Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

De ontknoping

Het zit in een klein doosje dat dochter en kleindochters na de zomervakantie voor mij meenamen.


Ik heb het bijna altijd bij de hand, vooral als ik uitgebreid de stad in ga of eens gezellig met een vriendin op stap ga. Natuurlijk moet er dan ergens een bakkie gedaan worden, het liefst buiten op een terrasje. Dan gaat het doosje open, ding er uitgehaald en kijk, dan ziet het er zó uit:


Nou weet je nóg niets, haha. Het rondje kan een halve slag draaien en als er nou geen plekje meer vrij is op de stoelen of op het tafeltje (ligt natuurlijk vol met inkopen....) dan leg je het rondje op de rand van het tafeltje .....


..... en ja, je hangt je tasje er aan, zodat het niet op de grond hoeft te staan.


Dus het is inderdaad en TASSENHAAK. Sommigen van jullie wisten het wel en Rian heeft er zelf eentje. Toen ik het kreeg, moest ik natuurlijk ook raden, maar ik kwam er niet uit hoor. Ze moesten het me voordoen. Dat rondje heeft 2 kanten, een zwarte en witte, voor een glad én voor een stroef oppervlak. Tijdens de vakantie in Limburg heb ik het regelmatig gebruikt. Echt handig.

Carolyn, special for you! I believe that the pictures clearly show what it is. Not necessary anymore, while enjoying your cup of coffee outside in town, to put your beautiful bag on the floor. Hugs from Holland!


Twee maal raden.

Wat stelt dit voor? Dat is natuurlijk geen vraag, dat weet je zo.


Twee bollen breiwol natuurlijk. Nou ja, één bol en één hele dikke, zachte, aaibare streng. Oh wat voelt ie lekker! En, ja hoor, dat worden weer twee sjaals. De bol voor de dochter en de witte streng voor de 3e kleindochter. Die brei je weer heel anders. Vanmorgen op de markt gekocht.

Maar nu de tweede vraag. Wat is dit????


Ik ben benieuwd of jullie dat weten. Tot voor kort wist ik het niet. In een volgend logje de ontknoping.


Kerstquiltje

Ik had er echt zin in. In een compleet kerstpakketje van Ikorniquilt. Toen het dan ook met de post kwam moest het direct open. O jee!! Op het plaatje had ik wel gezien dat er een soort medaillonnetje in het midden zat, maar me niet gerealiseerd dat dat een fijn borduurwerkje was!


Met stitchery ben ik nu al wel aardig bedreven, maar met dit soort werk niet. Dus zitten turen: moet het nou over één of over twee draadjes en wat voor soort steekjes zijn het, gewoon een backstitch of iets anders? Eerst maar eens via de mail informeren hoor. Pffff, gelukkig, over twee draadjes en ik mag gewoon de backstitch gebruiken. Eigenlijk is het 'blackwork',  dus moeten de steken aan voor en achterkant precies hetzelfde zijn, maar dit quiltje wordt gedubbeld, dus je kan lekker niets van de achterkant zien. Ha, wat een opluchting! Ik had het zelfs nog vrij snel klaar. En ondanks andere dingen deze week en een paar dagen gezellige buikgriep....brrrrr.....is het topje al af. Vind je het niet schattig?


Ook leuk om eens met een heel andere kleurencombinatie te werken dan ik gewoon ben. Vooral meet grijstinten. Verandering van spijs doet eten, zo is het toch?!

Allemaal een heel fijn weekend en, o ja, kijk even bij Marijna, hebben jullie ooit zó'n machine gezien!? Geweldig!.


Thanksgiving

In Amerika wordt vandaag Thanksgiving gevierd (4e donderdag in de maand november). Iets om eens even bij stil te staan. In mijn dagboekje las ik "The General Thanksgiving" en heb dat voor een keer bij mijn Nadenkertje gezet. Ook moest ik aan mijn speciale quilt "1000 x Dank" denken.


Een quilt, gemaakt in een moeilijke tijd en waar ik veel bijzondere herinneringen aan heb. Neem nou al die lapjes, 1000 verschillende en dan nog 2 dezelfde. Ongeveer 700 van die lapjes kreeg ik van vriendinnen, kennissen en een buurvrouw en 80 er van komen van een héle speciale plek. Ik noemde ze mijn 'troostlapjes'.

Over die 80 lapjes. Op een ochtend in augustus 2003 stonden mijn vriendin Larissa en ik als haringen in een ton in de bus in Grodno, Wit Rusland. Heen en weer geslingerd terwijl de chauffeur alle gaten in de weg probeerde te vermijden. Larissa had weer onverwacht een plan bedacht: We gingen naar een School voor textiele werkvormen. Ze wist dat ik gek was van lapjes. Ik had een paar gepatchte 'grijpertjes', pannenlappen, mee om weg te geven. Ik had er al heel wat uitgedeeld. Zoals overal daar werden we héél hartelijk ontvangen door een kennis van Larissa en mochten we de hele school zien. Ik heb er een paar foto's van gescand:




Op de onderste foto een leraar. Op deze school worden ook vlaggen genaaid voor festiviteiten en ook de Wit Russische vlag. Er lagen rollen met meters en meters stof, dat snap je wel. Aan het eind van de rondleiding werd ik naar een speciaal lokaal gebracht, kreeg een schaar in mijn hand gedrukt, werden er allemaal grote zakken met restanten stof uit de kast gehaald en mocht ik daar naar hartelust stukken uit knippen!!! Er zaten ook kleine werkstukken bij, zoals kragen met een borststukje of ingenaaide zakken. Die mocht ik in zijn geheel meenemen. Geweldig! Zo hartelijk en gastvrij.

Een paar dagen later was ik op bezoek bij een jonge moeder in een houten huisje. Alleen te bereiken via zandpaadjes en een boomstam als bruggetje over een water. En wat lag daar op de grond? Een rond kleed, gepatcht van allemaal stropdassen!


Zo zijn er altijd fijne dingen om aan terug te denken en heel veel dingen om dankbaar voor te zijn!


Boeketje bloemen

Ik ben even uitver(ge)teld, dus geen logje met spannende inhoud of zo. Niet dat ik niets beleef hoor, integendeel. Maar niet alles kan verteld of met camera vastgelegd worden. Vandaar alleen een mooi boeket bloemen dat wij vorige week kregen. Dat wil ik graag met jullie delen. Donderdag ben ik, denk ik, weer terug. Dan is het Thanksgiving!!



Stichter's Cushion

Ha! Vandaag is het zover: ik ga de Stitcher's Cushion afmaken! De voorkant zit al in elkaar, nu eerst het achterkantje. Volgens het patroon mag dat gewoon één lap zijn, maar ik vind het leuker om er een quiltje van te maken.


Ik heb met EQ een patroontje getekend, geprint en uit stof geknipt. Dit keer naai ik alles lekker met de hand. Vullinkje er tegen en dan doorpitten:


Nu kunnen voor en achterkant aan elkaar genaaid en ziedaar het resultaat. Eerst de achterkant:


Dan de dichte voorkant:


Zie je de knoopjes? Van dezelfde stof gemaakt. Ik had nog een klein restje DMC, daar haakte ik het lusje van:


Maar het gaat natuurlijk om de inhoud. Dus .... deurtjes open en ...TADA!!...zo is het dus geworden:


Als je op bovenstaande foto klikt, zie je hem scherper. Nog even een detail:


Altijd een beetje jammer dat de kleuren niet helemaal goed overkomen. Vooral met dit weer is dat lastig. Maar in ieder geval hebben jullie nu een beetje een idee hoe het in elkaar zit. Ik vond het vreselijk leuk om er mee bezig te zijn. Dus toch weer een Affootje. Op naar het volgend projectje....


Nuttig rekensommetje en frame

Heb je je wel eens afgevraagd hoeveel stuks kleding, zakdoeken en andere zaken je in je (getrouwde) leven hebt gestreken??? Sinds gisteren weet ik dat! Mijn kleindochter Roos van 14, een pittige meid die van aanpakken houdt, kwam na school bij ons binnenvallen terwijl ik aan het strijken was. Ze vroeg:
"Oma, krijgt u nou nooit genoeg van al dat zelfde huishoudelijke werk? Weet u eigenlijk wel hoeveel u in de tijd dat u getrouwd bent, gestreken heeft?"
"Nou nee Roos, dat heb ik echt niet bijgehouden hoor".
"Dan ga ik dat uitrekenen!" En ze begon er direct mee. Nu weet ik het dus: 70.200 stuks!! Of het klopt, dat betwijfel ik, maar véél, héél véél was het wel. Met jarenlang 4 kids, nog 2 extra tieners en mijn vader in huis, plus alle praktijkkleding ....... nou dan weet je het wel. Wat ik nu aan strijkgoed heb, is niet te vergelijken! En dat bevalt me prima!!

Op het logeerbed liggen doorgaans een aantal quilts. Ik kan die lappen toch moeilijk allemaal ophangen.
Maar als de kleine zus van 5 van Roos 'studiedag' heeft en hier een nachtje slaapt, tja, dan moeten ze van háár bed af. En helemaal als beertje Sina, compleet in logeer-bed meekomt. Kijk eens, Sina heeft zelfs een quiltje waarvan ik vergeten was het ooit samen met een van de andere zussen genaaid te hebben.
Ik moet dus met die quilts aan de sjouw. Maar, HOERA, daar heb ik nu een oplossing voor. Natuurlijk, het frame! Zo hoog en zo schuin mogelijk opstellen en de quilts over de 3 stangen hangen. Staat nog mooi ook en voorlopig laat ik het even zo staan. De kleine meid vindt het niet erg dat het frame in háár kamertje staat, gelukkig!



Sweet Sixteen

Sinds gisteren is onze oudste kleindochter een "Sweet Sixteen". In haar gevoel een mijlpaal, en dat is natuurlijk ook zo. Door omstandigheden kon ze dat niet met ons vieren, maar a.s. zondag gaan we dat inhalen. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en heb deze sjaal voor haar gebreid! Ik vind hem zelf vreselijk leuk.


Maar de sjaal voor mijzelf heb ik ook af hoor, kijk maar:


En nu wil dochter er óók eentje, dus dat betekent even een bezoek aan de markt!


De Mini-Bee

Maar eerst wat anders. Mijn keuken is weer verrijkt met 2 enige theedoeken, aan komen vliegen uit Zweden. Ome Jan had weer zijn best gedaan! En Joke natuurlijk niet minder, dat snappen jullie wel. Twee gezellige doeken met fruit. Hartstikke leuk Joke!

Afgelopen woensdag waren Ruth en ik weer samen aan het naaien op onze minibee. Ruth is al met haar 4e mandje bezig! Ik vind het zo leuk dat ze zo enthousiast is. Eerst dacht ze: ik maak maar één mandje in de 14 dagen. Maar nu wordt het wel elke week een mandje.






Ik had de Stitcher's Cushion onder handen. Alle stitchery's zijn klaar. De hartjes met de vlindertjes worden kleine spelden kussentjes en die moest ik nog appliceren. Ik doe dat met needle turning. Dat bevalt me prima.

Wat je op bovenstaand fotootje ziet, wordt de.bovenkant van het kussentje. Daarop komen de paneeltjes die ik in DIT logje liet zien. Dat zijn net deurtjes. Als de hele bovenkant in elkaar zit, laat ik het weer zien. Dus nog eventjes geduld.

Van Ruth kreeg ik ook een boekje mee met allemaal wiskundige formules!! Geweldig. Ik had het er laatst met haar over dat ik sommige formules om hoeken en zijden uit te rekenen vergeten ben. En ziedaar, hier staat het allemaal in! Dat wordt dus even de hersentjes oefenen!


Gesmuld!!

We hebben gister gesmuld! In alle opzichten. Toen ik van huis ging, rook het al heerlijk in huis. Chago was al vroeg aan het kokkerellen. We, dat zijn Marjan, Joke en ik. Marjan woont hier niet zo ver vandaan en Joke was tamelijk in de buurt, dus dat was makkelijk afspreken. Eerst naar Marjan. Smullen van koffie

met een joekel van een gevulde koek, bijpraten, lachen! en het prachtige borduurwerk God Jul van Joke bewonderen. Ze heeft er al 17 af en ze zijn toch mooi!!! Ongelooflijk, zo fijntjes.

Marjan's DH kwam er ook gezellig bijzitten en vertelde over een netje om garnalen te vissen dat hij zelf had geknoopt. Het boekje met de knoop werd er bij gehaald. Een oud boekje met zoveel leuke patronen, bijvoorbeeld vitrage stoppen. Marjan had nog wel wat oude vitrage voor me liggen, kon ik dat ook eens doen, haha!! Nee hoor Marjan, daar begin ik maar niet aan.

Daarna smullen van heerlijke broodjes en toen naar De Opkamer in Middenmeer. Ik vind dat een heerlijke frisse winkel met een héél breed assortiment en hele aardige mensen. Dat was natuurlijk ook weer smullen. En weet je wat??!! Ze hebben me aan het breien gekregen!! Ik kocht één bol voor zo'n enig hip sjaalgeval dat helemaal in de mode is. Laat de foto aan het eind zien. De dames wilden daarna beslist het winkelcentrum hier in HHW zien. Het centrum 'waar het áltijd weer voor is'. Niet zo lang geleden is het uitgebreid en het is echt mooi geworden. En groot.

Toen hier naar huis waar Chago alles klaar had staan en eerst nog koffie voor ons maakte. En wéér was het smullen, nu van de Paëlla en de heerlijke sla. Hij kan er wat van hoor. Het was zó lekker en ontzettend gezellig.

Tja, er moest natuurlijk wel afgewassen worden. Dank je wel Marjan. En Joke moest even haar site checken.


Toen werd het zo lang-zamerhand tijd voor de breiles! Marjan had al eens zo'n sjaal gemaakt, Joke en ik niet. Dus juf Marjan heeft ons op weg geholpen.

Ik moest wel eerst de kruipkast induiken om een paar breinaalden te pakken. Gelukkig wist ik wáár ik moest zoeken, maar ik heb ze in járen niet gebruikt. Ik heb van de dag genoten. Het was heerlijk ontspannen en we hebben heel wat afgelachen. Marjan en Joke, en Chago natuurlijk, héél erg bedankt!

En kijk eens wat ik al gebreid heb! Leuk hè?!



Dagje uit


Vandaag ga ik met 2 blog/quiltvriendinnen op stap! Daar zit ook een etentje bij ...... bij mij thuis en mijn DH is de kok! Ik weet al wat we eten en het ruikt nu al lekker in huis. Dat wordt dus op verschillende manieren smullen vandaag.

Morgen kon ik weer bij jullie kijken hoor.

Huisjes....en Siggy's

Zo, ik heb weer een voorraadje huisjes. Dat werd ook wel tijd. Ze zijn het logo op het middenstukje van mijn siggy die ik aan anderen stuur.


Alles was op dus moest er nodig geprint, geknipt, gestreken en genaaid worden. Mijn transfer papier waar ik op print, was ook op en zelfs niet meer te krijgen. Dus eerst een speurtocht naar een ander merk. Maar nu kan ik voorlopig weer verder.

Ik heb er ook weer 5 ontvangen.






Vind je ze niet enig? De 1e komt van Dina. Ze is geboren in Annen, waar de mensen "Anner-uilen" worden genoemd. Vandaar de uil op haar siggy.
De 2e kreeg ik van Marie uit Australië. Ze woont op meer dan 20.000 m2 grond, naast haar hoogbejaarde ouders voor wie zij ook zorgt. Genoeg te doen dus!
De 3e stuurde Daniela uit Italë. Zij heeft een heleboel dieren: paarden, honden, katten, kanaries, een fret en een eend die Bianca heet. Dit voorjaar is ze met quilten begonnen.
Nummertje 4 komt van Marieke. Vind je die niet vreselijk leuk met het schilderspalet en de kraaltjes met felle kleurtjes? Ze houdt van het schilderwerk van v. Gogh en schildert zelf ook.
De laatste kreeg ik van Riet. Ook zo'n leuke. Het onderwerp van haar siggy's is: 'hier word ik blij van'. Ik werd ook blij van haar siggy, net als van alle anderen.

Alle dames heel hartelijk dank. Ze gaan binnenkort aan de Rol!

Thank you so much.



Soms heb je zo'n nacht ....

Gisteravond hing Missie Jones slap in het frame en ik slap in bed. En toen begon het. Tik .. tik ..tak ..tak .... Oh nee hè! Het regende, niet eens hard, de dakkapellen van buur en ons waren goed ingepakt in het plastic. Dachten we. Buurman had zó zijn best gedaan om alles voor te bereiden voor de loodgieter van vandaag
(hele nieuwe bedekking) en tóch begon het te lekken!! Wij uit bed gesprongen, teil en emmer, dweilen en doeken. De sier polystyreen tegels begonnen al los te laten. Toch maar proberen te slapen, maar dat getik en getak en soms een plensje, daar lukte slapen voor mij niet bij. Dus ik een quilt gepakt en op de bank beneden. Max vond het maar wat gezellig. Het plafond is door en door nat en staat bol, de tegels zijn er afgevallen. Maar vannacht slapen we weer droog hoor. Ze hebben hard gewerkt.

En ik ook! Kijk maar. Gisteravond eerst de 3 lagen aan de onderkant aan elkaar en dan aan de buis.


Dan de voor en achterkant aan aparte buizen en de tussenvulling hangt er los tussen. En hupsakee op het frame.


Op deze manier kan ik zittend de sandwich maken en hoef ik niet op de grond te kruipen! Spaart de rug. Na een paar uurtjes was ik al aan de bovenkant en kon de sandwich er af.


Inmiddels is het etenstijd en het ruikt hier toch lekker! Chago is weer aan het koken (meestal op woensdag) dus dat wordt weer een heerlijk maaltje!