!!! Zoveel gedaan voor anderen dat je jezelf regelmatig moest wegcijferen!!! Hulde voor jullie tweetjes, Chris

Quilt Quebbel zei

Hallo Chris,
Wat een liefde en zorgzaamheid is in dat verhaal te lezen. Fijn dat de herinnering blijft, samen met die mooie groene kralenketting.
Lieve groet van Maria.

creatievelingelly zei

Wat een emoties zijn er te proeven uit dit kleine verhaaltje en dat allemaal door een kralenketting

margaquilt zei

Wat een indrukwekkend verhaal dat allemaal begint met een groene ketting.
Lieve groeten voor lieve mensen.
Marga

Heleen Kok zei

Heel bijzonder. Knap om zo te delen. Je doet als moeder je uiterste best en stopt al je liefde erin. Meer kan je niet doen. Eigen kinderen of leen kinderen je weet nooit hoe het uitpakt! Maar jouw kennende hebben ze alle liefde gekregen die je kon geven!♥

mieke zei

Pppfff heftig hoor en heel knap, 4 tegelijk.
grtjs Mieke