Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Herinnering

Ik ben weer half boven water hoor en ik moet maar weer eens een logje maken.
Vorige week kreeg ik van JANTJE via de mail een enige foto:


Hij komt uit de verzamelbundel "Ach Lieve Tijd" van en over Groningen. Deze foto is waarschijnlijk in 1955 gemaakt tijdens of vlak na de opening van het confectie-atelier, firma Goes, te Stadskanaal. Ja en je ziet het goed: de dames zitten achter een JONES naaimachine!!!


Dat is natuurlijk iets voor mij, want het is bijna een jaar geleden dat er een Echte Jones uit 1953 bij mij binnen kwam. HIER kan je dat verhaal nog eens lezen (wel zonder foto's jammer genoeg). Door deze foto moest ik aan mijn vader denken. Hij zat nogal eens achter onze Pfaff naaimachine thuis. Ik heb in mijn albums gezocht en ja hoor, ik heb de foto gevonden. Hij is in 1956 genomen.


Vader is hier bezig plooien in de gordijnen te naaien. Mijn moeder kon geweldig verstellen, maar dát kon ze niet, al dat gereken en gedoe met die machine. Vader, met alles wat hij indertijd van zijn 7 zussen geleerd had, draaide er zijn hand niet voor om. Ik vond dat als kind prima, maar had helemaal nog geen belangstelling voor zulke dingen als naaien. Ik was, zoals ook op deze foto, bezig met andere dingen, tekenen, knutselen en lezen. Padvinderij en fantaseren over verre landen, indianen en mezelf verkleden, haha. Ik was meer met stoere en jongens-achtige dingen bezig. Dat naaien kwam pas veel later.


Hoe vind je mij als opperhoofd van de Xoba's? Heerlijke tijd, heerlijke herinneringen.
Die Pfaff heb ik nog steeds. Volgende keer weer iets naaierigs en quilterigs hoor.

Siggy-time

Mijn verzameling siggy's is weer met 6 stuks gegroeid.
Again I received 6 beautiful siggy's. Thank you so much!


Links de siggy van Riekie die heel wat hobby's heeft, o.a. poezen. Ze quilt al heel lang en doet ook mee met de huizenbouw!
Rechts de siggy van Jasmijn. Zij komt uit een echte poezenfamilie, kijk maar eens op haar blog!


Links: van Paula uit Luxemburg. Maar oorspronkelijk komt zij uit IJsland. Zij speelt veel golf, quilt en houdt van stof verven.
Rechts: van Monique uit Canada. Zij quilt al meer dan 30 jaar!



De laatste twee. Links van Nadia uit Italië, op de lip van de toren van Pisa, vandaar de toren op haar siggy.
En de rechter van Mary uit Canada. Zij vindt het heerlijk om te schrijven met penfriends.

Zo, dit is voorlopig even mijn laatste logje. Ik heb mijn aandacht en energie even voor andere dingen nodig. Misschien voor een week, misschien iets langer, maar dan ben ik er weer hoor en ik vergeet jullie niet!!

Tijd voor een ACQ update

Ja, het wordt weer eens tijd voor een update van de Amish Circle Quilt. Nu de Affo boven ligt te wachten op de verjaardag van buuf, kan ik me hierop storten. Nou ja, figuurlijk dan. Het uitzoeken van de lapjes voor de volgende blokjes vind ik altijd een heel gedoe. Dus eerst alles maar eens op tafel.


Dit keer in de woonkamer en niet in de Idylle. Ik had vergeten het kacheltje op tijd hoger te zetten en dat na een nacht van -12! Trouwens, Chago vindt het best gezellig hoor als ik hier binnen bezig ben. Dus de grote bak met alle stofjes die ik voor deze quilt apart heb liggen er bij. De top, zover als hij klaar is, boek en patroontjes op tafel. En dan maar uitzoeken. Ik wil de kleuren zoveel mogelijk goed over de hele top verdelen.
De deeltjes van de applicaties teken ik op vliesofix met mijn 'lichtbak', een raam!


Op de stofjes strijken


Uitknippen en op de ondergrond strijken. Nou ja, jullie weten dat allemaal wel. Festonneren doe ik meestal 's avonds op de bank.


Ik ben bezig met rij 9 van 11. Maar ik heb nóg een update: de vertaling. Af en toe ben ik bezig met het vertalen van de tekst bij de blokjes, zodat ik het hele verhaal nog eens kan teruglezen. Je raakt de draad kwijt en weet dan niet meer wie wie is in het verhaal van de quilt als er steeds behoorlijk wat tijd tussen het maken van de blokjes zit.


Sommige dingen zijn best moeilijk te vertalen. Je snapt wel wat er bedoelt wordt, maar zeg het nu maar eens in goed Nederlands. Je komt ook zaken tegen die zó ongewoon zijn voor ons, maar wel interessant. En ik vind het ook leuk om de verhaaltjes te illustreren met mijn eigen blokjes. Ik heb er nu 70 vertaald, dus nog 51 te gaan.....

Yes, een Affo!!

Hij is af! De Groenten en Fruitquilt, Schaduwquilt, of hoe je hem ook noemen wilt voor mijn buuf. Eind maart is ze jarig en dan krijgt ze hem. Even pronken op de eettafel.


Ik voel mijn schouders en armen nog van het machinale doorquilten. Ik heb er ook even hard aan getrokken, niet letterlijk hoor, haha, maar je snapt wel wat ik bedoel. Hij is ook al in het wasmachientje geweest om het plaklaagje van de strijkbare vulling op te lossen.


Dit is de eerste Affo die ik dit jaar op mijn 'Afmakenlijstje' kan doorstrepen. Op naar de volgende.

Ik ga met een voldaan gevoel het weekend in en ik hoop jullie ook!

Sneeuwverven

Maandagochtend was ik na lange tijd weer eens bij Anne-Marie op bezoek. Ik heb haar in 2006 leren kennen. Toen had ik de stoute schoenen aan getrokken en begon hier vlak bij in het buurthuis met een beginners cursus voor quilten. Anne-Marie was een van mijn 'leerlingen'. Totaal had ik er 4, dus waren we met 5 vrouwen. In dat kleine groepje is heel wat gepasseerd. Drie van ons kregen persoonlijk te maken met kanker en een van ons is 2 jaar geleden overleden. Met de andere 2 gaat het prima! Zo af en toe hebben we contact met elkaar en praten we bij. Maar kijken we ook bij! Zoals gisteren. Anne-Marie heeft het quilten helemaal in de vingers. Ze mailde me laatst en vertelde dat de samplersprei, waaraan ze in de vervolgcursus was begonnen, helemaal af was. En die moest ik natuurlijk zien!!


Vind je hem niet prachtig? Rechts staat Anne-Marie, links Patricia die ook tijd had om er gezellig bij te komen. Hier nog even een detail van de quilt:


Binnen de kortst mogelijke tijd lag de tafel vol met quiltjes. Ze houdt van kleuren, dat is wel duidelijk.



En deze is gemaakt van een Jelly-roll:


Ze houdt er van te experimenteren met speciale technieken. Bijvoorbeeld deze, SNEEUWVERVEN. Ik had daar nog nooit van gehoord, misschien jullie wel. Het wordt écht met behulp van sneeuw gedaan. Witte katoenen lapjes verven. En kijk eens, dit is een resultaat:


Het geeft een beetje een batikeffect. Zó ontzettend leuk! Bij HAAR kan je er meer over lezen en zien.

Het was weer ontzettend leuk elkaar zo te ontmoeten en heel veel moois te zien. Anne-Marie, bedankt!!

Ik ben blij!

Ik ben blij, want het lukt! Ik bedoel het machinaal doorquilten. Ik ben nu met het 4e en 5e patroontje bezig. Kijk maar:


Steeds een beetje gewaagder. Hier nog wat dichter bij:


Ik vind het leuk. Om te doen, maar het effect vind ik ook leuk.
Bij HAAR zag ik een geweldig leuke link met heel veel filmpjes over het naaien van verschillende quilt-patroontjes. Ontzettend instructief. Kijk HIER maar eens en geniet!!

Nog even dit: er is een prachtig filmpje over de 2 honden uit het vorige logje. Je kan het HIER bekijken.


Ontroerende vriendschap

In het kader van de Internet Vriendschapsweek, vond ik dit wel een héle mooie!

Via mijn kapster, die net zo'n hondenliefhebber is als wij, kreeg ik een ontroerend verhaaltje met foto's.

Lily is a Great Dane that has been blind since a bizarre medical condition required that she have both eyes removed. For the last 5 years, Maddison, another Great Dane, has been her sight. The two are, of course, inseparable.

Lily is een Deense Dog die blind is sinds het door bizarre medische omstandigheden noodzakelijk was haar beide ogen te verwijderen. Maddison, een andere Deense Dog, is de laatste 5 jaar haar 'ogen'. De twee zijn natuurlijk onafscheidelijk.

Op de foto's zie je duidelijk dat de oogleden dicht gemaakt zijn.





Vind je het niet prachtig en ontroerend? Er stond ook nog een uitspraak bij, die me raakte:
"People will forget what you said; People will forget what you did. But people will never forget how you made them feel."

Wel errug mooi hoor!!

Tja, plannen moet je soms aanpassen. Niks Vijfhuizen vandaag, thuisblijven en door het raam genieten van de sneeuw en de vogels.


Het is druk in de tuin! We hebben de laatste dagen nog nooit zóveel merels in de tuin gehad. Dat komt vooral door de sierappeltjes die nog aan de boom hangen en ook nog restanten in de vuurdoorn.



Maar er wordt ook gewroet op het voedertafeltje of gewoon op de grond.


En natuurlijk komen de vinkjes en het roodborstje ook.



Ik zit beurtelings hier binnen of in de Idylle. Er ligt nu al drie keer zo veel sneeuw als toen ik de foto's maakte en af en toe is er een harde windvlaag. Kortom: het is eindelijk écht winter. Maar ik hoop toch dat ik morgen richting Vijfhuizen kan. We wachten het wel af. Fijne dag allemaal!


Uitzoeken en opruimen

Gister maar eens bezig geweest met het uitzoeken van spulletjes in allerlei dozen. Het was weer een bende geworden, alles door elkaar. En náást de dozen nog zóveel losse spulletjes.


Als ik iets nodig had, liep ik van kastje naar kastje, maar nu is het weer op orde hoor. Ik weet weer waar wat zit.

Als het niet gaat sneeuwen morgen, ga ik naar de Expo in Vijfhuizen, en anders probeer ik het op zaterdag. Ik heb er echt weer eens zin in om op m'n gemak rond te grutten. Fijne dag morgen en tot zaterdag.


Siggy-rol

Eindelijk weer eens tijd genomen voor de Siggy-rol. Er konden weer 12 siggy's aangenaaid worden.


Op de achtergrond ligt de Rol geduldig te wachten. En wie er nog meer geduldig ligt, is onze Max.


Hij houdt me vaak gezelschap als ik in de Idylle aan het naaien ben. Altijd op zijn plekje, het poezenkleedje dat ik ooit met nog 3 andere kleedjes uit Wit Rusland mee-zeulde in de trein. Hij vindt het heerlijk als ik tegen hem zeg: "Max, ga je mee naar de Idylle?" Dan loopt hij al voor mij uit.
En kijk, de siggy's zitten er weer aan.


De Rol is nu 4 meter lang en ik wist maar één manier om hem op een foto te krijgen: vanaf het hekje op overloopje boven. De onderkant moet nog netjes bijgewerkt worden, maar dat komt een volgende keer wel weer.