Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Herinneringen: het kasboekje van moeder

Als ik boodschappen heb gedaan en thuiskom, doe ik altijd direct de bonnetjes in dit doosje. Dat wil Chago nou eenmaal graag. Wel handig, want soms moet je een bonnetje toch weer terugzoeken om iets te ruilen of zo.

Dat ging bij mijn moeder vroeger wel heel anders! Ik zie het nog voor me: 's avonds, na de afwas en nadat alles opgeruimd en netjes was (en toen ik heel klein was, nadat ik lekker ondergestopt was in bed) kwam het kasboekje op tafel. Moeder zat dan in haar eigen stoel, pot thee op het theelichtje naast haar. Dan schreef ze met haar mooie handschrift heel precies alle uitgaven van die dag in het boekje. Ze heeft dat jaren en jaren volgehouden. Als het saldo niet helemaal klopte, werd de hulp van vader ingeroepen. Hij was een bolleboos op rekengebied. Moeder bewaarde veel dingen en zo kon het gebeuren dat ik haar allereerste huishoudboekje heb! Ze begon er mee een week na haar trouwen, op 31 maart 1933. Ze had 12 gulden in de week te besteden en aan het eind van de week schreef ze op wat ze totaal had uitgegeven en wat ze nog over had. Oh, wat is het leuk om dat boekje weer eens in te kijken. Die bedragen! Maar ook waar het geld soms aan werd uitgegeven: bijvoorbeeld de scharensliep, stopkatoen, Andijker koeken, de poetscentrale of de glazenwasscher en waschknijpers.


Verder natuurlijk de gewone dingen als vleesch en visch en petroleum en niet te vergeten de orgelman. Dit kasboekje eindigt op 29 maart 1934, dus een jaar later. In die laatste week werd de 1e trouwdag gevierd. Tja, toen werd er wat meer uitgegeven dan was begroot. Asperges en room en zelfs de banketbakker moest worden betaald . Dat had het nare gevolg dat er voor het eerst een te kort was aan het eind van de week. Wel 1 gulden en 49 cent. Maar moeder had daar een goede oplossing voor. Ze schrijft helemaal rechts onderaan: uit taschje voorgeschoten.
Wat ik ook heel vaak tegenkom is "vami". Ik zou niet meer weten wat dat was. Margarine of broodbeleg? Misschien heeft een van jullie daar wel eens van gehoord? Dan zou ik het wel graag willen weten.

17 opmerkingen:

martine zei

Wat leuk dat dat bewaard is gebleven, vooral om al die prijzen te zien.
Ik herinner me nog dat mijn moeder vertelde dat ze drie gulden in de week verdiende en als ik dat zo schrijf geef ik wel erg veel uit.
Vami ken ik als ijs. Dus het is vast een melkfabriek geweest.

antje zei

Erg leuk Chris!
fijne dag toegewenst!
groetjes Antje

miranda sol zei

Vami....is op zijn Zeeuws gezegd....van mij...Verder zou ook ik geen idee hebben, maar als het erg vaak voorkomt zou het zomaar kunnen zijn dat Martine gelijk heeft met de melk...Lieve groet

marjan zei

Wat leuk dat jij dat in je bezit hebt en te lezen waaraan het geld uitgegeven werd.
De likdoornpleisters waren ook best wel prijzig maar toen toch ook al in de handel.
Groetjes Marjan

Rian zei

Chris wat enig weer. Ik zie je moeder zomaar zitten bij dat lichtje... Ik heb zoiets van toen mijn ouders vanuit Rotterdam Kralingen naar een nieuwbouw eengezinswoning verhuisden. Alle kosten van inrichting enz. ... geweldig om te zien en inderdaad: die prIJzen!
Als ik het goed lees staat er achter 'Vami' havermouth... kan het geen merk zijn?
Groetjes

katrien zei

Wat leuk dat je dit nog hebt.

marian'ne m zei

Ach ja zo netjes !!
Mooi dat je het nog hebt.

Heb er hier één van mijn schoonmoeder uit de jaren 30, leuk tijdsbeeld.

Nee IK ben niet van de boekjes/bonnetjes !;-))

sabine.v zei

Leuk dat het boekje bewaard is gebleven. Zo weet een mens wat het vroeger allemaal kostte. Met de komst van den euro is alles fel gestegen en ik meen dat we dit jaar ook op prijsstijgingnen zullen te kampen hebben. Misschien moet je nu ook eens een boekje aanleggen voor 'later'? en het een jaartje volhouden.

anitaS zei

Wat leuk om dat terug te lezen. Ik houd het zelf ook een beetje bij, vooral in de vakanties.(nou ja vakantie we zijn maanden weg). Ik heb ze zelf van 10 jaar terug en vind het erg leuk om te zien wat alles kostte in verschillende landen.

MarianneD zei

Wat leuk dat je dit boekje nog hebt Chris!
Goed idee,zo'n doosje met bonnetjes...ik ben ze wel eens kwijt als ik er eentje nodig heb...;-)

jolanda zei

hoihoi, wat een leuk beeld schets je hier... jouw moeder die daar zit te zwoegen om haar huishoudboekje kloppend te krijgen. De pot thee op het lichtje naast haar... ik zie het zo voor me.
Ik heb Vami ingetypt bij google en ik kwam bij deze link uit:
http://zoeken.nai.nl/CIS/project/24771
Daar wordt o.a. gezegd dat V.A.M.I de afkorting is van De 'NV Vereenigde Amsterdamsche Melkinrichtingen. Je moet maar eens kijken bij die link... misschien herken je er iets van. ;-)
groetjes jolanda

Marijna zei

WAt leuk Chris dat boekje. Die bedragen lijken zo onwerklijk he? Vami..er staat volgens mij havermouth achter. Heb je er al op gegoogled?

Yvonne aka sommeke zei

Leuk dat boekje, vooral als warme herinnering. Ik ben niet gedisciplineerd genoeg om dat bij te houden...
Las ook over de nare zaterdag. Gecondoleerd met het overlijden van je neef... Sterkte!

lut zei

Wat een leuke herinnering, Chris.

Erna zei

Ja, dat zijn nog eens herinneringen. Vami nooit van gehoord. Groetjes, Erna

Ria van Kasteel zei

Hoi Chris, ik ben even heerlijk op je blogje geweest en even lekker bijgelezen. Toevallig heb ik in de vakantie veel spulletjes van mijn ouders opgeruimd en de meest dierbare dingen in een doos gedaan. Als je bezig bent zie je pas he de wereld in een korte periode veranderd is. De doos staat op een plekje waar ik er gemakkelijk nog eens doorheen kan gaan en een beetje kan mijmeren over wat geweest is.
Het was fijn weer even op bezoek te zijn en ik hoop dat mijn siggyquilt net zo'n succes wordt als die van jouw.
Lieve groeten den een knuffel van Ria ;0)

Inge Slaats zei

Wat ontzettend leuk dat je dit hebt, Chris. In onze familie is bijna niks bewaard gebleven, zo jammer eigenlijk. Maar weet je, ik denk dat dat "niet bewaren" in onze genen zit. Ik ben ook heel erg van het weggooien, altijd geweest. Spijt had ik nooit, maar tegenwoordig denk ik wel een beetje langer na voor ik iets wegmik. Nu ik die maandagblogjes van jou lees, ga ik nog langer denken, misschien blijft er voor onze kinderen dan ook nog eens wat over aan tastbare herinneringen. Hoewel..... die genen hè, zij zijn ook zo. Hoe vaak hoor ik ze niet zeggen: "gooi toch weg mam, al die ouwe meuk!". Oohhh, erg hoor LOL

Liefs,
Inge