Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Ontroerende vriendschap

In het kader van de Internet Vriendschapsweek, vond ik dit wel een héle mooie!

Via mijn kapster, die net zo'n hondenliefhebber is als wij, kreeg ik een ontroerend verhaaltje met foto's.

Lily is a Great Dane that has been blind since a bizarre medical condition required that she have both eyes removed. For the last 5 years, Maddison, another Great Dane, has been her sight. The two are, of course, inseparable.

Lily is een Deense Dog die blind is sinds het door bizarre medische omstandigheden noodzakelijk was haar beide ogen te verwijderen. Maddison, een andere Deense Dog, is de laatste 5 jaar haar 'ogen'. De twee zijn natuurlijk onafscheidelijk.

Op de foto's zie je duidelijk dat de oogleden dicht gemaakt zijn.





Vind je het niet prachtig en ontroerend? Er stond ook nog een uitspraak bij, die me raakte:
"People will forget what you said; People will forget what you did. But people will never forget how you made them feel."

21 opmerkingen:

  1. Wat een bijzonder verhaal Chris, en wat liefs dat het zo toch een normaal leven kan lijden
    Fijn weekeinden groetjes Joke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heerlijk om de dag te beginnen met zo'n ontroerend verhaal. Fijn weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat ontzettend gaaf dat deze twee honden zo fantastisch met elkaar omgaan, daarnaast zijn het natuurlijk ook prachtige beesten om te zien !!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een mooi verhaal, en zo mooi hoe ze met elkaar om gaan. Het ontroerd mij.


    Liefs José

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Zeer ontroerend. Echt een pracht verhaal.

    Groetjes,
    Erna

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Prachtig verhaal, schitterende foto's! Doen mij denken aan onze fret Bailey, die had een rugblessure en kon niet meer lopen, maandenlang hebben de twee vrouwtjesfretten hem verzorgd, ze brachten hem eten en drinken en ruimde zijn rommel op, helaas kon hij niet beter worden en is ondanks alle liefdevolle verzorging overleden, maar wat wij zagen zijn we nooit vergeten, fijne dag vriendin, knuffel
    Lida

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een ontroerend verhaal en dan die foto's! Kunnen wij als mensen nog iets van leren nietwaar?
    groetjes janet

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ach Chris wat ontroerend...prachtig hoe die dieren elkaar bijstaan!
    Fijn weekend,hopelijk zit er nog een bezoekje aan Vijfhuizen voor je in!
    groetjes Marianne

    BeantwoordenVerwijderen
  9. ik ken ook twee hondjes (ze zijn echt klein, schnauzertjes) waarvan er eentje blind is en de ander haar dus overal mee op sleeptouw neemt. En iedere keer weer ontroert het me. zowel het "zorgen voor" van de een, als het "vertrouwen in/op" van de ander. Ik begrijp dat jij ook de tocht naar Vijfhuizen niet bent aangegaan? Ik ben tot aan het eind van de Afsluitdijk geweest vanochtend maar toen omgekeerd; de mist bevroor op mijn motorkap......

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Dank je wel voor dit mooie voor dit mooie verhaal en de schitterende foto's.
    Groetjes,
    Marga♥

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Ik heb het filmpje op Animal Planet gezien Chris van die twee prachtige lobbussen...zo lief....als mensen nou ook eens zo met elkaar omgingen en een beetje meer voor elkaar over hadden zag de wereld er al heel anders uit toch??.....het is heel ontroerend om te zien dat het voor Maddison de gewoonste zaak van de wereld is Lily te leiden.....het is gewoon prachtig!! en het zijn zulke lieve honden met prachtige karakters...groetjes Francien.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Eigenlijk vind ik het zo zielig....
    Heeft zo'n hond nou nog wel wat aan zijn leven?
    Het is toch anders dan een mens lijkt me.
    Gelukkig heeft hij "zijn maatje".
    Groetjes,
    Floor

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Wat een ontroerend verhaal, daar zou menig mens een voorbeeld kunnen nemen.

    Groetjes van Ria ;0)

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Een ontroerend verhaal Chris. En de niet aflatende trouw ten opzichte van elkaar.
    Groetjes, Marianne K.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Oh, wat een mooi, ontroerend verhaal. Zo lief, die twee honden!

    BeantwoordenVerwijderen

Gezellig dat je een reactie achter laat. Daar geniet ik altijd weer van.
Reageer je Anoniem en vind je het prettig een mailtje van mij te ontvangen, laat dan je mailadres achter of stuur mij die via het Contact tabblad op mijn blog.