Vanmorgen kreeg ik het pdf-je met het stukje uit de krant van 22 september van uitgeverij Wegener. Ik heb er ontzettend leuke reacties op gehad. Ik heb het zo goed mogelijk gekopieerd.
door
Jan van Mullem
.................................................................................
Wat luxe; een compleet huisje voor het beoefenen van je hobby. Veel anderen moeten het doen met een klein, koud of donker zolderkamertje.
Chris Jones: „Ja, ik weet het. Ik voel me bevoorrecht.
Het is overigens niet altijd zo luxe geweest. Ook ik had aan-vankelijk een kleine kamer in huis tot mijn beschikking. Was je net lekker bezig met patchen en quilten, moest alles worden opgeruimd omdat er iets anders in de kamer gedaan moest worden. Zo’n jaar of negen geleden is dat veranderd, kreeg ik een grotere ruimte.”
Niet alleen groter, je ging ook naar de tuin.
„Inderdaad. Het tuinhuisje is gebouwd in 1999, door mijn handige man – hij was tandarts, en gaatjes boren verleer je nooit! – en de buurman. Eigenlijk wilde ik zo’n typisch Zaans huisje, wit en groen. Maar omdat de tuin, vooral die hoek, al zo ‘saai-groen’ was, hebben we voor felle kleuren gekozen. De eerste jaren bewaarden we tuinstoelen in het huisje, meer niet. Drie jaar later zat ik er, met mijn naaimachine en lapjes. En soms met een vriendin met wie ik een quiltclub vorm, een mini-bee, zoals dat heet. Ik heb er de ruimte, kan er gerust werk laten liggen tot de volgende dag. Chago en een vriend hebben het huisje geïsoleerd. Nu is het er, geholpen door een kachel, ook in het najaar behaaglijk. Het huisje is bovendien verhoogd, het dak is opgetild. Het leek eerst op ‘een man zonder nek’, zei Chago altijd.”
Je hebt het huiselijk aangekleed, zie ik op de foto’s.
„Met veel spullen van mijn moeder, die zij heeft gemaakt toen ze op de industrieschool in Utrecht zat, de voorloper van de huishoudschool. Ik heb nog merklapjes van haar, uit 1918. En oude jurkjes en verstelwerk.
Ook hangen er familiefoto’s aan de wand, zoals de trouwfoto van mijn ouders. Nostalgie, daar houd ik van. Net als van patchen en quilten. Ik vind het fijn constructief bezig te zijn, iets op te bouwen. We hebben heftige dingen meegemaakt, waarbij veel is afgebroken. Dan biedt mijn hobby afleiding, voldoening en soms troost. Na de scheiding van mijn dochter bijvoorbeeld kreeg ik van vrienden 1.002 ‘troostlapjes’ toegestuurd. Daarvan heb ik een grote quilt gemaakt, genaamd 1.000 maal dank. Het maken ervan, het opbouwen, heeft mij door die zware tijd heen geholpen.”
NAMEN Chris (70) en Chago Jones (74) BEROEPEN gepensioneerd WOONPLAATS Heerhugowaard TWEEDE HUISJE sinds1999 FUNCTIE aanvankelijk voor opslag tuinmeubels, sinds 2003 in gebruik als hobbyruimte.
Ik wilde een stevige binnenkant maken en in DEZE winkel vond ik ontzettend goed materiaal. Een soort super dikke fliesofix, die ik op stof kon strijken. Dat kan je ook heel goed voor een tas gebruiken. De ronde hoeken naaien, was niet zo makkelijk, maar het is goed gekomen.
