Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Mijn eerste patchwork en quiltje

Vandaag laat ook ik mijn eerste patchwork en quiltje zien.
In mijn studententijd kreeg ik belangstelling voor het creatief werken met stoffen. Ik woonde toen (45 jaar geleden!!) in een dispuutshuis in Amsterdam Zuid. Dat was een voormalig hotel met marmeren gangen en ik had een kamer helemaal op de bovenste verdieping. We woonden daar met ongeveer 8 studentes. Een van de meiden studeerde aan de Rietveld Academie en moest een eindexamenstuk maken. Ze had koffers vol met lappen, bandjes, garen etc. Ze maakte een prachtig wandkleed: het vrouwtje van Stavoren dat uitkeek over het water, met haar dat overging in een net met vissen. Heel knap in een stijl die we nu 'artquilt' zouden noemen. Oh, wat vond ik dat prachtig. Ik dacht: dát wil ik ook een keer doen. Later, in het buitenland, kwam ik nogal eens traditionele quilts tegen en toen dacht ik hetzelfde

En eindelijk, in 1996, was ik zover. Ik ging op de traditionele toer en begon met de machine, een logcabin. Daar maakte ik een kussen van. Zat niet zo heel erg sterk in elkaar, dus de naden bij de borders lieten los. Vorig jaar heb ik het uit elkaar gehaald, zodat ik het topje overhield. Zie daar. Terwijl ik met dat kussen bezig was, fantaseerde ik over een quiltje voor Larissa en haar man. Sorry hoor, maar ik kom weer op de proppen met Wit Rusland. Ze waren begin april 1996 30 jaar getrouwd en omdat ik met een klein transport mee zou gaan, wilde ik iets speciaals voor hen meenemen. Ik kocht stof bij de Dekenkist in Bergen en liet bij een copie-centrum fotootjes op stof printen. Oh, wat was ik trots op het resultaat!


Ik heb het netjes opgerold en in een grote koker verpakt en die ging dus mee in ons busje. Eind maart vertrokken we met 3 busjes en 1 kleine vrachtwagen. Het was koud en slecht weer, maar dat gaf niets. Ik keek er zó naar uit om iedereen weer te zien. Wij zaten met z'n vijven in het busje, 3 dames achterin, de beide chauffeurs voorin. We moesten nog een kilometer of 2 tot de grens. En toen gebeurde het! Het was al donker en ik zag 2 lichten die dicht bij elkaar stonden, aankomen. Een tractor. Het had ook een paard en wagen kunnen zijn, die reden daar toen nog gewoon op die 2-baans weg. Gelukkig was het een tractor. Even later....een scherpe IEIEIEIE.....BAMMM......RINKELDEKINK.... En wij stonden scheef in de berm. Onze chauffeur had fantastisch gereageerd. Hij zag ineens een snelle wagen aankomen die keihard moest remmen voor de plotseling opdoemende aanhanger met boomstammen achter de tractor, zonder achterverlichting. Hij stuurde naar links, zodat de klap vóór opgevangen kon worden en niet opzij waar wij zaten. De bestuurder van de tractor nam gelijk de benen en rende door de velden. Daar stonden we. Gelukkig zat één busje van het transport nog achter ons, zodat de anderen gewaarschuwd konden worden. En gelukkig was er alleen materiële schade. Wij zijn overgestapt in het vrachtwagentje en gelukkig kon ik mijn quiltje meenemen. De mannen bleven in Polen achter om daar alles te regelen en kwamen 2 dagen later lopend (!) over de grens. Dus je snapt dat er aan dit quiltje wel heel speciale herinneringen zitten. Maar wat vonden ze het mooi! Ze hadden nog nooit zo iets gezien.

Nog even terug naar het quilten. In diezelfde tijd in 1996 heb ik van een vriendin, samen met nog een paar vrouwen, de basis van het patchen en quilten met de hand geleerd. We maakten toen met elkaar een quilt, die uit 5 delen bestaat, voor onze kerkzaal. Die hangt er nog steeds en ik heb erg veel in die tijd geleerd.

23 opmerkingen:

katrien zei

Wat een verhaal.
Leuke quilt.

Yvonne aka sommeke zei

Wat een verhaal zeg, gelukkig dat jullie een goeie chauffeur hadden.
De quilt voor Larissa en DH is prachtig, 't is ook fijn te weten dat ze er van genieten, hé!

Annelies vdB zei

Wat een verhaal Chris en wat leuk je eerste stappen op quiltgebied te zien.

Lida zei

Mooie quilt en een leuk verhaal en fijn dat je gave van toen nog steeds wordt gewaardeerd! En helemaal fijn dat jullie er toen zonder kleerscheuren van af zijn gekomen en wij nog steeds van jou en je verhalen kunnen genieten, fijne dag, knuffel
lida

MarianneD zei

Nou,aan die eerste quilt van jou zit ook een heel verhaal zeg! Dat vergeet je nooit meer!Erg leuk Chris!

Sylvia A zei

Dat is een verhaal zeg om nooit te vergeten denk ik. Leuke quilt voor een mooie gelegenheid en de kleuren van de quilt zijn nu weer helemaal in; paars/lila.
Kom voor het eerst op jouw blog, erg leuk.
Groetjes Sylvia A (er is nog een andere Sylvia, vandaar!)

sylvia(willemien) zei

hey, Chris, wat een verhaal!!!
jij beleeft toch wel heel wat avonturen, toen al!
groetjes, andere Sylvia ( die uit ZS, weet je wel......;)!!

Mascha zei

Wat een eerste quiltje wel niet allemaal naar boven brengt aan herinneringen.
Leuke quilt.
Groetjes Mascha

Anita zei

Wat een leuk verhaal en een mooie quilt. Katrien heeft zo wel heel wat losgemaakt.

Johanna Zweden zei

Chris wat een verhaal, en gelukkig dat het toen allemaal zo goed is afgelopen, en dat je toch je mooie quiltje kon afleveren.
Je vrienden zullen altijd aan je denken, net zoals ik met dat mooie quiltje wat je voor mij hebt gemaakt, elke keer als ik het zie hangen, komen de leuke momenten terug die we tot nu toe samen hebben gehad, en nu zeker zullen hebben.
Liefs joke en een fijne dag.

Klaske zei

Wat een goed idee van Katrien hé? Zo lezen we vandaag allemaal van die mooie verhalen bij de eerste quilten!Het quiltje voor het 30 jarig huwelijk is erg mooi geworden, leuk idee!

inge zei

een quilt met een wel heel bijzonder verhaal! gelukkig is het allemaal heel goed afgelopen en zijn het nu dierbare herinneringen

Hennie zei

Leuke quilt, het verhaal achter de quilt is ook heel bijzonder ! !
Groetjes Hennie.

Else zei

Mooi quiltje, en wat een verhaal. Groetjes Else

marcella zei

mooie geschiedenis achter jouw quilt.

Rian zei

De reizen naar Wit-rusland zorgen altijd voor onverwachte perikelen. Zo heb je inmiddels vast al een zolder vol met herinneringen, die steeds weer even aangetipt worden als je een bepaald voorwerp onder ogen krijgt. Een bijzonder quiltje voor bijzondere vrienden. (sorry. dat zeg ik niet goed. Echte vrienden zij altíjd bijzonder)
Liefs,
Rian

Annelies.H. zei

Wat een verhaal, altijd leuk om te lezen. En een gaaf quiltje, erg mooi...

Groet van Annelies.H.

Erna Peekel zei

Leuk om de verhalen achter de quilt te lezen. Het is echt een kei leuk quiltje geworden.

willy zei

Hoi Chris, wat een mooi verhaal over je quilt. Ik heb meteen even bij gelezen, wat is je top mooi geworden en je overzicht van de Amish quilt is ook prachtig. Je hebt al heel wat hoofdstukken af.
Leuke verzameling vingerhoedjes heb je via internetcontact bij elkaar gekregen.
Groetjes

Inge Slaats zei

Jeetje Chris, meteen een heel verhaal bij je eerstelingen en wat voor verhaal! Ook eerst een kussen (net als bijna iedereen) en toen dat quiltje met die foto's, leuk hoor!

Groetjes,
Inge

Pssst.....bedankt hè, voor de superleuke verrassing (ik mail je vandaag nog)

Liefs,
Inge

Rini zei

Wat een belevenis ...die gelukkig redelijk goed is afgelopen !
Het is uiteindelijk niet alleen een gedenkwaardige quilt , maar hij is ook vrolijk, mooi en netjes .Direkt makkelijk was het niet denk ik .
Groetjes , Rini.

Willeke zei

Wauw, wat een verhaal!

Lief quiltje hoor!!! Ze is er vast blij mee.

miranda sol zei

Wat een bijzonder verhalen Chris. Vooral die laatste ....het is altijd erg fijn dat de personen aan wie je iets geeft er heel erg blij mee zijn. Daar doen we het immers voor niet! En je eerste, mooi in die blauwe lapjes. Knuffels uit Virginia