Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Vervelend......

...... maar ik heb het toch maar gedaan, de Woordverficatie bij de reacties gezet. Ik kreeg de laatste tijd ineens ook van die vervelende anonieme reacties, net als sommige anderen. Ik hoop dat het jullie niet tegen houdt gezellig te reageren. Groetjes van mij.


Vingerhoedjes

Toen ik vorige week na mijn omzwervingen met Ria thuis kwam, lag daar een pakje op mij te wachten. Dat is natuurlijk altijd leuk. Ik wist dat het zou komen, maar niet wanneer. Kijk, dit kwam er uit:


Oh, een beetje vaag hè? Hier kan je ze beter zien:


Dat is toch weer een enige aanvulling van mijn verzameling. Van wie ik ze kreeg? Van deze RIA. Het zijn vingerhoedjes die van haar moeder zijn geweest. Heel hartelijk dank Ria, ik ben er reuze blij mee!

Een paar super dagen!

Wat heb ik genoten! Dat kan ook niet anders als je met zo iemand als Ria op stap gaat. Willy stuurde mij wat tips en links en zo konden we wat leuke dingen uitzoeken waar Ria ook van kan genieten (zij is 100% visueel gehandicapt). Op de heenweg, over de Afsluitdijk, maakten we al ons eerste uitstapje: naar het MUSEUMDORP ALLINGAWIER, onderdeel van de ALDFAERSERFROUTE. Daar hadden we nog nooit van gehoord. Enig was het. Hebben jullie ooit van drabbelkoeken gehoord? Die worden daar gemaakt, kijk maar:



Terwijl je met je hand draait, (drabbelen = draaien)loopt het beslag door 3 gaatje onder uit het kannetje in de gloeiende roomboter. De draden kleven en bakken aan elkaar. Na een tijdje haal je de koek er uit en laat hem uitdruipen op een bol zeefje. En dan: mmmmmmmmmm!
Het is een piepklein, oorspronkelijk dorp met 2 kerken(!), een bakkerij, een grote boerderij waarin van alles te zien is hoe het vroeger ging, een palingrokerij.....


..... en een smidse. Dat was enig. De smid, een ontzettende aardige man, liet van alles zien en legde van alles uit. O.a. "kousen", ringen met touw er omheen om boten aan te meren.


Maar hij wist ook van allerlei andere dingen te vertellen. Hij vroeg b.v. of wij wel wisten waar de uitdrukking "Op z'n elfendertigst" vandaan kwam. Nee dus. Het is een Friese uitdrukking. Vroeger al waren er 11 Steden en ook 30 Grietenijen (gemeenten). De dertig grietmannen en de bestuurders van de elf steden vormden een raad die bekend stond om de trage wijze van besluitvorming!

Woensdagochtend genoten we van een ontbijtje bij de HEMA in Emmen. Echt lekker hoor! En we brachten een bezoek aan de SCHAAPSKOOI EXLOO. Oh meisjes wat was dat leuk! We boften natuurlijk ook met het schitterende weer. De herderin verwachtte ons en had een gezellig praatje en uitleg.


Twee heerlijk honden die graag aangehaald wilden worden en toen ging te kooi open en kwamen de schapen er enorm gedisciplineerd uit. Wij volgden als laatste schapen tot op het veld.



Dat getrippel van de hoefjes en alle keutels op de weg. De honden die de schapen op de weg hielden, zodat ze niet in of aan de tuinen gingen knabbelen.


En toen het veld in. Zó ruim en prachtig met lekkere geuren. Geweldig!


We hebben daar nog een poosje op ons gat in het gras gezeten en diep de ruimte en frisse lucht ingeademd.

Eén ding moest er nog beslist gebeuren, dat vond ik tenminste. Het Hunebed!! Ik ontdekte dat er eentje dichtbij was, dus hup daar naar toe. Hartstikke leuk! Kijk maar:


En toen groef ik het rechterachterwiel van de auto in, haha! Nét een stukje op de parkeerplaats dat wegzakte. Maar gelukkig was er hulp bij de hand en heeft iemand heel handig al 'dansend' de auto er uit gekregen.
We zijn weer een heerlijke herinnering rijker!

Heel fijn weekend allemaal!

Cadeautjes

Dit is het geworden, twee kussentjes voor spelden en naalden.


Volgens een patroontje van HAAR. Was een beetje prutsen met de zijrand, maar ik vind ze erg leuk geworden.


Maandag gaat de eerste op reis. En dinsdag ga ik zélf op reis. Nou ja, op reisje. Vriendin Ria en ik gaan heerlijk een paar dagen op stap. We mogen gebruik maken van een huisje van vrienden in Drenthe. En we gaan toch leuke dingen doen!! Donderdag worden we bijvoorbeeld verwacht bij de herder van de schaapskudde in Exloo. Dan krijgen we speciale aandacht! Ik heb er ontzettend veel zin in. Wat zullen we een lol hebben samen, daar hebben we al 27 jaar ervaring in! En het weer belooft ook prachtig te worden.

Dit is dus voorlopig even mijn laatste logje. Allemaal een heel fijn weekend en een hele fijne week.

Bijna klaar

Ik ben bijna klaar met die lakenzakken (zie vorige logje), vandaag 4 gemaakt, morgen nog 2. Dan is dat weer gepiept! Maar er moeten ook wat presentjes gemaakt worden. Goeie afwisseling. De onderdeeltjes liggen klaar.


Ik zeg nog maar even niet wat het wordt. Zo ben je af en toe bezig iets te maken om weg te geven, maar soms kan je ook iets krijgen! Als je dat nog niet gedaan hebt, kijk dan eens bij HAAR. Zij heeft een leuke Give Away. En ZIJ ook!!

Kinderen!

"Oma, wat doen jullie nou toch de hele dag?", vraagt een van onze kleinkinderen terwijl ze een schuine blik werpt op mijn prachtig bloeiende geraniums op de vensterbank. "Jullie hebben toch niks te doen?". Ze zit bij ons aan tafel terwijl wij nog met ons ontbijtje bezig zijn. Ze heeft het 1e uur onver-wacht vrij en omdat wij heel dicht bij school wonen, zijn wij een super oplossing in noodgevallen! We helpen haar uit de droom, dat wij niet de hele dag achter de geraniums zitten, haha.
Een poos later komt er nóg een kind binnen vallen. Een gróót kind, onze dochter.
"Mam, kan jij even 8 lakenzakken van deze 4 oude lits-jumeaux dekbedhoezen naaien? Dat heb jij toch zo gedaan!"
Daar kan ik natuurlijk geen 'nee' op zeggen. Ten eerste, ze is mijn dochter, ten 2e, ik heb al jaren haar geweldige naai-machine.... En ze heeft het druk, met 4 dochters en haar (noodzakelijke) werk. Eind volgende week gaan ze met z'n zessen op vakantie, met tent. Vroeger had ik voor onze kinderen ook van die lakenzakken gemaakt, lekker makkelijk. Dus ..... de tas wordt op tafel gezet.


De inhoud er uitgehaald, zwaar hoor.


De eerste hoes binnenstebuiten gekeerd, op de strijkplank dubbel gelegd en geperst. Ha, nu heb ik een 'hulplijn' voor het naaien.


Met de spullen bijna zwemmend naar de Idylle. Wat een plensbuien vanmorgen.


Op de tafel toch maar even spelden.


Links en rechts voetjebreed langs de perslijn naaien.


In tweeen knippen en netjes afwerken.



Nu nog even strijken en kijk, twee lakenzakken zijn klaar. Nog 6 te gaan!


Maar nu zet ik eerst mijn onderdoorkijkbrilletje op (heb ik speciaal laten maken) en op de bank met Nel en Lise aan de gang. Doorpitten en af en toe een blik op de tv werpen om het mooie Franse landschap en de Tour te zien.


Mooi weekend en ik hoop dat we het droog houden!

Niet veel nieuws

Nee, ik heb niet veel nieuws te melden. Het is hier een beetje druk, vandaar. Tussen de bedrijven door ben ik wel even bezig geweest met een stapeltje van 18 siggy's.


Ik heb ze allemaal op maat gesneden, dus die liggen klaar om aan de Rol genaaid te worden.


Als dat gebeurd is, is de Rol ongeveer 5 meter lang. Ik wil nog wel een paar metertjes verder sparen. Dat was het voor vandaag en misschien ook wel voor deze week.
Groetjes van mij!


Hoe is het toch met de twee dames?

De twee dames? Oh, je bedoelt Nel en Lise. Daar gaat het héél goed mee hoor. In onze vakantie hadden zij alle tijd om een huisje uit te zoeken. Die waren namelijk allemaal afgebouwd:


Ze moesten alleen nog een plaatsje om het middenpleintje krijgen. En tussen de huisjes en op de hoeken moesten nog kleine "perkjes" voorbereid worden. Dat kon mooi op ons terrasje in Remondet:


Thuisgekomen werden die op maat gemaakt:


Huisjes en perkjes vonden een plekje en Nel en Lise zijn samen met hun poezen Haasje Snoep en Katinka Dorendak helemaal tevreden. En de aannemer ook, haha. Even showen over de heg:


En nog een keertje in het gras:


Je snapt het: de Top is Af. Op naar de sandwich.
Groet van mij.

Kijk nou eens!

Deze week kwam een lieve ex-buurvrouw gezellig bij ons op bezoek. Ze is al behoorlijk op leeftijd, 83, maar nog steeds actief. Ze bracht een bloemetje èn een pakje mee ...... Gauw papier er af gehaald en kijk, dit kwam er uit:


Wat een schattig doosje. Dekseltje er af en even er in kijken:


Hè, wat is dát nou? Oh, wacht, ik heb al een idee. Ja hoor, ik heb het goed geraden. Kijk nou toch eens!


Een gekantklost vingerhoedje!! Vind je het niet schattig?! Buurvrouw Gerda is een kei in kantklossen. Ik heb al eens eerder op Weblog iets van haar laten zien, op een van de logjes die ik nog moet importeren. Maar zo iets kleins had zij nog nooit gemaakt. Wat een gepriegel. Dit is natuurlijk een heel bijzonder hoedje in mijn verzameling.


Gerda, ontzettend lief van je! Heel erg bedankt. Ik geef het een ereplaatsje in mijn vitrinekastje.

Heel fijn weekend allemaal en liefs van mij.

Een speciaal, warm zonnetje.

Hoe warm het ook is, een extra zonnetje kan er altijd bij. Vooral dit zonnetje dat je van binnen warm maakt. Ik kreeg het van RINI en zoals je wel op verschillende andere logs gezien hebt, horen er 10 vragen bij die ik mag beant-woorden.

Wat is je favoriete
1. dier ....... een hond! En boven alles onze eigen hond Max.
2. getal....... zeven.
3. alcoholvrije drank ....... coolbest (premium orange)
4. patroon ....... oei, die is moeilijker, ik heb eigenlijk niet één patroon waar ik telkens op terug val. Er zijn zó veel leuke patronen om eens uit te proberen.
5. dag van de week ....... ha, die is makkelijk. Woensdag natuurlijk, want dan kookt Chago!
6. bloem ....... de bloem van de Amandelboom, want dat is de vruchtboom die als eerste in het voorjaar bloeit.
7. land ....... van de landen waar ik geweest ben, kom ik toch op de VS, vanwege de weidsheid en de enorme diversiteit aan schitterende natuur.
8. Wat is je favoriet: facebook of twitter....... alletwee niet, ik houd het lekker bij bloggen.
9. Wat is je passie ... dat lijkt bijna op een gewetensvraag. Zal ik daar maar een eerlijk antwoord op geven? Natuurlijk kan ik behoorlijk gepassioneerd over het quilten zijn, of over de honden die we gehad hebben, maar mijn diepste passie komt naar buiten als ik mensen mag vertellen over de liefde van God en de genade van Jezus die ik dwars door alle omstandigheden in mijn leven heb ervaren.
10. Wat vind je het leukst: krijgen of geven. Ik ben geneigd om 'geven' te zeggen, maar ik moet gelijk denken aan iets wat ik jaren geleden mee maakte. Mag ik wel even vertellen hè? Ik moest plotseling en totaal onverwacht een Zuid Afrikaans vrij jong echtpaar van Schiphol halen. Onbekenden die een week bij ons kwamen logeren. Christenen. Ik had nog nooit zulke enige en fijne mensen in huis gehad. Kan het niet uitleggen, maar zo was het wel. Het enige probleem was dat ik bijna geen kans kreeg om iets voor ze te betalen. Voordat ik mijn portemonnee kon trekken, hadden zij al betaald. Op een gegeven moment zaten we op een terrasje bij het strand toen de man mij zei: "Chris, je moet meer leren te ontvangen!" en hij illustreerde het met een voorbeeld uit hun eigen leven. Ik ben het nooit vergeten.
Nou, dat waren ze dan. Dit zonnetje wil ik graag aan jullie allemaal doorgeven, vooral aan diegenen die een tijd doormaken met veel donkere wolken en buien. Als het zonnetje doorbreekt, zie je dit:


En dat is een teken van BELOFTE en HOOP!

La Coccinella

We lopen in een oud stadje door een van de enige winkel-straatjes. Er is zo veel te zien. Patisserieën, Brocante, Souvenirs natuurlijk, een cafeetje ....


Dan valt mijn oog op een etalage met huishoudelijke dingen, boeken, tijdschriften èn handwerk. Oh, leuk leuk, daar moet ik even naar binnen. Nou, dat werd niet 'even', dat werd héél lang. En niet alleen ik was daar heel lang bezig, vooral Chago, met het uitzoeken van een kleinigheid voor de kleindochters. Rood geborduurde hartjes, kussens, kleedjes en ook nog merklapjes. Niets fabrieksmatig, maar alles geborduurd door de eigenaresse, Maria Luisa (enig mens!) en haar dochters. Dus helemaal echt en origineel. We hebben wat staan babbelen samen, met handen en voeten. Kijk, dit vond ik zó enig:


LA COCCINELLA, het Lieveheersbeestje, ook handgemaakt door Maria Luisa. Weer een enige herinnering voor in mijn Idylle aan een leuke ontmoeting.
Natuurlijk ging ik ook zo'n souvenirwinkel in. Er zou toch wel een vingerhoedje voor mijn verzameling bij staan? Natuurlijk. Een kleine dikkerd, maar leuk als herinnering.


Elders in de bergen, bij COGNE, waar het zó mooi is en we heerlijk gewandeld hebben, vond ik nog een leuke:


In een volgend logje iets over mijn eigen handwerk. Dat staat niet helemaal stil hoor, wel op een laag pitje.