Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Sand-dollar en Kerst


Ik had er nog nooit van gehoord, jullie misschien wel. De Sand-dollar. Hij stond op een kerstkaart die we kregen uit Amerika. Blijkbaar is de Sand-dollar een heel bekend symbool voor Pasen én Kerst. Er is namelijk een legende aan verbonden waar een mooi gedicht over is geschreven.
Maar wat is een Sand-dollar. Dat is de schelp van een weekdier dat op het strand van bijvoorbeeld Californié of Florida voorkomt. Een schelp met een bijzonder uiterlijk en met een bijzonder verhaal.


The Legend of the Sand Dollar

There's a lovely little legend
that I would like to tell,
of the birth and death of Jesus,
found in this lowly shell. 
If you examine closely,
you'll see that you find here,
four nail holes and a fifth one,
made by a Roman's spear.
On one side the Easter lily,
its center is the star,
that appeared unto the shepherds
and led them from afar. 
The Christmas Poinsettia
etched on the other side,
reminds us of His birthday,
our happy Christmastide. 
Now break the center open,
and here you will release,
the five white doves awaiting,
to spread Good Will and Peace. 
This simple little symbol,
Christ left for you and me,
to help us spread His Gospel,
through all Eternity.
De naam van de dichter is niet bekend.

In het 5e coupletje wordt verteld dat als je de schelp doormidden breekt er 5 witte 'duifjes' wachten om naar buiten te komen. Daar lijkt het ook inderdaad op. Kijk maar eens naar deze foto.


Zó bijzonder. Vijf witte 'botjes' in de vorm van een duifje.
Ik vond dit verhaal wel toepasselijk voor dit logje. Voorlopig even het laatste. Het is natuurlijk een drukke tijd voor iedereen en hier voor ons ook. Daarom wens ik jullie allemaal alvast fijne en heel gezellige kerstdagen toe en natuurlijk ook een goed, gezond en creatief 2012!!
Met heel veel liefs van mij.



Modern leesplankje?

Ik weet nog heel goed hoe ik heb leren lezen: met het Aap-Noot-Mies leesplankje. Bij juffrouw Otto in de 1e klas in een houten noodgebouwtje in Amsterdam. Wat een lieve vrouw was dat, net als juffrouw Dickhout in de 2e. Ik vergeet ze nooit meer. Net als het gekraak van de houten vloeren en de geur van hout. Een heerlijke start van mijn schoolcarrière. Dat plankje kent iedereen wel, ook al heb je het nooit zelf gebruikt.


Mijn dochter leerde het met een Boom en Roos en Vis met hetzelfde goede resultaat. Maar wisten jullie dat ze bezig zijn een totaal nieuw en modern leesplankje te ontwikkelen? Iets wat helemaal past in deze tijd en de kinderen van deze eeuw meer aanspreekt dan een Noot of Jet of Does of Vis .... Kijk, dit zou het kunnen worden:


Tja, je moet toch met je tijd meegaan. Maar of dit serieus is? Ik weet wel zeker van niet hoor, maar ik vond het wel leuk om even te laten zien.



Nog heel erg bedankt voor jullie leuke respons op mijn vorige logje en voor jullie stemmen! Ik val niet in de prijzen, maar kreeg toch heel wat stemmen en vond het gewoon leuk om een keer mee te doen.


25 december quiltje

Hij is af hoor en ik vind hem leuk! Kijk maar eens:


Als je zo'n foto scheef neemt, lijkt het altijd net alsof het plaatje kantelt. Gezichtsbedrog. Maar het hangt keurig recht in het wisselhuisje. Het groene dakje past er wel niet helemaal bij, maar dat geeft niet. Ik heb er wat rode spulletjes en een kaars bij gezet. Zie je je wantje Lida?! Het lieve 'sneeuwpaartje' heb ik ook weer van stal gehaald. Vond ze ook wel heel leuk voor de achtergrond van mijn site.


Nu kunnen we de verjaardag van Chago niet meer vergeten! Zouden we toch niet doen hoor, dat is onmogelijk. Hij krijgt toch iets leuks van ons, maar dat verklap ik nog niet. Stel je voor dat hij dit leest, haha. (doet hij nooit hoor)

Nou dames, ik wens jullie weer allemaal een heel fijn weekend. De week is weer voorbij gevlogen. O ja, ik heb meegedaan met het Groot dictee en ik had maar 15 fouten!! Als je nagaat dat ik ooit op school een 3 voor Nederlands op mijn rapport had....... Netjes gedaan hè?! Dagdag allemaal.

Vergeet ik toch nog wat belangrijks: ik heb ook maar eens een keer meegedaan met de 'Weekly Quilt Contest' van de Quilting Gallery Zou het leuk vinden als je een stem op mijn quiltje uitbrengt. Dat kan vanaf vandaag tot zondagnacht. Het quiltje heet: "Maria with the child".


Bloid Koike Bloive!

Dat hebben we gistermiddag gedaan en hoe! Blij blijven kijken, en dan op z'n Westfries. De laatste gezellige bijeenkomst van de ANBO (Chago zit in het bestuur) werd verzorgd door de 2 heren van "bloid koike bloive".Het was echt enig! Leuke verhalen en anekdotes verteld door Wim Baas en prachtige liedjes gezongen door Marius de Haas. Wat een stem heeft die man! Hij heeft ook een keer meegedaan met het programma Una Voce Particulare met Ernst-Daniël Smid. Niks plats, grof of dubbel-zinnig, gewoon LEUK! Plaatje is van hun site.

Wat ook leuk is, is het kleine quiltje waar ik mee bezig ben. Dat moet vóór 25 dec. in het wisselhuisje hangen en dat lukt best. Ik laat een klein stukje zien:


Het patroontje is heb ik via de site van haar en ik vond het zó leuk en dacht: dat moet ik toch wel snel voor elkaar krijgen. Ik heb het iets verkleind en één dingetje veranderd. Op het 'kalenderblokje' staat oorspronkelijk "Remember to Ho Ho Ho". Dat heb ik veranderd in "Remember to Chago". Want hij is de 25e jarig, een echt kerstkind dus. Dat is wel een extra herinnering waard. Ik denk dat ik het vrijdag wel af heb, dan laat ik het helemaal zien.


Kerstsfeer in de Keukenhof.

Ik ga eigenlijk nooit naar een kerstmarkt en Chago al helemaal niet. Maar zaterdagmiddag hebben we samen genoten van de kerstsfeer op de kerstmarkt rond het Kasteel van de Keukenhof. En dat allemaal dank zij HAAR! We kregen 2 vrijkaartjes van haar toegestuurd. Het was ook zulk goed weer gelukkig, droog en af en toe een zonnetje.



Het was leuk opgezet met allemaal dezelfde tenten. En heel veel enige spulletjes.


Eén tent met déze spulletjes had ik er helemaal niet verwacht!


Natuurlijk hebben we koffie met iets lekkers er bij genomen en later toen het donker werd nog een heerlijk beker met glühwein. Mmmmmm. Met al die verlichting was het natuurlijk helemaal sfeervol.


Op de terugweg heb ik zó genoten van de heldere maan en de wolken die zo prachtig verlicht werden door de maan. Het was echt een heerlijk uitje.



Nagekomen bericht! Op de site van Sylvia staat een tutorial over hoe je je berichtjes van Weblog kan overzetten naar Blogger!!! Heeft haar DSL gedaan.


Fijn weekend!

Vandaag heb ik niets speciaals of heel spannends te ver-tellen. Ook niets over steekjes. Ik ben een beetje doenig met hand en span-diensten en moet natuurlijk thuis ook het een en ander doen. Maar ik wil iedereen wel even een heel fijn en sfeervol weekend toewensen. Waarschijnlijk gaan Chago en ik vanmiddag van een hele speciale kerstsfeer genieten. Camera gaat mee hoor!


Liedjes op de Rabat

Vandaag is mijn vriendin Larissa uit Wit Rusland jarig, 70 jaar! Ze loopt een half jaartje voor op mij... Een geweldig en heerlijk mens. Het is al weer bijna 20 jaar geleden dat ik haar voor het eerst ontmoette.....in Alkmaar. In juli 1992 waren Chago en ik 3 weken bij haar thuis te gast. Oh, wat hebben we veel gezien en genoten. Kijk, dit is ze in haar keukentje van 2x2 meter.


Ze zegt altijd dat 'haar benen niet thuis wonen'. En dat klopt ook wel, want ze vindt het heerlijk haar kinderen of andere mensen te helpen en te bemoedigen. Deze foto is een van mijn favorieten omdat hij de liefde die zij wil delen zo goed weergeeft.


Een hele grote verrassing voor ons was, dat ze ons voor 5 dagen meenam naar Moskou, naar haar zus, die daar woont. We bezochten het Kremlin, het Rode Plein en de schitterende kleurrijke Basilius kathedraal. En de Rabat. Als ik daar aan terugdenk schiet ik nog steeds in de lach. De Rabat is een lange brede straat vol met kraampjes die uitpuilen van de matroiska's en allerlei typisch Russische souvenirs. Speciaal voor de toerist.


Wij wilden natuurlijk wat kopen, maar dat mocht niet van Larissa: Nee, jullie blijven hier, ga maar wat rondkijken, ik ga de kraampjes langs want mij kunnen ze niet afzetten! En weg was ze. Wij op ons gemak overal gekeken en zelfs in een piepklein cafeetje échte koffie voor 4 cent gedronken. Ze bleef lang weg en wij werden moe. Daarom gingen we lekker tegen de pui van een huis zitten, op de stoep. Mensen kijken. Chago's knalblauwe honkbalpet lag ook op de stoep. En hoe het kwam, ik weet het niet meer, maar ineens waren we heerlijk Nederlandse liedjes aan het zingen.
En toen gebeurde het! Iemand gooide een roebel in de pet. Toen gaf iemand een speldje met Lenin er op. Er kwamen meer lui, meer speldjes. Maar toen wilden ze wel een speldje ruilen voor een balpen. Ha! Ik had een tas vol! Want we wisten dat de mensen daar toen heel graag pennen wilden hebben. O o o, wat hadden we een plezier.
Eindelijk, na uren, kwam Larissa weer terug. Met lege handen en lege tas. Niks, zei ze, ik heb helemaal niks. Maar toen begon ze te lachen en vanuit de V-hals van haar gebreide pullover haalde ze het een na het andere pakje te voorschijn. Ook dit hele speciale, als cadeautje voor ons:



Een prachtig en duur(!) gelakt doosje, typisch Russisch beschilderd met een Troika, een driespan van paarden. Het staat al die jaren al op mijn toilettafel.


En dan nog een leuke foto: Chago op de knieën op een stapeltje tapijten in het grootste en mooiste (en toen bijna lege) warenhuis van Moskou. Jawel, hij heeft er een gekocht hoor en hij moest hem als een baby dragen op de terugreis.


En tot slot nog een foto van mijn vriendinnetje en mij met op de achtergrond Grodno, de stad waar Larissa woont. Nu weten jullie gelijk waar het fotootje van mijn profiel vandaan komt....


O jee, zie je nou wat er gebeurt als ik over Larissa of Wit Rusland begin?! Een ellenlang log. Dus ik stop er nu maar gauw mee.


Hij hangt!

Joepie, hij hangt, de kerstster. Staat zó gezellig in onze kamer. Ik vind hem heel mooi geworden.



Maar ik ben ook met de pennen bezig geweest. Op de foto zie je anderhalve sjaal, maar inmiddels zijn beide af. Piet heeft ze meegenomen en bij dochter en kleindochter afgeleverd.


De witte sjaal is van totaal andere breiwol en was een stukje lastiger dan de paarse. Maar hij is ook mooi geworden en voelt héél zacht aan. Kleindochter had een witte besteld, die zit helemaal in een 'witperiode'. Ze is er superblij mee.

Fijne week verder.


Touched

Kennen jullie die tv serie "Touched by an Angel"? Die ging over gewone mensen die door moeilijke, herkenbare dingen heengaan en geholpen worden door 3 engelen. Engelen met menselijke trekjes maar met een serieuze opdracht en op een plezierige manier bijbels gefundeerd.
Een paar jaar terug heb ik van heel wat afleveringen genoten. Vooral van één engel, Tess (gespeeld door Della Reese), een stevige negerin met prachtig grijs haar, veel ervaring, veel wijsheid, maar zó liefdevol en vaak met humor. Heerlijk.
Er zijn momenten in mijn leven dat ik óók het gevoel heb aangeraakt te worden door een engel. Afgelopen zaterdagmiddag bijvoorbeeld. Ik zat nog na te sniffen na het zien van een kinderfilm! Die bracht allerlei pijnlijke emoties naar boven. Zomaar plotseling. Over zaken die nog steeds een rol spelen, maar waar ik doorgaans toch wel goed mee om kan gaan. Toen kwam de post. Met een enorme envelop, onbekende afzender. Mijn engel bracht me een boekje dat ik op dat moment zó goed kon gebruiken! O ja, het is helemaal een menselijke engel, maar het was wel 'hemels' getimed.
Kijk, dit boekje is het:



Mijn engel heeft ook een heel menselijk netwerk. Hij had me al op HAAR geattendeerd en ik ben gelijk gaan kijken, maar wist natuurlijk niet wat hij van plan was. Oh wat een mooie quilts! Zoals op de achterflap van het boek staat: "...ze weerspiegelen op zeer bijzondere wijze de vele aspecten van het leven dat we leven, maar vooral ook Gods liefde, zijn genade, hoop en hemels perspectief".
En nu wil je natuurlijk weten WIE deze engel is?! Niet zo moeilijk, dat is ZIJ!!


Daar wordt aan de deur geklopt....

Zit ik helemaal verzonken in het voorbereiden van een serieus logje, schrik ik me wild!! Vlak achter me wordt er ineens keihard op het raam gebonkt, gaat de achterdeur open en staat Piet zomaar onverwacht in de keuken! Met een enorme bos bloemen.


En ik dacht nog wel dat Sint en Piet niet meer langs zouden komen. Maar hij was natuurlijk meer dan welkom en hij heeft gezellig even bij ons gezeten. Hij was druk, dat snap je wel. En je snapt natuurlijk ook wel dat we hem/haar direct herkenden: onze 2e kleindochter Roos. Heerlijke meid. Ze was al naar een paar gezinnetjes geweest die óók dachten dat Sint niet langs zou komen. Haar 2 zussen hadden haar geweldig goed geschminkt. Kijk maar eens:


Ik moest even met haar showen hoor. Het serieuze logje komt morgenavond wel.


Hebben jullie dat nou ook?

Tegen de houten muur in mijn Idylle staat al jaar en dag een map. Die maakte ik ook al lang geleden. Handig om blokken netjes in te bewaren en eventueel te vervoeren. Van lieverlee komt er steeds meer in, maar wordt er niet vaak in gekeken. Tot vandaag. Ik zocht wat. Dus map op tafel en open maken.


Kijk nou eens wat er allemaal in zit! Logcabinblokken van pyjama's, overhemden, bloeses en een korte broek van Chago ( dat moet ooit dus een quilt worden) en een heleboel restanten, blokjes die over zijn van projecten of mislukt, dat kan natuurlijk ook nog, maar die ik misschien toch nog wel eens wil gebruiken.


Helemaal onderop zit het allerallereerste patchwork wat ik ooit maakte. Het was een kussentje, maar zat niet zo stevig in elkaar en ging stuk. Daarom heb ik het maar uit elkaar gehaald. Maar het topje wil ik bewaren.



Zo gaat dat dus. Ik vond niet eens wat ik nodig had, dus snel de map maar weer dicht. Ik ben zelf benieuwd wanneer hij weer open gaat.






De ontknoping

Het zit in een klein doosje dat dochter en kleindochters na de zomervakantie voor mij meenamen.


Ik heb het bijna altijd bij de hand, vooral als ik uitgebreid de stad in ga of eens gezellig met een vriendin op stap ga. Natuurlijk moet er dan ergens een bakkie gedaan worden, het liefst buiten op een terrasje. Dan gaat het doosje open, ding er uitgehaald en kijk, dan ziet het er zó uit:


Nou weet je nóg niets, haha. Het rondje kan een halve slag draaien en als er nou geen plekje meer vrij is op de stoelen of op het tafeltje (ligt natuurlijk vol met inkopen....) dan leg je het rondje op de rand van het tafeltje .....


..... en ja, je hangt je tasje er aan, zodat het niet op de grond hoeft te staan.


Dus het is inderdaad en TASSENHAAK. Sommigen van jullie wisten het wel en Rian heeft er zelf eentje. Toen ik het kreeg, moest ik natuurlijk ook raden, maar ik kwam er niet uit hoor. Ze moesten het me voordoen. Dat rondje heeft 2 kanten, een zwarte en witte, voor een glad én voor een stroef oppervlak. Tijdens de vakantie in Limburg heb ik het regelmatig gebruikt. Echt handig.

Carolyn, special for you! I believe that the pictures clearly show what it is. Not necessary anymore, while enjoying your cup of coffee outside in town, to put your beautiful bag on the floor. Hugs from Holland!


Twee maal raden.

Wat stelt dit voor? Dat is natuurlijk geen vraag, dat weet je zo.


Twee bollen breiwol natuurlijk. Nou ja, één bol en één hele dikke, zachte, aaibare streng. Oh wat voelt ie lekker! En, ja hoor, dat worden weer twee sjaals. De bol voor de dochter en de witte streng voor de 3e kleindochter. Die brei je weer heel anders. Vanmorgen op de markt gekocht.

Maar nu de tweede vraag. Wat is dit????


Ik ben benieuwd of jullie dat weten. Tot voor kort wist ik het niet. In een volgend logje de ontknoping.


Kerstquiltje

Ik had er echt zin in. In een compleet kerstpakketje van Ikorniquilt. Toen het dan ook met de post kwam moest het direct open. O jee!! Op het plaatje had ik wel gezien dat er een soort medaillonnetje in het midden zat, maar me niet gerealiseerd dat dat een fijn borduurwerkje was!


Met stitchery ben ik nu al wel aardig bedreven, maar met dit soort werk niet. Dus zitten turen: moet het nou over één of over twee draadjes en wat voor soort steekjes zijn het, gewoon een backstitch of iets anders? Eerst maar eens via de mail informeren hoor. Pffff, gelukkig, over twee draadjes en ik mag gewoon de backstitch gebruiken. Eigenlijk is het 'blackwork',  dus moeten de steken aan voor en achterkant precies hetzelfde zijn, maar dit quiltje wordt gedubbeld, dus je kan lekker niets van de achterkant zien. Ha, wat een opluchting! Ik had het zelfs nog vrij snel klaar. En ondanks andere dingen deze week en een paar dagen gezellige buikgriep....brrrrr.....is het topje al af. Vind je het niet schattig?


Ook leuk om eens met een heel andere kleurencombinatie te werken dan ik gewoon ben. Vooral meet grijstinten. Verandering van spijs doet eten, zo is het toch?!

Allemaal een heel fijn weekend en, o ja, kijk even bij Marijna, hebben jullie ooit zó'n machine gezien!? Geweldig!.


Thanksgiving

In Amerika wordt vandaag Thanksgiving gevierd (4e donderdag in de maand november). Iets om eens even bij stil te staan. In mijn dagboekje las ik "The General Thanksgiving" en heb dat voor een keer bij mijn Nadenkertje gezet. Ook moest ik aan mijn speciale quilt "1000 x Dank" denken.


Een quilt, gemaakt in een moeilijke tijd en waar ik veel bijzondere herinneringen aan heb. Neem nou al die lapjes, 1000 verschillende en dan nog 2 dezelfde. Ongeveer 700 van die lapjes kreeg ik van vriendinnen, kennissen en een buurvrouw en 80 er van komen van een héle speciale plek. Ik noemde ze mijn 'troostlapjes'.

Over die 80 lapjes. Op een ochtend in augustus 2003 stonden mijn vriendin Larissa en ik als haringen in een ton in de bus in Grodno, Wit Rusland. Heen en weer geslingerd terwijl de chauffeur alle gaten in de weg probeerde te vermijden. Larissa had weer onverwacht een plan bedacht: We gingen naar een School voor textiele werkvormen. Ze wist dat ik gek was van lapjes. Ik had een paar gepatchte 'grijpertjes', pannenlappen, mee om weg te geven. Ik had er al heel wat uitgedeeld. Zoals overal daar werden we héél hartelijk ontvangen door een kennis van Larissa en mochten we de hele school zien. Ik heb er een paar foto's van gescand:




Op de onderste foto een leraar. Op deze school worden ook vlaggen genaaid voor festiviteiten en ook de Wit Russische vlag. Er lagen rollen met meters en meters stof, dat snap je wel. Aan het eind van de rondleiding werd ik naar een speciaal lokaal gebracht, kreeg een schaar in mijn hand gedrukt, werden er allemaal grote zakken met restanten stof uit de kast gehaald en mocht ik daar naar hartelust stukken uit knippen!!! Er zaten ook kleine werkstukken bij, zoals kragen met een borststukje of ingenaaide zakken. Die mocht ik in zijn geheel meenemen. Geweldig! Zo hartelijk en gastvrij.

Een paar dagen later was ik op bezoek bij een jonge moeder in een houten huisje. Alleen te bereiken via zandpaadjes en een boomstam als bruggetje over een water. En wat lag daar op de grond? Een rond kleed, gepatcht van allemaal stropdassen!


Zo zijn er altijd fijne dingen om aan terug te denken en heel veel dingen om dankbaar voor te zijn!