Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Siggy's

Zo, eindelijk weer eens een paar siggy's. Ik heb het even kalm aan gedaan omdat ik met andere dingen bezig was, o.a. de siggy-rol. Binnenkort ga ik ook mijn siggy-quilt sandwichen. Stof voor de achterkant ligt klaar. Maar nu de 3 laatste siggies die ik ontvangen heb:

Van Steffini had ik er eigenlijk al een ontvangen, een tijd geleden al, maar deze is ook weer heel erg welkom. Dan eentje van Klazien, die niet alleen van quilten houdt, maar ook van lezen en hardlopen. En tot slot een olifantje van Heidi uit Zwitserland. In de winter houdt zij zich veel bezig met het spinnen van Lamawol en breien. Zo kom je via de siggies ook allemaal andere hobby's tegen. Leuk!

De Siggyrol

Regelmatig kom ik in logjes een Rol tegen. Een BreiRol, een HaakRol en vandaag zag ik bij MARIANNE D. prachtige BorduurRollen. Al dat gerol bracht mij op een idee: waarom zou ik geen SiggyRol maken!? Van mijn eerste doos vol siggies heb ik al een TOP gemaakt, maar de doos begint zich al opnieuw te vullen. Met die siggies moet natuurlijk ook iets gebeuren. Dus, afgelopen week ging ik aan de slag. Met een stevige kartonnen koker, wat ongebleekt katoen dat ik nog had liggen, kussenvulling en een heel oud kantje. Het was even nadenken, maar toen was het begin klaar.


In een hobbyzaakje vond ik 4 leuke knoopjes, passend bij de lintjes links en rechts.


De siggies die klaar lagen naaide ik in 3 rijen aan elkaar en daarna met een siersteek en mooi garen op een ondergrond van ongebleekt katoen. Aan de bovenkant 4 knoopsgaatjes en biaisband op de zijkanten. De onderkant heb ik open gelaten, daar kan ik dan later een nieuw stel siggies aan vast 'breien'.


En ook de achterkant kan ik steeds met een lap langer maken.


De bedoeling is dat ik in de loop van de tijd een hele lange loper van siggies heb, die ik makkelijk kan oprollen en netjes bewaren. Misschien dat ik de zijkanten van het quiltje op de kartonnen rol nog ga versieren met een paar licht-groene kruissteekjes. Dat kan altijd nog.
Ondertussen geniet ik ook van de winterspelen in Vancouver. Wat een moed en conditie moeten die lui toch hebben.
Tot slot, iedereen een heel fijn weekend toegewenst.

Expo Rijswijk

Daar ben ik dan eindelijk met mijn verslag over 3 heerlijke dagen. Gister geen tijd en vandaag een urenlange complete stroomstoring. Alles viel, boem, uit. Maar het is gelukkig weer in orde, voor het echt koud begon te worden.
Bij Lida hebben jullie al het een en ander kunnen lezen over onze escapades vorige week. Ik ga daar nog wat aan toe voegen. Op zich was het al heerlijk om 3 dagen uit te zijn, lekker met de trein, dat gebeurt ook niet zo veel. En in de streek waar Lida woont, kom ik eigenlijk nooit. Ik vond het ook vreselijk leuk om Bep en haar man te bezoeken.



Wat hebben ze me verwend! Donderdag een heerlijke maaltijd bij Bep en 's avonds met z'n viertjes naar een uitvoering van Fling, Ierse muziek. Heel speciaal, leuk en ook mooi. Ik heb de hobby kamers van Bep bewonderd! Ze quilt niet alleen, maar doet ook heel veel aan scrappen. Zo ontzettend leuk. Heerlijk om in haar kamers rond te neuzen, er is daar zoveel te zien. Vrijdag, nadat we moe maar voldaan terug kwamen van de Expo, een onovertroffen maaltijd, bereid door DP van Lida.



Oh, wat was dat lekker en gezellig. Lida heeft al verklapt waar ik sliep. Jaja, bij Ome Jan. Maar die zat keurig onder de hoes hoor! Jongens, of liever meisjes, wat heeft Lida een heerlijke, praktische en oergezellige werkkamer. En onder handen. Ik kan haar niet bijhouden hoor! Zoveel leuks. Een van haar schattige bicornu's ligt nu op mijn sidetabel.

Ze heeft me ook wat praktische tips gegeven en ik heb 's avond in bed nog heerlijk in haar boeken liggen neuzen. En dan nog wat: Lida is een topchauf-feur! Ze zeilt met gemak en een vaart door al het drukke ver-keer, draait haar hand er niet voor om. Petje af hoor Lida!

En dan natuurlijk de Expo. Ik heb nog geen tijd gehad om bij anderen te kijken, dus misschien laat ik dingen zien die jullie op andere sites al zijn tegen gekomen, maar dat geeft niet.Mijn eerste aankoop was een schoen. Jawel. Er stonden er 2. Eén was direct verkocht, de tweede pakte ik op en ik zag heel veel dames op dit tweede schoentje loeren. Dus dacht ik: Chris, doen! Ik vind hem enig en heb er geen spijt van.

Lida vertelde al dat we Inge en Erna tegenkwamen. Heerlijk even bijgepraat en gelachen.

Mooi stel is dat hoor! Heel apart vond ik de Ierse quilts. Lida was er helemaal weg van. Ze fotografeerde er lustig op los. Ach, er was zo veel leuks te zien, zoveel om ideetjes op te doen. Natuurlijk heb ik wat lapjes gekocht en een klein stitchery patroontje.

Ronduit fantastisch vond ik de quilts uit Caïro.Kleurrijke patronen, geappliceerd met talloze kleine stukjes stof. Een handwerk dat al eeuwen lang toegepast wordt in Egypte. Alles was te koop, eigenlijk voor spotprijzen. Een poosje terug vroeg Chago of ik 'even' een kussen wilde patchen voor een stoel. Hier hingen heel veel kussenhoesjes uit Caïro, dus heb ik er eentje voor Chago meegenomen. Niet helemaal onze kleur, maar wel erg mooi en netjes uitgevoerd en een prachtig patroon.

Nog een heel bijzonder quiltje vond ik dit rood/blauwe, gemaakt door Vera Skockova uit Tsechië. Nou, jullie snappen wel dat ik enorm genoten heb. Het is zo ontzettend leuk, die contacten die ontstaan en groeien door onze weblogs. Ik hoop er nog heel lang van te kunnen genieten!

Herinneringen aan Libanon

Gister was een dag met bezoek, maar dan met vriendin Ria en een zendelinge op verlof van onze kerk. Lekker koffie leuten en bijpraten bij Intratuin hier vlakbij. Vijf jaar geleden zaten we daar ook met ons drietje en toen werden er plannen gesmeed. Ria en ik waren toen 20 jaar bevriend en wilden dat op een bijzondere manier vieren. "Wat dacht je er van bij mij op bezoek te komen?" vroeg J. onze zendelinge. Tja, dat was natuurlijk super. En zo waren Ria en ik 8 dagen in Beiroet in Libanon. Een hoogtepunt in die tijd was de trip naar de bergen, naar de Ceders van de Libanon.



Je leest daar nogal eens over in de bijbel en hetis natuurlijk fantastisch om daar eens in het echt te zijn. We kregen een gids mee. De ceders zijn beschermd, dus je moet binnen de paadjes blijven, maar omdat Ria blind is, werd er een uitzondering gemaakt en nam de gids haar mee tussen de bomen en heeft haar alles laten voelen en uitgelegd. Geweldig!! De grote boom op de foto is 600 jaar oud. Op de foto met de handen laat de gids een boompje van één jaar zien en waar Ria en ik samen op staan, kijken we naar een boompje van 5 jaar.


En de geur die er hing. Later flaneerden we langs de boulevard in Beiroet. Daar kan je heel veel lekkers krijgen. Als je wilt, kan je ook een waterpijp roken. Dat hebben we maar niet gedaan. Wat hebben we genoten en gelachen. En van de zon genoten op het dakterras.


De mensen zijn ontzettend vriendelijk, maar het verkeer!!! Brrrr!! Vijf rijen dik tegelijk om een rotonde en voortdurend getoeter.
Onze vriendin had indertijd een cadeautje voor me meegenomen. Dat hangt in mijn Idylle naast me aan de muur.Een mannetje met een heerlijke snor. Een zakje waar mijn rolmes in zit. Zo heb ik altijd een stukje Libanon vlak bij me.
Deze week zal het verder stil worden op mijn blog, want ik ga nog een paar heerlijke dagen tegemoet!

Verrassing uit Houston

Vandaag kreeg ik voor de 2e keer een verrassing uit Houston, een siggy van Steffini Dameron. Ik had er al een van haar ontvangen, vorig jaar, maar dat is helemaal niet erg. Deze wordt in een nieuw siggy-project verwerkt. Hoe, dat ga ik nog niet verklappen, dat moet ik eerst uitwerken.
Volgende week wordt een heel drukke, maar ook héél gezellige week met bezoekjes en veel uitjes! Oh wat heb ik daar een zin in. Jullie horen er wel meer van. Een heel fijn en gezellig weekend allemaal.

De hoedjes van mijn moeder

De afgelopen tijd was het zo koud dat ik af en toe wat op mijn hoofd moest hebben. Maar ik hou niet van iets op mijn hoofd! En het staat me ook niet!! Maar ja, ik heb toch maar een keer de beremuts van Chago op gezet. Het doet mij denken aan mijn moeder. Toen ik jong was had zij altijd als ze op stap ging een hoed op. Zo was ze opgevoed, zo hoorde het.

Er is één herinnering die ik nooit zal vergeten. Ik was denk ik 6 jaar. Er werd in die tijd erg gewaarschuwd voor kinderlokkers. Brrrr. Nooit snoepjes van een vreemde aannemen. Nou hield mijn moeder van toneelspelen en ze bedacht iets om mij te 'testen'. Ik kwam thuis van school. Een vreemde vrouw kwam op mij af stappen en vroeg met mierzoete stem: "Wil jij een snoepje meisje"? De schrik sloeg om mijn hart. Een kinderlokster! Wat een rare vrouw, gekke mantel aan en een bespottelijk hoedje op. Ik trok me terug en met een grote boog liep ik haar voorbij. Jullie snappen het al: het was mijn moeder!! En ik was geslaagd! Ik wil er wel even met klem bij zeggen dat ik een schat van een moeder had die als een kloek voor haar kuikentjes zorgde. Maar toen heeft het mijn vertrouwen toch wel een tijdje aan het wankelen gebracht.

De hoedjes van moeder werden later wat flateuzer. Er kwam zelfs een bonthoedje. Tja, die moest natuurlijk met zorg bewaard worden, dus werd er een hoedendoos bij gekocht. En die zelfde doos pronkt nu bij mij boven op het overloopje. Ik heb hem jaren terug heel voorzichtig gerepareerd en ben er enorm zuinig op. In de doos bewaar ik een paar stapeltjes oude ansichtkaarten van mijn ouders en grootouders. Zo kostbaar!! Nog weer later was het hoedentijdperk voor moeder voorbij en liet ze de wind lekker door haar haren waaien.



Op de laatste foto nog een portret van mijn moeder, zonder hoedje.



Februari

Vandaag is het al weer februari, ofwel 'mensis Februarius', dat betekent: maand van het reinigingsfeest. Volgens de Oudromeinse kalender was dit de twaalfde maand van het jaar, tijdens welke de reinigings- en verzoeningsfeesten vielen; volgens de Juliaanse kalender (de onze) de 2de maand van het jaar. We noemen februari ook wel 'sprokkelmaand' of 'schrikkelmaand'. Maar tegenwoordig is het meer de 'Valentijnsmaand' geworden vanwege Valentijnsdag op de 14e. Vandaar de hartjes op dit februariquiltje van de kalenderBOM. Ik wist niet dat er zoveel spreekwoorden over februari zijn. Ik noem er een paar:
Als de kat in februari in de zon ligt, moet zij in maart weer achter 't vuur.
Is februari zacht, de lente brengt vorst bij nacht.
Is februari kil en nat, hij brengt ons koren in het vat.
Februari nat, vult schuur en korenvat.
Ik schrijf dit terwijl het nu buiten weer prachtig wit van de sneeuw is. We moeten maar rustig afwachten wat februari en de lente brengt. Maar ik breng jullie via dit quiltje alvast een beetje warmte van mijn hart!