Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Kleur en Geur

Dinsdagochtend 7.00 uur. Voor de 3e dag op rij ruimen we de diarree van Max met alle bijbehorende spetters in de bijkeuken op. Boenen en poetsen, Max z'n achterkantje schoon maken. En hoewel we de deur naar de keuken en woonkamer angstvallig dicht houden, verspreidt de geur zich langzaam door het hele huis. Arme Max. Maar ook arme ik! Straks komen Heleen en Sylvia op bezoek. Lekker met die geur!
Als we eindelijk klaar zijn en ik een blik naar buiten werp, wordt ik weer blij van een uniek mooie kleurige regenboog:


Tegen de tijd dat de dames komen, heb ik overal een lekker geurtje gespoten, zelfs Max krijgt wat parfum, maar moet wel in de bijkeuken blijven. Je kan nooit weten....

Wat was het gezellig me die twee. Helemaal niet gebabbeld natuurlijk, haha. Heleen had haar schitterende gerbreide sjaals mee, een af, de ander in wording. Je moet beslist even bij haar op de SITE kijken. Wat een prachtig patroon en prachtige wol. Hele mooie kleuren. Trouwens de sjaal die Syl om had, zelf gehaakt, vond ik ook geweldig. Ook al van die mooie warme tinten. Geen foto helaas.
Ik werd door Syl verwend met een zakje heerlijke leuke chocolaadjes en door Heleen met een zakje enige stofjes, knoopjes, kantje, ouderwetse knijper en nog een paar versierseltjes. En bovendien een geurzakje!!! Nou dát kwam van pas zeg. De hele kamer begon er gelijk naar te ruiken, heerlijk!


's Middags naar de pannenkoeken workshop. Dat laat ik de volgende keer zien. Alleen een fotootje van stofjes die ik daar kocht. De lichtgroene voor de pannenkoek en die enige zwart/witte voor ....... dat weet ik nog niet. Vond ze gewoon ontzettend leuk en dat doe ik niet vaak hoor, zomaar wat kopen.


Tot de volgende keer.

Huiswerk

Ja, zelfs nu moet ik nog huiswerk maken, maar wel leuk huiswerk: driehoekjes snijden voor de 2e helft van de workshop voor het maken van de Russische pannenkoek.


Ik heb er al ruim 500 gesneden en in zakjes gedaan. Maar ik ben er nog niet. Ik wil er nog een paar kleurtjes bijsnijden voor extra accenten.

Heleen stuurde me een paar foto's die ze maakte op de Expo in Vijfhuizen in 2011. Prachtig!


En een detail:


Hier is een dame bezig met het in elkaar naaien:


Voordat ik zo ver ben ..... Maar dat hoeft ook niet, ik vind het gewoon leuk. En wat helemaal leuk is: morgenochtend komt Heleen samen met Sylvia hier een bakkie doen!!! Dames, de koffie staat al bijna klaar hoor!!

Van Joke kreeg ik heel lief een Award.
Die wil ik graag met jullie allemaal delen!

De hemel in brand!


Wat een schitterende zonsondergang gisteravond! Glorieus!
Wens iedereen ook een glorieus weekend.
Liefs van mij.

Schaartjesklos

HET IS GELUKT!! Maar wel met vallen en opstaan. Het ging eerst helemaal fout. Ik wilde een borduurtje maken voor de scharenklos met één draadje DMC over één draadje stof. Kreeg van Ineke O. per post een lapje. Heel klein borduur-ringetje opgezocht en aan de gang. Uhhh...??? Hoe kan dat nou? Ik maak toch kruisjes en geen streepjes! Turen en turen en toen snapte ik wat er fout ging.

Kijk, waar de pijltjes staan, zijn de kruisjes streepjes geworden, omdat de draad natuurlijk onder de kruising van de stof-draadjes doorglijdt. Dit werkt dus niet.

Gelukkig had ik zelf nog een klein stukje andere stof, 2 draadjes ovr 2 draadjes, maar dat werkte veel makkelijker en het werd gelukkig toch niet zo groot.


Enig om een keer te doen. En het was snel gepiept.


Leuk hè?! Maar nu het afwerken en om de klos maken. Maar dat is óók gelukt, kijk maar:


En aan de achterkant zit het borduurtje met een 'veiligheidsspeld' aan elkaar!


Over een tijdje wil ik nog een fobje voor het schaartje maken en óók nog een bijpassende biscornu.

Motor en Pech

Hoor ik vanmorgen per telefoon dat Dochter een 'Moeder en dochter' dag heeft met háár oudste dochter. Gaan zichzelf verwennen in een kuuroord. Leuk natuurlijk. Maar de printer van haar én van de buren werkt niet, dus ze komen bij mij de kaarten uitprinten. Prima. Alleen: hoe gaan ze dan?? Dochter heeft een ongelukje met de auto gehad en die staat in de garage. Geen nood. Dochter is een motorliefhebster. Brrr.
Na het printen, pakken ze zichzelf weer in,


Stappen op de motor,


en daar gaan ze!


Na 40 min. belt kleindochter op: "Oma, ligt mamma's portemonnee bij u?" Het zal niet waar zijn! Het is jammer genoeg ook niet waar. Onderweg kregen ze van een automobilist een seintje dat de tas op de rug open stond ..... alles zit er nog in, behalve die portemonnee. Ik kan het me haast niet voorstellen dat die er uit gerold is. Dat is dus wel even PECH, maar gelukkig geen Motorpech. Het probleem wordt inmiddels door het thuisfront opgelost. Gelukkig dat dát er is, haha.

Droomquiltjes

Maandagochtend kwam Elly P. bij mij langs. Al heel lang maakt zij quiltjes voor de stichting 'Jopie's Dromenquilts'. Elly woont hier vlak bij en sinds kort ben ik tussenpersoon om haar quiltjes bij Jopie te krijgen. Ik heb haar maar even bij mij op de bank bedolven onder haar eigen quiltjes.


Ze zijn weer enig! Ze gebruikt zulke leuke stofjes en kleurencombinaties.




Volgende week komt Heleen hier op bezoek, LEUK!, en zij kan ze dan mee nemen. Zo kunnen er weer een paar zieke kinderen blij gemaakt worden.

Borduurstofje en Siggy

Vandaag, op maandachochtend heel vroeg nota bene, kwam eindelijk de langverwachte post. Mijn eerste siggy uit Zuid Amerika, uit Ecuador!


Afkomstig van Eulalia Palomeque Zij is een liefhebster van haken. Precioso! Muchas gracias Eulalia!!

En er kwam ook een pakje van Ineke O. Zij had mij een stukje borduurstof beloofd om voor het scharenklosje een borduurtje te maken. Ha! Nu kan ik lekker aan de gang.


Verder ben ik bezig met wat praktisch naaiwerk voor de man van mijn vriendin Ria. Hij komt waarschijnlijk eind van deze week na bijna 6 maanden verpleegtehuis naar huis! Geweldig! Intussen blijf ik genieten van de herfstkleuren en het zonnetje.

Lieve groet van mij.

Girapafantje

Hallo! Even voorstellen. Ik ben een Girapafantje, dat zie je direct! Ik stond op de jaarmarkt in Heerhugowaard, maar kom van héél ver, uit Vietnam. Ik ben helemaal met de hand gemaakt door jonge gehandicapte mensen. Een lieve dame die al 30 jaar deze jonge mensen helpt via de organisatie 'QUILT & ART' (Kijk ook HIER)had mij meegenomen.


Een andere lieve (ahum) dame kocht mij en nam mij mee naar huis. Met het geld steunt ze die organisatie. Ik heb wel een beetje heimwee, misschien dat ik daarom steeds achterom kijk. Maar ik heb hier een mooi plekje gevonden hoor.

Deze dame maar vooral ook het kleinkind vinden hem geweldig!

Ondertussen wacht ik met smart op de post ...... Ineke O. stuurt mij een lapje voor het miniborduurwerkje op. Lief hé? Van haar kreeg ik ook het patroontje. Trouwens, er waren aanbiedingen van verschillende dames. Heel erg bedankt.

Een fijn weekend en een kleurige herfstgroet van mij.


Oud!

Onze hond Max wordt nu echt oud. Hij is 15,5! Krijgt steeds meer moeite met lopen en heeft een chronische ontsteking. Maar geen pijn! Gister kreeg hij ineens een soort toeval. Was helemaal van de kaart en liet alles lopen. Met moeite kregen we hem in de auto naar de dierenarts. Het is geen klein hondje! Eigenlijk dachten we: dit wordt het einde. Maar meneer krabbelde weer op. Hij is ook nog zo'n lieverd. Maar we kunnen hem niet meer uitbesteden of lang alleen laten. Ik zit dus een beetje vast aan huis, ook omdat Chago erg veel weg moet met de auto. Geeft allemaal niks.

Wat ook oud is, is dit borduurwerkje. Ja, heb ik zélf gemaakt!! Ik denk toch ruim 45 jaar geleden. Ik had het zelfs een keer mee in de trein, herinner ik me. Nota bene met één draadje DMC over één draadje linnen. Elke dag loop ik er minstens 2 keer langs, want het hangt naast mijn bed. Omdat ik dat minimini borduurtje wil maken, voor een scharenklos, en ik dat heel fijntjes wil borduren, vroeg ik me af of ik dat wel zou kunnen, dus ging ik dit borduurtje maar eens bekijken. Haha, dus dat moet toch wel lukken. Alleen zit ik nog te 'springen' om een stofje. Ik kan nu even geen kant op, geen vervoer, dus geduld hebben.

Buuv heeft misschien wel iets voor me, maar die is nog lekker met vakantie. Een patroontje heb ik inmiddels wel, hartstikke leuk! Nog even een kleine close-up.

En er is nóg iets met oud. Ik ben nog steeds bezig met het importeren en uitzoeken van oude logjes van Weblog. Sommigen moet ik gewoon weg doen, omdat ik er geen foto's meer bij heb. Ik heb al heel wat gedaan, maar ben er nog niet mee klaar.

Zo, weer lang genoeg gekletst. Ik ga weer wat doen. Fijne dag allemaal.


Bloemen in het venster

Na een beetje oponthoud
is nu het topje klaar.
Een rand houdt alle bloemetjes
gezellig bij elkaar.
Maar kijk, één bloem is eigenwijs:
zij klimt het venster uit!
Nou ja vooruit, het staat wel leuk.
Dus laat haar maar, de guit.

Plus Ultra

In mijn dagboekje las ik dat Spanje, nadat Columbus de nieuwe wereld had ontdekt, munten liet slaan met de Latijnse spreuk Plus Ultra. Dat betekent: steeds verder. Het liet de mensen verder kijken dan ze gewend waren. Ze dachten dat er niets anders was dan de hun bekende wereld.
Plus Ultra, er is altijd meer te ontdekken. Op veel terreinen in ons leven. Ook in onze hobby's. Heerlijk is dat! Zo heb ik dinsdag op de workshop een begin gemaakt met de Russische pannenkoek.


Totaal nieuw voor mij. Hier in Nederland noemen we het wel de 'Artisjok techniek'. Het betekent best geconcentreerd werken. Snijden, vouwen, knippen, naaien en voortdurend tellen. Om een mooie cirkel te krijgen, hebben alle puntje een hoek van 60 graden en op het ondergrond lapje teken je ook 6 hulplijnen die dezelfde 60 graden vormen.


Zover was ik die middag gekomen.

Aljona geeft erg gezellig en ontspannen les. Het is natuurlijk ook altijd weer leuk om dames te ontmoeten die je niet kent. We kregen huiswerk mee: maak er nog een paar randen omheen.


Daar ben ik mee aan de gang gegaan en ik merk dat het steeds makkelijker gaat. Nog even een close-upje:


De volgende keer moeten we een nieuw opzetje meenemen. Dan gaan we leren een patroon er in te maken en het 'koekje' af te werken.

Heel fijn weekend!

Het frame stond er weer!

Dinsdagochtend, voordat ik naar die Pannenkoeken workshop ging, stond mijn quiltframe weer klaar. Die workshop was enig, maar daar laat ik zaterdag wat van zien. Eerst het frame. Ik had het helemaal uit elkaar gehaald en opgeborgen in een kruipkast i.v.m. onze kostganger. Anders had hij geen plek. Maar dat loopt allemaal een beetje anders. Dus frame weer in elkaar en quilt er op.


Nee hoor, niet een quilt van mij, maar van Ruth. Van onze Mini-bee. Ik had beloofd hem samen met haar op het frame te sandwichen. Superdepuper!! Dat hebben we woensdag gedaan.


Kijk, Ze krijgt het al aardig te pakken, maar het is leuker om samen te werken. Dat voelt toch echt een beetje 'Amish".


Gezellig bezig zijn en babbelen natuurlijk. En voor koffie of een broodje even naar beneden. Om 2 uur was hij klaar en geen pijnlijke ruggen!!


Zo, daar ligt hij. Nu komt het grote werk voor Ruth: doorpitten!

Russische pannenkoeken

Morgenmiddag doe ik eindelijk weer eens mee met een workshop. Ik ga een Russische pannenkoek maken! Nee, geen 'Blini', kleine, dikke hartige pannenkoeken gemaakt van boekweitmeel. In de Russische keuken worden ze dikwijls met kaviaar of gerookte vis gegeten. Kijk, hier ben ik bezig iets dergelijks te maken van aardappels onder het toeziend oog van Ljuba, waar ik in 2006 te gast was. Ik wilde alleen geen doekje op mijn hoofd én ik was toen wat dikker.....



Gelukkig nam zij het van me over, ging wat sneller, haha.
Nee, ik ga een pannenkoek maken die meer op een Artisjok lijkt. Van stofjes. Een typisch, oud Russisch patroon dat vrouwen op het platteland vaak gebruikten om bijvoorbeeld een kussen te maken of gewoon om te versieren.
Op de Expo in Vijfhuizen in 2011 hingen een aantal quilts van Oekraïense vrouwen waarin deze techniek verwerkt was.


Ik heb er toen foto's van gemaakt, maar kan ze nergens meer vinden. Via Googelen heb ik er 2 in een album van Liset Noorduyn gevonden en ben blij dat ik die voor dit logje mag gebruiken. Hier is nog een detail foto.


We konden er niet meer achterkomen wie van de dames de quilt op de foto heeft gemaakt, maar dit zijn de namen van alle dames die meededen:
Irina Fomina, Elena Shumilina, Valeria Fionik, Tatiana Goncharuk en Emilia Grekova.
In HZG magazine van febr. 2011 stond een artikel met uitleg.

De workshop, 2 middagen, is bij Aljona in Schagen. Zij komt zelf uit Oekraïne en is nog niet zo heel lang geleden met een quiltwinkel begonnen. Toen ik zo'n 'pannenkoek' bij haar zag liggen, was ik direct verkocht voor de workshop, dat snap je wel. Een stukje van mijn hart woont nog steeds in Wit Rusland. Ik heb er reuze zin in en ga m'n best doen om er iets leuks van te maken.

Bezoek van Buuv

Buuv zit bij mij aan tafel. Zo noemt ze zichzelf hoor, mijn achterbuurvrouw. Buuv is leuk! Ze kan gezellig babbelen en is een borduurster vanjewelste. Op de tafel legt ze een stapeltje borduurboekjes; ik heb haar hulp gevraagd voor een inimini borduurpatroontje. Jaja, ik heb iets in de bol! Maar nog niet zo heel lang geleden is ze ook begonnen met quilten. Genoeg stof om te praten dus. Dan legt ze nog iets op tafel ..... een krant. Helemaal expres gekocht in Limburg en voor mij meegenomen. Jaaaaaa, eindelijk heb ik het dan écht in handen! HÉT stukje. Dank je wel lieve Buuv!!


Ik had gedacht dat het een klein artikel zou zijn, aan de zijkant, maar het is veel groter en duidelijker dan ik dacht.

Nou heeft dit muisje .....


..... nog een staartje. Kreeg ik deze week toch ineens een mailtje van iemand die het in Oss in de krant had gelezen. Ze is onze buurvrouw van 42 jaar geleden!! Niet te geloven. We hebben 2,5 jaar naast elkaar gewoond in een spiksplinter-nieuwe wijk, de Ruwaard, in Oss. We hebben natuurlijk al het een en ander uitgewisseld en elkaar foto's gestuurd. Een heel erg leuk 'staartje' dus.
En nu snel even naar onze dochter, die moet het toch ook eventjes zien.

Heel fijn weekend allemaal.

4 Oktober 1992

Zondagavond 4 oktober, ongeveer half 8 's avonds. Ik zit boven bij Chago die ernstig ziek in bed ligt. De telefoon gaat, een van onze pleegdochters:
"Mam, heb je de tv aan? Nee? Er is iets vreselijks gebeurd, een vliegtuig neergestort in de Bijlmer. En volgens mij heel dicht bij de flat van Elvira!"
Ik ren zo snel mogelijk naar beneden, zet de tv aan en zie de vreselijke beelden.

Foto van internet, een tijd ná het neerstorten.

Zo te zien en te horen is het vliegtuig precies in de hoek, die de 2 flats Groeneveen en Klein-Kruitberg met elkaar maken, binnen gevlogen. Elvira, een lieve nicht van 33 jr. woont vlak bij die hoek aan de rechterkant met haar zusje van 18 en haar 2 meidjes van 4 en 7.... Ik heb een heel fijn en diep contact met haar. Gister had ik haar nog aan de telefoon.

Ik bel haar direct op. De telefoon gaat wel over, maar ik krijg geen gehoor. Toch ben ik niet direct in paniek. Elke zondag-avond gaan ze met z'n viertjes naar de kerkdienst van 7 uur vlak bij. Later bel ik weer. En nog eens. Dan wordt de telefoon opgenomen. Door een man! "De flat is in orde hoor mevrouw, alleen de ramen zijn gesprongen en er is niemand thuis". Hij was kennelijk aan het controleren. Er is natuurlijk heel druk telefoonverkeer, dus ze zal ons niet kunnen bereiken. Denk ik.

De volgende dag weer bellen en bellen. Er komt geen bericht. Nu maken we ons wel heel erg zorgen. Het is niets voor haar om niets van zich te laten horen. Pas veel later begrijpen we wat er gebeurd is.


Juist díe zondagavond was er geen kerkdienst. Elvira's zusje en haar 2 dochtertjes waren gezellig op bezoek bij een familie, vrienden uit de kerk. Daar, precies in die hoek. Een vriendin belde met Elvira en Elvira zei dat het eten klaar was en ze de kinderen ging halen. Ze is de galerij opgelopen op het moment dat het vliegtuig zich in de flat boorde. Ze is daar, op die galerij gevonden, gewond, maar goed herkenbaar. Onze kinderen zijn met het vliegtuig, waarmee Elvira naar Aruba gebracht werd, mee gegaan voor de begrafenis. Weken later pas, nadat iemand van het Identificatie team Rö-foto's van de gebitjes bij ons had gehaald, konden de meisjes en het zusje geïdentificeerd en ook naar Aruba gebracht worden. Chago was toen zover hersteld dat hij mee kon. Hij was een enorme steun voor zijn schoonzus die in één klap 2 dochters en 2 kleinkinderen verloor. Ze heeft zich in de loop van de tijd geweldig goed hersteld!
Het is voor mij nog steeds onwerkelijk. Ze waren zó maar ineens allemaal weg. Geen afscheid. Wat blijft is de herin-nering aan 4 prachtige meiden, aan Elvira, zó'n goeie moeder die zó haar best deed om hier een goed leven op te bouwen voor haar kinderen, haar leuke zusje en die prachtig mooie kleine meisjes; en het zeker weten dat ze samen bij hun Schepper en Hemelse Vader zijn.

Citaat van Victor Hugo, vlak voor zijn dood.
"Ik voel dat toekomstige leven in mijn binnenste. Ik ben als een bos dat volledig is omgehakt; maar de nieuwe scheuten zijn sterker en levenskrachtiger. Ik zal zeker opstijgen naar de hemel. (....) Hoe dichter ik het einde nader, hoe duidelijker ik het geluid hoor van de onsterfelijke symfonieën van de werelden die me uitnodigen. (....) Wanneer ik naar mijn graf ga, kan ik het anderen nazeggen dat mijn werkdag voorbij is. Maar ik kan niet zeggen dat mijn leven voorbij is. Mijn werk zal de volgende ochtend verdergaan. Het graf is geen doodlopende steeg; het is een doorgang. Het sluit zich in de schemering, maar opent zich in de dageraad."


Siggy en rode koontjes

Ik zit hier met rode koontjes van een griepje en van jullie hartverwarmende reacties op mijn vorige logje! Dank jullie wel!!

Zaterdag was ik nog op stap. Naar de expositie in de Westerkerk in Enkhuizen, georganiseerd door VELTROP. Ik vond het heerlijk. Ik laat maar eventjes één foto zien.


Zie je die dame links in het rood (het was tenslotte Red Dress day)? Juist ja, Joke uit Zweden. We waren met ons drietjes, Marjan, die geen blog heeft, was er ook bij. Elk jaar zijn we wel een keer op stap. En ditmaal dus naar Enkhuizen. In de kerk was het gezellig druk, fijne sfeer, mooie quilts en veel kramen, veel meer dan ik gedacht had. Ik vond het enig om Elly L. een keer te ontmoeten! Hier en daar had ik een fijn gesprek met een bekende. Dat is altijd het leuke van zo'n expositie.

Vorige week kreeg ik ook nog een hele mooie siggy. Alles geborduurd, ook naam en adres, zó keurig verzorgd. Dank je wel Fenny, hij krijgt een plaatsje in mijn Rol.


Zo, ik laat het even hierbij en duik weer lekker onder de wol.