Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Goede Vrijdag en Zaragoza

Op tv hadden we gezien dat het mogelijk was op een muildier in het "Parque Nacional de Ordesa" in de Pyreneeën rond te rijden. Dat leek ons wel wat! En dus reden we 40 jaar geleden omstreeks Pasen met ons dochtertje van 3 voor de eerste keer richting Spanje. Oh wat was dat prachtig.


Ruig, helder blauw-groene snelstromende riviertjes, geel bloeiende brem. En jawel, we kregen het voor elkaar: op een muildier door Ordesa.


Uniseks kleding, haha. Een gids ging mee. Steile hellingen, langs afgronden. Spannend was het en geweldig! Na dit avontuur zakten we af naar het zuiden en kwamen op Goede Vrijdag aan in Zaragoza. Mooie stad! Aan het eind van de dag gingen we op zoek naar een hotelletje. Maar dat viel niet mee! Wat we niet wisten, was dat héél veel Spanjaarden met het lange Paasweekend óók op vakantie gingen. Alle hotels en Hostals (eenvoudig logement voor reizigers of arbeiders) waren vol! Daar zaten we dan langs de kant van de weg in een of andere straat. Met z'n drietjes om half elf 's avonds in de auto. En koud!!!

We zaten juist te overleggen dat we maar in de auto moesten overnachten, toen er ineens een vrouw naar de auto kwam.
"Heeft u problemen? Kan ik u ergens mee helpen?"
Gelukkig spreekt Chago vloeiend Spaans. Hij vertelde wat er aan de hand was.
"Komt u maar mee naar mijn huis, u kunt bij mij wel overnachten".
Een trap bracht ons naar een bovenhuis. In haar kleine keuken werd een bed gezet. Lekker warm voor mij en de kleine meid. Chago kreeg ergens anders in huis een slaapplek. De volgende ochtend werden we verwend met een heerlijk ontbijt. Wat een gastvrijheid!!! Dat vergeet je nooit.

En nu zag ik op de Siggy-lijst van Annelies dat iemand uit Zaragoza zich als nieuw lid had aangemeld. Dus heb ik haar direct gevraagd om met mij een siggy te ruilen.


Hij is prachtig! Ik heb haar natuurlijk dit hele verhaal ook in een briefje verteld.
Dank je wel Julia, ik ben er heel blij mee!

Ik wens jullie allemaal een heel fijn en gezellig Paasweekend en liefs van mij.

Een paar heerlijke dagen


Bepakt en bezakt ging ik woensdagochtend op pad, richting oosten. Nee hoor, niet op deze olifantjes. Die kwamen wél mee terug, maar dat hoor je straks.
Kijk, op deze plek logeerde ik bij mijn zus:


Zó mooi en rustig. Vrijdag had ik een super dag bij Marga. Anita A. kwam ook gezellig, dus dat was heerlijk bijkletsen en genieten van heel veel moois. Zó leuk! Kijk maar even mee:

Marga en de Antieke
Achterkant van de Antieke
Hobbykamer van Marga
Quilt in wording voor kleinzoon

Antia had een grote tas met leuke spullen mee. Hier verstopt ze zich achter een enig quiltje. Ze had ook een ontzettend praktische en ingenieuze tas mee. Met diverse mappen van stevig plastic, zakjes en ritsen. En in zulke leuke kleuren. Marga en Anita helpen trouwens ook mee met het maken van Droomquiltjes.
Hier de fotootjes van de tas:



's Middags bracht de DH van Marga ons ook nog naar Ity, de quiltwinkel in Delden. Oh jongens dat was ook weer genieten.


En ik kon het niet laten!! Er stond een hele kast met de nieuwste KF stoffen. En er zat al een projectje in mijn hoofd te broeden, dus je snapt het al! Hier ging ik mee de winkel uit.


Maar wat was het KOUD!!! Brrrrr. En wat een WIND!! Ik woei bijna naar huis over de Enkuizer dijk. Op de terugweg nog langs Heleen om een paar droomquiltjes voor Jopie's af te geven. Dat was ook weer even leuk.

Tot besluit nog een keer het olifantje:


Maar nu zitten de 2 aan elkaar. Vind je hem niet leuk?! Anita gaf me een pakketje en ik kon het niet laten om hem direct te maken. Het enige dat nog ontbreekt is zijn staartje.
Marga en Anita, héél erg bedankt voor alles. Ik heb echt van jullie genoten!

Dit was een échte!


Ja, dit was een échte Tiramisu! Gemaakt door jonge Italiaanse en Nederlandse handen van onze oudste kleindochter en de 17 jarige Luigi die in het kader van leerlingen uitwisseling bij kleindochter logeerde. Een paar maanden terug was zij bij hem in Rome thuis.


Gistermiddag, op weg naar Schiphol voor de terugreis, kwam het hele 'zootje' hier binnen vallen. Luigi wilde de Tiramisu nog met ons delen! Met z'n tweetjes hadden ze ook al een keer bij ons gegeten. Warme, hartelijke knul!!
  Grazie molte Luigi!

Afgelopen zaterdag moest ik in de buurt blijven van Chago en iemand die hem met iets kwam helpen om ze te voorzien van het nodige lekkers. Toen vond ik eindelijk eens tijd om dit te doen:


Ik had een stapeltje van 21 siggy's liggen die nog op maat gesneden moesten worden voor de Rol. Ook weer klaar.

En hoe is het met de PTL?? Die wordt niet vergeten hoor. De 28 blokken voor rand 5 liggen klaar en rand 6 is gesneden.


Ik moet alleen de 4 hoekblokken voor de 5e rand nog maken, dan kan alles in elkaar. Deze week komt daar niks van. Vandaag en morgen druk en m'n koffertje klaar maken, want woensdag ga ik een aantal dagen naar mijn zus én een paar blogsters bezoeken! Gezellig!! Dus ik zie jullie volgende week weer.

Een Af Quiltje

Yes! Het quiltje voor de pannenkoek is doorgepit en afgebiesd. Even op de stoel:


En daarna met de koek op tafel:


Koek moet nog vastgenaaid, maar eerst een tunneltje en een etiket. Anders zit de koek in de weg. Trouwens er komen 2 extra, smalle tunneltjes bij, eentje ongeveer halverwege en eentje onderaan. Tegen het bollen.

Verder is het hier een beetje druk met bezoekjes maken en bezoek en eters ontvangen. Ik heb dus niet zo veel te vertellen. Ik heb me wel even op de blauwe lapjes kunnen storten om wat stukjes te zoeken en knippen voor Saskia, voor haar hexjes. Mooie kleur is dat toch!


Zit al op de post hoor Sas! Ik verwacht trouwens zelf ook hele leuke post .....

Een fijn en gezellig weekend maar weer en liefs van mij.

Een jarig schoollapje

Dit schoollapje is een beetje jarig. Het is dit jaar namelijk 100 jaar geleden dat het geborduurd werd.


Het meisje dat dit maakte, was toen 10. Ze werd geboren op 13 maart 1903, vandaag precies 110 jaar geleden. Ze vond het helemaal geen leuk werk. Ze schreef liever verhalen of maakte tekeningen. Ook verkleedde ze zich graag en stelde zich voor dat ze een ander was. Ze had fantasie genoeg. Maar ja, zoals gebruikelijk in die tijd, moest ze leren handwerken en werd naar de Industrieschool gestuurd. Elke dag met het treintje van Baarn naar Utrecht. Gelukkig was dit meisje erg zuinig en bewaarde haar schoollapje zorgvuldig. Anders was het nooit in mijn bezit gekomen.


De naam van dat meisje was Tine Meynen.
Dat meisje was mijn moeder!


Doorpitten.....


Ik vind het doorpitten van een sandwich altijd een intensief werkje, maar ook verschrikkelijk leuk! Je ziet je quilt dan een échte quilt worden. Vooral aan de achterkant.


Kijk eens hoe ver ik al ben met het quiltje voor de Russische pannenkoek! In het middelste vierkant quiltte ik een rooster
voor de stevigheid. Daar wordt later de pannenkoek op vastgenaaid. Bij de groen/lila driehoeken volgde ik de contouren van het patroon in de stof. Dat geeft een heel leuk effect.


Ik ben nu bezig met de buitenste randen. Eentje is al klaar, volgen er nog drie. Voordat ik met andere leuke dingen die er nog liggen verder ga, maak ik eerst dit af. Ik wil het vóór een bepaalde datum helemaal af hebben.

Fijne dag en groetjes van mij.

Wat een siggy kan veroorzaken!

Héél veel, dat kan ik jullie uit ervaring wel verzekeren. Door de siggy-ruil heb ik zoveel leuke en kostbare contacten met anderen gekregen. Dat had ik nooit gedroomd. Sommigen heel ver weg, Ohio, Spanje, vrouwen die je niet ontmoet, maar die voor je gevoel dicht bij zijn. Anderen dichterbij, die je soms ontmoet of met wie je een fijn e-mail contact krijgt.
En helemaal bijzonder was natuurlijk mijn vakantie in Zweden, bij Joke. Allemaal door een siggy! Ik heb er weer 3 bij gekregen.

Judith uit Denemarken houdt van Teddyberen. Ze maakt ze ook zelf, net als poppen van Chinees porselein! Maaike stuurde een siggy met een teckel, een van haar hondjes en Anne-Karin borduurt al haar hele leven en is altijd creatief met van alles bezig. Dames, heel erg bedankt!

Verder werd ik deze week nog verwend met een vingerhoedje:


Joke M. (je weet wel, van het POK-moment!) bracht hem voor mij mee uit Zwitserland waar ze op wintersport vakantie was. Enig, weer een leuke aanvulling voor mijn verzameling.

Zo, dat was het weer voor deze week. Allemaal een heerlijk weekend toegewenst en liefs van mij.

Het "POK-moment" van Joke

Enig idee wat dat is, een "POK-moment? Tot voor gister-ochtend wist ik dat ook niet. Joke M. en Ruth kwamen hier weer met grote tassen vol binnenvallen voor de mini-bee en hup, de tafel lag gelijk vol. En werd er ijverig gewerkt.


Joke houdt van taal en vooral van taalfoutjes! Op haar Facebook pagina kom ik vaak treffende taalfoutjes tegen. Maar kennelijk houdt ze er ook van om zelf woorden te maken.
"Ik vind dat 'POK-moment' altijd zo heerlijk", zei ze ineens. "Dat wát???", reageerden wij. In DIT logje liet ik zien hoe we met z'n drietjes haar quilt dubbelden. Om het doorpitten te oefenen, maakte ze van dezelfde stofjes een oefenquiltje en leerde ik haar het hoe en wat. Ook het onzichtbaar aan- en afhechten met het doortrekken van het knoopje in de draad door de stof. Vooral aan het eind, bij het afhechten, hoor je inderdaad heel vaak POK! En dat is dus het "POK-moment". Die uitdrukking blijft er bij ons dus in, dat snap je wel.


Ondertussen keek Freddie Beer hoe we bezig waren. Vind je hem niet lief?! Heeft Joke tussen neus en lippen door ook nog even gemaakt van overhemdstof van Freddie, de man van haar vriendin.
Het was weer reuze gezellig. Ik vind die ochtendjes heerlijk!

Granny en granny's

Naar mijn gevoel hoor ik er sinds gisteren hélemaal bij! Het begon al met een lunch voor de medewerkers van de ANBO. Een gezelschap van allemaal grijze koppies. Mooie, doorleefde koppies. Ik was mee in de slipstroom van Chago. Daarna door met een tas, zwaar van de formulieren en potje urine, naar de keuringsarts voor verlenging van mijn rijbewijs. Tja, dat moet nou een maal als je 70+ bent. Voor mij voor het eerst. Ik voegde me in de wachtruimte bij de granny's die er al zaten. Ben helemaal goedgekeurd. Zelfs mijn bloeddruk was om te zoenen! (sssstttt.....m.b.v. een pilletje hoor ...) Dus ik helemaal blij naar huis naar een ander soort granny's die ik in de kruipkast vond en toch eens even wil laten zien.


Ze zijn 42 jaar oud, zien er nog prachtig uit en zitten in deze poncho:







Maar het bleef niet bij de poncho, ik haakt er ook een rok bij, een héle wijde. En een losse, stevig gevoerde ceintuur.

Ik kon die ceintuur toen makkelijk om, maar nu ...... Zelfs mijn dochter, die even hielp met showen, moest haar buik goed inhouden!












Ik weet niet meer wat voor soort garen ik gebruikte, maar het ziet er nog als nieuw uit. En toch heb ik het indertijd best veel gedragen.
Nog één foto van een hele speciale Granny. Zij stond ruim 20 jaar geleden ineens bij mij in de tuin. Als Sara!!


Hadden die ondeugden toch stiekem de rok en poncho weten te vinden. Mooie herinnering.

Het Maartquiltje

Sinds vanmorgen, 1 maart, staat het maandquiltje voor maart weer boven in de rechter zijbalk. Alle patroontjes voor de maandquiltjes komen van Ellie's Quiltplace. Het thema voor maart was: 'tulpen'. Nu had ik nog dit hele speciale borduur-werkje liggen:


Gemaakt door een vrouw uit Afghanistan. Zij en nog veel meer andere vrouwen worden door de verkoop van hun borduur-werk gesteund door dit Vrouwenproject. Ik vond het leuk om deze Afghaanse tulpjes in mijn quiltje te verwerken.

Verder ben ik heerlijk bezig met het doorquilten van het middenstuk van het quiltje voor de Russische Pannenkoek.


O jee, kijk nou eens, één baan heb ik iets te wijd getekend. Nou ja, aan de voorkant, op die drukke stof, zie je dat niet en trouwens de koek bedekt straks een groot deel.

Ondertussen ligt onze Max lekker in de weg onder de tafel en kan ik mijn voeten bijna niet kwijt.


Maar hij is lief!! Hoe ouder hij wordt, hoe meer privilieges hij krijgt. Hij slaapt tegenwoordig met zijn ogen half open.

Zo, dat was het voor vandaag en misschien ook wel voor dit weekend. Lieve groet van mij.