Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Pizzadozen

Had ik mijn Pannenkoek in een pizzadoos gedaan (klik), was ik niet origineel hoor. Kijk maar. Deze foto's kreeg ik van Floor.



Slim idee toch?!

Ik denk dat het even een beetje stil wordt op mijn blog. Het is hier nog al doenig met van alles en nog wat. Ook héle leuke dingen hoor! Fijn weekend allemaal en ook dinsdag genieten. Wij zitten dan op de bank voor de tv met een oranjegebakje. Ik hoop van harte dat het een prachtige en onvergetelijke dag wordt.
Liefs van mij.


De koek zit er op


Met kleine steekjes het buitenste randje vastgezet aan de voorkant. Maar de achterkant, dat is een ander verhaal.


Voorzichtig met een rijgsteek door het quiltje heen steken en dan alléén met de naald door het lapje waar de puntjes van de koek op genaaid zijn en weer terug. Op die manier heb ik een soort rasterwerk gemaakt.


Als je even klikt op het fotootje, kan je er misschien iets van zien. Ook de omtrek heb ik op die manier vast gezet. In het midden zie je een paar steekjes in lichtgroen. Die gaan dwars door de koek, maar blijven onder de puntjes om het midden te fixeren. In de koek zitten 1141 gevouwen driehoekjes en hij weegt 220 gram, valt me nóg mee.

Natuurlijk heb ik nagedacht over een naam voor dit quiltje en dat was niet zo moeilijk. Als ik er mee bezig was, moest ik altijd denken aan mijn lieve Witte Russische vriendin Larissa. Kijk hier zie je haar aan het koken in haar keukentje van 2x2 meter.


Ik heb zoveel dierbare en leuke herinneringen aan de 10 keer dat ik bij haar was. Daarom en omdat het patroon van de koek 'Russische Pannenkoek' heet, noem ik mijn quiltje:

"Thuis bij Larissa in Wit Rusland"

Een herinnering aan de warmte, liefde, gastvrijheid, het vele heerlijke eten, het samen lachen en heel veel praten, soms het samen huilen en ook samen zingen en bidden. Kleurrijk, kostbaar en dierbaar.


Het laatste werkje was het etiket. En nu is hij echt helemaal AF!
(Wil je meer weten over mijn belevenissen in Wit Rusland, kijk dan even HIER)

Mysterie


De 4 blokken van het eerste deel van de Mysterie uit QN zijn klaar. Ze komen niet op deze manier aan elkaar hoor, maar ik vind het wel een leuk effect. Daarom heb ik ze zo op de wand gespeld.

Gister heerlijk van het zonnetje in de tuin genoten. Wat loopt alles nu snel uit. Kijk eens naar de knoppen van onze kers. Hij zit boordevol. Een en al belofte!


Fijne dag!


De K.A.M.

Iedereen is wel eens in een ziekenhuis geweest, óf voor een bezoek óf voor een onderzoek. De laatste 6 jaar ben ik er veel vaker geweest dan alle jaren daarvoor. Vorige week zat ik er nog. Bij de Mammacare in het MCA in Alkmaar voor de jaar-lijkse controle en uitslag (6 jaar geleden werd ik geopereerd). Terwijl ik me weer aankleedde, zei de verpleegkundige ineens:
"Oh, u maakt quilts! Dat heeft mijn collega hier opgeschre-ven. Zij houdt er zelf ook van."
Ik was natuurlijk helemaal verbaasd dat zoiets in mijn medisch dossier stond. Wel leuk!

Ik herinner me nu ook wel dat ik haar vorig jaar vertelde dat ik indertijd vaak aan het naaien was terwijl ik wachtte bij de radiotherapie. Wekenlang, elke dag. Patches voor dit quiltje, dat nog steeds niet af is....


En dan 3 jaar geleden, na het ongeluk van Chago. Toen heb ik ook uren zitten stitchen in het ziekenhuis voor een quiltje dat uiteindelijk een heel bijzondere herinnering is geworden aan die tijd. Een van de rode lapjes is geknipt uit het overhemd dat Chago tijdens het ongeluk droeg.


Elke keer als ik er kom, zie ik ook mooie dingen. Wissel-exposities van beeldhouwwerk, schilderijen, kunstige foto's, kantklossen en ja! ook af en toe hingen er quilts! Werk van kunstenaars maar vooral van hobbyisten.
Een tijdje terug waren we er weer. Toch eens vragen hoe dat werkt met die exposities, dacht ik. Bij de balie kreeg ik alle informatie. Thuis de site opgezocht en zo kwam ik achter het bestaan van de K.A.M., Kunst Als Medicijn, een commissie die o.a. de wisselexposities regelt en verzorgt.
Tja, en toen heb ik de stoute schoenen aangetrokken en een verzoek tot exposeren ingediend, samen met een aantal foto's! En weet je wat??!! Woensdag kreeg ik een brief. Veel sneller dan ik had verwacht, want ze krijgen heel veel verzoeken.


Mijn verzoek is gehonoreerd! Volgend jaar april en mei 'hang ik' in het MCA in Alkmaar. Ik was er helemaal van ondersteboven, weer even niet met beide benen op de grond, leuk leuk LEUK! Dochter gelijk opgebeld en per omgaande kreeg ik deze kaart, haha!


Ze heeft helemaal gelijk!!!


De beentjes staan weer op de grond!

Na zo'n dag als zaterdag (zie vorig logje) zou ik direct aan dié quilt willen beginnen .... en die .... en natuurlijk ook die .... en misschien ook nog die andere ..... Maar na een dag of twee staan mijn voetjes weer op de grond, gelukkig maar! Dan spreek ik mezelf toe: "kom op meid, eerst maar eens afmaken waar je mee bezig bent!" Nou ja ... hoewel ... een klein nieuw projectje tussendoor, dat mag toch wel hè?!

Zaterdag stond ik bij het winkeltje van Quilt it & Dotty met dit pakketje in mijn hand. Patroontje, stofjes en beugeltje. Ooohhhh wat enig!! Denk denk denk. Nee, nu toch maar even niet. Ruth stond naast me en zag mijn strijd, sloeg haar arm om me heen en fluisterde in mijn oor: "Ik wil het voor je kopen, alvast voor je verjaardag!"
"Oh maar Ruth, dat duurt nog 2 maanden! Nee hoor, niet doen."
Maar ja, ze deed het toch. Mooi ingepakt verdween het in haar tas. Tot over 2 maanden. Dacht ik.
Zondagmiddag kwam ze even langs en je snapt het al, ze had het pakje bij zich en vond dat ik er lekker aan moest beginnen, als ik dat zou willen. Kijk deze stofjes zitten er in:


Toch ben ik er nog niet direct aan begonnen. Nee, ik heb even iets anders onder handen. Daar ga ik vandaag op onze Minibee mee door.


Een leuk klein handwerkje. Wat het wordt? Ssssst, zeg ik nog niet!


Sprakeloos!

Dat was ik, sprakeloos! Ik denk dat alle dames die er zaterdag waren wel be-grijpen wat ik bedoel. Trouwens iedereen die ook ooit bij de Trunkshow van 'Superklosster' Ingrid waren. Want daar was ik zaterdag, in Sneek, met Joke en Ruth van onze Minibee.
Wat ik geweldig vond en absoluut niet verwacht had, was dat Ingrid al haar prachtige quilts, na er iets over verteld te hebben, zomaar zachtjes in de schoot wierp van de eerste dame op de eerste rij, om door te geven! Zo gingen al die quilts door wel 100 paar handen!



Al onze zintuigen werden geprikkeld: ogen, oren, tastzin en zelfs de reuk, want wat roken die quilts allemaal lekker!
Veel van ons hebben al foto's van Ingrids quilts laten zien. Ik kan het niet laten om er toch wat te plaatsen, hoewel foto's nooit kunnen overbrengen hoe het in werkelijkheid is!











Wat mij erg heeft geraakt en ontroerd is de manier waarop zij bij sommige quilts vertelde over gevoelige en vaak pijnlijke gebeurtenissen in haar leven. Quilts als medicijn. Zo is het in veel levens.
Maar ze heeft ook een heerlijke milde humor!


De laatste foto is van een top met mandjes, allemaal appliqué, waar ze nog mee bezig is. Die werd uiteraard niet door-gegeven, veel te kwetsbaar.

Dit was haar allerlaatste show. Wat ben ik blij dat ik nog een kans had om het mee te maken. En Joke en Ruth natuurlijk ook. Hadden van te voren ruim tijd genomen om gezellig door Sneek te lopen en heerlijk te lunchen.

Lieve Ingrid, dank je wel voor al het moois dat je hebt laten zien, voelen en horen!!







En dan waren er nog die enige ontmoetingen.  Met de 'Oma van de heerlijkheidjes', Gerda.


En met Marijna, die speciaal voor mij haar quilt had meegenomen. Een quilt met heel bijzondere herinneringen.


Aan de foto zie je dat er soms ook serieuzere dingen gedeeld worden. Was fijn je te ontmoeten Marijna!


Een Af Topje!!

De top van de Pine Tree Lodge is af!! Zeg nou zelf, is hij niet mooi?!


Net onder de naaimachine vandaan, onderweg van de Idylle naar huis, even over de heg gedrapeerd. Zo buiten met een groene omgeving pakt de camera de kleuren beter.
Dat leerde ik van Marga P.


Maar Chago mag hem ook nog even showen. Kleurstelling en patroon zijn totaal anders dan waar ik meestal mee werk, maar ik vind het zelf prachtig. Volgende stap is het dubbelen.

Volgende leuke belevenis: morgen naar Sneek, de Trunkshow van Supergoof!!


Zes meiden op een bankje

Vandaag geen patches, quiltsteekjes of wat voor handwerk dan ook, maar wél iets anders, moois, bijzonders: zes meiden bij ons op het bankje!


Zes kleindochters, vier kinderen van dochter en twee van een van onze pleegdochters. De laatste twee zien we maar heel af en toe. De oudste van die twee, 22 jr, liet eind vorig jaar al weten dat ze zo graag een keer bij ons wilde komen. En toen hebben ze maar afgesproken dat ze een keer allemaal tegelijk bij ons kwamen eten! De vlag hing uit, dat snap je!


Natuurlijk wilden ze verschrikkelijk graag de foto's van hun moeder zien toen die nog heel klein waren, vanaf 4 jaar. Dochter en pl.dochter scheelden maar 18 dagen! Ik genoot van de reacties: Kijk nou! Wat schattig! Die mode!! We hebben ze ook veel anekdotes verteld. De mondjes stonden niet stil!


Ik had een grote pan met Pilav gemaakt, rijst, macaroni en nog allemaal lekkers er bij. Er werd gesmuld.


Toen nog even met opa naar buiten de tuin in op zoek naar padden. Er zitten een paar monstergrote padden in de vijver. Die ontdekten we een paar dagen geleden. Ze zijn werkelijk verschrikkelijk, ik heb nog nooit zulke grote gezien.

Lieve meiden, we hebben van jullie genoten en ik hoop dat we dit nog eens over kunnen doen!


Een pizza en een zieke Snip

Toen ik laatst bij Marga op bezoek kwam, nam ik deze doos mee:


"Oh", riep Marga direct, "zal ik hem even in de koelkast zetten?" Ze dacht dat ik een lekkere pizza meenam, maar dat was helemaal niet nodig, want ik wist dat ze al heerlijke nasi klaar had gemaakt.
"Doe maar niet hoor", zei ik, "dat zou toch niet helpen". En ik liet haar maar snel zien wat er wél in de doos zat: een pannenkoek, haha. Ze had gevraagd of ik die mee wilde nemen.


Handige doos om hem te vervoeren. Hij zit nog steeds niet vast op het quiltje, maar dat komt.

En dan de Snip. Zaterdagochtend ontdekten we in een hoekje buiten onder een afdak deze verdwaasde Houtsnip. Wat een pracht van een vogel! Nog nooit eentje van zó dichtbij gezien. We denken dat hij ergens tegen aan is gevlogen en helemaal de kluts kwijt was.


We hebben even contact opgenomen met de vogelopvang. Die vertelde dat het echt een "Houtsnip-ochtend" was. De vogels werden aan de lopende band die ochtend binnen gebracht. Heel apart.


Gelukkig werd hij (of zij) na een paar uurtjes steeds fitter en vloog hij op eigen kracht de lucht weer in. Rrrttssss, en weg was hij. Maar ik had wel een paar mooie foto's!


De Pine Tree Lodge

Die is niet vergeten hoor. Kijk maar, hier hangt hij aan de ontwerpwand. Hij moest even wachten, maar was steeds in beeld.


Er werd zelfs iets voor hem genaaid: 2 hoekblokjes liggen al een tijdje klaar.


Maar gister gaf ik even gas en zie daar, alle blokjes van rand 5 zijn klaar.


Even er omheen gelegd voor een goede rangschikking. Ja en drie randen zitten al aan elkaar. In de volgende update kan ik, denk ik, de hele top laten zien. 

En kijk eens even wat ik met de post kreeg!


De Give-away die ik won bij Ria, een pakje prachtige stofjes. Bedankt Ria, die krijgen een mooie bestemming!

Voor iedereen weer een goede wens voor dit weekend met liefs van Chris.

Kleurig blokje

Ik ben lekker aan het snijden en knippen geweest in die heerlijke KF stofjes. Voorraadje klaar.


Ik weet niet wat het precies gaat worden, want het is een Mysterie!


Ik had zo maar eens zin om mee te doen met de Mysterie uit de laatste Quilt Nieuws. Het eerste blok is klaar.


Ik vind het leuk. En die stof voelt zo heerlijk aan! Nog 3 van deze blokken en dan wachten op de volgende QN. Ondertussen zit er ongewenst bezoek boven mijn hoofd.



Heeft zeker trek in een visje! Nou, als hij het maar laat!


Kleine verhuizing

Zo lagen gister 2 van mijn schatten klaar voor een kleine verhuizing.


Ze gaan tijdelijk wonen in een Instelling waar Dochter werkt. Een vrij nieuw gebouw. Het kantoor dat zij met een collega deelt, was wel een beetje errug saai. Mijn schatjes gaan daar verandering in brengen. Dus werd er hard gewerkt onder het toeziend oog van "directeur" Chago en met hulp van Kleindochter.



Kijk ze daar nu eens mooi hangen!




Als Dochter nu achter haar bureau zit, wordt ze er vrolijk van.


Nu maar hopen dat ze hetzelfde effect op haar collega hebben!

"Directeur" kwam onderweg nog iets leuks tegen en kón het niet laten!


Na zijn roffel gingen we tevreden naar huis naar een lekkere Paas-Kerst maaltijd met kalkoen!