Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Weer iets beter

Allereerst wil ik jullie allemaal heel erg bedanken voor al jullie lieve reacties en bemoedigingen. Wat doet dat je goed! Wat een zegen van deze manier van webloggen. Jullie zijn allemaal schatten! Ik volg jullie sites even niet, maar dat zullen jullie wel begrijpen. Er komt ineens zoveel op me af, dingen regelen, telefoontjes en natuurlijk de bezoekjes aan Chago.
Eergister werd ik verrast met een verschrikkelijk leuk, lief, gezellig pakje met een eierwarmertje er in. Zó fijntjes gehaakt. Ik werd er helemaal blij en warm van. Het kwam ook op een moment dat ik het zo goed kon gebruiken! Dank je wel lieve Rian! Je bent een heerlijk en warm mens!
Chago is inmiddels van de monitor en infuus af. Hij heeft wel behoorlijk wat krachtverlies aan de rechterkant van zijn lichaam. Arm en been. Door kleine bloedinkjes in de linker hersenhelft. Er volgt dus een periode van revalidatie. Er wordt een behandelingsplan gemaakt en een plaats voor hem gezocht. Hij had gister al wel weer wat meer praatjes. Een goed teken! Wat ben ik blij dat ik hem nog heb!! In de krant stond gister dat er getuigen van het ongeluk gezocht worden, omdat nog steeds de toedracht niet helemaal duidelijk is. Vanmorgen wat extra inkopen voor hem doen en dan vanmiddag weer fijn naar hem toe. Fijne dag allemaal.

Het gaat goed!

Het gaat gelukkig goed met Chago. Hij ligt nog aan de bewaking (brain care), maar ik heb hem zelfs vanmorgen aan de telefoon gehad! Zijn herinneringen komen gelukkig weer terug. Alleen de klap zelf en alles daarna van die nacht, weet hij niet. Gister heb ik een fijn gesprek gehad met de politie die na het ongeluk ter plaatse was en hebben meegeholpen. Ik weet nu ook beter wat er precies gebeurd is. Ik ben ontzettend dankbaar en heb alle lof voor de manier waarop iedereen gehandeld heeft. Ook de automobilist, een jonge man. Ik ga hem nog ontmoeten. Wat is Chago gespaard. Het had allemaal veel en veel ernstiger kunnen zijn.
De 3 oudste kleinkinderen wilden opa gister ook heel graag zien. Ze mochten om de beurt heel even bij hem. Het was zo ontroerend om te zien hoeveel indruk zoiets maakt op de kinderen. Die grote, sterke altijd vrolijke man ineens zo slap en stil in een ziekenhuisbed. Daar kwamen natuurlijk tranen.
Ik krijg veel telefoontjes, mailtjes en de buren zorgen voor de hond. Er wordt goed voor ons gezorgd hoor.

In één seconde!

In één seconde kan je leven op zijn kop staan. Dat hebben we gisteravond weer ervaren. Mijn lief, mijn Chago ligt zomaar ineens in het ziekenhuis. Om ongeveer 8 uur 's avonds is hij door een auto geschept. Hij heeft een zware hersenschudding, of liever een hersenkneusing, scheurtjes in een oogkas, een dicht dik oog, blauwe plekken en schrammen. Zijn bril was nog heel! De hersenkneusing is het meest vervelend, daarom houden ze hem deze nacht en waarschijnlijk nog langer onder controle. Hij wist er niets meer van. Hij had het licht van zijn fiets gerepareerd en ging het uitproberen. Hij wil niet zonder licht rijden, zodat niemand hem ziet..... En toen zag hij de auto niet. Ik vond het al zo vreemd dat hij zo lang weg bleef. Toen werd ik echt ongerust, want dat is niets voor Chago. En toen uiteindelijk de telefoon ging, was ik niet verbaasd dat iemand van de spoedeisende hulp belde. Wat deed ze dat goed!! Toen ik bij hem kwam, was hij al helemaal onderzocht, inclusief scan, maar hij zag er niet uit. Nog niet schoon gemaakt. Maar wat hindert dat. Het had een tijdje geduurd voordat hij kon vertellen wie hij was en wie ze moesten bellen. Maar gelukkig werkte zijn geheugen, alleen van het ongeluk zelf wist hij niets. Ik weet nu ook nog niet waar het gebeurde en waar zijn fiets gebleven is, maar dat komt wel. Ik ben nu net thuis, maar kan nog niet direct mijn bed instappen. Hij was wel onrustig toen ik wegging, maar er werd mij verteld dat dat normaal is, dat je door die kneusing verward wordt en hij is daar in goede handen. Dus, nu toch maar proberen te slapen, want morgen wil ik fit zijn.

Engeltje wordt een Bengeltje

Lopen bij jullie de bomen ook al zo mooi uit? Ik wilde vanmiddag eens even kijken naar de knoppen van onze kersenboom. Die is ooit spontaan in onze tuin komen wonen en is al behoorlijk groot geworden. Maar wat hing er in die boom? Een onderbroekje!! Ik had me al naar gezocht. Ons Engeltje van bijna 4 een ongelukje gehad. Ze had te veel haast, want er moest in de tuin gespeeld worden en toen ging het een beetje fout.

Dus nat broekje uit, schoon broekje aan. Opa zag het natte broekje, en dacht: even in de zon hangen. Vandaar het broekje in de boom. Engeltje intussen leek nu meer een Bengeltje. In plaats van lieve roze schoentjes, had ze stoere zwarte laarsjes aan. Maar ja, het spijkerbroekje was ook een beetje nat, dus de blote beentjes staken in de laarsjes. Nou was dat vandaag niet zo erg, want wat was het heerlijk weer. Dat vond ons Bengeltje ook, supergaaf weer om met water te kliederen.


Gelukkig hebben opa en oma zo'n leuk geval voor de vogeltjes om water te drinken, dus daar kan je altijd lekker in roeren en peuteren. De dametjes waar ze altijd mee speelt, kijken toe en het theemutshuisje mocht vandaag ook mee naar buiten. Wat kan het leven goed zijn, hè Bengeltje?

Oei! Een nieuw project.

Yes, ik heb een nieuw project in gedachten. Niet zo groot, gewoon te behappen. Als af-wisseling. Ik zag het bij iemand op de site, liet het bezinken en dacht toen: vooruit joh, gewoon doen! Maar ik zeg lekker nog niet wathet wordt. Ik heb al wel een paar kleine voorbereidingen gedaan, met thee en zo, maar er moeten nog lapjes verzameld worden. Dat wordt niet moeilijk, zal alleen even tijd nemen. En nee, het wordt geen LiB. Die vind ik trouwens wel ontzettend mooi. Zodra ik een eerste blokje, of meer, klaar heb, laat ik het uiteraard zien en vertel wat meer. Eerst maar eens uit proberen.

Trouwens, ik doe ook gewoon naaiwerk hoor. Kijk maar eens. Er moesten naden gerepareerd worden in 3 broeken. Lekker in het zonnetje binnen in de Idylle. Ik was er al vroeg mee klaar vanmorgen en kon toen samen met mijn DH lekker buiten de Idylle in het zonnetje koffie drinken.


We kunnen nu om koffietijd daar zitten, want de buurman heeft zijn enorme eik gekapt! Dat geeft 2 voordelen: veel meer licht en zon en vooral veel minder bladafval straks in het najaar (waar ik nog niet aan denk hoor. Dat scheelt letterlijk hopen werk. Want wat heb ik geharkt, gebezemd, met de handen gewroet en weggegooid. En nog is alles niet weg. Maar de tuin ziet er al stukken schoner en gezelliger uit. De sneeuwklokken bloeien uitbundig, ook de violen en de amandelbloesem staat al op springen. Heerlijk

Een feestelijke rok


Van kleins af aan draag ik het allerliefste een broek. Ik weet niet hoe ik daar nou aan kwam, maar ik wilde eigenlijk altijd graag een jongen zijn.... Avonturen beleven en zo en daar paste natuurlijk geen rok bij. Ik vind het nog steeds heerlijk dragen en voel me er het lekkerste in. Maar dit weekend droeg ik deze rok! Zaterdagavond bij een verrassingsfeestje, en vandaag gewoon omdat ik hem mooi vind.


In het najaar van vorig jaar waren we in Hoorn en ineens bleef Chago stilstaan en zei: "die vind ik prachtig, echt iets voor jou". Tja, daar hing hij, buiten aan een knaapje mooi te wezen. In de aanbieding. Ik kon het niet laten en ging toch maar passen. En ik was verkocht! Hoe kan het ook anders. Zo mooi geborduurd en dan ook nog een prachtige schaar en garen er op. En ook nog een ingebouwde zwarte tulen onderrok! Het is dus de enige rok die ik heb en als ik hem draag, doe ik dat met plezier. Maar ik droeg vandaag ook even wat luchtigers, want wat was het lekker in de zon!!! Voor het eerst ons broodje buiten gegeten en eindelijk weer eens heerlijk rustig een boek zitten lezen.

Het gaat goed met de siggy's

Dat kan je hieronder wel zien. Mijn verzameling is weer behoorlijk aangevuld met gezellige siggies overal vandaan.

Els Quilt al 25 jaar! Alles met de hand. Haar motto is haar hond Tom, een labrador die altijd de post haalt! Lijkt me ideaal. Heike heeft een fulltime baan in Keulen. Naast quilten houdt ze van lezen, zeilen en reizen. Ze heeft 3 katten. Johanna quilt al 18 jaar. Ze is nu bezig met de NI. Francoise was accountant van beroep, maar is al een aantal jaren gepensionneerd en woont sindsdien op het platteland in Canada. Naast quilten borduurt, weeft en breit ze. Roos heeft, hoe kan het ook anders, als motto een roos, quilt 16 jaar, bij voorkeur traditioneel zoals de DJ en de Underground railroad quilt. Gerry woont heerlijk in de Betuwe tussen de fruitbomen. Zij quilt ook al een hele tijd, 20 jaar! Maar ook breien en borduren, vooral antieke merklappen, vindt ze heerlijk. Wollie heeft een grote familie en 11 kleinkinderen, quilt sinds '94 en is nu bezig met een 'snipperquilt' van afvalstukjes. Tanja woont in Duitsland en heeft een speels hartje als logo. Tot slot, net vandaag ontvangen, nog een siggy van Jolanda. Zij is sinds een jaar besmet met het quiltvirus en vindt het geweldig. Ze is gek op olifantjes.
Zo, dat was het voor nu. Ik ben bezig ze te verwerken in mijn siggy-rol. Dat laat ik een ander keertje zien. Intussen geniet ik vandaag van het lekkere weer: bladeren uit de tuin harken en in de bak doen. Brrrr, er ligt toch een berg! Van die gezellige eikebladeren die overal in en onder kruipen en zo goed zijn voor de tuin, maar niet heus. We schieten er lekker mee op. Ik hark de hopen bij elkaar en Chago stampt ze in de bak. Maar nu kan ik tenminste overal de nieuwe groeipunten van de vaste planten zien en de sneeuwklokjes en crocussen. Allemaal beloftes. Tot de volgende keer.

Tatjana

Op dit schilderachtige plekje woont Tatjana Wladimirowna. In een oud houten huis aan de rand van een dorp, 5 km buiten de grote stad Grodno, Wit Rusland. Om het huis ligt een groot erf met een groentetuin, bloemperken, fruitbomen, een paar schuurtjes en rondschar-relende kippen. Toen ik Tatjana voor het eerst ontmoette, was ze rond de 65, een potige vierkante boerenvrouw met stevige armen en benen die haar eigen wodka stookte. Ze was een soort collega van Larissa, mijn vriendin. Larissa gaf Duitse les op de 10-jarige school in het dorp. Tatjana gaf in de vakanties aan diezelfde school praktijklessen tuinieren. Die lessen waren verplicht!

De 1e keer dat ik bij Tatjana op bezoek kwam, vergeet ik nooit meer.
's Morgens tegen half elf komen Larissa en ik bij haar huisje aan. Koffietijd, ik heb wel trek in een bakje. Als we in de keuken komen, ruik ik de koffie en zie ik de kopjes al op tafel staan. Maar, oh lieve help, er staat nog veel meer op tafel: vers gebakken blinnies (aardappelkoekjes) met een kan room er naast, in de schil gekookte aardappels, hardgekookte eieren, verse augurken, ingemaakte tomaten en paprika, allerlei soorten worst, gekookt vlees, plakken gekookte biet, vers gebakken brood en naast het koffiekopje staat een klein glaasje. Voor de wodka...? Voordat ik aan tafel schuif, moet ik eerst naar het toilet.
"Larissa, ik heb een toilet nodig", fluister ik.
"Tatjana Wladimirowna, werkt het toilet?", vraagt Larissa. (ouderen en onbekenden spreek je altijd beleefd aan met voornaam en vadersnaam)
"Njet, Petrovna (Larissa's vadersnaam), het toilet werkt niet! Wacht maar even", en weg beent ze. (Later kom ik er achter dat er op dat moment helemaal geen toilet is)
Even later komt Tatjana terug met een zinken emmer en neemt mij mee naar het halletje achter de mooie voordeur. "Dawai!, ga je gang", zegt ze, loopt terug naar de keuken en sluit de deur. Dat doe ik dan maar, ik ga m'n gang. Als ik klaar ben sta ik daar met mijn emmer. Wat nu? Toch maar even vragen. Dus ga ik weer naar de keuken.
"Tatjana Wladimirowna, ik ben klaar". Ze komt gelijk overeind, beent naar het halletje, pakt de emmer, opent de voordeur en 1, 2, 3...met een stevige zwaai gooit ze de inhoud naar buiten! Verschrikt vliegen de kippen alle kanten op.

Vinden jullie het erg dat ik dit vertel? Ik hoop het niet. Het is een van die kostelijke herin-neringen waar ik hartelijk om kan lachen. Tatjana heeft een groot hart. Ze zal niemand honger laten lijden. Op de dag dat ik weer met de trein naar huis zou gaan, stond ze 's morgens vroeg al bij ons binnen met een tas vol eten: 10 gekookte eieren, verse augurken, radijsjes, gedroogd zout vlees, een hele gebraden kip en eigen gebakken brood. Toen ik 36 uur later thuis kwam, had ik nog niet alles op! O ja, en wat die wodka betreft, ik heb het maar bij 7 druppels gehouden, zoals Larissa het uitdrukt. Uit beleefdheid.

Amish Circle Quilt, update

Vandaag weer eens een update van de ACQ. De blokjes liggen al wel een tijdje klaar, maar er waren zoveel andere dingen. Op zich zijn de patroontjes niet zo moeilijk, makkelijker denk ik dan van de NI. Maar soms zit ik toch te puzzelen, vooral met de kleurtjes en stofjes. Bijvoorbeeld bij blokje 27. Dat  moeten stapels ijsblokken voorstellen. En ook bij de Red Robin. Ik vond de vleugel van het patroontje veel te zwaar, heb het wel 3x overgedaan. Ook bij de vertaling van sommige Engelse zinnen, moet ik puzzelen. Er zijn van die dingen in de Amish wereld die wij helemaal niet kennen, zoals een 'Box Social'. Uit het verband snap je wel wat er bedoeld wordt, dus moet je het omschrijven. Ik begreep er uit dat het een feest is met verloting van dozen met inhoud voor een sociaal doel. Het houdt me in ieder geval op een leuke manier bezig, met het patchen èn met de vertaling.

Blokje 27, IJsblokken. Vorige week kreeg Lavina haar 9e kind! Reuben. Haar man heeft een meisje, Anna, gehuurd om te helpen met de kinderen en de huishoudelijke karweitjes. Ze werkt heel goed en helpt ook aan het quiltframe. Leert zelfs haar naaitechnieken aan de meisjes. De vader en broers van haar man hebben hem geholpen met het hakken van ijsblokken en het vullen van het 'ijshuis'. Zelfs de kinderen probeerden de ijsblokken op hun sleetjes te vervoeren.

Blokje 28, Geschenkdoos. Lloyd, het 5 maanden oude zoontje van Edna, blijkt ernstig ziek te zijn. Hij heeft een tumor in zijn hoofdje die niet te opereren is. Alles wat ze nu voor hem kunnen doen, is hem zich zo prettig mogelijk te laten voelen en te koesteren. Gisteren had de jeugd op school een verkoop van versierde dozen georganiseerd voor kinderen. In de dozen zaten zelf gemaakte maaltijden. Op die manier werd er geld ingezameld voor de zieken-huisonkosten van Lloyd. Wat hadden de meisjes hun dozen mooi versierd! Iedereen genoot er van hoe de jongens een bod deden op die maaltijden. Er waren ongeveer 60 kinderen en de opbrengst was $321.

Blokje 29, Buggy ongeluk. Vorige zondag kreeg Rachel en haar familie een vreselijk ongeluk met hun buggy. Het was glad en een auto reed op hun buggy in. Rachel heeft een arm gebroken en haar man zelfs 2 benen. Ook dochtertje Martha heeft een gebroken arm. De familie van Frieda en buren en andere families zullen nu samen helpen met al het werk op hun boerderij.
Edna's zoontje Lloyd is overleden. Het is een week die Frieda niet zal kunnen vergeten.

Blokje 30, De eerste Red Robin. De familie van Lavern is samen met buren bij Rachel thuis geweest om te helpen. Lavern hielp in de keuken. De mannen deden heel wat karweitjes en maakten een schema voor het melken van de koeien en zorg voor het andere vee. De kinderen konden buiten spelen en zagen de eerste Red Robin van dit jaar. Ze hoopt dat het gauw warmer weer wordt. Ze is klaar met het patchen van haar Ocean Waves quilt. Hij is groot genoeg voor een queen-size bed. Morgen gaat ze hem in het frame spannen.

Een beetje trieste verhalen dit keer. Maar soms gebeurt dat bij ons ook, lijkt het alsof er van alles tegelijk op ons af komt. Ik vind het zo mooi om dan te lezen hoe deze mensen elkaar helpen.

Nog één foto. Dit wordt mijn eigen 'boek' met de complete vertaling en mijn eigen blokjes van de ACQ.
(Kijk morgen ook eens bij Marianne D. Dan heeft zij waarschijnlijk een update van haar ACQ en die van Marianne K.)

Een Russisch Lentesprookje in Breezand

Dat wás het, een lentesprookje met een Russisch sausje. Genoten hebben we gister in de Lentetuin in Breezand, de jaarlijkse bloembollenshow. Dit jaar was het thema 'Rusland'. Op magnifieke wijze hebben ze de kathedraal op het Rode Plein van Moskou, de 'Wasilij Blazjennij' cathedraal, en de Hermitage nagebootst. En natuurlijk ook de bekende 'Matroesjka's'. Achter de ramen van de Hermitage dansten enkele paren op Russische muziek. Op een andere plaats reed een koets met paarden door de 'sneeuw'. Hieronder een aantal foto's om even de sfeer te proeven. (klik om te vergroten)





Tot slot nog een hele speciale foto. Hoe vinden jullie deze tuin- of strandkorf?! Kan je helemaal in elkaar klappen en met handvaten verplaatsen. Wat een luxe! Chago moest hem echt even uitproberen. Hij stond op een soort beurs die bij de lenteshow hoorde.

De Sandwich

Pfffff, wat was ik moe toen ik gisteren aan het eind van de middag thuiskwam! Ik was de hele dag bezig geweest met het sandwichen van mijn siggy-quilt. Ik moet eerlijk bekennen dat dat niet mijn favoriete bezigheid is, zeker niet als je het alleen doet, en dat ik er steeds meer tegenop ga zien. Maar de plek waar ik dat doe is geweldig,
in een van de lokalen van ons kerkgebouw. Het voorste gedeelte van dat gebouw is lang, heeft 2 verdiepingen en heeft veel lokalen.  Het is het enige restant van de oude Wolfabriek in Alkmaar waar vroeger de kantoren in zaten. O nee, er is nog een overblijfsel: een namaakschaap met echte wol dat af en toe van stal wordt gehaald. De fabriekshal kon je indertijd met je hand omduwen. Die is afgebroken en daarvoor in de plaats is er een zaal gebouwd.

Het lokaal waar ik gister was, is ruim, licht, lekker warm, heeft vaste vloerbedekking en ideale grote tafels die krasvast zijn. Er zijn ook altijd mensen in het gebouw. Elke dag is het kantoor open, zijn mensen bezig met het een of ander en staat

altijd de koffie klaar! Als ik wil kan ik samen met anderen lunchen. En af en toe komt er iemand bij mij binnen lopen om even te kijken waar ik mee bezig ben. Heel gezellig. Sandwichen doe ik nooit meer op de grond, dan loop ik een week krom. De siggy-quilt is toch behoorlijk groot geworden, 180x180, dus ik was er wel even mee bezig. Eerst de achterkant strijken en vastspannen

met tape, vulling er op en toen nog heel voorzichtig de top hier en daar geperst. Je moet oppassen met sommige siggies, die kan je beter niet strijken. Hup, top er op, spelden en dan maar rijgen. Mijn vingertoppen voel ik vandaag nog! Toch sta je nog veel krom hoor en soms moest ik acrobatische toeren uithalen en boven op de tafel klimmen. Ik moet hier en daar nog een klein stukje rijgen, maar dat kan ik thuis doen. In ieder geval ben ik weer een hele stap verder. Vandaag lekker andere dingen doen en morgen naar de Lentetuin in Breezand.

P.S. Met Max gaat het prima en hij zegt 'wafwaf', bedankt voor al jullie lieve knuffels!

Maart

Vandaag is het al weer 1 maart, tijd om het maartquiltje van de kalenderBOM van Elly in het wisselhuisje te hangen. Dit keer heb ik het patroontje aangepast. Het oorspron-kelijke patroon heeft ook tulpjes, maar ik had nog een Afghaantje liggen. Een borduurwerkje dat ik op de Algemene tentoonstelling in Alkmaar kocht. Het is een onderdeel van het borduurproject om Afghaanse vrouwen te ondersteunen. Dit borduurtje is gemaakt door de Afghaanse Shëla. Past het niet prachtig bij dit maartquiltje?
Maart, Mensis Martis, maand van (de god) Mars. Je kent natuurlijk de uitdrukking 'maart roert zijn staart', minder bekend is 'maart heeft knepen in zijn staart' of 'een droge maart en een natte april is de boeren naar hun wil'.