Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Herinneringen: Cuba

Op de ontwerpwand in de Idylle hangt een kleine wandkleedje. Vier jaar geleden, in deze tijd van het jaar, vierden Chago en ik ons 40-jarig huwelijk in ...... Cuba! Eigenlijk wilde Chago graag naar Santo Domingo waar een deel van zijn voorouders vandaan komt, maar dat werd ons toen sterk afgeraden, te gevaarlijk. Ik wilde graag een herinnering aan Cuba meenemen en vond een wandkleedje in een winkel met allemaal vreselijk dure souveniers en kunst. Helemaal naar mijn zin! We hebben natuurlijk een heleboel prachtige herinneringen aan die reis, maar afgelopen week kwamen er 2 heel sterk bij ons naar boven.


In Vinales, in het westen van Cuba, maakten we een schitterende wandeling door het berggebied van de Mogotes, bergen met een hele aparte vorm, als grote broden. Lekker met z'n tweetjes. Wat een rust en een stilte! Hier en daar wat landbouw en een houten huisje.

We raakten in gesprek met een vrouw (Chago spreekt Spaans, dus de taal was geen probleem) en ze vroeg ons om op onze terugweg bij haar koffie te komen drinken. Enig natuurlijk. Ze had een nieuw klein houten huisje. Haar oude huis was 3 jaar daarvoor in een orkaan verdwenen. De hele streek daar had geen gas en geen electriciteit. Ze nam ons mee naar haar keukentje om te laten zien hoe zij koffie maakt. Ze teelt en bewerkt de planten zelf voor verkoop en eigen gebruik. O jongens. Dat hadden we toch helemaal niet verwacht. Dat keukentje was in een apart schuurtje en kijk zelf maar op de foto hoe dat ging!!

Maar wat was die koffie lekker! Sterk natuurlijk en met drab. We kregen een zak gemalen koffie mee die je voor Chago op de tafel ziet staan. Ze heeft een heleboel zitten vertellen over het leven daar. Dit was weer zo'n belevenis met een gouden randje.

De 2e herinnering is aan Havana. We logeerden in een oud hotel in het oude centrum van de stad. Het was bloedheet met een vochtigheid van 95%! Ondanks dat hebben we heel wat rondgelopen, we wilden natuurlijk zoveel mogelijk zien. We hoorden overal muziek en zagen mannen op de stoep met gitaar of contrabas.


Of mannen en jongens bezig met een spelletje aan een krakkemikkig tafeltje. Allemaal heel ontspannen. Op een van onze omzwervingen kwamen we op een plein met een heel hoog gebouw. Je kon met de lift naar boven en vanaf het dakterras over Havana uitkijken. Chago bleef beneden, ik ging naar boven. Prachtig!! Er waren maar 2 mensen meer op dat terras, een echtpaar van ongeveer 45 jr. Keurige mensen. Ze stonden tegen een hek geleund te genieten van het uitzicht, net als ik.


Op een gegeven moment liep de man weg naar de andere kant, om daar te gaan kijken, dacht ik. Ik was hetzelfde van plan en liep vlak achter hem aan. Zijn vrouw bleef achter. En toen ..... plotseling ..... liet hij toch een ..... keiharde wind!! Op dat moment zag hij mij, kreeg een vuurrood hoofd en begon zich uit te putten in verontschuldigingen: om zijn vrouw niet te storen met zijn probleem, was hij speciaal weggelopen zodat ze ze zich niet hoefde te schamen en blabablabla... Ik moest er vreselijk om lachen en gelukkig kon hij er toen ook van harte om lachen. We gaven elkaar de hand en ik heb me toen maar bescheiden terug getrokken en ben heerlijk foto's gaan maken. Zoiets vergeet je toch nooit meer!

14 opmerkingen:

Elly L zei

Wat een prachtige ervaring en herinnering. En wat een prachtig wandkleed.
Hoe smaakte de koffie toen je het gewoon in de koffiezetapparaat ging gebruiken?
groetjes Elly

martine zei

Wat leuk, patchwork uit Cuba.
Onze zoon was daar met de orkaan. Waren spannende tijden voor het thuisfront.

Rian zei

Wat een lief stoffen schilderijtje Chris. En wat zijn we toch verwend met al onze keukenattributen als je naar deze vrouw en haar 'kookplaat' kijkt. En toch ademt haar 'huiskamer' gezelligheid en tevredenheid, én de kunst om van (bijna) niets íets te maken.
Die "geen haast" sfeer kom je hier nog maar sporadisch tegen, en dat dakterras was met recht "winderig" te noemen. Haha, wat zal die man zich gegeneerd hebben.
Liefs van mij
Rian

Jantje zei

Dag Chris,

Ha, ha, ha, dat moet je natuurlijk weer overkomen. Het is wel een mooie uitzicht over de stad. En dan ondanks de armoede dat die mevrouw jullie op koffie tracteerde. Vlak na de val van de muur ben ik met een schoolreisje naar Praag geweest, ook daar waren veel straatmuziekanten toen.

Het zou mooi zijn als de mensen in Cuba wat meer vrijheid en rijkdom zouden krijgen. De quiltje is een mooie herinnering.

Veel groeten van Jantje

Marga♥ zei

Lachen joh, dat jouw dat dan moet over komen.


Groetjes,
Marga♥

goof zei

Chris, wat hou jij toch veel van het leven, en je bent er ook zo goed in om alles heerlijk te beschrijven!
En Chago,... ik vind altijd dat hij er zo lief uit ziet op je foto's. Komt zeker omdat hij naar jou kijkt als je ze maakt,...
;o)

Saskia zei

Ja dat zijn zo van die gebeurtenissen die de kersjes op de taart van je herinneringen zijn. Heerlijk!

sylviawillemien zei

haha, Chris, ik vind het een geweldig verhaal en van mij mag het best op je blog, hoor!!!!

en je bloemen staan heel blij op tafel!! daar geniet ik wel even van: nog dank je wel en gezellig en lief dat je er even was!!!
liefs, Syl

Lida zei

Hoi Chris,
Gefeliciteerd, dan zijn jullie nu al weer 44 jaar samen, wat een heerlijk getal en dat jullie dat hebben mogen behalen is wel heel bijzonder in deze tijd!!Wat een schitterende en vooral leuke herinnering deel je weer met ons, ik heb ervan genoten! Knuffel
Lida

Antje zei

Weer mooie herinneringen Chris! Een lief wandkleedje! En het lijkt wel of we hier in Nederland totaal niet gastvrij zijn in vergelijking met het buitenland! En tja, die man heeft vast gedacht,: zo hoog, een beter plekje kan ik me niet bedenken!,maar ja als er dan iemand achter je staat....
Groetjes

Joke zei

Ja Chris, mijn gezegde blijft toch, wie mooie herinneringen heeft, leeft 2 maal! Terug kijkend op dit is toch schitterend.
Wat een schitterend quiltje.
Ja weet je Chris, voor hun is dat hutje een paleis, als een huis een hart heeft, hoe mooi of lelijk, dan straalt er warmte uit.
Liefs Joke en een fijne dag

anitaS zei

Een prachtig wandkleedje. Het mooist is als je er naar kijkt al je herinneringen weer boven komen. En die herinneringen blijven.

Inge Slaats zei

Die verhalen van jou! Geweldig!

Liefs,
Inge

Willeke zei

Heerlijke onvergetelijke herinneringen!