Op 2 januari hadden we ons traditioneel nieuwjaars uitje. Naar het
Stoomgemaal in Lemmer. Dat was in het nieuws geweest omdat het een paar dagen had moeten werken om de overmaat aan water uit Friesland kwijt te raken. Interessant hoor!
Kijk hoe enorm dat vliegwiel is! De stoom wordt verhit tot 310 gr.C en heeft uiteindelijk een druk die je kan vergelijken met 28 olifanten van ieder 5 ton op elkaar op een stukje grond van 1 vierkante meter!
Grappig vond ik de ouderwets aandoende houten kastjes met daarop keurig netjes en gepoetst het koperwerk voor het smeren van de machines.
Van Lemmer gingen we langs Bargebek, vlak bij Balk. Daar liggen leuke herinneringen. In 1971 brachten we daar een vakantie door. In 't Sintsje (het zonnetje), een klein huisje van kennissen.
Mijn vader bracht ons met zijn auto. Onze dochter was toen 1,5 jaar.
Vandaag wordt ze 43! Gefeliciteerd lieve schat!!
Voor jou speciaal deze tekening van een Fuut die ik daar heb zitten tekenen.
Van Bargebek naar Stavoren. Ik wilde dat vrouwtje weer zien. Want zij heeft te maken met mijn quiltvirus! (foto van internet)
In mijn studententijd woonde ik met meerdere studenten in een prachtig pand in Amsterdam. Onder mij woonde een meisje dat studeerde aan de
Rietveld academie, Textiele werk-vormen. Ze had koffers vol met lappen, stof, bandjes, kantjes etc. Als afstudeer-project maakte ze een wandkleed, een fantasie over het Vrouwtje van Stavoren, uitkijkend over het water, het haar waaiend naar achter terwijl dat overging in een net met vissen. Prachtig. Toen dacht ik: zoiets wil ik ooit ook maken! Maar dat vraagt wel een speciaal talent hoor. Soms spookt het wel door mijn hoofd om frank en vrij met stofjes te fantaseren, niks puntje op puntje. Toch voel ik me prettig en op m'n gemak bij het traditionele patchwork. Ik geniet daar enorm van, dus daar blijf ik maar bij.
Ik hoop dat jullie allemaal weer genieten van het weekend en wie weet ook van mooie sneeuw.
