Niet niks!

Nee, het was niet niks. Integendeel. Wat was er veel en wat een keus. We waren bij Niks, een fietsenzaak hier een eindje vandaan. Chago heeft natuurlijk toch wel weer eens een fiets nodig, dus dat werd een ritje naar Niks, alleen kijken...... Maar het was niet voor niks hoor, want naast Niks is een bakkerij!! Mmmmm. Met 2 tafeltjes en 4 stoeltjes buiten in de schaduw. De koffie met gebak werd zo ontzettend leuk opgediend. En een paar winkels verderop is de Opkamer, met quiltspullen en lapjes. Dus nee, ik heb niet voor niks heen en weer gereden.
Gisteren (en trouwens nog steeds) was het ook niet niks, meer het omgekeerde: het was snik!! Dus rustig zitten in de schaduw onder onze reuzeparasol en genieten van alle kleur in de tuin. Hoe vinden jullie mijn mand met plantjes? Als het zo heet is, ben je blij dat je genoeg kan drinken en je je lekker kan afspoelen onder de douche. Er zijn genoeg plekken op aarde waar het heet is en je die luxe niet hebt. Vorige week kreeg ik een mailtje van Global Change waarin o.a. het volgende stond:

"Global Change Inc. is a non profit organization that provides safe, clean water and basic sanitation to people living in extreme poverty throughout our world. In one of the villages in the Central African Republic (CAR) we are raising funds.... the ladies have been taught quilting and they are really enjoying it. These ladies have sent our organization 2 beautiful squares and we are hoping to put theses squares together with other squares from around the world to make a beautiful quilt that will be auctioned off and 100% of the proceeds will go to a new well for a village and a latrine for a school in CAR".

Misschien hebben sommigen van jullie dit berichtje ook ontvangen, maar het sprak mij erg aan en ik vind het de moeite waard om even door te geven. Dus even kijken op hun site. Ik wil er graag aan mee doen en heb me inmiddels opgegeven.
Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte met dit warme weer. Chago voelt zich thuis, het lijkt Aruba wel.

---

Help! Een hulp...

Volgende week krijg ik voor het eerst een hulp in de huishouding, in ieder geval voor een half jaartje. Dus één keer raden wat ik nu aan het doen ben. Natuurlijk! SCHOONMAKEN, hahaha! Nee hoor, niet een grote schoonmaak, maar in de duistere plaatsjes waar je zelf amper komt, maar waar kritische ogen wel komen. Je weet wel, boven het gasfornuis en de afzuiger. En de kastjes en de laadjes in de keuken en het kastje in de bijkeuken dat helemaal gereorganiseerd moet worden zodat alles handig voor het grijpen staat. En natuurlijk moet er een nieuwe emmer komen en een borstel en dweilen en ..... Nou ja, het zal wel goedkomen. Terwijl ik druk aan het boenen en poetsen ben, schieten er allemaal ideetjes door mijn hoofd om leuke patches, quiltjes, logjes en nog meer te maken. Vervelen hoef ik me niet en ik ben er nu toch wel mee verzoend dat er hulp komt. Het plaatje vond ik wel leuk en heb ik van internet geplukt.

---

Heerlijke ontmoeting

Donderdag om 10 uur stond Marjan bij mij op de stoep. Ik ken haar via de siggy-ruil en het bloggen, maar had haar nog nooit ontmoet. Ik mocht lekker bij haar in de auto stappen -wat een luxe- en daar gingen we, richting het huis van Joke's moeder.

De meesten weten wel dat Joke in Nederland is, haar pootje in het gips zit (gelukkig nu al in loopgips met een prachtig paars kleurtje) en dat ze een paar weekjes bij haar moeder doorbrengt. We zouden elkaar eigenlijk in De Rijp ontmoeten, maar nu hadden we het op deze manier opgelost.

Er kwam nog een gezellige dame die ik nog nooit ontmoet had. Wat is het toch vreselijk leuk om nieuwe mensen te leren kennen en te horen en zien wat zij allemaal maken en doen. Wat is er toch een talent!! Die dame was Ria.
Na aankomst werd er natuurlijk geknuffeld en gezoend. We streken neer in de makkelijke fauteuils en babbelden ruim 4 uur met elkaar, deelden dingen, lieten elkaar dingen zien en werden intussen geweldig verwend en verzorgd door Joke's moeder.

Joke had de merklap die ze aan het borduren is, meegenomen. Oh, wat wordt hij prachtig. Er zitten stukjes borduurwerk in van een draadje over een draadje, zo fijntjes. Ik zou daar helemaal kukeleku van worden. En ze is ook nog van plan te beginnen aan een patroon van een antieke Duitse merklap. Moet je even op de foto kijken! Wat een moed.

Vlak voordat we weer huiswaards zouden gaan, gaf Marjan ons een schattig pakje. Ze had voor ons een enig aardbeien naaldenboekje en een speldenkussentje gemaakt. Marjan, heel erg bedankt. Ze liggen bij mij te pronken naast al mijn schatten op de side-table.
Jullie snappen wel dat we genoten hebben en natuurlijk ook heel wat afgelachen. Weer een heerlijke dag om naar terug te kijken.

Fijn weekend en tot de volgede keer.

---

Koningin Mo

Chago heeft een nieuwe agenda. Op advies van de psycholoog. Een soort tafelmodel, waar we lekker groot, ruim en overzichtelijk alle afspraken in kunnen noteren. Vorige week moest ik er iets in schrijven en toen ik hem open sloeg, zag ik met prachtige gecalligrafeerde letters (een hobby van Chago) op een van de dagen van deze week staan: Koningin Mo. Hahaha, geweldig! Nu moet ik jullie natuurlijk gaan uitleggen wat dat betekent, maar dan moet ik eerst iets vertellen. Al jaren als ik 's morgens beneden kom, word ik enthousiast begroet door mijn 2 mannen: Max, de hond, die altijd de eerste is en dan Chago. Hij staat vroeger op dan ik, heeft meestal de hond al uitgelaten en is al bezig met brood bakken of het ontbijt klaar maken (de laatste tijd loopt het wel even iets anders). Ik kom doorgaans nog enigszins verfrommeld en met slaapwallen onder de ogen naar beneden en dan staat hij daar, armen wijd: "Goeiemorgen koningin!" Ik vind het enig, maar zo voel ik me niet echt. Maar .... en nu komt het ..... de laatste paar jaar, zo na mijn 65e, word ik niet meer begroet als koningin, maar als .... je raad het misschien ... Koningin Moeder!! In zijn agenda was geen plaats voor de hele moeder, dus werd het een stukje er van. In ieder geval kon hij niet vergeten dat deze moeder al weer een jaartje ouder was.

Er waren meer mensen die dat niet vergeten hebben of die het tot mijn verrassing te weten waren gekomen. De post had het dus weer druk. En dan wil je natuurlijk ook weten wat er in de een pakje zit. Nou dit: 3 pakjes en daar zaten een hoeden speldenkussentje met een lintje in de kleuren van de Zweedse vlag en een schattige schaartje in. Helemaal in mijn kleur en smaak.
En ze wil me aan het borduren hebben!!! Nou, dat gaat heus een keer gebeuren.

De dag zelf hebben we deze keer in tweeën geknipt, 's morgens een paar vrienden, schoonzus en dochter op de koffie en 's middags samen met de auto op stap. Naar dhr. Meeuw in Almere. Daar schreef ik al een keer eerder over hem en het quiltframe. Chago had dat frame nog nooit gezien en wilde wel eens weten hoe dat in elkaar zit. Oh jongens wat hebben we genoten!! Heerlijk over de Enkhuizer dijk gereden. Even gestopt en uitgekeken over het wilde water. Want wild was het, er stond heel veel wind. Prachtig. En toen aan alle kanten dat frame bestudeerd en uitleg gehad. Ik ben er helemaal weg van en Chago ook! Zo handig, ook om je sandwich te maken. Niet meer over de vloer kruipen of op de knieën op een tafel.... Thuis maar eens goed de maten nemen. Tot slot op een terras, uit de wind en in de zon met uitzicht over het water, ontzettend lekker gegeten. Het kon allemaal niet beter. Het was echt een superdag en ik voelde me deze keer wél als een Koningin!

---

Believe

Lang geleden haalde ik een keer in een logje een Russisch spreekwoord aan. Het klinkt ongeveer zo: "Dòbrie droek, nie kanjets roek" en dat betekent zoiets als: "Er komt geen eind aan de armen van een goede vriend". Ik vind dit spreekwoord ook heel toepasselijk op heel veel van de weblogcontacten die ik in de afgelopen 2 jaar heb gekregen. Een paar van jullie heb ik echt ontmoet, maar de meesten niet. Dikwijls heb ik er ook geen plaatje bij en toch ontvangen we mails, brieven, kaarten of kleine handwerkjes, gemaakt of geschreven door liefdevolle handen aan armen die geen eind schijnen te hebben. Is dat geen wonder?

Vorige week werd ik ook weer zo gezegend. Een van die zegeningen was dit schattige borduurtje, gemaakt door de ijverige handen van Marianne M. Ik heb haar ook nog nooit ontmoet, maar ik (en wie niet?!) heb wel een beeld van haar. We zullen absoluut heel verschillend zijn, maar één ding hebben zij en ik in ieder geval gemeen, en dat is "Believe", geloof. Ik kreeg kippevel toen ik haar pakje open maakte. Het was alsof ik even onder een warme douche stond. Bedankt lieve Marianne!

---

Eindelijk weer eens siggy's

Vandaag laat ik weer eens een paar siggy's zien die ik de laatste tijd heb ontvangen. Het zijn er weer genoeg om aan mijn siggy-rol te naaien.



De eerste komt uit België van Iris. Ze heeft pas haar 2e kindje gekregen. Nummer 2 komt uit Oostenrijk van Elfriede die al 17 jaar patcht. Ook maakt ze kaarten. Dan een hele vrolijke kleurrijke van Irene die kort geleden begon met de siggy-ruil. Ans quilt al 18 jaar en verzamelt sinds 2005 siggy's. Wat moet zij er een stapel hebben! Dan Isabelle. Zij woont in Frankrijk en is gek op haar hondje Mummy. Als laatste een siggy van Carolyn uit Iowa, VS. Zij is ook net met de siggy-ruil begonnen. Ze is kort geleden gepensionneerd en vindt het heerlijk thuis te zijn. Ze houdt van antiek, tuinieren, naaien en nog veel meer.
Thank you all so much for your beautiful siggy's. I am very glad with them!
Chago is thuis, hoera!! Mag hier verder revalideren, maar het ziet er allemaal goed uit hoor. Net als het weer en de tuin, oh wat is dat heerlijk.

---

Juniquiltje

Pffffff, wie kan mij vertellen waarom de tijd zo vlug gaat? Weet je waar ik dat ook altijd aan merk? Als ik weer  naar de kapper moet! Dan zijn er weer 6 weken voorbij. Soms is het natuurlijk wel prettig als de tijd snel gaat, maar soms zou ik willen dat er een paar uurtjes meer in een dag zaten. In ieder geval was mijn juniquiltje op tijd klaar en kan ik hem dus op tijd laten zien. Oh wat vind ik het leuk, die kleine werkjes en het is zo gezellig dat er elke maand een ander quiltje in mijn wisselhuisje hangt.

---