Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Pompoenen en Kalebassen

Nog geen kilometer bij ons vandaan is een pompoenen en kalebassen kwekerij. In deze tijd van het jaar staat daar altijd een soort kraam langs de weg, waar je geld in een gleuf kan stoppen en zelf pompoenen kan uitzoeken. Dit jaar was er ook een open dag.



Geweldig! Ik heb weer wat geleerd: het verschil tussen een pompoen en een kalebas. De eerste groeit buiten op het veld, kan lang mee, maar gaat op een gegeven moment wegrotten en dan kan je hem weggooien. De kalebas groeit hangend in een kas, kan je ook heel lang bewaren, maar als hij gaat rimpelen, leg je hem gewoon buiten, wacht een tijd en dan hoor je hem rammelen als je hem heen en weer beweegt. Vochtig maken, tijdje wachten en dan het gerimpelde vel er af stropen. Drogen en licht schuren. Hij is dan helemaal hol en verhout, alleen de pitten zitten er nog in en die hoor je. Je kan er van alles mee doen. Schilderen, een deurtje in maken etc. Ik heb echt mijn ogen uitgekeken. Hier een paar foto's.


Natuurlijk waren er ook lekkernijen, pompoentaart of cake en soep. Mmmmm. Er waren ook kunstwerkjes te bewonderen, schilderijen en beeldjes. De pompoen met het gezichtje is door dezelfde dame gemaakt als deze beeldjes.

Het oktober quiltje van de kalenderBOM gaat ook over pompoenen. Daarom laat ik mijn quiltje hier ook maar zien. Het is mijn laatste: ik heb nu alle quiltjes klaar!! Wat heb ik er een plezier aan gehad.


Expositie Deventer 2010

Ik ben weer terug van weggeweest. We hebben het heerlijk gehad!! Ik heb wel gemerkt dat hoe ouder je wordt, hoe rijker je wordt. Je koffertje met herinneringen wordt namelijk steeds voller! Dus vandaag een recente memory. En waar zou die nou over gaan?! Natuurlijk, over de tentoonstelling in Deventer. Het weer was om te huilen (we gingen op dinsdag), maar we zaten dichtbij in Holten en in de kerk zit je droog. Het begon al gezellig op het pondje over de IJssel: een bak vol met kwetterende vrouwen en een enkele man, waaronder die van mij. Ik heb weer genoten. Gewoon van het daar rondlopen en af en toe met je neus bijna tegen een quilt aan staan en kijken hoe een quiltster dat nou weer voor elkaar heeft gebracht. Ik sta nog steeds vaak in bewondering. En dan de leuke ontmoetingen! Op een gegeven moment kwam ik na een rondje weer terug bij mijn quilt. Wat is het dan leuk als je de belangstelling ziet.


Iemand was bezig aan anderen uit te leggen wat siggy's zijn en ze wees ook haar eigen siggy aan. Op die manier maakte ik kennis met Mattie, zo leuk. En zo waren er meer ontmoetingen en vragen. En toen stond ineens heel rustig Anita A. naast me. We hadden afgesproken elkaar, als het enigszins kon, te ontmoeten.


Natuurlijk moesten beide dames even op de foto. Anita had een schattig ingepakt pakje voor me met leuke kleine versierseltjes er in. Heel erg bedankt Anita, enig!












Ze heeft ook met Chago kennis gemaakt. Die zat op zijn gemak onder de preekstoel te lezen, haha.
's Middags kwam mijn zus. Ik vond het geweldig van haar. Ze heeft absoluut niets met naald en draad, krijgt de rillings als ze al dat 'gepriegel' ziet. Maar ze wilde zo graag een keer zien waar ik zo vaak mee bezig ben en wat andere vrouwen maken. Ze vond het prachtig. We hebben heerlijk samen rondgelopen en later met z'n drietjes in de stad lekker gegeten en fijn gepraat. Ik vond het een superdag en had een ontzettend voldaan gevoel toen we weer naar ons bungalowtje reden.
Er zijn natuurlijk al heel wat foto's gepubliceerd. Ik wil er toch nog een paar laten zien. Allereerst de quilt van Guusje Benders, Dutch Tears.



196 kleine blokjes, allemaal in reverse applique! Ze schreef er bij dat ze de meeste blokjes 's nachts heeft gemaakt, omdat ze na een val van de trap niet kon slapen.
En dan nog een van Joke de Groot, Australian Animals. Allemaal geappliqueerde stukjes omgeven door gansjes.



Ik heb natuurlijk nog veel meer herinneringen aan ons vakantie weekje, leuke dingen die ik een ander keertje laat zien.

Blogpauze en ACQ-blokje

Ik heb warempel toch nog een ACQ-blokje af, nummertje 39. Shunning, vlieden, heet dit blokje. Het slaat op jonge mensen in een Amish gemeenschap die zich niet kunnen of willen voegen in de kerkelijke orde en daarom weggaan. Dat is een normale procedure.
Ook Chago en ik gaan 'shunnen', maar dan voor tijdelijk. Wij ontvlieden eventjes onze dagelijkse beslom-meringen en hebben een weekje vacantie. Morgen hebben we nog een extra feestdag: 44 jaar getrouwd!! Dat wordt dus gebak bij de koffie. Ik houd een blogpauze van 2 weken en hoop jullie daarna weer te 'zien'. Tot dan!

Herinneringen: Cuba

Op de ontwerpwand in de Idylle hangt een kleine wandkleedje. Vier jaar geleden, in deze tijd van het jaar, vierden Chago en ik ons 40-jarig huwelijk in ...... Cuba! Eigenlijk wilde Chago graag naar Santo Domingo waar een deel van zijn voorouders vandaan komt, maar dat werd ons toen sterk afgeraden, te gevaarlijk. Ik wilde graag een herinnering aan Cuba meenemen en vond een wandkleedje in een winkel met allemaal vreselijk dure souveniers en kunst. Helemaal naar mijn zin! We hebben natuurlijk een heleboel prachtige herinneringen aan die reis, maar afgelopen week kwamen er 2 heel sterk bij ons naar boven.


In Vinales, in het westen van Cuba, maakten we een schitterende wandeling door het berggebied van de Mogotes, bergen met een hele aparte vorm, als grote broden. Lekker met z'n tweetjes. Wat een rust en een stilte! Hier en daar wat landbouw en een houten huisje.

We raakten in gesprek met een vrouw (Chago spreekt Spaans, dus de taal was geen probleem) en ze vroeg ons om op onze terugweg bij haar koffie te komen drinken. Enig natuurlijk. Ze had een nieuw klein houten huisje. Haar oude huis was 3 jaar daarvoor in een orkaan verdwenen. De hele streek daar had geen gas en geen electriciteit. Ze nam ons mee naar haar keukentje om te laten zien hoe zij koffie maakt. Ze teelt en bewerkt de planten zelf voor verkoop en eigen gebruik. O jongens. Dat hadden we toch helemaal niet verwacht. Dat keukentje was in een apart schuurtje en kijk zelf maar op de foto hoe dat ging!!

Maar wat was die koffie lekker! Sterk natuurlijk en met drab. We kregen een zak gemalen koffie mee die je voor Chago op de tafel ziet staan. Ze heeft een heleboel zitten vertellen over het leven daar. Dit was weer zo'n belevenis met een gouden randje.

De 2e herinnering is aan Havana. We logeerden in een oud hotel in het oude centrum van de stad. Het was bloedheet met een vochtigheid van 95%! Ondanks dat hebben we heel wat rondgelopen, we wilden natuurlijk zoveel mogelijk zien. We hoorden overal muziek en zagen mannen op de stoep met gitaar of contrabas.


Of mannen en jongens bezig met een spelletje aan een krakkemikkig tafeltje. Allemaal heel ontspannen. Op een van onze omzwervingen kwamen we op een plein met een heel hoog gebouw. Je kon met de lift naar boven en vanaf het dakterras over Havana uitkijken. Chago bleef beneden, ik ging naar boven. Prachtig!! Er waren maar 2 mensen meer op dat terras, een echtpaar van ongeveer 45 jr. Keurige mensen. Ze stonden tegen een hek geleund te genieten van het uitzicht, net als ik.


Op een gegeven moment liep de man weg naar de andere kant, om daar te gaan kijken, dacht ik. Ik was hetzelfde van plan en liep vlak achter hem aan. Zijn vrouw bleef achter. En toen ..... plotseling ..... liet hij toch een ..... keiharde wind!! Op dat moment zag hij mij, kreeg een vuurrood hoofd en begon zich uit te putten in verontschuldigingen: om zijn vrouw niet te storen met zijn probleem, was hij speciaal weggelopen zodat ze ze zich niet hoefde te schamen en blabablabla... Ik moest er vreselijk om lachen en gelukkig kon hij er toen ook van harte om lachen. We gaven elkaar de hand en ik heb me toen maar bescheiden terug getrokken en ben heerlijk foto's gaan maken. Zoiets vergeet je toch nooit meer!

Even laten zien....

...waar ik tussen de bedrijven door mee bezig ben. Allereerst de klosjes voor de Quilters Blessing. Ik heb er nu ongeveer 30 af, dus moet er nog 52. Ik naai ze met de paperpiecing methode, in een sliert achter elkaar.


Natuurlijk zit ik af en toe ook achter het frame! Ik kan nu net als de Amishvrouwen van de ACQ zeggen: "ik heb 'die en die' quilt in mijn frame zitten" (ik ben trouwens ook bezig met een paar blokjes van de ACQ). Dit quiltje, de Flying Geeze, had ik speciaal bewaard om het frame uit te proberen. De stangen zijn allemaal bekleed met een grote ruitstof, waardoor ik de top en achterkant recht aan de stof kan bevestigen. Al doende kom ik dingetjes tegen waar ik beter op moet letten.


Terwijl ik doorpit, ontstaat de sandwich. Je kan natuurlijk ook alleen de sandwich maken en de quilt verder met de ring doorpitten. Ik ben ook even met de duimquiltvingerhoed bezig geweest, maar daar moet ik nog eens goed mee oefenen. Dat is zó anders. Via Marktplaats heb ik een lamp en burostoel op de kop getikt, hier vlak bij notabene in mijn eigen woonplaats. Dus nu heb ik goed licht boven mijn werk en kan ik heen en weer rollen en draaien. Ik vind het super. Ik denk dat het me heel goed gaat bevallen.
Iedereen een heel fijn en zonnig weekend toegewenst.

September

Ik heb genoten van jullie reacties op mijn vorige logje. Al die leuke herinneringen over haren en vlechtjes van jezelf of van de dochters. Ik denk dat we als moeders best heel veel op elkaar lijken. Inmiddels zijn we een paar dagen verder...
...en het is niet te geloven, maar het is al weer september!! Hoe kan het nou toch allemaal zo snel gaan. Op de valreep heb ik het septemberquiltje van de kalenderBOM van Elly klaar.


Gister het minitunneltje er op genaaid en vanmorgen in het wisselhuisje gehangen. Het woord september is afgeleid van het Latijnse septem, zeven. Ja, ik weet het, september is de 9e maand, maar in de oudromeinse kalender begon het jaar met maart, en was september de 7e maand. Hoe dan ook, het is de herfstmaand. De mand zit lekker vol met appeltjes, een paar zijn er naast gevallen, het gras is nog groen en af en toe is de lucht nog mooi blauw. Maar zo nu en dan kan het al spoken, zoals de laatste dagen, en zijn er van die prachtige spannende, dreigende luchten en kletterende regenbuien. Vandaar de beetje 'wilde' omlijsting van dit quiltje.
Ik moet er nog ééntje maken, dan ben ik het jaar rond en heb ik alle 12 quiltjes af!!