Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Herinneringen: vlechtjes

In het nachtkastje naast mijn bed bewaar ik al jaar en dag een trommeltje. Er zit iets heel bijzonders in dat me doet terugdenken aan de zomer van 1976. De vacantie was al weer voorbij en mijn twee kleine meidjes van 6 gingen voor het eerst naar de grote school! Wat een spannende dag. Kijk ze eens parmantig lopen.


Het linkse kleine meidje heeft een nieuw jurkje aan dat ik van boerenbonte zakdoeken had genaaid. Het rechtse kleine meidje heeft ook een nieuw jurkje aan. Ze zijn lekker schoon gewassen, witte sokjes aan en de haartjes netjes geknipt en gekamd. Het linkse meidje is iets kleiner dan haar zusje en 18 dagen jonger! Hoe kan dat nou, zul je vragen. Wel, naast ons eigen (rechtse) meidje hadden we ruim 16 jaar nog 3 andere kinderen in ons gezin opgenomen die we als eigen kinderen beschouwden en verzorgden. Het oudste zusje 5 jaar ouder dan deze twee en nog een broertje, 2 jaar jonger. De drie meiden hadden allemaal prachtig haar. De oudste heel dik stevig haar in Afrolook. De kleinste had ook een hele bos haar, lang en in vlechtjes. En Lu iets dunner, maar ook kroezend en klittend met vlechtjes. Elke morgen voordat ze naar (kleuter)school gingen, was het weer raak. Dan moesten al die krullenbollen uitgekamd en weer gefatsoeneerd worden met mooie vlechtjes. Ik was daar helemaal niet handig in! Een paar maanden eerder had ik al een rigoreus besluit genomen en de haren van de jongste gekortwiekt. Maar nu, vlak voor het begin van het schooljaar, besloot ik ook de vlechtjes van Lu af te knippen.


Een dramatisch ogenblik. Wat verschrikkelijk om de schaar in zo'n vlechtje te zetten! Met een paar knippen was het gebeurd en lagen ze in mijn hand, met de strikjes er nog om heen. Je snapt al dat ik ze niet kon weg-gooien. En zo kwamen ze in dit trommeltje terecht. Een herinnering aan een heerlijk pittig meidje die ik mijn levenlang zal koesteren.

18 opmerkingen:

Anje zei

Wat een kostbaar trommeltje heb jij. Ik heb geen trommeltje, maar in plastic verpakt vind je in mijn fotoboeken ook kostbaarheden van lieve kinders die tijdelijk tot ons gezin behoorden en zo helemaal ook mijn kinders waren.
Lieve terugdenkgroetjes, Anje.

antje zei

O,Chris,wat een herinnering!!Zo herkenbaar voor mij, het gaat bij mij elke morgen zo! En mijn tweede dochter heeft lang haar en daardoor vaak klitten en dat loopt ook wel eens uit op huilen.(al doe ik nog zo voorzichtig).
Heel dierbaar die donkere vlechtjes in dat trommeltje!
groetjes en een fijne dag!! Antje

anitaS zei

Ik kan me voorstellen dat deze vlechten je heel dierbaar zijn. De foto is trouwens ook een heel mooi aandenken.

MM zei

Whaaa jij durft !!!
Heerlijke meisjes in mooie jurkjes en lekkere blote pootjes.
Mooi dat jullie die kinderen een thuis konden bieden.
Het was zo'n mooie zomer toen, weet ik nog, want toen is mijn eerste meisje geboren.
Haar dunne vlechtjes heb ik nooit af geknipt, maar wel de lange blonde krullen van zoonlief toen hij voor het eerst naar school ging.
Hij heeft nooit meer blonde krullen gehad. Nu heeft hij bijna een halve meter, bijna zwart, bijna stijl haar op zijn hoofd !!;-))

Ook zijn krullen heb ik bewaard.

Aandoenlijke herinnering(en) !!!

Johanna Zweden zei

Zit hier gezellig met Willy even te kijken naar je blogje. Heerlijk weer even terug in de tijd.
Liefs Joke en Willy

Johanna Zweden zei

even kijken of nu mijn foto erbij komt Chris.
Dan kan je me meteen herkennen, grapje-
Groetjes Joke

Inekeo zei

Wat een herkenbare herinnering,al zijn de afgeknipte vlechten weer naar mijn dochter`s terug maar nu mag ik weer vlechten in kleindochters haar maken dus kan weer even oefenen
Groetjes Ineke

katrien zei

Wat een leuke herinnering.

marcella zei

mooi verhaal en dierbare staartjes ;)

miranda sol zei

Ook bij mij komen herinneringen terug...eerst van mijn eigen haar, dat om de zelfde reden ook bij mij werd afgeknipt, maar later was ik degene die vele meisjes hun staarten kortwiekte.....Alleen mijn staartjes werden niet bewaard, maar advisieerde vele moeders hun dochters haren te bewaren....en wel in papier....hierin blijft het goed bewaard. Tijdens mijn kappersopleiding heb ik ook leren haarstukjes maken. Dit is een soort smirna-tapijt maken met alleen dan haar en een heel miniscul haaknaaldje. Toen kreeg ik van een oud dametje haar vlecht uit de tijd van voor de oorlog.....en weet je wat we daartussen vonden? Neten....gelukkig kompleet gedood door gebrek aan bloed, maar voor ons leerling-kapstertjes waren ze,die neetjes, de eerste keer dat we die zagen! Later doordat ons volkje steeds meer ging reizen en er veel "vreemd" volk ook hier kwam, werden we ook geconfronteerd met de levende luizen....

Dochter zei

Wat heerlijk dat er trommeltjes zijn, om mooie herinneringen veilig in te bewaren! Regelmatig open doen zorgt voor een goede dag, als deze soms eens wat minder is. Ik kom ze binnenkort even 'voelen' mam...

Marga♥ zei

Bewaar de drie vlechten van dochterlief in een plasticzakje maar in een trommeltje heeft het toch iets meer.
Heerlijk wat een herinneringen kleine dingen naar boven kunnen halen.

Groetjes,
Marga♥

lut zei

Chris, wat een dierbare herinnering

Willeke zei

Wat een leuke herinnering. Ik heb een paar maanden terug de 2 vlechten die ik nog van dochterlief had weggegeven om er pruiken van te maken voor kinderen.

Ja dat haren kammen was vaak wel een drama he.

Dan zul jij je handen wel snel vol gehad hebben met 4 kinderen.
Kwamen die drie tegelijk terwijl je zelf net was bevallen of heb je het iets beter kunnen verdelen?

Hopelijk heb je met alle vier nog een fijn kontakt!

hartelijke groetjes,

Lida zei

Wat een lieve herinnering, helaas viel mijn dochters staartje na het afknippen al snel uit elkaar, ja dat gladde steile haar van haar wilde niet in een elastiekje, ik moet er direct aan denken nu ik jouw schattige herinnering lees, wat lijken moeders toch veel op elkaar! Ik hoop dat we nog veel herinneringen met elkaar mogen delen! Knuffel
Lida

MarianneD zei

Och Chris,wat lief....
Dit doet me denken aan het lokje lichtblond van mijn jongste dochter toen ze een peutertje was in haar fotoalbum..zo licht en zijdzacht is het nooit meer geweest..
Maar wat zullen jouw vlechtjes lekker stevig zijn,schattig!

Saskia zei

Prachtige vlechtjes en een foto om te zoenen. Dat je eraan gedacht hebt om van dat moment een foto te maken!
Ik heb een doosje met jeugdherinneringen. Daarin zit een plastic zakje met mijn lange vlecht. Ik heb mijn haren daarna nooit meer zo lang gehad.

Yvon zei

Heerlijk die herinneringen en wat goed dat je er foto's van hebt. Als ik terug denk aan het haar van mijn dochter (ook van 1970 dus ook 6 jaar rond die tijd) dan herinner ik me alleen de strijd om het te kammen. Ze had veel last van klitten. En eigenlijk mocht alleen mijn moeder haar haar kammen. Oma doet het plukje voor plukje.... en dan doet het niet zo'n pijn.... Ik werkte namelijk in die tijd en oma paste vaak op.