Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Hoe Rocco, Liza werd

De deur van mijn kantoortje stond altijd open. Hij kwam uit op de gang van Chago's praktijk en grensde aan de deur van de wachtkamer, die ook altijd open stond. Twee of drie keer per week zat ik achter mijn bureau, bezig de praktijk te automatiseren en de administratie bij te werken. Ondertussen genoot ik af en toe van de gesprekken in de kamer naast mij. (Denk nou niet dat ik expres luistervinkje speelde. De mensen moesten bij mij binnen kunnen lopen voor speciale afspraken) Meestal ging het over dagelijkse dingen, vaak waren het van die echte, 'bloederige' wachtkamer verhalen, maar heel vaak ging het over de tandarts zèlf: is hij getrouwd?.....weet niet, hij heeft geen ring om.....ja hoor, hij heeft een zwarte vrouw en 10 kinderen....welnee, hij is wel zwart, maar zij is wit.....ze hebben vast een boot....en een 2e huis.... Ach, Chago en ik hadden er wel plezier om en onze fantasie sloeg soms op hol: waarom nemen we niet een papegaai? Dan leren we hem praten, zetten hem in de wachtkamer en dan kan hij het hele riedeltje over ons gezin opzeggen, is iedereen op de hoogte. Onzin natuurlijk. Maar een papegaai in huis, dàt zouden we wel erg leuk vinden. Eind '94 kregen we een telefoontje. Een onbekende. Van kennissen van ons hoorde hij dat wij wel een papegaai wilde hebben? Zijn oude moeder was overleden en zij had jarenlang een Grijze Roodstaart in huis.


De familie wilde het beestje niet in de handel doen, maar aan een liefhebber geven. Je snapt dat we er niet lang over nadachten. We hadden al honden en een kat, dus een vogel kon er best bij. En zo kwam op een avond Rocco stilletjes bij ons wonen. We zetten de kooi voorlopig op een laag kastje. Stokstijf zat hij op zijn stok met grote ogen zijn nieuwe omgeving in zich op te nemen. Snavel stevig op elkaar. Onze kat Bobbie lag in een krul in diepe slaap op de bank. Die had niets gemerkt. Na een uurtje voelde Rocco zich al wat op zijn gemak, schudde zijn veren en begon warempel een beetje te fluiten. De kop van Bobbie schoot omhoog, hij draaide zijn nek 180 graden naar dat geluid en vroeg zich slaperig af: wat is dit?? Rocco stil, Bobbie weer in slaap. Toen begon Rocco opnieuw, vrolijk en vrij fluitend. Bobbie schoot overeind, liet zich zacht van de bank glijden en sloop met laag ruggetje langzaam richting kast met kooi. Rocco zag het gevaar aankomen, schoof wat naar voren om beter te zien en loerde toe. Behoedzaam gaat Bobbie pal onder de kooi zitten en rekt zijn nek zo ver mogelijk naar boven. Rocco perst zich tegen de tralies, kop omlaag en loert naar beneden. Dan doet Rocco zijn snavel open en begint keihard te ......blaffen!!! Bobbie neemt een spurt en schiet onder de bank. Wat hebben we gelachen!! Later werden ze best goeie maatjes. Waarschijnlijk kwam dat omdat Rocco niet alleen perfect kon blaffen, maar ook geweldig kon miauwen, vooral als een krolse kater. Maar hoe werd Rocco nou Liza? Hij was een prachtige, gezonde Grijze Roodstaartman. Overdag 'liep' hij rond op en aan zijn kooi, 's nachts werd de kooi toegedekt. Na ongeveer 2 maanden, het begon al een beetje lente te worden, kreeg hij kuren, scharrelde veel op de vloer van de kooi en was onrustig. Toen, op een morgen, haalde ik de doek van zijn kooi en wat lag er in? Je raad het al: een ei!! Meneer was dus een mevrouw! Ons hele gezin was het er over eens dat er een naamswijziging moest plaatsvinden. En zo wer Rocco dus Liza. We hebben 8 jaar van haar genoten en ze heeft me zelfs met quilten geïnspireerd, maar daarover in een volgend logje.

17 opmerkingen:

Rian zei

Ahh, mijn feuilleton... wat heb je dat weer beeldend verteld, Chris. Ik zie het helemaal gebeuren; die Bobbie... En de wachtkamerverhalen: haha, schitterend. Wij hadden vroeger thuis (mijn ouders, dus) een blauwe parkiet, die mijn moeder met eindeloos geduld een heel repertoire aangeleerd had. Het klonk toch wel bijzonder, uit zo'n vogelsnaveltje: "Góeiemorgen Pietje!!"
Groetjes van mij

MarianneD zei

Hahahaha,wat zal Bobbie geschrokken zijn...een hele speciale 'hond'....;-)
Leuk verhaal Chris!

Yvonne aka sommeke zei

Geweldig leuk verhaal Chris!
Lachen met de wachtkamer-verhalen, de kennismaking met Bobbie en dan het ei ....

Lida zei

Hoi Chris,
Wat een schitterend verhaal, geweldig dat dieren je zo kunnen verrassen en verblijden! Echt genieten, ben benieuwd naar het vervolg,
groetjes en tot gauw,
Lida

willy zei

Chris wat een geweldig verhaal. Mooi hoe die papagaai blaft en miauwt en tenslotte ook nog van Rocco in Liza verandert. Ik ben al benieuwd naar het volgend logje.

marian'ne m zei

geweldig verhaal, zit met een big smile te lezen.
En wat vertederen die dieren je toch hé !!
Leuk dat ze toch samen konden.
Uuuhm is poes de bollen aan het rechtzetten voor je !?;-))

pssst, is die mooie tandarts getrouwd, jij weet dat vást !!!!?
hij heeft vast van die mooie lange vingers die donkere mensen vaak hebben.
Kan hij al een beetje kantklossen of ligt dat stil door de begeurtenissen afgelopen jaar.

lut zei

Chris, wat een heerlijk verhaal!

Johanna Zweden zei

O Chris wat een schitterend verhaal, he dat doet me goed vandaag.
Had het even nodig.
Simba zit me aan te kijken zo van! Waarom lacht ze! is niemand in de kamer!!

Gr Joke en een fijne dag

sylvia(willemien) zei

wat een geweldig verhaal!!
travestie bij papegaaien, ik had het niet kunnen bedenken.....;;))
groetjes, syl

Marlies zei

Oh wat een heerlijk verhaal over Rocco ehm pardon Liza!!!!! Leuke foto van poes en vogel.
Aparte beestjes zijn het die papegaaien , een neef had er ook een gekregen van een zeeman , en die deed niet veel anders dan schreeuwen en vloeken , en heel geconcentreerd zingen ;What shall we do with a drunken sailor!!!!

Marlies

Annelies.H. zei

Pracht verhaal Chris, dat is weer eens wat anders dan een quiltverslag, hoewel ik daar ook van geniet.
Ja, wat kan een mens zich dan vergissen Hé !!

Groetjes van Annelies.H.

Saskia zei

Geweldig! Wat een fantastisch beest. We hebben hier smakelijk gelachen om je verhalen.

miranda sol zei

Wat een verhaal, ik zie het gewoon voor me! Heerlijk , bedankt! Omdat ik er zo om moet lachen! Groetjes vanuit het wederom koude Virginia

Marijke zei

Wat een enig verhaal weer Chris zoals jij het verteld zie ik het gewoon voor me het was een drie in een huisdier dus en als hij dan ook nog zij word is het verhaal toch compleet.

Tineke zei

Chris, wat een kostelijk verhaal. Ik heb zitten genieten hier achter mijn computer. Fantastisch. Ik zie het voor me, vooral dat eerste stukje met de hond. Ge-wel-dig! Fijn weekend.

dineke zei

Wat een heerlijk beest lijkt me dat. En de reactie van de poes was geweldig. Wat zullen jullie gelachen hebben.

Mascha zei

Wat een schitterend verhaal. Wat zullen jullie raar gekeken hebben dat hij opeens begon te blaffen. Erg grappig.
Groetjes Mascha