Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Een blijk van vriendschap uit Iowa!

Wat één siggy niet al teweeg kan brengen!! Toen ik haar siggy ontvangen had en ik haar weblog bezocht, voelde ik me direct bij haar thuis. Ik heb het over Carolyn uit Iowa, USA. Ik zag dat ze neigt naar dat hele gezellige nostalgische, eigen ontwerpen maakt, tekent, patroontjes verkoopt en vooral houdt van kleine quiltjes, zoals poppenquiltjes.


Toen ze een logje schreef over de Dutch Heritage en de winkel liet zien die ook haar patroontjes verkoopt, vroeg ik haar of ik zo'n patroontje kon kopen. Nee hoor, niks kopen, antwoordde ze, ik stuur gewoon wat op. Gister kreeg ik het pakje. Niet met één patroon, maar met zeven stuks!

Er zijn patroontjes bij met applicaties, maar ook met borduurtjes. Dit engeltje siert een kleed voor de kerstboom op. Lijkt me erg leuk.


De cottages, zoals er eentje staat op onderstaand fotootje, vind ik ook enig. Ik ben er helemaal ondersteboven van.


Intussen was ik met Joke en Marjan naar Marken geweest. Daar kocht ik voor Carolyn wat typisch Hollandse stofjes die ze inmiddels ook al ontvangen heeft en er wat van gemaakt heeft. Even bij haar kijken hoor!
Zo zie je maar, wat één siggy kan veroorzaken.

Carolyn, thank you so much my dear friend for your lovely patterns and friendly reactions on my blog! 

Vol bewondering

Als gelijkgestemden bij elkaar zijn, is het hek van de dam! Op deze foto zie je er een paar:


Drie borduursters, heftig in discussie. Daar heb je natuurlijk een flinke bak koffie en een heerlijk, zelfgebakken stuk taart bij nodig. Waar ze hier zitten? Bij Ineke O (r) thuis. En wie zijn er dan nog meer? Onze lieve Corrie (l), die vlak bij Ineke woont en onze Joke, die wat verder weg woont (haha), maar een paar weekjes Holland deed en ik. Ik ben niet wat je noemt een borduurster, maar ik heb vol bewondering geluisterd en hun werk bewonderd. Het ging natuurlijk over boeken, materialen, de fijnheid van het borduurlinnen of stramien, over één of over twee draadjes. Soms was de verbazing zelfs te zien:



Heerlijk om daar naar te kijken. Maar ik heb ook even rond gekeken wat voor moois er allemaal bij Ineke hangt. Bijvoorbeeld deze prachtige grote merklap. Moeilijk om te fotograferen, maar je krijgt er toch een indruk van.



Ineke heb ik voor het eerst ontmoet toen zij naar mijn quilts kwam kijken (KLIK). Ze heeft zelf geen site, maar reageert regelmatig bij verschillende weblogs. Joke wilde haar ook graag een keer ontmoeten en Corrie kent Ineke al heel lang en is ook al heel lang een dierbare vriendin van mij, maar we zien elkaar niet vaak. Dus dat hadden we mooi geregeld. Na een heerlijk broodje bij Ineke hebben Joke en ik er nog een uitstapje aan vast geknoopt. Eerst naar de Dekenkist, toen nog bij Maria Troost langs. 
Via een schitterende toeristische route kwamen we terecht bij Joke's "eigen " restaurant "Johanna's Hof" in Bakkum. Dat is echt een aanrader. Als jullie ooit in de buurt van Castricum komen, ga daar dan eens langs. Het ligt langs de weg naar zee in het duingebied. Terras is altijd open, heerlijk beschut, heel gezellig en je kan er heerlijk eten!! En prachtige wandelingen maken. Joke kende het helemaal niet, dus dat was een leuke verrassing voor haar.
Dit was weer zo'n dag waar je met warme gevoelens aan terug denkt. Bedankt Corrie, Ineke en Joke!!

Onkruid!

Missie Jones staat voor het raam en kijkt naar buiten. De lucht is grijs en de regendruppels spatten uiteen op de keitjes van het pad. Missie glimlacht van oor tot oor. Het regent!! Eindelijk. Ze kan wel een vreugdedansje doen. Want oh wat is het droog buiten, haar tuintje snakt naar wat water. Dus vandaag maar binnen blijven. Ze pakt de mand met handwerk. Wat zal ze gaan doen? Verder met het schaduwquiltje voor overbuurvrouw.....stitchen......de zoom van haar rok, die moet eigenlijk nodig.... Uiteindelijk pakt ze een...BOEK!! Ja, Missie houdt ook van lezen!! Vandaag zit Missie op de bank. Maar morgen......
De volgende dag is het droog, het zonnetje schijnt weer en buiten ruikt het heerlijk opgefrist. Missie loopt door haar tuin. O jeetje, wat ziet ze toch allemaal...? ONKRUID! Tja, alles groeit nu ook zó hard. Dus vooruit, de werkjurk aan, werkhoedje met blom op en daar zit Missie al weer op de kniexebn.


Als ze nou straks maar op kan staan, want zó jong is ze nou ook niet meer. En toch geniet ze er van hoor. Dan maar een beetje stram en af en toe een kreuntje, dat onkruid móet er uit!
(Op de foto lijkt het alsof de kleuren wat doorvloeien. In het echt is dat natuurlijk niet zo en zijn de kleurtjes ook mooier)

Siggy uit Madrid

Vandaag één siggy, maar wel weer een hele leuke met voor mij een staartje.



Zij woont met haar gezin sinds 3 jaar in Madrid, maar komt oorspronkelijk uit Chili. Haar liefde voor naaien begon al toen ze heel jong was en ze kleertjes voor haar poppen ging maken. Later maakte ze óók zelf de poppen. Toen ze een jaar in Spanje woonde, vatte ze liefde op voor patchwork.
Het begeleidende briefje was in het Spaans en door google vertaald Engels. Dat laatste klopte niet helemaal, daar kwam ik achter toen Chago het Spaans voor mij goed vertaalde. Ik schreef haar terug met de goede Engelse vertaling en ook de vertaling in het Nederlands. En zo heb ik er weer een contact bij! Ontzettend leuk.
Lilian, muchas gracias!!
Voor een leuke Give Away even bij Antje kijken!!!!

Een tas met punten

"Wanneer haal je ons nu eens uit die doos?" Dat zachte stemmetje hoorde ik al maanden. Het kwam van een paar geweldige lapjes en een patroontje. Dus eindelijk maar eens geluisterd. Patroontje eerst goed bestudeerd, daarna het naaipatroon voor paperpiecing op goede grootte getekend op patroonpapier. Stofjes voorbereid en klaargelegd en naaien maar.



Als de lap klaar is, wordt hij gedubbeld en doorgestikt. Één deel is klaar. Nu de bodem. Die wordt met ruiten doorgequilt, lekker stevig. Ondertussen komen er heerlijke geuren mijn Idylle in. Eens even in de keuken gaan kijken.

Ooohh, wow! Hier wordt heerlijk gekookt, maar niet door mij, haha! Gebakken zoete aardappel, mmmm, dat belooft wat voor straks!
Weer terug naar mijn werk. Ik moet nog een paar lange repen naaien, ook dubbel en stevig en dan gaan alle onderdelen in elkaar. Een paar knopen er aan en TADA!!! Daar staat hij, mijn nieuwe tasje:


En nog even één detail, de knopen die een kleine plooi op de hoeken vormen.


Zo, en nu ga ik smullen van een heerlijke maaltijd!!

Oh Island in the Sun

Kennen jullie dat liedje van Harry Belafonte? (KLIK) Dat was een van mijn favorieten. Ik moest daar woensdag even aan denken. Toen was ik op zo'n eiland. Nou ja, eiland, schiereiland en niet in de tropen, maar in ons eigen Holland. Een poos geleden hadden Marjan, Joke en ik afgesproken om een keertje naar Marken te gaan. Achter folkorestofjes en vernaaide linten aan. Marken heeft het geweten!!

Kijk maar hoe de dames begonnen, dus dat beloofde wat! (Bij Joke thuis hadden we eerst uitgebreid koffie gedronken en gesmuld van een stuk appeltaart -Marjan tracteerde- waar we uren op voort konden) Eerst maar eens bij de Wooden shoes en alle andere souveniers kijken. Daarna het meer serieuze werk: Joke was op zoek naar vernaaide linten of anders mooi band voor bij een van haar borduurwerken.

Wat een pracht is dat weer. Ze zal het zelf wel een keer laten zien. Ik keek mijn ogen in die winkel uit. Enig!! Zoveel leuke verschillende dingetje. Het was ook voor het eerst dat ik de vernaaide linten in het echt zag en in mijn handen hield. Oudjes van begin vorige eeuw. Wat een kostbaarheden! Geweldig dat al dat mooie werk bewaard blijft. Dat mag toch nooit verloren gaan.

Na wat omzwervingen door het kleine dorp kwamen we in een stoffenwinkeltje. Ik wilde graag wat folkloristische stofjes voor iemand in Amerika. Leuk hoor. Vergeten om daar een foto te maken. Ik was veel te druk met uitzoeken, maar ik ben goed geslaagd.



Natuurlijk heerlijk geluncht. De brutale mussen lunchten met ons mee. Ik had er op een gegeven moment 3 tegelijk op mijn hand! Daarna nog wat rond gelopen en toen even uitgepuft op een bankje.


Het was zulk heerlijk weer en we hadden nog plenty tijd, dus besloten we om naar Edam te rijden en daar wat rond te lopen.



Oh, wat was dat leuk!! En rustig! Ik ben gek op zulke heerlijke, gezellige stadjes. We hebben heerlijk op ons gemak gelopen, rondgekeken en foto's gemaakt en tot slot nog een terrasje gepikt.

Ontknoping!

In een vorig logje vroeg ik toch wat jullie dachten dat die rondjes zouden zijn. Ja hoor, goed geraden: knopen. Van die zelfmaak knopen. En hier had ik ze voor nodig:


de achterkant van een kussen. Ik kan het nu wel laten zien, want degene voor wie het is, heeft het gisteren gekregen. Nou wil je natuurlijk ook het voorkantje zien. Dat kan, kijk maar.


Vind je hem niet leuk geworden? En vooral, hoe vind je het borduurtje?? Super toch! Maar nu moet ik je even uit de droom helpen: dat borduurtje heb ik niet gemaakt. Een paar weken terug kwam overbuurvrouw Diet weer eens gezellig binnenlopen en natuurlijk had ze weer iets bij zich. Ze was wat wezen rommelen in de kasten boven en vond dit borduurwerkje. Dat had ze een jaar of 10 geleden een keer gemaakt en deed er niets meer mee. Voor mij dus. Zodra ik het zag, wist ik het: Joepie, daar ga ik dat kussen mee maken, wat ik al van plan was. Het groene stofje heb ik er bijgekocht, de rest had ik liggen. Die stofjes passen er toch perfect bij. Hier is nog even een close-up van het borduurtje. Ik vind het prachtig!


Schaduwquiltje


Daar ligt hij dan, het quiltje waar ik 3 dingen op heb uitgeprobeerd:
  • Uncle Jones, het trapnaaimachientje
  • Strijkfiberfill als vulling en
  • Meanderen op de machine 
Het naaien met Uncle Jones ging prima en dat strijken van de fiberfill vond ik fantastisch, vooral voor zo'n klein quiltje. Maar dat meanderen!!! Pffff. Ik had het wel eens op een klein lapje gedaan, maar niet op een groter quiltje en ook niet op deze manier.


Daar moet ik echt nog eens op oefenen hoor. Ik vind dat ik het iets te grof heb gedaan en misschien ook niet de goede kleur van garen gekozen heb. Maar ik ben in ieder geval een ervaring rijker en ik ga het vast nog eens proberen.
Het aapje zit daar allemaal niet mee. Het is een heerlijk zacht knuffelaapje dat ik kocht voor een actie ten bate van bestrijding van Taaislijmziekte. Kijk maar eens op deze site. Je kunt zelfs kleertjes voor de aap bestellen. Op de site staat een filmpje hoe die er uit zien en wie ze maakt. Erg leuk!!
Fijn weekend allemaal.

Max en de ACQ

Het lijkt wel een chaos op mijn werktafel. Dat krijg je als je quilttop groeit. Ik moest de 7e rij nog aan de lap naaien, dus 'hoeksteentjes' uitgezocht, die aan de sashings naaien, dat weer aan de rij blokken en hup, aan de lap.


En daar ligt hij dan. Omdat het zo droog en zonnig is, heb ik hem maar eens buiten gefotografeerd. Omdat onze Max vandaag een beetje meer aandacht krijgt, mocht hij er bij liggen. Zou hij wel interessant vinden, dacht ik. Maar niks hoor, hij heeft meer aandacht voor de kruimels van een hondenbrokje, haha.


Maar omdat het een bijzondere dag is, krijgt Max een bijzonder plekje op mijn log vandaag. Hij is namelijk JARIG!! Nou ja, zal je zeggen, dat zijn honden wel vaker. Dat is zo, maar Max is 14 jaar geworden en dat hadden we nooit gedacht. Niet een van onze honden is zo oud geworden, ze waren allemaal net geen 13.


Vorig jaar begon Max echt oud te worden en klachten te krijgen en dachten we dat hij eind 2010 niet zou halen. Maar hij is er nog steeds! En hoe......hij laat ze nog wel eens vliegen, de stakker.... Hij is wat doof, zakt af en toe door de achterpoten, dan hoor je z'n nagels over de stenen schrapen, slaapt en snurkt veel, krijgt een beetje staar, maar met zijn eetlust en lekkere honger is nog niets mis. En hij is nog steeds ontzettend LIEFFF! Hij houdt constant in de gaten waar we zijn en ploft het liefst boven op mijn voeten, "contact met het materiaal" zegt Chago altijd. Hij vindt het ook heerlijk om bij me te liggen in de Idylle als ik aan het naaien ben.
Max, van harte gefeliciteerd en ik hoop dat we nog een tijdje van je mogen genieten!

Over Gapers, Pillen en Zalfjes

Wel eens gehoord van het Nederlandse Drogisterij Museum? Dat had ik niet, maar vorige week zijn we er met een heel stel mensen geweest. Het is een klein museum, maar ontzettend leuk en het enige drogisterij museum in de wereld! Gelukkig was het prachtig weer en konden we buiten onder de eeuwenoude bomen langs de Utrechtse Vecht koffie drinken, want binnen is geen plaats voor zoveel mensen tegelijk. Naast het museum staat een prachtig Buiten.



Het museum heeft een unieke verzameling Gapers en 2 nagebouwde winkjeltjes, een uit begin 20e eeuw en een uit 1934.



We hoorden enige verhalen, bijvoorbeeld over deze zalfmachine en het apparaat om tubes te vullen.










In de winkeltjes staan en liggen heel veel producten die zó herkenbaar zijn van vroeger, echt enig. Er staat onder andere een mand, waar niets over verteld werd(!), maar waar alle dames wel even in graaiden: alles wat wij vroeger gebruikten bij de maandelijkse ongemakken! Je moet er toch niet meer aan denken!

Na de rondleiding kom je natuurlijk ook langs het èchte winkeltje waar de zakjes met ouderwetse snoep over de toonbank vlogen. Maar ik vond wat anders! In een rommeldoosje achteraf vond ik dit oude stopflesje, met een kleine 'sier' in het glas. Bedoeld werd: een kleine ster. Die ster nam ik op de koop toe. Het was het perfecte flesje voor de oude naaiklosjes die ik een tijdje geleden op de kop tikte. Het flesje staat nu als herinnering gezellig bij mijn Jones machientje.
Het is echt een museum dat een bezoekje waard is. En als je wilt, kun je achter het museum op een boot stappen voor een mooie rondvaart over de Vecht.