Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Voetstappen

Deze week kregen we een kaart met 2 geborduurde voetstappen, gemaakt door vrouwen uit Yunan.


Binnen in de kaart staat: "....we willen jullie een hart onder de riem steken door te zeggen dat wij het heel knap en moedig vinden hoe jullie met het revalidatie proces omgaan ..... om opnieuw een aantal stappen te nemen en door te gaan is niet altijd even gemakkelijk ..... vandaar de spreuk op de voorkant van deze kaart ..... we hopen dat je uiteindelijk weer duizend mijlen kan lopen....". Ik vind het een prachtige spreuk en hij is precies op tijd, want gister hoorden we dat Chago donderdag a.s. ontslagen wordt uit Heliomare!! Er zijn nog wel wat staartjes, zoals voorlopig niet autorijden, maar hij is straks weer THUIS.

25 Mei

De laatste weken duiken we regelmatig in herinneringen en dan duiken we ook bijna letterlijk in een speciale kast met ongeveer 2 meter fotoboeken, een archief van 48 jaar samen optrekken. Oh, wat is dat soms schokkend, emotioneel, maar vooral LEUK! Zo kwamen we ook een foto tegen, gemaakt in 1963 voor onze verloving op 25 mei. Een jaar daarvoor, ook op 25 mei, sloeg bij ons beiden de Bom in! Dat was tijdens mijn allereerste studentenfeest in de Brakke Grond in Amsterdam. Voor dat feest had ik een leuke jongeman nodig. Die kwam ik gelukkig tegen op de verjaardag van een vriendin en via die vriendin heb ik hem gevraagd of hij mij wilde bege-leiden.......en zo is het gekomen! De foto is een beetje statig, maar we hebben toen een serie laten maken om naar Chago's moeder en zus op Aruba te sturen. Ik had een jurk aan, oranje met rood en wit en zelf genaaid! Chago's oudste zus, een naaister in hart en nieren, had een paar meter stof opgestuurd en daar maakte ik de jurk van. De rok was heel wijd.
Oh, en dan nóg een fotootje! Die is op dat feest gemaakt. Ik droeg een gedicht voor:'Anna, de eendagsvlieg', van Godfried Bomans. En Chago 'begeleidde' op de piano, je ziet nog net zijn koppie. Hij kon helemaal niet spelen, maar met veel bravoure en emotie sloeg hij af en toe wat akkoorden aan. Geweldig. Anna was dan wel een eendagsvlieg, onze liefde gelukkig niet!
Op onze verlovingsdag kregen we een oude zwarte Citroën te leen. Toen we vertrokken, bleek er geen water, olie én benzine in te zitten, maar dat was snel verholpen. We reden richting België. Onderweg, door een hobbel in de weg, vlogen de beide helften van de motorkap ineens open en omhoog tegen elkaar en vielen gelukkig met een klap weer op hun plaats. Toen haalde Chago een grote vrachtwagen in, maar.....de auto had geen zin meer om te trekken, dus langzaam weer achter de vrachtwagen en toen in de berm. ANWB er bij. De carborateur was verstopt. En daarna ....... ging alles zonder problemen. De verlovingsringen deden we om in België. Ik weet niet meer waarom dáár. Op de terugweg zouden we ergens gaan eten. Omdat we makkelijke kleding aan hadden, besloten we iets netjes mee te nemen en ons voor het eten te verkleden. Chago deed dat in de auto, een witte broek met donkerrood jasje. Ik verkleedde me in het toilet. Wat Chago niet wist, was dat ik een speciale jurk had genaaid van witte satijnachtige stof, met rode accessoires erbij. Toen 'traden' we het restaurant binnen. Iedereen dacht dat we leden van het Corps Diplomatique waren en dat hebben we natuurlijk maar zo gelaten. We werden de hele avond bediend door een team van 5 obers! Hahaha, wat was dat prachtig!
Nu ik dit zo schrijf, lijkt het alsof de belevenissen van die dag een voorafspiegeling waren van ons leven: problemen die opgelost moeten worden, tegenwerking, maar ook van die heerlijke, soms zelfs dwaze, verwenmomenten. We hopen natuurlijk dat we nog jaren samen door mogen gaan.

(De foto's voor dit logje ben ik in Weblog kwijt geraakt, jammer genoeg)

Het gaat best goed met Chago. Vanmorgen moesten we naar Leiden voor een aantal onderzoeken en deze week zijn er nog meer afspraken. Eind van de week horen we waarschijnlijk hoe lang hij nog in Heliomare behandeld moet worden. Ik hoop dat ik volgende week weer wat meer tijd en rust heb om jullie sites te bezoeken. Maar ik ben jullie niet vergeten hoor!

Even vertellen....

Ik verbreek even mijn zwijgen hoor, want ik MOET even wat leuks vertellen. Zaterdag kreeg ik bericht dat mijn Siggy-quilt geselecteerd is voor de Algemene Tentoonstelling in Deventer in september. Omdat het thema 'Multicultureel' is, heb ik het er op gewaagd om foto's in te sturen. Ik was al begonnen met doorquilten en ik heb genoeg tijd om hem af te maken. Ik hoef er niet mee naar de Idylle en kan lekker op mijn gemak tussen de bedrijven door er mee bezig zijn, ook als Chago thuis is.


Het gaat nog steeds vooruit met Chago. Waar nog hard aan gewerkt moet worden, is het zelfstandig lopen, vooral buiten, leren opstaan als hij is gevallen en het onthouden van dingen. Afgelopen vrijdag ben ik voor het eerst met hem in de auto er op uit geweest. Een mooi tochtje over binnenweggetjes gemaakt en ergens een bakkie gedaan. Heerlijk! Komende weken zijn behoorlijk bezet met gesprekken en onderzoek in verschillende ziekenhuizen. Maar we komen er wel hoor!!

18 Jaar later

Gistermiddag kwam mijn buurvrouw Diet iets laten zien. Dit borduurwerk.


Het lag jarenlang in een kruipkast, netjes verpakt in een tas met patroon en borduurzijde er bij. In mijn kruipkast. Een paar maanden geleden 'liep' ik er weer tegen aan en dacht: Chris, je doet er niets meer mee, waarom geef je het niet aan Diet? Zo gedacht, zo gedaan. Diet borduurt heel graag en misschien wilde zij het wel hebben en afmaken. In 1991 had ik het gekocht. Chago en ik waren er allebei weg van en vol ijver begon ik er aan. In gedachten zag ik het al helemaal hangen in ons toekomstig huisje ergens in de polder (dat was een droom). Je begrijp al wat er gebeurde. Het werd een UFO. Maar ik was toch een heel eind gekomen. Alleen de heuvel rechts moest nog, inclusief de keien. Maar ja, het quilten hè, dat kreeg me te pakken en tijd voor borduren was er dus niet meer. Diet vond het prachtig en begon met de keien. Het lukte niet helemaal zoals het moest, maar niet getreurd, er was nog een schoonzus van haar die met borduren opstaat en naar bed gaat. En zie daar, in één dag (+ de halve nacht) was het klaar! Gisterochtend kreeg Diet het terug en liet het me 's middags zien. Het is prachtig geworden, 150 x 60 cm. En zulke frisse kleuren. Het is een ontwerp van Eva Rosenstand uit Denemarken. Het patroon heet: Wonderful Denmark. En je zult het misschien niet geloven, ik heb indertijd meer van haar geborduurd. Misschien laat ik dat ooit eens zien. Diet is er ook erg blij mee en gaat het in haar slaapkamer hangen. Daar is nog een plekje.

Blogpauze


Lieve mensen, ik denk dat het goed is als ik even een blogpauze neem. Kan een weekje duren of misschien wat langer. Ik red het op het ogenblik niet om al jullie berichtjes te bekijken en er op te reageren. Vind het wel heel jammer. Het moet maar even zo. Maar wat handwerken betreft, zit ik niet helemaal stil hoor. Af en toe stitch ik wat aan de Quilters Blessing en ik ben bezig mijn 1e siggy-quilt door te quilten. Lekker afwisselend en dat kan gezellig tussen de bedrijven door. O jee, ik zie ineens op de foto dat ik vergeten ben mijn haar te fatsoeneren. Dat komt er van als je alleen zit. Nou ja, het gaat om de quilt, toch?Iedereen een heel fijn weekend toegewenst en tot over een tijdje.

Het gaat gelukkig weer de goede kant op met Chago hoor, dus we houden de moed er in.

Stukje Noord Holland

...dacht ik vanmorgen. Het was droog, prachtige luchten en af en toe zon. Dan kan je toch niet binnen blijven. Een tijd geleden al had ik bij Sylvia in De Rijp 2 rolletjes stof besteld. Die lagen al die tijd al klaar. De Rijp is hier maar 17 km vandaan en het is zo'n mooie rit. Elke keer als ik daar naar toe rijd, lijkt het wel vakantie voor me. En elke keer ziet het er weer anders uit. Door de verschillende lichtval en jaargetijde. Oh, wat heb ik weer genoten! Deze keer nam ik mijn camera mee en laat jullie even meegenieten. Mijn tochtje begint altijd bij Rustenburg, daar kom je op de dijk langs de ringvaart van de Schermerpolder.



Het begint al met een enorm bollenveld bij Rustenburg. Dan komen we lang Schermerhorn. Weidse uitzichten en veel molens en het blonde riet langs de vaart.

De ringvaart kronkelt verder naar Groot Schermer waar je over de plassen richting Alkmaar kijkt. Na nog een paar kilometer kom je in Noordeinde aan met oude Noord Hollandse houten huizen en een enorme oude kastanje boom (geen foto...). Na een kilometertje en 2 hobbels over een sloot ben je in Graft. Dan een scherpe bocht naar links en nu moet je echt laveren -als je met de auto bent- want de weg is hier echt heel smal en er is toch 2-richtingverkeer. Via de Rechte straat kom je in het 'Centrum' van De Rijp.

Zie je de oranje-gele pijl op de foto links boven? Die wijst naar de winkel van Sylvia. We gaan de brug over bij het Gemeentehuis en het sluisje. Als ik mijn inkopen bij Sylvia heb gedaan, ga ik altijd een lekker bakkie doen in 'Het wapen van Münster', een heerlijk nostalgisch café-restaurant, vlak bij deze bloemenwinkel. Het was dit keer vreselijk druk met fietsers. Grote groepen mensen die meededen met de fietsvierdaagse vanuit Hoorn.

Hier links zie je een mini-huisje in De Rijp. Jammer dat net die stelling met bloemen er voor staat. Daarnaast het gemeente-huis in Graft. Ik houd van Noord Holland. Ik ben ook gek van de prachtige natuur in het buitenland, vaak overweldigend, maar toch, ik houd van deze omgeving. Misschien wel omdat ik bijna mijn hele leven in Noord Holland gewoond heb.

Zelfs in Amsterdam geboren. Ik kan zo genieten van die weidse uitzichten en prachtige luchten. Gelukkig dat er ook nog rustige plekjes zijn. Dat is De Rijp meestal niet hoor, er komen toch veel mensen naar toe om te genieten. Als je ooit eens hier in de buurt bent, is het echt de moeite waard om dit tochtje eens te maken. Het allermooist is het natuurlijk op de fiets.

Ja hoor, ik heb ook nog wat inkopen gedaan. De 2 rolletjes natuurlijk en nog wat anders. Maar dat laat ik lekker niet zien, anders zien sommige ogen, die het nog niet mogen zien, het ook.
Ik heb een heerlijke dag gehad en kan er weer tegen. Vanavond komt Chago voor één nachtje thuis, morgen is hij vrij. Ik hoop dat ik dan met hem een eindje kan rijden. Jullie allemaal een hele fijne en goede 5e mei. O ja, bijna vergeten: onze Max is morgen jarig, hij wordt al 13!

Het is al weer mei!

Na een heerlijke rustige Koninginnedag met oranje violen in de tuin en oranje tompoezen (met slagroom!) op schoot en samen -Chago had vrij!- genieten van de koninklijke familie op de tv is het vandaag alweer 1 mei. Dus gauw het meiquiltje van de KalenderBOM laten zien. Ook weer zo'n gezellig klein werkje dat je tussen de bedrijven door kan doen.

De meeloopdag in Heliomare was geweldig. Maar ook confronterend. Chago heeft een heel breed scala aan helpers en doktoren. Ik heb ze allemaal gesproken, heel open en heel prettig. Ik krijg informatie van hen en zei vragen informatie aan mij en ook óver mij als tijdelijk (hoop ik) aankomend 'mantelzorger'. Ik heb gemerkt dat er onderling ook een heel goed overleg en communicatie is. Ik kreeg ook praktische adviezen, bijvoorbeeld: geen bezoek in het weekend! Dat is voor jullie samen en om uit te rusten. Het hele proces kost Chago enorm veel energie. Ik vind het eigenlijk heel fijn om tegen al die lieve meelevende mensen te kunnen zeggen: Heliomare zegt... Het was ook best heel druk deze week. Ik moest hier thuis dingen ombouwen en aanpassen, zodat hij beneden kan slapen. Op dit moment kan hij niet lopen, dus gebruikt een rolstoel. Maar we gaan er van uit dat dit tijdelijk is hoor. We gaan over het algemeen toch elke dag een stukje vooruit. Deze week begint hij ook met cognitieve training. Geheugen en concentratie hebben ook een klap gekregen. Wat er toch in een moment allemaal kan gebeuren.
Vandaag heb ik geluk. Ik hoef niet te koken! Afgelopen week kreeg ik een mailtje met als afzender 'de pizzabezorgers'. Die schreven: " Komende zaterdag eten wij weer een homemade pizza...... Bij belangstelling kunnen wij er 1 extra maken en deze voor etenstijd bij jullie bezorgen..... Ingrediënten kunnen aangepast worden naar wens....Een retourmailtje als opgave van bestelling is voldoende". Die pizzabezorgers zijn een vader, moeder en 2 dochters, kennissen uit onze kerk. Koken is een hobby van ze. Lief hè?!
Zo, nu ga ik weer aan de gang met de dagelijkse dingen. Een fijn weekend en tot een volgende keer.