Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Een huisje voor Nel en Lise


Doe ik ook al mee met de huisjes-hype die rondwaart in Nederland? Nee hoor, dat niet, maar ik vind al die huisjes wel ontzettend leuk. Nee, zoals ik eergisteren al zei, ik ben op zoek naar een huisje voor Nel en Lise. Gewoon een klein gezellig huisje. Ik heb er al ééntje gevonden.


Een huisje zonder schoorstenen, dat wel. Maar ik wil er nog meer hebben, dan is er genoeg keus. Misschien vind ik wel een leuk pleintje met rondom van die gezellige huisjes en hier en daar een terrasje waar de dames 's middags hun thee kunnen drinken, wie weet. Het is in ieder geval een leuke zoektocht en weer eens iets heel anders.

Fijn weekend en liefs van mij.

Missie Jones en een onverwachte ontmoeting

Jullie hebben vast en zeker ook zo genoten de laatste tijd van het heerlijke weer. O die zon op je lijf! Alsof je opnieuw gaat leven. Buiten thee drinken en een beetje werken in de tuin. In die van mij, maar ook in die van Missie Jones. Wat was Missie blij toen ze weer op de knietjes kon!


Ergens een terrasje pikken in het zonnetje is ook helemaal niet verkeerd. Daar had ik toch een leuke, onverwachte ontmoeting! Met deze 2 dames:


Twee zussen, Nel en Lise. Dames met Hollandse namen helemaal uit Australië viavia hier naar toe gekomen. Ik denk dat ik wel een poosje met ze zal optrekken, zó gezellig. Ze zijn ook op zoek naar een huisje en daar wil ik ze wel bij helpen. Ik houd jullie op de hoogte!

Dank jullie wel en Siggy's

Allereerst bedankt voor al jullie reacties op mijn vorige logje! Ik heb er nog nooit zóveel gekregen en ik heb er van genoten. Het is echt een stimulans, weet je dat?! Een paar reacties kwamen van dames die anoniem reageerden, van wie ik geen mailadres kon vinden. Daarom bedank ik jullie op deze manier.

En dan nu naar de siggy's. De afgelopen weken kreeg ik er weer leuke bij.



Twee siggy's uit Italie. Van Nadia en Grazia. Mooi namen!



Donna stuurde een 'water-siggy' uit Illinois. Ze woont midden tussen de korenvelden, geen steden in de omgeving, vlak bij de grens met Wisconsin. Kort geleden kochten ze in Wisconsin een vakantiehuis aan de kust van Lake Michigan! Lijkt me geweldig! Uit Tsjechië kwam de 4e siggy, van Liba. Haar werk kan je HIER zien.

En dan nog een enigerd van Tonny, wat dichter bij huis. Er staat een Chaams hoender op, een kippenras dat opnieuw gefokt en officieel erkend is. Als je meer over dit hoen wilt weten, klik dan even HIER.

Zo, dat was het voor vandaag. Ik ga weer lekker in de tuin genieten van het mooie weer, beetje werken, beetje luieren.

Daar is hij dan, de hele top....

....van de Amish Circle Quilt. Ik heb ook een naam verzonnen: "Dagelijks Leven van de Amish, gezien door mijn gekleurde bril". Ik vond die toevoeging wel nodig, want natuurlijk zijn het niet de Amish kleuren die ik gebruikt heb. De ontwerpster, Rosemary Youngs, schrijft in haar boek: 'Do not be afraid to choose a rainbow of colors for this quilt...'. Je snapt dat mij dat wel aansprak.
Voor een foto eerst de top op ons bed gelegd, op de toekomstige vulling.


Voor een verticale foto moest ik wat verzinnen. Met veiligheidsspeldjes de top aan de bovenkant aan de vulling vastgemaakt en een 'tunnel' gerold in de vulling, uitgetrokken stok van de ramenwisser er door, Chago op een kruk in de tuin en ....klik! Kon nog net in de schaduw.


Er zijn 11 verticale rijen, elke rij hoort bij een van de 11 vriendinnen. Alle tekst uit het boek is vertaald (veel uitgebreider dan in de logjes) zodat ik het hele verhaal en alle gebeurtenissen nog eens op mijn gemak kan lezen als ik dat wil. Chago vindt de plaatjes van de applicaties erg simpel. Dat zijn ze eigenlijk ook, maar dat past wel in het 'eenvoudige' leven van deze Amish vrouwen. Maar ook het simpele en eenvoudige kan onverwacht gecompli-ceerd zijn. En tijd kosten!

Inmiddels is Missie Jones uit haar winterslaap ontwaakt en popelt om weer in haar tuintje te kunnen werken. En ik ga haar daar heerlijk bij helpen!

De ALLERLAATSTE!!

In mijn Amish Circle Quilt ontbreekt nog één typisch Amish plaatje. Maar dat wordt goed gemaakt met het ALLERLAATSTE blokje: de Buggy, het rijtuigje dat in veel plaatsen van Ohio, Indiana, Pennsylvania e.a. nog steeds te zien is. Kwetsbaar tussen het moderne verkeer. In de verhalen van deze quilt wordt het ook af en toe vermeld: een ongeluk met de buggy, aangereden door een auto.


Met dit Blokje 121, vertelt Miriam dat ze zo genoten heeft van de reünie bij Lavern thuis. Het patroontje van de buggy dat ze met haar brief meestuurt herinnert haar aan het vertrek van al haar vriendinnen in hun buggy's na de reünie. Het is het laatste patroontje van deze quilt. Maar ze blijven met elkaar in contact via de cirkel-brief. Misschien kunnen ze een tijdje hun favoriete recepten met de brief meesturen. Ze kan niet wachten tot de volgende brief met de post komt.

Alle blokken zitten aan elkaar, de sashings zijn genaaid en ook de borders. Nu een manier bedenken om een foto van de hele top te maken voor een volgend logje.

Zeven blokjes

Hoe doen sommige van jullie dames dat toch, elke dag een logje! Dat lukt mij van geen kanten en ik ben nog wel gepensioneerd! Maar ..... ik heb wel een man thuis en wat voor een!! En die wil ik voor geen goud missen of inwisselen hoor. O ja, en ook nog 3 grote klein-kinderen die hier vlakbij op school zitten. Dan weet je het wel. Nu maar snel naar de ACQ blokjes.

Blokje 114, Hanging Quilts. Zaterdag was een opwindende dag. Het hele gezin van Rebecca ging naar de vlooienmarkt. Zij en haar zus maakten 2 quilts voor de veiling, een Center Diamond en een Bar quilt. Ze vonden 2 hele dozen met scraps, goed voor een Ocean Wave quilt. De mannen kochten wat gereedschap. Ze heeft al 100 blokken van de circle brief gemaakt en zet ze met sashings van 1 inch aan elkaar. Elke rij hoort bij iemand van de 11 vriendinnen.

Blokje 115, Flower Path. Lavina heeft zich niet gerealiseerd dat ze al zoveel blokken verzameld hadden. Zij heeft er 20 af. Dit jaar heeft zij geen groentekraam, het levert te weinig op. Ze gaat nu via de kruidenier verkopen. De meisjes zijn verantwoordelijk voor het water geven van de groente- en bloementuin. Ze hebben een pad van huis naar de tuin uitgesleten.

Blokje 116, Roadside Stand. Het opbouwen van de schuur bij Edna is heel goed verlopen met heel veel vrienden en zelfs een paar "Engelse" vrijwilligers. Ook de melkerij draait goed net zoals de kraam langs de weg waar veel mensen langs komen. Ze heeft een Irish Chain quilt in het frame, een huwelijkscadeau voor haar zus.

Blokje 117, Double Nine-Patch. De vader van Marvin, Lavina's man, is overleden. Hij was bisschop van zijn district en had een hele grote familie, dus er waren wel meer dan 600 mensen op de begrafenis. De kinderen groeien goed. De jongens helpen hun vader en Edith heeft haar 1e quilt-top met de hand genaaid. Ze gebruikte het Double Nine-Patch patroon. Op de wekelijke quilt bijeenkomst met haar zussen, hadden ze het er over dat hun dochters al zo op jonge leeftijd in quilten geïnteresseerd zijn.

Blokje 118, Making Apple Butter. Dit jaar wordt de reünie bij Lavern thuis gehouden. Ze kijkt er enorm naar uit om alle families in haar nieuwe huis te ontvangen. Ze koos een Monkey Wrench quilt uit om er met elkaar aan te werken. Zaterdag hadden ze met een aantal families (116 mensen!) een heerlijke dag. Bijna de hele vrijdag hadden ze appels geschild en op zaterdag werd er moes gemaakt in een grote pot boven een vuurtje. Aan het eind van de dag kon de moes verdeeld worden.

Blokje 119, Square in a Square. Vandaag zijn Ida en haar familie naar de Barn-raising geweest bij de fam. Lapp. Zij verloren hun schuur in de storm. De bliksem was ingeslagen. Gelukkig kon het vee gered worden. Er waren wel 100 man om te helpen. Aan het eind van de dag was hij bijna klaar. Volgende week zaterdag wordt hij afgemaakt en dan neemt Ida de Square in a Square quilt voor de familie mee. Ze moet hem alleen nog maar afbiezen.

Blokje 120, Signature Sunflowers. Regina kijkt er enorm naar uit om over 2 weken met haar hele gezin naar de reünie in Indiana te reizen. Amish buren nemen het werk op de boerderij dan over.Ze heeft heel veel zonnebloemen in de tuin en dat bracht haar op het idee om daar een blokje van te maken en alle vriendinnen hun naam op een blaadje te laten schrijven.

De volgende keer HET ALLERLAATSTE BLOKJE!!!

Elke dag een draadje

"Honderdduizenden Nederlandse vrouwen leefden tijdens de Tweede Wereldoorlog in gevangenschap: joodse vrouwen, vrouwen in Nederlands-Indië en verzetsvrouwen. De omstandigheden verschilden sterk, maar waar het maar mogelijk was, hebben de vrouwen in gevangenschap geborduurd".

Dit staat aan het begin van de tentoonstelling "Elke dag een steekje" in het VERZETSMUSEUM in Amsterdam. Woensdag waren Ruth en ik daar en we waren erg onder de indruk. Wat geweldig dat al dit werk bewaard is gebleven. Het zijn stuk voor stuk geborduurde, histo-rische documenten over het leven van deze vrouwen. Soms met een bitterzoete humor gemaakt. Er hing bijv. een soort 3-luik, waarvan ik iets laat zien (klik even op de foto's voor vergroting om het fijne borduurwerk beter te zien):





Materiaal werd vaak met kleding of wasgoed naar binnen én naar buiten gesmokkeld. Sommige werkstukken werden stiekem meegeven met iemand die vrijgelaten werd.
Er werden ook kleine dingen zoals cadeautjes voor familie of voor een verjaardag van een medegevangene gemaakt.



Via een monitor vertelt GÉ REINDERS over het werk van zijn moeder, boekenleggers en een zakdoekje. Hij schreef ook een boek over zijn moeder.



Vaak werden ook hoopvolle boodschappen doorgegeven vooral vanuit de Oranje Gevangenis in Scheveningen. Oranje Zal Overwinnen.


Wat ook heel veel indruk op me maakte waren de lappen of zakdoeken met geborduurde handtekeningen van medegevangen. Prachtig!









De expositie is absoluut de moeite waard om te bezoeken. Je kan er nog tot 22 Juli terecht.

Diep verdriet.

Vandaag gaan mijn gedachten en gebeden naar alle ouders, familie, vrienden, leerkrachten en de 2 scholen van de kinderen die bij het vreselijke busongeluk betrokken waren.

De volgende 7 van de ACQ

Hier komen de volgende 7 blokjes van de Amish Circle Quilt.

Blokje 107, Nine-Patches Between Bars. Er is veel gebeurd. Lavern is een week geleden getrouwd met Jonas, een weduwnaar met een zoontje van 3, Wayne. Jonas' ouders wonen in het Dawdy Huis. Zijn 1e vrouw had een manufacturen winkel en misschien gaat ze daar wel mee door. Ze liet ook een Nine-patch quilt achter in het frame die Lavern gaat afmaken.

Blokje 108, Ganzen. Het is lente. Een maand terug kwam er een hele vlucht ganzen op doortocht bij Ida op de boerderij. Twee van die ganzen zijn om een of andere reden gebleven, tot groot plezier van de kinderen. De ganzen volgen hun overal. Ze lijken wel huisdieren te worden.

Blokje 109, One-Patch. Er wordt weer hard op het alfalfaland van Regina in Ohio gewerkt. De jongens gaan halve dagen naar school om mee te kunnen helpen. Moeders van school naaiden 20 tops van grote vierkanten en lieten de kinderen in de lunchpauzen de comforters knopen. De quilts worden bij een plaatselijk verzorgings-huis afgegeven.

Blok 110, Watering Can. Miriam komt net terug van de school-picknick en de kinderen zijn blij dat de zomervakantie begonnen is. De jongens hebben ieder hun eigen gieter om de frambozen- en aardbeien planten water te geven. Aden Stutzman heeft de kerk verlaten en is naar een andere kerk gegaan. De bisschop heeft hem berispt en gezegd terug te komen en vergeving te vragen. Miriams kinderen zijn hele goede vrienden met zijn kinderen en het zou heel moeilijk zijn als het zou uitdraaien op een verbanning.

Blokje 111, Teacher's Bar Quilt. Wat was het druk met alle projecten aan het eind van het schooljaar. Rachel is blij dat dat voorbij is. Met elkaar is er een Bar-Quilt gemaakt voor de juf die volgende week gaat trouwen en met pensioen gaat. Rachel had de was buiten hangen, toen stopte er een wagenlading met 'Engelse' toeristen die vroegen of ze een paar van haar jurken konden kopen. Toen ze zei dat dat niet kon, vroegen ze of ze dan quilts te koop had. Sommige vrouwen doen dat wel, maar zij niet.

Blokje 112, Making Butter Het weer is prima met genoeg regen, dus het gewas groeit goed. Zondag is er bij Lydiann thuis de kerkdienst. Vandaag komen vrouwen helpen met schoonmaken en koken. Een paar zijn al bezig met het karnen van boter en zij zelf heeft de gelei en de pindakaas al klaar.

Blokje 113, Double Pinwheels. Op 16 mei kreeg Martha een tweeling, 2 jongetjes die sprekend op elkaar lijken. Haar kelder is helemaal vol met ingemaakte spullen die al haar buren en familie zo gul gaven. Haar man heeft een meisje gehuurd om te helpen met het huishouden. Het meisje heeft al tot 's avonds laat achter de naaimachine gezeten en 2 Double Pinwheel tops voor elk van de jongens gemaakt. Nu is ze bezig met het doorquilten. Haar moeder doet heel veel quiltwerk voor een paar 'Engelse' klanten en ze helpt haar moeder met het meeste naaiwerk op de machine. Martha is blij met haar want ze is een harde werkster.

Over een paar dagen de volgende 7 en dan.....

Thuis, vroeger en nu.

Dat is voor een paar weken het thema van de basisschool in Langedijk, waar ons jongste (b)engeltje in groep 2 zit. Een manier om te leren dat het vak 'geschiedenis' niet saai hoeft te zijn. Hoe was het nou toch vroeger bij jouw pappa en mamma en opa en oma thuis? En hoe was het
hier in het dorp? Broek op Langedijk heeft een lange naam, maar ook een lange geschiedenis. Denk aan de kavels, de kool en de Broekerveiling.
Bij zo'n thema hoort natúúrlijk een 'Opa- en Omadag'. Zodoende zat ik vrijdagochtend met meer dan 100 opa's en oma's in de grote zaal op school. Kopje koffie en een koekje. Ik keek om me heen en ....tja ..... ik val dus óók in deze 'bak'!! Even confronterend maar niet minder waar. Er waren jonge moderne oma's, oude nette, oude klassieke, met en zonder rimpels of beetje kromme rug. Zelfs overgrootoma's waren aanwezig. En heel veel opa's. En een gekakel!!! Leek wel een kleuterklas, haha. Toen werden we door ons eigen kleinkind opgehaald. Engeltje nam mij bij de hand en loosde me voorzichtig tussen alle andere engeltjes door naar haar klas. WOW!!! Daar wil je toch wel de hele dag zijn. Wat een pracht! En wat een verschil met vroeger. Met een andere oma en kind speelden we Ganzenbord op een prachtig tapijtje. Ik werd door 2 kleintjes voor een ochtendje geadopteerd als oma, omdat die van hen niet kwamen. Ik had bewust mijn fototoestel niet meegenomen, maar goed ook, want ik had mijn handen vol met 3 paar kleine handjes. Ze verwenden me met plastic spiegeleieren en pizza, een stevige prik in mijn bil met een heuse joekel van een spuit uit de 'apotheek'. In het halletje voor het klaslokaal was een 'museum' ingericht met een hele oude veelgebruikte handnaaimachine, kolenkit met echte kolen, jurkjes met schort waarin mijn moeder naar school
heeft kunnen gaan, gehaakte handschoentjes uit begin 20e eeuw en nog veel meer. Enig! Drie mondjes vroegen waar dat allemaal voor was. Snap je nu waarom de opa's en oma's welkom waren? Leuk om dingen uit te leggen, maar ook leuk om te zien hoe het tegenwoordig allemaal gaat. Dochterlief had ook wat ingeleverd voor het museum: een heel oud zilveren theeserviesje en servet-ringen. Die laatsten worden natuurlijk vrijwel nooit meer gebruikt. Engeltje kent ze in ieder geval niet. Maar wacht even....wat zie ik....een servetringetje met CS in sierlijke letters. Dat zijn mijn initialen!! Die is van mij en ik moet er thuis nog eentje, een grote, hebben. Even poetsen, nu zie ik ook een inscriptie aan de binnenkant. Dat is waar ook. Ik kreeg beide ringen op 23-3-1958 toen mijn ouders 25 jaar getrouwd waren. Nu vliegen mijn gedachten nog steeds heen en weer tussen vroeger en nu.

Lang logje, kan er niets aan doen hoor....

Hoe het verder gaat met de ACQ

Ik ben eens gaan speuren op mijn oude Weblog wanneer ik eigenlijk met de ACQ ben begonnen. In mijn gedachten was dat begin vorig jaar of zo. Maar niks hoor! De eerste twee blokjes heb ik al op 4 juli 2009 gepubliceerd!! Niet te geloven. Waar is al die tijd gebleven???? Ja, ik weet het, Missie Jones heeft er wat van gestolen en ook het Stitchery kussentje, maar toch. Brrrr, het gaat mij veel te snel. Maar zal ik nu eens wat vertellen? Ik ben met de allerallerlaatste blokjes bezig! Dus het wordt hier een paar logjes even 'saai' met ACQ blokjes. Zeven per keer.

Blokje 100, Ice Skates. Het is ongewoon koud en Rachel en haar gezin brengen de meeste tijd in de keuken door, omdat dat de enige verwarmde plek in huis is. Alle families van haar kerkdistrict hebben een schaatsfestijn gehouden. Ze maakten een grill voor de warmte maar ook om marshmallows te roosteren en de hete chocolade warm te houden.

Blokje 101, Ohio Star. In Pennsylvania waar Lydiann woont is de winter veel milder dan elders. De meeste families zijn bezig met de slacht om hun planken aan te vullen met ingemaakt rund- en varkensvlees. Haar man werkte bij iemand, met nóg een ander, om de slacht voor het eind van de winter af te krijgen. De vrouwen vonden het ook fijn om bij elkaar te komen. Een van hen, Sarah, gaf Lydiann en de 3e vrouw elk 15 Ohio blokken. Oude blokken van haar grootmoeder. Sarah heeft nooit gequilt en nu gaan zij haar verrassen en van de blokken een quilt voor haar gezin maken.

Blok 102, Pretzels. Martha kreeg vandaag bezoek van Rachel en haar kinderen en ze hebben gezellig pretzels (krakelingen) gebakken. De kleintjes vonden het enig om het deeg uit te rollen. al gauw was alles op. Terwijl de grote kinderen de afwas deden, konden Martha en Racel aan het frame zitten en heerlijk babbelen.

Blok 103, Crazy Patches. Vanmorgen heeft Rebecca samen met 10 andere vrouwen al het huishoudelijk werk voor mevrouw Garber gedaan. Zij is behandeld voor kanker en kan even niks doen. Vanmiddag had ze tijd om haar Crazy-Patch quilt in elkaar te zetten en te borduren. Haar grootmoeder kan niet meer quilten, maar wel borduren. Daarom heeft Rebecca 30 extra blokken voor haar aan elkaar gezet, zodat ze heerlijk op de veranda kan zitten borduren.

Blok 104, Pancake Supper. Het is bijna lente en de boeren beginnen al wat op het land te werken. Op de school van Lavina was een maaltijd met pannenkoeken om geld in te zamelen voor de ziekenhuiskosten van iemand. Hij had longont-steking en zijn vrouw heeft pas ook nog een 3-ling gekregen.

Blok 105, Birdhouse. Als Edna bezuig is de was op te hangen, merkt ze dat er al veel meer vogels in de buurt zijn die bezig zijn een nest in haar vogelhuisjes te maken. In de middag haalt ze de zomerkleren te voorschijn om de zomen van de jurken van de meisjes en van de broeken van de jongens uit te leggen. Ze heeft een Nine-Patch quilt in haar frame om de zending te steunen.

Blok 106, Cellar. Twee weken geleden heeft Frieda een jongetje er bij gekregen, Jake. Vandaag, toen ze naar de kelder ging, maakte ze een lijst van wat er nog over was en wat echt geplant moet worden dit jaar. Ze heeft alle planken en potten afgestoft en weer netjes op alfabetische volgorde neergezet.

Zo, dat was het voor vandaag. Hier komt de lente er ook aan. Ik heb ons mereltje al horen zingen, zachtjes, maar toch! Allemaal een fijn en gezegend weekend!

Vandaag Hartenruildag

Ik heb dit jaar voor een keertje mee gedaan met de Hartenruil, georganiseerd door HAAR. En ik heb er geen spijt van! Ik vond het leuk om zelf wat te verzinnen en te maken, maar natuurlijk ook om wat te ontvangen. En kijk eens wat ik kreeg:


Het was een envelop vol: een zakje met daarop heel fijntjes een hart geborduurd, een 'ketting' met yo-yo hartjes en nog een zakje met heeeeeeeeel veel kleine hartjes voor versiering. Zó leuk. Het patroon van het geborduurde hartje is van atelier HARTENDIEF. En nu wil je natuurlijk weten wie mij zo verwend heeft. Dat was LIESBETH.

Hier links zie je nog even een close-up van het hartje. Liesbeth, héél erg bedankt, ik ben er heel blij mee!

Nu mag ik ook laten zien wat ik zelf gemaakt heb. Ik vond het leuk om aan de gang te gaan met een stitchery patroontje van HAAR. Ik heb altijd zo'n lol in de snoeten van die dametjes. Dus maakte ik
eerst deze stitchery en naaide hem met reverse applique vast, iets wat ik niet al te vaak doe! Toen heb ik er een dun kussentje in hartmodel van gemaakt en dat opgesierd met wat leuke frutsels. En zó is het dus geworden:


Mijn hartje ging naar JANNIE V. En ik kreeg toch een enig bedankje!! Die moet ik ook even laten zien hoor:


Vind je hem niet enig?! Maar ik ben er nog niet. Een paar dagen na die kaart lag er ineens een joekel van een envelop in de bus. Van dezelfde Jannie. Ze was aan het opruimen geweest en vond een paar patronen die ze wel iets voor mij vond! Helemaal in de roos!! Kijk maar:


Jannie wat ben ik daar blij mee. Ontzettend bedankt!!

HIER vind je een lijst met webadressen van alle bloggers die mee hebben gedaan met de Hartenruil.