Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Ik lijk wel een garnaal!

Nee, niet door een plotselinge aanval van spit of zo. Nee, 'gewoon' omdat ik bezig ben een van onze 4 kruipkasten uit te mesten. Geweldige dingen, die kasten, maar je weet hoe dat gaat!! Hup, zet maar even in de kruipkast en voor je het weet kan je nergens meer bij. Dus heel goed en noodzakelijk om dat een keer aan te pakken, maar ook héél gevaarlijk! Zit ik daar in een kronkel te
midden van de dozen, troep, stof en zelfs spinrag en kom ik deze doos weer tegen. Gevaarlijk? Ja, want de verleiding is te groot om hem niét open te maken..... Ach ja, dat is waar ook, kijk nou eens al die hele oude foto's en brieven van mijn ouders en hun familie. Wat zit er in die envelop? Nee, Chris, laat dicht,
ga nou verder met je werk ..... ach wat, even kijken hoor .... En daar zit ik ineens, nog steeds in de kronkel, met een Sinterklaasgedicht uit 1938 van mijn moeder in mijn hand! Hahaha, wat enig, nu weet ik ook van wie ik de liefde voor het naaien heb:

Er was eens een 'naaister' die naaide, o schand!
niet met de rechter, maar met de linkerhand!!
't Was niet een 'zij', maar een 'hij', ha-ha-ha!
Die bekleedde een wieg, tra-la-la! tra-la-la!
Het naaldje dat ging op en neer, op en neer.
Het draadje dat wipte, heen en weer, heen en weer.
En onder die stevige mannenhand
kwam toen het beeldige wiegje tot stand.
Wie zou toch dat jeugdige vadertje zijn?
Met handen zoo groot, maar een hartje zoo klein?
Wie zorgt voor de kleutertjes beter dan hij?
Zoó'n vader, zoó zijn er geen tien op een rij.
En Sint - 't is niet moeilijk, hij raadde gewis
dat Basje dit handige vadertje is.
Hij wil je daarom graag een aardigheid schenken.
Dan kun je in liefde je arbeid gedenken.

Zes weken later werd hun tweede kindje, mijn broer, geboren!

Heerlijk zulke tastbare herinneringen!!

En nu nog een vraagje: wie weet wat dit voor dingetjes zijn? (ik weet het wel hoor!) Fijne dag allemaal en nog een paar uurtjes genieten van de nazomer hoor.


18 opmerkingen:

  1. Hoi Chris, het lijken wel vingerhoedjes voor mensen met hele rare vingers,...........

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een prachtig gedicht. Geniet van het mooie weer.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. kleermakers-vingerhoeden? Wat leuk dat gedicht. Opruimen gaat bij net zo, voor ik het weet ben ik uren verder en is de berg rommel groter geworden in plaats van kleiner ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Volgens mij zijn het en echte mannen naairing en een dop die erin past om er een vingerhoed van te maken! Klopt dat? Ik heb zelf ook een naairing van mijn opa, maar niet met zo'n mooi top erbij! Fijne dag en ruim ze, volgens mij gaat dat weken duren op deze leuke manier! Knuffel
    Lida

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Een heel mooi gedicht, geweldig.
    " iets " wat met vingerhoed / handwerk te maken heeft.
    grtjs Mieke

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een schitterend gedicht, en heerlijk dat je dat hebt gevonden.
    Chris dit zijn vingerhoedjes.
    Ik heb hier nog ergens een oude romaanse liggen zoals die aan de linkerkant!!!
    Groetjes Joke en kruip ze!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een gaaf gedicht, Chris! Nou weet ik meteen van wie jij het "gen van het dichten" hebt LOL
    En wat dat voor dingetjes zijn? Echt helemaal geen idee, nooit gezien.

    Liefs,
    Inge

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Zo herkenbaar midden tussen de 'troep' en heerlijk genieten van herinneringen.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik zie het helemaal voor me. Jij onder de stof helemaal verdiept in al die herinneringen. Daarom duurt alles altijd zo lang.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Och Enig dit gedicht, ja gevaarlijk hoor die troep nakijken, je raakt zomaar in iets leuks verzeild en ga je zitten mijmeren. Groetjes van JOke

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Oh Chris, wat een liefdevol gedicht van je moeder voor je vader. Knap gemaakt ook, maar vooral: met liefde en waardering. Nee, dat duurt nog wel even hoor, die kast... Er zit vast nog veel meer lezenswaardigs in die doos van de Bijenkorf. Ook al zo nostalgisch! En die dingetjes.... het lijkt me een deelbaar vingerhoedje, maar ik heb het nooit eerder gezien. Jij gaat vast wel vertellen wat het is en hoe het gebruikt wordt. Ik wacht af.
    Liefs van mij

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Wat heerlijk zo'n doosje met herinneringen!
    Ik zie achter dat mooie gedicht ook nog een agenda van 1934, daar zou ik ook wel even in willen lezen haha! Ben nieuwsgierig van aard, dat snap je.
    Leuk die foto's die ook in dat doosje zitten.
    Wat zit er allemaal nog meer in.........
    Van opruimen zal wel niks gekomen zijn, ik ken dat.
    Die dingen, dat zullen wel vingerhoedjes zijn, maar wel vreemde dingen. Passen ze op elkaar?
    Groetjes,
    Floor

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Jaaaa, heerlijk plat op je buik achter de "luiken" liggen en in je verleden snuffelen!

    Wat een lief gedichtje, heeft je moeder dat gemaakt?

    Ik denk dat het vingerhoedjes zijn, zeker weten doe ik het niet.

    Een lieve groet,

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Een geweldig gedicht. Echt super. Groetjes, Erna

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Zo hoort het opruimen van die ruimtes ook te gaan want daar zitten jaren aan herinneringen in dozen verstopt. Die willen gewoon eens in de zoveel jaar open gemaakt worden. Zo blijven de herinneringen ook in leven omdat jij ze hier in een logje hebt geschreven. Leuk om te weten dat jij die handigheid met naald en draad ook van vaders kant geërfd hebt.

    Groetjes,
    Marga♥

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Ohhh, Chris, ik zag je in gedachten al zitten daar achter de luiken. Maar het gedicht is wel leuk he! Dat je dat nog hebt! Heel bijzonder. en ons nog raadseltjes opgeven! Het lijkt op een vingerhoed die je groot en klein kunt gebruiken. Verder kom ik ook niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Wat een prachtig gedicht, ik kreeg er kippenvel van, zooo lief.

    Groetjes van Ria ;0)

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Wat een mooi gedicht en een doos vol schatten en wat word de quilt van Missie Jones mooi !!!!! ik hoop dat ik hem een keer in het echt kan zien
    Groetjes Ineke

    BeantwoordenVerwijderen

Gezellig dat je een reactie achter laat. Daar geniet ik altijd weer van.
Reageer je Anoniem en vind je het prettig een mailtje van mij te ontvangen, laat dan je mailadres achter of stuur mij die via het Contact tabblad op mijn blog.