Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Vervulde wens!

We kregen dit jaar toch weer meer kerstkaarten dan we verwacht hadden. Ook veel van jullie. Ontzettend leuk en heel erg bedankt. Er hangen al meer dan 110 kaarten aan een lint langs het plintje van het plafond. Kan ze natuurlijk niet allemaal laten zien, maar voor eentje maak ik een uit-zondering. Voor de kaart van mijn nicht, Missie Jones!


Nieuwsgierig natuurlijk, dus ben gelijk gaan kijken en laat jullie even meegluren. Waarschijnlijk begrijp je het al: mijn quilt over de tuin van Missie Jones is een AFFO! Etiket en tunneltje, alles zit er op. Een wens die in vervulling is gegaan om hem voor het eind van dit jaar klaar te hebben.


Het spande er nog om, want ik had geen stof voor de bies. Snel besteld bij den H&W en afgelopen donderdag had ik het binnen. Trouwens, de meeste stofjes in de quilt komen daar vandaan. Biesje zit er perfect om heen. De border heb ik op 0,75 cm vanaf het buitenste blauwe randjes gesneden en het biesje met 0,25 inch er aan genaaid.


De kleuren op de foto's zijn natuurlijk nooit zo als in het echt, maar dat geeft niet. Ik vind hem zelf nog steeds ontzettend leuk, heb er met heel veel plezier aan gewerkt. Ik ben echt blij dat hij af is en dat ik zo het jaar kan afsluiten. Gelukkig heb ik een mooie plek in huis om hem op te hangen.


Dit is dus het laatste logje over Missie Jones en haar bele-venissen en waarsijnlijk ook het laatste van dit jaar.

Een hele fijne jaarwisseling
en liefs van mij!

Kerstruil 2012


Het is al weer een paar weekjes terug dat ik tussen het  quilten en laptoppen door ook al aan het koken ben, zet Chago ineens een enorm PAK voor mijn neus. Alles opzij, dat snap je wel, zoeken naar een naam ..... niks te vinden ..... dan toch maar snel openmaken. En daar vind ik de kaart waarop geschreven staat  dat ze toch wel lachen moest toen ze mijn pakje kreeg. Ja, want ik had haar en zij had mij!! Berna! Tjonge wat heeft ze mij verwend, kijk maar eens:


De Godis Julkola, Zweedse snoepjes die naar chocolade smaken, kon ik niet in het pak laten zitten en deed ik snel op de etagère, mmmmm lekker. Bij elk pakje hoort natuurlijk een letter van het woord KERST.


Enige dingen! Waar ik bijzonder mee in mijn sas ben, is dit Scrapzakje, Berna's "o zo handige handelsmerk" zoals ze het zelf noemt. Het hangt nu aan de naaitafel in mijn Idylle, vlak naast de naaimachine met een hoes (laat ik nog wel eens zien) waar het precies bij past!!
Berna, ik heb van elk pakje genoten. Heel erg bedankt.

Ik heb vandaag jammer genoeg geen gelegenheid om de logjes van iedereen die meedeed met de Kerstruil te be-kijken. Vandaag nog veel bezoek en eters voor de verjaardag van Chago, gister. Morgen ga ik er echt voor zitten hoor!

Dubbel feest!

Vandaag, op eerste kerstdag, viert deze jongeman voor de
  75e
keer zijn verjaardag!


Het is gewoon niet te geloven! Toen Chago was geboren, rende zijn vader al dansend de straat op, luid roepend dat hij de enige was met een échte kerst, want hij had een kerstkind gekregen.
De foto zit in een oud fotoboek met van die 'raampjes' met een heleboel versiering er om heen. Ik vind het wel schattig .... Vandaag en morgen dus dubbel feest met veel bezoek en heel veel lekkers!

Gedachte over Kerst

Waarom kennen we het land niet waarvan we burgers zijn? Omdat we zo ver zijn afgedwaald dat we het vergeten zijn. Maar de Heer Jezus Christus, de koning van het land, is naar ons afgedaald en heeft de vergeetachtigheid uit ons hart gewist. God zelf heeft Zich bekleed met ons vlees zodat Hij onze weg terug zou kunnen zijn.
(Augustinus)



Gifts of Joy to You

The gifts we'll remember don't sparkle,
but shine a light on our times together.
They don't wind up or make noise,
but whisper stories that make us laugh.
They don't race, or climb, or jump,
but hold our hands and offer hugs.

Wishing you the most joyful gifts of the seaseon...
friendship, peace and love.
(overgenomen van een kaart uit Amerika)



Speciale Affo!


Ik ben zo blij dat ik wel kan dansen als deze Kerstman op de schaats die getekend is door Carolyn. Zij maakt enige tekeningen. Ik ben zo blij omdat ik een hele speciale Affo heb. Nee, geen quilt of ander handwerk. Al maanden ben ik tussen de bedrijven door bezig om alle oude logjes van mijn Weblog over te zetten op deze site. Dat ging niet vanzelf, omdat alle foto's in Weblog verloren waren gegaan. Gelukkig had ik veel op de pc bewaard. Maar veel was niet meer te vinden. Alle ongeveer 400 logjes heb ik doorgelezen, foto's er bij gezocht, gecorrigeerd en heel veel moeten wegdoen. Wat ben ik blij dat het klaar is!!

Nu kan ik me storten op de komende 2 weken. Vandaag bakken en braden voor een familie-etentje dinsdag, al vast voor Chago's verjaardag. Alle dagen zijn verder behoorlijk vol, dus het zal hier af en toe even stil zijn.



Maar het is gezellig en er stond zelfs ineens een boom in de tuin! Met echte ballen. Dus er moet geen storm komen. Ik zit nu van de lichtjes te genieten.
Groetjes van mij.



Kussentje


Kijk, dit is het geworden, van die zwart/witte en rode lapjes. Een kussentje, 10x10 cm, dat je eventueel als speldenkussentje kan gebruiken. Toen ik de lapjes liet zien, had ik er al eentje klaar en die heeft een reis naar het noorden gemaakt en is daar veilig aangekomen. Deze heb ik wat later gemaakt.

Goed weekend allemaal!

Gelukkige dametjes op de Minibee

De drie dametjes op Missie Jones' quiltje zijn helemaal gelukkig. Ze staan nu stevig op hun plekje. En de twee dametjes aan tafel, gesnapt door Chago, zien er ook gelukkig ook. Dat kan ook niet anders, want het is altijd gezellig, onze Minibee.


Ruth schiet ook al aardig op met het doorquilten. Een heel werk hoor en af en toe wil je toch even een hulplijntje wegwerken, met een beetje spuug.....

Verder is het hier, net als bij veel anderen, een drukke tijd. Gisteren hadden we in onze kerk de traditionele kerstviering met warme maaltijd voor de senioren. Eerder hielp ik met de bediening, nu mag ik me laten bedienen. Ruth begeleidde ons op de piano met het zingen. Het was super gezellig, lekker en ontzettend goed georganiseerd. Volgende week mag ik hier thuis zelf aan de bak voor het feestmaal met de familie, al vast voor Chago's verjaardag.

Gewoon leuk


Ik ben gewoon leuk bezig met lapjes in een kleur die ik vrijwel nooit gebruik: zwart/wit. In combinatie met dat rood vind ik het prachtig. Een patroontje dat ik ook nog nooit gemaakt heb: De Cathedral Window. Het wordt geen quiltje hoor, maar een klein dingetje. Gewoon leuk dus. Verder geniet ik hier van de prachtige sneeuw en blauwe lucht. En vanavond ben ik uitgenodigd voor een concert van het Urker Mannen-koor. Lijkt me prachtig.

Heel fijn weekend allemaal en lieve groet van mij.

Zoveel lieve Sintjes en Pietjes

Het heerlijk avondje is alweer voorbij, zó snel. Maar héérlijk was het! Ik zou wel alles willen laten zien, maar dat kan natuurlijk niet. Iedereen, ook de 4 meiden, hebben met zoveel liefde en zorg de meest leuke surprises en gedichten gemaakt. Lachen en snotteren!!

Maar eerst bracht de échte Piet na, veel gebonk op de ramen, een briefje bij de voordeur: Kijk maar eens in de garage. Dus vlogen we alle 9 daar naar toe en oh lieve deugd ...... hoe laat gaat het vanavond worden....


Kleindochter 3 vond dat oma maar in de Idylle moest gaan zoeken. Uh .... moest ik dan eerst naar huis .... nee hoor, kijk er kwam een miniatuur Idille naar me toe! Met pakjes in en onder het huisje. En zelfs met een klein quiltje voor aan de wand. Lieve Sint, een dikke knuf van mij!

Dochtersint had voor opa een aardbol met pur en vlaggetjes van landen gemaakt. Hij moest er een spel mee doen totdat hij de vlaggen van Alkmaar en Heerhugowaard vond. Een envelop met 4 toegangskaarten voor een kerstconcert van DIT geweldige koor!
Andere Omasint maakte dit voor oudste kleindochter. Wat een creatie! Ze was er super blij mee. Zelf maakt ze voor andere oma een geweldige scooter met brandend voor en achterlicht. Oma was er helemaal ontroerd van. Jammer dat ik daar geen foto van heb.

Tja, en natuurlijk kwam er een kip van stal, dat zat er dik in. Voor 2e klein-dochter. Een vriendin van onze dochter heeft die kip met een kuikentje samen met de kleinste meid voor haar zus gemaakt. Vind je hem niet geweldig?



Er was veel en veel meer. Op de laatste foto moest de kleinste de kip nog even heel goed laten zien. Jullie snappen wel dat ik dit logje ook voor al die lieve sinten maak.

Ik hoop dat jullie net zo genoten hebben als wij.

Siggy, Kerstruil, Neushoorn en Webcam

Vandaag weer verrast met een siggy van Annalisa uit Italië. Met een leuk hoedje er op.

En het is alweer een tijdje terug dat ik verrast werd met een groot pak dat ineens voor mijn neus gezet werd. Jaaaaa, het pakje van de Kerstruil.



Ik heb het wel allemaal direct open gemaakt hoor, maar de inhoud zien jullie op 26 december.

Op het ogenblik is het hier een bende op tafel. Er wordt gebouwd aan een neushoorn! Chago is helemaal in zijn element en ik blijf lachen. Het wordt zijn surprise voor morgenavond. Helemaal geweldig.


En dan nog één dingetje. Gisteravond heb ik na 4,5 jaar mijn vriendin Larissa uit Wit Rusland gezien!! Via de webcam van haar dochter. Ik wist dat ze met mij ging praten maar ik wist niet op wat voor manier. Ik moest als een haas dingen installeren en ineens was ze daar. Alleen.....ik kon haar wel zien, zij mij niet. Mijn ingebouwde webcam stond niet aan en ik wist niet zo gauw hoe ik dat voor elkaar moest krijgen. Inmiddels weet ik het wel. Larissa weet niks van computers, maar dit is toch geweldig dat we elkaar op deze manier kunnen 'ontmoeten'.
Zo, en nu ga ik snel aan het dichten voor morgen. Voor iedereen, of je nou wel of niet sinterklaas viert, morgen een heerlijk dagje gewenst!

Trotse zus en oma

Met haar mobieltje maakte grote zus deze foto van ons Engeltje, de jongste kleindochter. Gister mocht ze afzwemmen! Wij, opa en oma, konden er niet bijzijn, maar dat was maar goed ook, zei onze dochter, want er waren 50 kinderen die afzwommen, het was bloedheet, en stoelen te kort. Maar ze kwam natuurlijk wel haar diploma en medaille laten zien. Heerlijk toch.

En stiekem was ik bezig geweest met het sinterklaas cadeautje voor haar, want ik heb haar lotje getrokken. En wat wilde ze hebben? Een stokpaardje! En ik kon het ook nog hier in het winkelcentrum op te kop tikken. Ze vindt het namelijk geweldig om paardje te spelen, het liefst op de rug van haar zussen, maar ja, die hebben natuurlijk niet altijd tijd of zin. Dus moet er een paard komen, dat is duidelijk.
De 2e kleindochter heeft intussen afgelopen zaterdag 4 kippen gehaald, helemaal in het oosten van het land. Ze heeft samen met Chago de afgelopen weken een geweldig kippen'kasteel', ik kan het niet anders noemen, gemaakt. Ondernemende tante die van aanpakken houdt. Ze koos voor Wijandotte kipjes:



En oma? Die is in de vrije uurtjes bezig met het frutselen van leuke dingetjes voor verjaardagen en de kerst. Maar daar kan ik natuurlijk niks van laten zien.

Tot een volgende keer maar weer.

Missie en ik

Twee logjes terug vroeg ik toch om advies voor het doorquilten van de stitchery's van mijn Missie Jones quiltje? Ik kreeg heel wat advies hoor, maar wat het meest naar voren kwam, was toch wel hoe moeilijk het is om een ander advies te geven. Maar één advies sprong er echt uit. Floor schreef: Vraag het anders aan Missie zelf, misschien heeft zij een idee hoe ze haar quilt wil. Ach natuurlijk, dát moest ik doen. Dus van de week op een nacht toen de slaap niet wilde komen, ging ik naar beneden en daar zat Missie. Toen zijn we gelijk maar aan het delibereren gegaan en ik begreep al snel dat Missie toch wel graag wil dat bijvoorbeeld dat bord in de boomgaard stevig blijft staan en niet omwaait,


en dat zij zelf ook goed zichtbaar is als ze op haar knietjes zit om het onkruid te wieden, zodat niemand over haar struikelt.


Je snapt het al, ze had nog meer wensen, helemaal niet erg. Hier en daar komen er dus nog wat quiltsteekjes in stitchery's bij. Ze vindt het zelf mooi zo en ik ben het met haar eens.
(De kleuren van de onderste foto lijken het meest op de werkelijke kleuren)

Iedereen weer een fijn weekend toegewenst. Hier wordt het morgen plakken en pakken voor de Sint.

Contrabas

Op een plein in Sabadell (Barcelona) staat een levend standbeeld,
een man met een contrabas.
Een meisje gooit een muntje in z'n hoed
en krijgt heel veel waar voor haar geld....


Vandaag was Missie Jones' dag

Eerst even zeggen dat ik zulke enige reacties kreeg op mijn vorige logje. Wat één woord niet allemaal voor herinneringen naar boven kan brengen!

Maar vandaag kwam Missie Jones op tafel. Kijk, daar ligt ze:


Er zijn al heel wat uurtjes aan besteed. Ik heb het quilten nog nooit zó lastig gevonden. Niet het werk op zich, maar het 'wat en waar en hoe'. Daarom vond ik het niet erg dat Missie een lange tijd op vakantie was. Maar gezellig is ze wel hoor. Eigenlijk heb je ook weinig eer van dit werk want je ziet het amper.



Maar als het niet helemaal goed gaat, of ik vergeet wat, dan valt het tóch op. Alleen aan de acherkant kan je goed zien hoe ver ik ben.


Wat ik ook heel moeilijk vind, is of ik de grote stitchery's ook hier en daar moet doorpitten. Het huis heb ik wel gedaan en ik vind het niet lelijk, maar mijn vraag is: moet ik het ook bij anderen doen?! Ik vind het nog steeds eng.



Bijvoorbeeld bij de boomgaard. Maar dan moet het ook consequent bij de andere grotere stitchery's vind ik. Heel graag jullie advies!!

Macramé

Een tijdje terug schreef Marcella in een logje over handwerk technieken waarbij stof ontstaat  en noemde ook macramé. Dat deed me direct denken aan deze band, die ik jaren geleden maakte voor mijn gitaar. Als herinnering hangt hij in mijn Idylle. Toen ik pas getrouwd was en in Oss woonde, had ik een hele oude gitaar met een barst er in. Mijn moeder merkte dat ik er wat mee wilde doen en kocht een paar eenvoudige lesboekjes voor mij. Een fijne stimulans.
Mijn ouders hielden van klassieke muziek en gingen regelmatig naar een concert. Moeder had een mooie stem en kreeg zangles van Jo Vincent. Ze begeleidde zichzelf op de piano. Dat was altijd een plezier om naar te luisteren.



Later, toen wij in Heemskerk woonden, kocht ik een goede gitaar en nam les in de muziekschool in Beverwijk. Boven in het ronde torentje van het kasteelachtige gebouw. En zenuwachtig dat ik was elke keer dat ik voor mijn leraar moest spelen! Ik kreeg bijna geen noot uit mijn gitaar, zó trilden mijn handen. Hij moest zich altijd gewoon omdraaien en niet op mijn vingers kijken. Maar ik heb het geleerd en er ook iets mee gedaan. Voor mezelf en in een groepje van 4 van mijn toenmalige kerk speelden en zongen we in bejaardenhuizen. Ik herinner me nog één keer heel goed. Toen zetten we vals in, verschrikkelijk en dan kan je niet meer stoppen. En al die oudjes zongen mee en vonden het prachtig! Later begeleidde ik het zingen in onze huisgroep, ook van de kerk. Je snapt dat er een draagband moest komen, want we stonden er vaak bij en dan moest de band om mijn nek. Vandaar dus deze band.



Voor het eerst kwam ik in aanraking met macramé toen ik als padvindstertje van 13 mijn eerste fluitkoord moest maken. Ik vond het enig om te doen en ik droeg mijn koord met de fluit er aan met trots.

Herinneren jullie nog die plantenhangers van macramé? Die zijn een tijd enorm populair geweest. Ik heb ze zelf nooit gemaakt hoor. Misschien sommigen van jullie wel?
Ik ben eens gaan googelen en vond een paar links over de macramé techniek. Best leuk om die eens te bekijken.

De Hobbydoos
WikipediA
Afbeeldingen van macramé
Free Macramé Patterns
Stap voor stap uitleg verschillende knopen








Siggy en vingerhoed

Vorige week kreeg ik weer een enige siggy met de post:


Eentje met kerststofjes, de eerste in mijn verzameling. Er zat ook een heel leuk kerstbeertje als versiering bij. Echt gezellig. Dank je wel Gerrie!



En dinsdag kwam er nóg een gezellige envelop. Met een vingerhoedje er in, een totale verrassing. Moet je kijken:



Marga kocht hem op de boot van de Zonnebloem (even aanklikken!). Zij en haar man gaan vrijwel elk jaar mee als vrijwilligers om te helpen. Een prachtig werk. Zo ontzettend lief dat ze op die boot aan mij dacht en dat vingerhoedje voor me mee nam.
Dank je wel Marga!