Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Aangrijpend


Dit is geen vrolijk logje. Toch schrijf ik het met heel veel dankbaarheid. In mei vertelde ik dat mijn grote Logcabin quilt was verhuisd. Hij ging naar een lieve vrouw die ik nooit had gesproken of gezien. Maar veel meer vertelde ik toen niet. Dat wil ik nu wel doen.

Tijdens ons eerste telefonische contact begreep ik dat zij (ik zal haar Ada noemen) ziek was. Ze had een atypische vorm van asbestkanker. Haar zoon, collega van onze dochter, had haar de quilt laten zien en ze wilde hem dolgraag hebben. Ze was er helemaal weg van. Ook wilde ze er van harte voor betalen! O, wat heb ik daar mee geworsteld!
Uiteindelijk maakten we een afspraak en maakte ik kennis met haar en haar man. Ik heb genoten! Ontroerend was het hoeveel gebeurtenissen uit ons leven we met elkaar konden delen en hoeveel raakvlakken er waren. Er was direct een soort verwantschap, heel bijzonder.
Tijdens ons gesprek belde er iemand uit Polen en Ada vertelde toen dat ze al jaren contact hadden met een familie uit Polen en vaak goederen daar naar toe hadden gebracht. Toen vond ik de moed om dit te zeggen: omdat zij mijn quilt kochten, had ik de financiële middelen om na lange tijd naar mijn vrienden in Wit Rusland te vliegen en daar ook nog wat extra's achter te laten. Toen waren er tranen bij haar man.

We spraken elkaar nog een paar keer door de telefoon en ik ontving een paar eigen gemaakte kaarten van Ada. We spraken af dat ik haar na thuiskomst uit WR weer zou opzoeken en alles zou vertellen. Op 5 okt. kwam ik thuis en hoorde dat Ada heel snel achteruit ging. Toch mocht ik haar de volgende dag bezoeken. Ik zat 10 minuten naast haar bed, liet het popje dat ik in WR voor haar kocht, zien en vertaalde de kaart die Larissa had meegegeven. We hielden elkaars handen vast en ik ervoer zo'n bijzondere vrede. Ik ben zó dankbaar voor die 10 minuten. Afgelopen maandag is Ada overleden.

Gistermiddag waren we bij de afscheidsdienst in een prachtig oud Doopsgezind kerkje. Het was afgeladen vol, hartverwarm-end. Rond de kist een zee van bloemen en half over de kist de quilt! Mooi gedrapeerd en met nog een paar bloemstukken.
Ontroerend.


43 opmerkingen:

Anita Vlijtige Handjes zei

Een prachtig verhaal. Koester je herinnering.
Liefs Anita

Annelies zei

Wat een emoties. Goed dat je het op papier zet. Je quilt heeft heel veel goede dingen teweeg gebracht. Sterkte met het verlies en het verwerken van al die gebeurtenissen.

Ans zei

Wat een prachtig verhaal, wat zo'n warme herinnering zal worden. Wat mooi dat je dit nog voor en met haar mocht delen. Heel veel sterkte Chris, want het gaat je toch niet in de koude kleren zitten.

Ria van Kasteel zei

Oh Cris wat een aangrijpend verhaal maar o zo mooi dat jouw quilt zo'n goede bestemming kreeg,ik krijg het er koud van.

Liefs en een hele dikke knuffel van Ria ;0))

Anoniem zei

Wat een bijzonder verhaal Chris--om nooit te vergeten.
Sterkte en een gezegende zondag
groetjes,Truus uit Drenthe

Sabine.v zei

ontroerend en tegelijk mooi en hartverwarmend om zo een goed menselijk contact op te bouwen en dan weer te moeten afgeven. Wens je veel sterkte met het verwerken van dit verlies.

AnitaS zei

Wat mooi dat je quilt zo goed terecht kwam. En dat er zo'n mooie helaas korte vriendschap uit ontstond. Koester je herinneringen.

Jet en Zus zei

Zit met tranen te lezen!

Anita

Aangenaam verpozen met Joke zei

Wat bijzonder dat er door een quilt zo'n mooi en diep contact kan ontstaan. Ik denk dat het voor jullie allebei weldadig is geweest.
Je mag de herinnering koesteren en er met een goed gevoel op terug kijken. Mooie zondag, Joke

mieke zei

Jeetje, kippevel en prikkende ogen.
Fijn dat jullie op tijd terug waren en haar nog even konden zien.
Heel veel sterkte.
grtjs Mieke

Judith zei

Chris wat een bijzonder verhaal, wat mooi ook dat je net op dit moment in elkaars levens bent gekomen. Dank voor het delen.

Floor zei

De tranen staan in mijn ogen na dit prachtige verhaal Chris.
Wat fijn dat ze nog een tijdje van jouw heerlijke quilt heeft mogen genieten en dat je zo goed afscheid van haar hebt kunnen nemen.
Veel sterkte gewenst.
Liefs,
Floor

foekie's fashion zei

Wat een ontroerend verhaal. Wel fijn dat je dit alles voor haar hebt kunnen doen. Sterkte hiermee. Groetjes van Joke

Anoniem zei

Lieve Chris,

Al de mensen voor mij hebben het al gezegd, het is fijn te weten dat je quilt zo'n goede bestemming heeft gekregen. De mogelijkheid erdoor dat je zelf (nog meer) goede dingen kunt/ kon doen juist door er afstand van te doen.
Het 'nadenkertje' zegt al zoveel:
What we keep, we lose,
What we give, we hold it for ever.

Veel sterkte van Jantje

katrien zei

Wat een ontroerend verhaal.Bewaar de herinneringen.

Saskia Smit zei

Een quilt op een kist. Dat is mooi.

Jasmijn zei

Wat mooi dat jullie zoveel voor elkaar hebben kunnen betekenen. Fijn om dit te lezen. Dit moet toch iets zijn om heel dankbaar voor te zijn.
Lieve groetjes van ons allemaal

sylvia zei

Ik zit met kippenvel je verhaal te lezen, Chris! Wat is dat toch met quilts, dat er zoveel verhalen aan verbonden komen?
De herinneringen aan het ene lapje, of aan de maakster, of de warmte?? Eén ding is zeker: een quilt is heel vaak niet zomaar wat lapjes aan elkaar!
liefs, Syl

Beertje Zonn zei

Chris, het is een mooi, maar ook een droevig verhaal.
Veel sterkte gewenst.
Liefs,Sonnja

Ineke Hulzebos zei

Heel aangrijpend, zit met tranen in de ogen je verhaal te lezen. Sterkte!

Liefs, Ineke

Anoniem zei


Chris, je bent zo'n mooi mens!!

Sterkte en een warme groet,
Rya Lucas

Annie Kingma.Bonnema zei

Lieve Chris, een ontroerend, mooi en ook zo droevig verhaal.
Heel veel sterkte en koester het mooie van deze bijzondere ontmoeting in je leven.
Groetnis Annie

wilma oud zei

Fantastisch dat je dit nog hebt kunnen doen. Het is alleen erg triest hoe het afloopt. Ik wens je heel veel sterkte meid.

baukje zei

Koude rillingen.... Wat een belanigrijke ontmoeting was dat voor jullie allebei. En wat waardevol dat jouw quilt op haar kist lag. Wat benje toch een lief mens.

marga zei

Een ontroerend verhaal. En zo waardevol om te lezen hoe jullie laatste ontmoeting is geweest.
In gedachten zie ik de quilt op haar kist liggen een gevoel van samen zijn.
Dikke knuf voor jou en heel veel lieve groeten van mij en CL.
Marga

petronella zei

Wat een verhaal! Heb je blog bijgelezen, en je hebt heel wat te verwerken, sterkte met alles!

M Verheij zei

Chris,wat een verhaal.Ik kreeg het er koud van,maar de mooie gedachten is dat ze toch nog van de quilt heeft kunnen genieten.
Daar moet je toch maar aan denken,jij hebt haar die warmte gegeven en je mooie reis gemaakt.
Maaike

Cisca zei

Wat een mooi en ontroerend verhaal, Chris. Wat fijn dat je haar nog hebt kunnen bezoeken voor ze stierf. Het moet een goed gevoel geven dat je zoveel voor haar hebt kunnen betekenen!

Sterkte en lieve groeten, Cisca

Conny's-blog zei

Wat een onroerend verhaal zeg en wat een mooie herinnering aan je quilt toch.....liefs.Conny

Rennie zei

Wat een pracht van een nagedachtenis.

jolie zei

Wat een groot gemis maar wat heb je ook veel voor haar (hen) kunnen betekenen.

idaviltcreatief zei

Dank dat je het met ons gedeeld hebt, ik wens je heel veel sterkte toe.

Willy zei

Chris wat heeft deze prachtige quilt een bijzondere band gesmeed, heel ontroerend je verhaal. Ik had je bericht in mei niet gelezen ivm een blogpauze dus wist het niet. Ontzettend lief van je!
Veel sterkte!

Anoniem zei

Aangrijpend verhaal Chris!
Mooi dat jouw quilt zoveel warmte heeft mogen geven in verschillende opzichten en in verschillende landen.
Quilts blijven toch iets aparts.
Het verbindt mensen die elkaar anders nooit zouden ontmoeten.
Wat hebben we toch een mooie hobby!
Sterkte in het verwerken hier van.
Rieteke

Marianne zei

Een bijzonder verhaal, Chris. Fijn dat je haar nog hebt getroffen na je thuiskomst. Je zult hier zeker een goed gevoel aan over houden. Een quilt is meer dan een lappendeken.
Lieve groet, Marianne K.

Tineke zei

Wat ontroerend Chris, fijn dat je dit met je bloglezers deelt. Sterkte gewenst om dit een plaatsje te geven.

marijna zei

Met veel ontroering en kippenvel heb ik je logje gelezen. Wat een bijzondere ontmoeting en hoe het kwam dat jij naar WR kon afreizen om je dierbare vriendin te kunnen ontmoeten. Jammer dat de tijd zo kort was om elkaar verder te leren kennen. Sterkte...

chevremont zei

wat een prachtig mooi verhaal! zo warm!

Hermie zei

met recht een aangrijpend verhaal, sterkte met het verwerken.

Lida zei

Lieve Chris,
Wat een bijzondere vrouw moet dat zijn geweest, nog aan anderen denkend terwijl zij zelf haar einde naderde, maar ook wat fijn dat je afscheid hebt kunnen nemen van haar en dat de quilt een teken is geworden van een laatste en heel bijzondere vriendschap. Ik wens allen die van haar hielden kracht om dit grote verlies te verwerken en weet zeker dat ze haar eens weer zullen zien!
Knuffel
Lida

* * * orangery - stitchery * * * zei

Lieve Chris, een nieuwe vriendin zo snel verliezen, ik wens jou en haar familie en vrienden veel moed, liefde en goede herinneringen. Bedankt dat je ons deel genoot hebt gemaakt van deze bijzondere ontmoetingen. zonnige kus uit Rio, Alice

Marga (MarPie) zei

Warm gevoel heb ik erbij ondanks de verdrietige omstandigheden waarin het allemaal afspeelt.Heerlijk zulke ontmoetingen, daar ben je zo blij mee.
Geniet van het gevoel en koester de herinnering.

Groetjes,
Marga♥

Anoniem zei

Dag Chris.

Zo blijkt maar weeer.

Daar alleen kan liefde wonen.
Daar alleen is het leven goed.
Waar men stil en ongedwongen.
Alles voor elkander doet.

Groetjes Priscilla