Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Veerkracht!

Soms worden je gedachten plotseling in een onverwachte richting gestuurd. Gister liep ik over het smalle paadje in onze tuin naar mijn "Idylle" langs de prachtige Hortensia Annabelle. Hij is al een aantal jaren oud.


De vorige dag waren de takken nog helemaal gebogen en lagen de bloemen bijna op de grond. Door de geweldige harde regen. Nu hadden ze zich weer opgericht en stonden fier overeind. Er kwam gelijk een woord in mijn gedachten: "VEERKRACHT". Op een ander plekje in de tuin zag ik de Annabelle die ik een paar weken terug in de grond had gezet. Nog een heel jonge plant.


En kijk eens hoe sommige takken zijn geknakt! Nog geen Veerkracht. Toen gingen mijn gedachten naar tante Stien (eigenlijk Christina), een van de 7 zussen van mijn vader. Wat een vrouw! Tijdens de 2e wereldoorlog was zij wijkverpleeg-ster in Gramsbergen. Een ontzettend verantwoordelijk taak. Zij zorgde er voor dat sommige kinderen uit het westen maandenlang onderdak en goede voeding kregen bij boeren. Zo ook mijn zus. Gevolg: zus trouwde met de zoon van de plaatselijke bakker! En zusje van zus (ik dus) logeerde in de zomervakantie vaak bij deze boerenfamilie. Geweldig lieve mensen! later begon tante als medewerkster van het Rode Kruis een medische opvang voor hele zwakke baby's, soms weesjes. Dat gebeurde in het ouderlijk huis, een villa in Baarn. Hier op een oude foto van een kalender uit 1928:


Er was zelfs een couveuse. Een van die baby'tjes heeft zij als ongetrouwde vrouw mogen adopteren. Mijn nichtje dus. Nog later verzorgde zij haar vader tot zijn overlijden. Toen was ze moe, haar rug bijna 'gebroken', maar haar geest ongebroken. Ze zocht een woning voor zichzelf en vond een woonboot! Toen wij die gingen bekijken, vertelde ze ons dat ze een mooie naam voor de boot had gevonden: "Veerkracht, want wat heb je dat nodig in je leven!" Daar hebben we toen lang over gepraat, hoe je veerkracht kan ontwikkelen en hoe belangrijk dat is. Wat heb ik een bewondering voor de veerkracht van sommige mensen die zó veel meemaken. Zij heeft dat ook duidelijk laten zien. Ook de laatste 15 jaar van haar leven toen ze leed aan botkanker, lichamelijk steeds brozer, geestelijk bleef ze sterk. Je ziet het, ik ben dat nooit vergeten. Dus als ik nu langs die Annabelle loop, denk ik aan haar!



18 opmerkingen:

Lida zei

Prachtig verhaal en zo waar, wat zouden wij moeten als we geen veerkracht hadden! Ik wens je dat nog jarenlang toe, knuffel
Lida

Miranda zei

Jij zou toch mooi een boek kunnen schrijven! Al die verhalen...en allemaal met een boodschap! Wat ben je toch een heerlijke lievert. Veel plezier met je quiltwerk..

AnitaS zei

Wat een mooi verhaal. Veerkracht is heel belangrijk in het leven.

Gonny zei

Ik ben er stil van....

yvon zei

Wat een ontroerend verhaal Chris. Soms denk ik wel eens dat de oudere generaties over veel meer veerkracht beschikten dan de huidige generatie. Maar ja... ik wordt zelf ook een dagje ouder dus daar zal het wel aan liggen......

Jasmijn zei

Wat een mooi verhaal over een sterke vrouw.
Soms krijg ik wel eens de indruk dat die generatie uit hele sterke mensen bestond!! Mijn omaatje (van 1903) was ook zo iemand en tot het laatst toe helder en idd. veerkrachtig.
Laten deze vrouwen voor ons altijd een voorbeeld blijven!!
Lieve groetjes van ons allemaal.

Anoniem zei

Heerlijk zoals onze gedachten soms een kant op gaan. Daardoor worden degene die hier niet meer zijn niet vergeten. Dank je wel heerlijk om te lezen.

Groetjes,
Marga♥

sylvia zei

dankzij jouw Annabella denk ik: ik heb niets te klagen!!
liefs, Syl

inge zei

wat kan ik genieten van je verhalen over sterke mensen en mooie momenten uit het leven!

Anita - Vlijtige Handjes zei

Een prachtig verhaal bij ook een van mijn lievelingsplanten. Maar die van mij krijgt toch nog even een 'ringetje' voor de opbouw.

mieke zei

Een mooie gedachte , met een mooie achtergrond. grtjs.

Rian, zei

Ja Chris, zó waar... Soms denk je dat er geen aasje fut meer in zit, maar kijk, dan krabbelt het toch weer overeind, en ziet kans om weer fier te pronken. En dat zie je niet alleen bij planten, maar ook vaak bij mensen.(!) Wat een bijzonder verhaal over een bijzondere vrouw.
Dagdag
Rian

Ineke Hulzebos zei

Sterke vrouw!!! Mooi en ontroerend verhaal.
Liefs, Ineke

Sabine.v zei

mooi! om even over na te denken. Bedankt om dit met ons te delen. vr.gr.

Anita A zei

Hoi Chris,
Mooi verhaal bij een nog mooiere plant !!
groet,

Corrie zei

Lieve Chris, wat een prachtige herinnering deel je hier met ons.
Je hebt een geweldig voorbeeld gehad aan je tante en hebt dat voorbeeld goed gevolgd, jij bent net zo ! Heel mooi zoals jij je gedachten kunt verwoorden en verbeelden, een ruggensteun voor velen.

Floor zei

Wat een mooi verhaal Chris!
Ja... veerkracht, dat is best belangrijk... ben alleen bang dat ik er niet veel van heb, zit snel in de put.
Moet ik toch eens oefenen, weet niet of dat nog lukt op mijn oude dag.
Zal voortaan vaker naar mijn Hortensia's kijken en een voorbeeld aan ze nemen, misschien helpt dat.
Groetjes,
Floor

baukje zei

Ik ben een beetje op je blog aan het snuffelen.
wat een mooi post is dit. Ik heb in mijn leven ook zo vaak ervaren hoe belangrijk veerkracht is. In Frankrijk is een psychiater die veel gepubliceerd heeft over dit begrip. Hij werkt met getraumatiseerde kinderen en heeft zelf een oorlogsverleden. Maar misschien ken je zijn naam wel :Boris cyrulnik. Ik hoop dat ik het goed schrijf.