Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Verdriet!

Ik had vandaag een wat opgewekt logje willen schrijven, maar dat kan ik nu niet. Mijn gedachten gaan voortdurend naar Marianne M. die zomaar ineens haar man heeft verloren. Ongelooflijk. Ik heb er de hele nacht aan liggen denken. Wat een contrasten toch in het leven. Ik verheug me er over dat Chago er nog is en er goede revalidatie aan komt en dan lees ik ineens bij haar dat haar man zomaar is overleden en al begraven. Uit liefde en respect voor haar en haar kinderen wil ik een paar dagen niet schrijven. Ik ben net thuis van Heliomare waar Chago vandaag is opgenomen. Zo vreemd allemaal. Het weekend mag hij gelukkig wel thuis zijn.

16 opmerkingen:

Rian zei

Dag Chris,
Ik schrok van je logje, want ik had het nog niet gelezen van Marian'ne's man, omdat ik een poosje ziek ben geweest. Wat erg! En wat de contrasten betreft heb je helemaal gelijk. Chago mag nog werken aan zijn herstel, maar voor M. is het leven onherroepelijk en definitief veranderd.
Liefs, en ik denk aan jullie

marcella zei

Nogmaals sterkte voor jou en Chago. In gedachten zijn we natuurlijk allemaal bij Marian'ne

sylvia zei

Ik schrik ervan, had het log van Marianne nog niet gelezen......hier wordt je stil van!!
wat maakt je dat weer bewust van de rijkdom dat je je man hebt!

Saskia zei

Het drukt me weer met de neus op de feiten, dat de ergste nachtmerrie zomaar ineens werkelijkheid kan worden.
Als manlief naar zijn werk gaat, neem ik altijd al heel bewust afscheid. Maar nu gaat er telkens door me heen: "Wat zou ik zonder je zijn?".

Annelies vdB zei

Ja, ook ik ben erg geschrokken van het bericht bij Marianne.
Jij sterkte Chago.

inge zei

dan zijn verschrikkelijke dingen! daar word ik stil van!

katrien zei

Wat een triest bericht van Marianne,kreeg er de koude rillingen van toen ik het las.
Ook nog veel sterkte voor jullie.

Willeke zei

Oh wat erg, ik wist het niet.
Ik ga kijken of ik haar kan mailen.

groetjes,

Yvonne aka sommeke zei

Ja, ik las het bij Marianne, werd er erg stil van. Amper te geloven, van de éne minuut op de andere...
Sterkte voor jou en Chago!

Simone Hopman zei

Lieve Chris,
Fijn dat Chago vooruit gaat ik heb ook een reactie bij Marianne neergezet weet immers zelf hoe het is om in tijd van 2 minuten ineens weduwe te zijn en alleen verder te moeten gaan.
Maar wat een voorrecht dat zij Jezus kennen en weten dat Hij bij hen is in hun verdriet en dat haar man Thuis is.
Liefs Simone

Johanna Zweden zei

Ja het is heel triest wat er gebeurt is, zo jong, toen je me ook belde en het me vertelde heb ik ook daar de hele dag aan lopen denken, je ziet maar weer je bent een mens van een dag, dus nu weten we zeker geniet nu! want morgen......

Schitterende blokken heb je gemaakt Chris die had ik nog niet gezien.

Liefs Joke en een fijne dag en geniet nog even van Chago

willy zei

Hoi Chris, Marianne schiet ook voortdurend in mijn gedachten. Fijn dat er zoveel mensen aan haar en haar kinderen denken.
Ik hoop dat de revalidatie van Chago voorspoedig gaat.
Liefs Willy

Inekeo zei

Hallo Chris,ja daar word je stil van moet ook steeds aan Marianne denken, wat fijn dat Chaco in het weekend naar huis mag. Ik hoop dat Chago snel weer gezond en hersteld voorgoed bij jou thuis is.Groetjes Inekeo

Balsemien zei

Dag Chris, zo af en toe kom ik eens op je log. Ik hoorde van Willy van het ongeluk van Chago, en jullie zorgen. Natuurlijk komt het in een heel ander daglicht te staan na het verdrietige nieuws van Marianne. Heel lief dat je zo aan haar denkt! Ook voor jou en Chago veel sterkte hoor!
groet,
Balsemien

MarianneD zei

Lieve Chris,we zijn allemaal van slag door de berichten van Marian'ne M,het idee dat alles zo afgelopen kan zijn en dan nog zo jong...het is vreselijk...
Heerlijk dat jij Chago nog bij je mag hebben,knuffel hem maar flink en veel sterkte met de revalidatie!

Annelies.H. zei

Wij waren even weg,dus ook niet in weblog land. En nu schrik van je bericht van Marianne M. wat triest....wat erg....
Ja Chris zo zie je maar, het leven geeft en neemt. Gelukkig voor jullie is dat Chago nu is opgenomen in Heliomare, en jullie straks weer samen zijn. Weet even verder geen woorden te vinden.

Lieve groetjes van Annelies.