Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Sofja

Ik vertelde al dat ik in Wit Rusland onderdook in de warmte. Dat was helemaal waar. In de menselijke, geestelijke warmte. Maar ik werd ook omringd door KOU. De eerste de beste dag dat ik er was, kwam het land in de greep van een onverwachte en veel te vroege kou. 's Nachts onder 0, overdag 4-7 gr. En ..... zoals in veel Oost Europese landen, gaat de kachel pas op 15 oktober aan! Dat wordt centraal vanuit de stad geregeld. In je flat kan je niets aan je verwarming veranderen.


Larissa woont op de 4e verdieping van een oud flatgebouw op de noord-west hoek. Ik kreeg het warmste kamertje (pijl) waar 's middags wat zon komt. Chago en ik hebben het thuis altijd behoorlijk warm, dus je snapt het wel. Het was bibberen. Thermisch hemd, 4 lagen over elkaar ... Zij zijn zo veel meer gewend. Toen ik na 8 dagen, op zaterdagavond in mijn heerlijke bed dook, had ik het gevoel dat ik nooit meer warm zou worden. Zondag in de kerk ook koud en jas aan.
's Middags naar Valeria in haar dorp en daar konden ze wél zelf de kachel aan doen, hoera! En toen we thuis kwamen, niet te geloven: "de batterijen (radioatoren) zijn WARM!! De volgende dag bij de dochters en anderen geïnformeerd, maar alleen ons flatgebouw had verwarming! En wat Larissa dacht dat was gebeurd, zo was het ook.


Op de begane grond woont Sofja, een oude vrouw van rond de 80 met knalrood geverfd haar. Een Joodse vrouw. Tot groot verdriet van de buren zorgt zij er voor dat het aantal zwerf-katten op peil blijft. Ze zwerft zelf dikwijls met plastic zakken rond de flat en voedert haar lievelingen. Sofja functioneert niet meer helemaal zoals het zou moeten. Ik denk dat ze beter voor de katten zorgt dan voor zichzelf, daarom staat ze ook onder toezicht van een soort sociale zorg. Maar ze kan prachtig zingen!! Echt waar. Als opera zangeres. Ze zingt vooral Joodse liederen. Op de foto, links, zie je haar ook zingen. Ze was met een vriendin bij ons op bezoek. Bij Larissa kan ze altijd terecht en natuurlijk staat er dan eten op tafel.
Terug naar de kachel. Sofja had de 'huisbaas', waar je klachten kan deponeren, gezegd de kranen van de verwarming open te draaien. Hij wist wel waar hij die kon vinden. Wat was ik blij!!!
Op 1 oktober gaat trouwens de verwarming in scholen en ziekenhuizen wél aan. En, o wonder, 's avonds op 2 oktober werd er besloten dat hij overal in de stad maar aan moest.

Dit was weer een klein stukje uit dat totaal andere leven daar.

16 opmerkingen:

Aangenaam verpozen met Joke zei

Wat hebben we het hier dan goed hè. We hoeven maar aan een knop te draaien en hebben het zo warm als we willen. Vandaag heb ik ook het filmpje van Valeria kunnen zien. Vorige keer werkte het niet bij mij.
Wat een lieve meid.
Groeten, Joke

Floor zei

Er zijn altijd ergere dingen, dat is waar... maar koud hebben vind ik ook zo vreselijk.
Daarom hou ik niet van de winter, maar ben wel blij met ons verwarmde huis.
Maar gelukkig kregen jullie een privé verwarming.
Maar je slaapt nergens zo fijn als thuis. Maar dan had je al die liefde en gezelligheid gemist.
Was je daar eigenlijk alleen naar toe gegaan Chris?

Cisca zei

Wat een geluk, dat de verwarming aanging, wat een kou heb je geleden, Chris. Dan waardeer je het hier des temeer. Maar wat een mooie tijd heb je daar gehad. Wat leuk dat Valeria zo blij was met haar quiltje, en wat een leuke meid is het geworden.
En wat een leuke kleurrijke vrouw, die Sofja, letterlijk en figuurlijk, jammer dat we haar niet kunnen horen zingen. En slim dat ze die man zover heeft kunnen krijgen, dat hij de verwarming aandeed.
Wat een mooie tijd om op terug te kijken!

Fijn weekend, Cisca

Rennie zei

Ik heb genoten van je verslag. Wat een rijkdom hebben wij dan. Niet alleen baas in eigen buik, maar ook baas in eigen huis.

Beertje Zonn zei

Wat hebben wij het hier toch goed, dat we alles zelfs kunnen regelen
zoals de kachel aan doen.
Groetjes, Sonnja

Anita Vlijtige Handjes zei

Dit kunnen wij ons toch niet voorstellen. Je hebt een bijzondere reis gehad met dierbare ontmoetingen. Ik wordt er in ieder geval stil van.
Fijn weekend.

Gonny zei

Mooi de verhalen van je reis te lezen. Wat een heerlijke warmte geven de mensen ondanks hun omstandigheden!

Annie Kingma.Bonnema zei

Ja wat is het dan fijn als het weer warm om je heen word, wij zijn hier wel verwend.
Mooi je verhaal weer
Groetnis Annie.

Ineke Hulzebos zei

Wat een wereld van verschil, wat hebben wij het toch goed! Vind je verhalen heerlijk om te lezen!

Fijn weekend

feltfree på Åsly zei

Dat wij nog steeds durven te klagen over zoveel kleine dingen. Dan ga je steeds meer je eigen luxe zien.
Heerlijk om weer je eigen warmte te kunnen regelen.
Groetjes Frederika

Antje uit Urk zei

Wat een rijkdom hebben wij hier dan! Maar de mensen zelf zijn warm!
Gelukkig ging toch de verwarming aan! Ik vind kou ook vreselijk, vooral voor kinderen en dan voor zo'n tenger meisje als Valeria...brr, Dan zou ik zo warme kleren willen brengen..ik hoop dat ze warmpjes de winter doorkomen!
lieve groet,

Marga (MarPie) zei

Zelfs ik kan me dit nog wel voorstellen. Vroeger hadden wij ook alleen maar een kachel in de woonkamer. Kan het me nog herinneren dat ik ijsbloemen op mijn slaapkamer ramen had staan.
Wat zal jij het koud gehad hebben, dan is een quilt wel erg lekker warm.
Buitenbeentjes heb je overal maar sommige zijn een beetje specialer dan andere.

Groetjes,
Marga♥

creatievelingelly zei

Wat is het leven daar toch totaal anders

marga zei

Ik weet dat het niet overal zo is als in Nederland maar als je dit leest wordt je weer even met de neus op de feiten gedrukt en weet je weer dat je blij moet zijn met wat wij hier hebben.
De gedekte tafel komt mij wel bekend voor van foto's die wij kregen uit polen in de jaren 80 toen wij een pools gezin ondersteunde. Enorme gastvrijheid kennen ze in die landen ondanks dat ze het zelf niet zo makkelijk hadden en hebben.
Groeten
Marga

MarianneD zei

Wat een verhalen...kou lijden is niet leuk..We zijn maar verwend hier!

mieke zei

Ppppfff apart hoor, wat een luxe hebben wij hier !
grtjs Mieke