Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Herinneringen: vlechtjes

In het nachtkastje naast mijn bed bewaar ik al jaar en dag een trommeltje. Er zit iets heel bijzonders in dat me doet terugdenken aan de zomer van 1976. De vacantie was al weer voorbij en mijn twee kleine meidjes van 6 gingen voor het eerst naar de grote school! Wat een spannende dag. Kijk ze eens parmantig lopen.


Het linkse kleine meidje heeft een nieuw jurkje aan dat ik van boerenbonte zakdoeken had genaaid. Het rechtse kleine meidje heeft ook een nieuw jurkje aan. Ze zijn lekker schoon gewassen, witte sokjes aan en de haartjes netjes geknipt en gekamd. Het linkse meidje is iets kleiner dan haar zusje en 18 dagen jonger! Hoe kan dat nou, zul je vragen. Wel, naast ons eigen (rechtse) meidje hadden we ruim 16 jaar nog 3 andere kinderen in ons gezin opgenomen die we als eigen kinderen beschouwden en verzorgden. Het oudste zusje 5 jaar ouder dan deze twee en nog een broertje, 2 jaar jonger. De drie meiden hadden allemaal prachtig haar. De oudste heel dik stevig haar in Afrolook. De kleinste had ook een hele bos haar, lang en in vlechtjes. En Lu iets dunner, maar ook kroezend en klittend met vlechtjes. Elke morgen voordat ze naar (kleuter)school gingen, was het weer raak. Dan moesten al die krullenbollen uitgekamd en weer gefatsoeneerd worden met mooie vlechtjes. Ik was daar helemaal niet handig in! Een paar maanden eerder had ik al een rigoreus besluit genomen en de haren van de jongste gekortwiekt. Maar nu, vlak voor het begin van het schooljaar, besloot ik ook de vlechtjes van Lu af te knippen.


Een dramatisch ogenblik. Wat verschrikkelijk om de schaar in zo'n vlechtje te zetten! Met een paar knippen was het gebeurd en lagen ze in mijn hand, met de strikjes er nog om heen. Je snapt al dat ik ze niet kon weg-gooien. En zo kwamen ze in dit trommeltje terecht. Een herinnering aan een heerlijk pittig meidje die ik mijn levenlang zal koesteren.

V.A.M.I.

Ik kreeg zulke enige reacties en tips op een vraag in mijn vorige logje. Ik wilde graag weten wat 'vami' betekende in het kasboekje van mijn moeder. Ik ben er heel wat over te weten gekomen. V.A.M.I. is de afkorting van 'Vereenigde Amsterdamsche Melkinrichtingen'. Deze fabriek zat op de Overtoom 9a in Amsterdam. Ze hadden een speciale reclame voor hun ijs en er was een bordspel te koop met alle producten die ze maakten. Er reden ook melkkarren van Vami rond in Amsterdam. En nu denk ik dat mijn moeder bij zo'n melkkar de havermouth en andere dingen kocht.

De plaatjes heb ik hier, hier en hier van internet gehaald. Iedereen die heeft meegedacht ontzettend bedankt!

Herinneringen: het kasboekje van moeder

Als ik boodschappen heb gedaan en thuiskom, doe ik altijd direct de bonnetjes in dit doosje. Dat wil Chago nou eenmaal graag. Wel handig, want soms moet je een bonnetje toch weer terugzoeken om iets te ruilen of zo.

Dat ging bij mijn moeder vroeger wel heel anders! Ik zie het nog voor me: 's avonds, na de afwas en nadat alles opgeruimd en netjes was (en toen ik heel klein was, nadat ik lekker ondergestopt was in bed) kwam het kasboekje op tafel. Moeder zat dan in haar eigen stoel, pot thee op het theelichtje naast haar. Dan schreef ze met haar mooie handschrift heel precies alle uitgaven van die dag in het boekje. Ze heeft dat jaren en jaren volgehouden. Als het saldo niet helemaal klopte, werd de hulp van vader ingeroepen. Hij was een bolleboos op rekengebied. Moeder bewaarde veel dingen en zo kon het gebeuren dat ik haar allereerste huishoudboekje heb! Ze begon er mee een week na haar trouwen, op 31 maart 1933. Ze had 12 gulden in de week te besteden en aan het eind van de week schreef ze op wat ze totaal had uitgegeven en wat ze nog over had. Oh, wat is het leuk om dat boekje weer eens in te kijken. Die bedragen! Maar ook waar het geld soms aan werd uitgegeven: bijvoorbeeld de scharensliep, stopkatoen, Andijker koeken, de poetscentrale of de glazenwasscher en waschknijpers.


Verder natuurlijk de gewone dingen als vleesch en visch en petroleum en niet te vergeten de orgelman. Dit kasboekje eindigt op 29 maart 1934, dus een jaar later. In die laatste week werd de 1e trouwdag gevierd. Tja, toen werd er wat meer uitgegeven dan was begroot. Asperges en room en zelfs de banketbakker moest worden betaald . Dat had het nare gevolg dat er voor het eerst een te kort was aan het eind van de week. Wel 1 gulden en 49 cent. Maar moeder had daar een goede oplossing voor. Ze schrijft helemaal rechts onderaan: uit taschje voorgeschoten.
Wat ik ook heel vaak tegenkom is "vami". Ik zou niet meer weten wat dat was. Margarine of broodbeleg? Misschien heeft een van jullie daar wel eens van gehoord? Dan zou ik het wel graag willen weten.

Nare zaterdag

Vanmorgen waren we om half 6 al uit bed omdat we 200 km moesten rijden voor de begrafenis van een zoon van mijn zus om 10 uur vanochtend. Gisteravond hadden we alles al klaar gelegd. We wilden wegrijden en toen bleek dat we een heel groot probleem met de auto hadden! Verschrikkelijk. Ik zal het niet gauw op een logje schrijven, maar deze keer is het even van me afschrijven. We kunnen er dus niet heen en ik voel me daar zo ontzettend beroerd over. Op zo'n dag wil je toch bij je zusje zijn. Gelukkig waren we er vorige week 2 dagen en hebben toen een hele goede tijd samen gehad en ze weet ook dat ik niets liever wil dan komen. En nu begint het hier ook nog te regenen, dat had ik niet verwacht.

Ik heb nog geen idee hoe ik deze dag verder ga doorbrengen, maar ik wens jullie in ieder geval een goed weekend.

Herinneringen aan Mystica: het popje

Als ik in de Idylle aan het werk ben, zit ik nooit alleen. Vaak ligt de hond bij me, maar ik heb altijd gezelschap van dit popje. Niet dat ze altijd op mijn snijmat ligt hoor. Vind je haar geen schatje?

Zes jaar geleden kreeg ik een uitnodiging voor de verjaardag van een lieve vrouw uit onze kerk. Ze was een stuk jonger dan ik, een echte Antilliaanse. Twaalf jaar geleden is ze van de trap gevallen en sindsdien onderging ze allerlei nare operaties aan haar nek. Ze heeft ook maanden met een hele metalen stellage rondgelopen. Maar ze was altijd opgewekt en babbelde de oren van je hoofd. Zo'n verjaardagsfeestje was helemaal iets voor haar. Vriendinnen kwamen helpen en de tafel stond vol met allerlei hapjes en lekkers. Oergezellig! Op die bewuste verjaardag kreeg ik dit popje van haar. Ze was ontzettend creatief en samen met haar schoonmoeder kleedde ze poppen aan en verkocht ze. Sinds die dag woont Popje in de Idylle.

Natuurlijk moest er een bedje komen en een dekentje gequilt worden. Ik had nog een heleboel restjes van de lapjes die ik gebruikte voor mijn naaimachine hoes. De vierkantjes zijn 1x1 cm klein. Beetje prutsen was het wel.

In Hoorn op een antiek en curiosa markt kwam ik dit nagemaakte antieke kinderwagentje tegen. Dat kon ik natuurlijk niet laten staan. Ik vind het heerlijk om over zo'n markt te zwerven en te zien wat er allemaal te koop is. Het is altijd zo gezellig. Popje heeft zo een ereplaatsje bij mij gekregen en elke keer als ik haar zie, moet ik aan haar 'moeder' denken, die schat. In januari van dit jaar moest ze nog een operatie ondergaan, dat was onvermijdelijk, omdat er anders geen levenskans meer voor haar was. Het was een operatie met een heel groot risico, dat wist ze. Tijdens die operatie is ze overleden en, zoals ze het zelf altijd zei, naar haar Heer en Heiland gegaan. Ze was pas 46 jaar.

Siggy's

Eindelijk weer eens een paar siggy's. Ze liggen al een tijdje in mijn siggy-doos hoor, maar ik kwam gewoon niet aan een logje toe. Hier komen ze.



De eerste is van Janine uit Hoorn. Prachtig geborduurd en zo vrolijk. De tweede komt uit de staat Washinton, USA, van Sara Bangs. Een gezellige kat.



Nummertje drie is gemaakt door Sherry Bedard uit Ontario, Canada en de laatste komt uit Zwitserland, van Lilo Kreuzer.
Ik ben nog steeds aan het ruilen hoor, langzaam, maar toch. De siggy-rol ligt te wachten op wat aanvulling.
Iedereen weer een heel fijn weekend toegewenst.

Mijn oma

Nog niet zo heel lang geleden kreeg ik een telefoontje van een hele gezellige tante, de enig overgebleven schoonzus van mijn vader, van 85 jaar. Vader had 7 zussen en 1 broer. Allemaal, ook de echtgenoten, zijn overleden. Tante had iets gevonden waarvan zij dacht dat ik het wel graag wilde hebben. Zo ging ik dus op een dag richting Baarn, waar zij woont in een vrij nieuw appartement pal naast de villa van mijn grootouders. Op dat huis staat nog steeds de naam van mijn oma, Christina, naar wie ik dus vernoemd ben. Na de koffie kreeg ik een pakje op mijn schoot, een opgerolde krant! Heel dun, bijna zijdeachtig papier. De Times van 25 mei 1949!! Een edtie die per luchtpost naar Nederland gevlogen werd. De datum is opvallend, want op 25 mei was de trouwdag van mijn grootouders, maar dan in 1903. Zo leuk om er even in te bladeren. Er staat een artikel met foto's in over de opening van de Bloemenshow in Chelsea. De Engelse koningin staat rechtsboven op een foto en daaronder Veldmaarschalk Lord Montgomery.



Rond 1949 was het voor mijn grootouders weer mogelijk om de Engelse tak van de familie van oma te bezoeken. Mijn overgrootmoeder werd geboren in molen "De Gooyer", die nog steeds in Amsterdam staat.
Maar het ging natuurlijk niet om die krant, maar om wat er in zat. Handwerk, gemaakt door mijn oma toen zij als meisje op de Industrie of Huishoudschool zat. Ze is van 1879 en ik denk dat ze een jaar of 17 was toen ze dit maakte. Er zitten 4 lappen in, waarvan er 3 zeker door oma gemaakt zijn. Daar zijn haar initialen, C B (Christina de Blank), op geborduurd. Allereerst een lap met allemaal verschillende naadjes, waarschijnlijk niet van haar.



Dan een lap waarin een kraagje, knoopsgaten en zakjes genaaid zijn.



Die driehoekjes zijn, denk ik, sierlijke versterkingen voor op hoekpunten.



Dan is er nog een kleinere lap waarin baleintjes verwerkt zijn. Ook helemaal versierd met mooie steekjes. Als afwerking is er een koordje omheen genaaid met lusjes in de hoeken.



Dan blijft er nog één lap over. Een lap met stroken, trensjes, knoopjes haakjes. (klik op de foto's om de fijne details te kunnen zien) Ik vind het een geweldig en heel kostbaar bezit en ben er dan ook heel blij mee.



Nog even een klein stukje over molen De Gooyer. Ik vond een foto op internet hoe hij er uitzag vóór 1900, dus in de tijd dat mijn overgrootmoeder daar als kind woonde. Het was een korenmolen, in de volksmond Funenmolen genoemd.
Hij staat nog steeds op de Funenkade 5, vlak bij Oostenburg waar mijn andere overgrootvader een scheepswerf begon en waar mijn vader zijn hele leven heeft gewerkt. De molen duikt voor het eerst in de stadsgeschiedenis op in 1664. Omstreeks 1725 werd hij herbouwd. Hij vermaalde graan voor het armenhuis. De naam Funen komt van het Deense eiland 'Funen', waar Michiel de Ruyter in 1658 een overwinning behaalde op de Zweden. Het is leuk om af en toe eens in de familiegeschiedenis te duiken. Ik heb een uitgebreide stamboom van vaders kant, compleet met documentatie, foto's en anekdotes. Het handwerk van mijn oma was een aanleiding om daar weer eens door te bladeren.

Bijna klaar!


Hij is bijna klaar. De siggy-quilt. Ik heb er toch wel even werk aan gehad en ik moest wat foefjes uithalen. Het doorquilten van de lange randen was geen probleem, ik heb een lange, ovale quiltring, dat werkt makkelijk. De quiltlijnen zijn gewoon recht toe recht aan en de buitenste smalle border wilde ik niet doorquilten. Als ik een hele buitenborder met een bepaald patroon tot aan de buitenste rand wil door-quilten, rijg ik meestal een extra lap aan die rand, zodat ik hem goed in de ring kan spannen. Maar dat was nu niet het geval. Daarom moest ik voor de hoekblokjes iets verzinnen. Ik kocht op de markt een kinderbretel, haalde hem uit elkaar en maakte er 2 mini-bretelletjes van. Zo kon ik de hoeken spannen. Dat werkt prima en eenvoudig. Al het quiltwerk is inmiddels klaar en ook de bies zit er al helemaal omheen. Alleen nog een tunnel en een etiket. Hoera!