Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Onze Max

Er is nog één familielid die ik nog nooit aan jullie heb voorgesteld: onze Max, geboren in Heemskerk waar hij op 5-5-'97 samen met 6 broertjes en zusjes op de wereld kwam. Het was een niet gepland gezinnetje, de baasjes van pa en ma hadden even niet opgelet! Tja, en toen moest het huis van ma omgebouwd worden met schotten en kranten en zo. Gelukkig werd dat met liefde gedaan. Pa was een rasechte Border Collie en ma een rasechte Tervuerense Herder, een combinatie die een pittig stel kinderen garandeerde. Wij hadden altijd honden gehad, maar in die tijd waren we een jaar hondloos. Toen ik hoorde dat er 7 prachtige pups waren geboren bij een kennis van ons, konden Ria, mijn vriendin, en ik de verleiding niet weerstaan om te gaan kijken. Die bolletjes haar die om je heen krioelen, heerlijk! Eentje had zelfs het lef om bij mij op schoot te komen en in mijn hals te kruipen. Nou ja, je snapt het al. Dat was Max.


Ik was natuurlijk verkocht. Dus daar ging ik weer: de omgeving met hem verkennen , poep opruimen, naar puppy-school. Toen hij voor het eerst een lantaarnpaal tegen kwam, ging hij er bij zitten en rustig van laag naar hoog dat ding bestuderen. Geweldig. Al onze honden waren fijne honden. Maar Max, onze nummer 5, is toch wel het zachtst, zo lief, vooral met kinderen. Heerlijk is dat. Maar er zijn 2 zaken die hij nooit helemaal onder de knie heeft gekregen: alléén zijn en niet trekken aan de riem! Toen hij 2 was, moesten wij een paar weken naar het buitenland. Dus op zoek naar een asiel voor Max. Er kwam een super oplossing: asiel annex hondenschool van Martin Gaus. Toen ik hem weer ophaalde, moest ik een hele dag blijven, kreeg zelf les en oefeningen met Max. Alles was terug te zien op video. Ik heb daar veelgeleerd en Max ook.


Max heeft een ochtendritueel. Soms begint dat met een intens droevig gehuil, zo van: "wanneer komen jullie nou?" Na het uitlaten krijgt hij van mij een stuk brood en dan begint het. Spastisch zoekt hij zijn rubber bot, dendert op mij af, duwt het bot al kouwend tegen m'n zij of voeten of op schoot. Dan moet ik net doen alsof ik het af wil pakken. Grote pret als een klein kind. Als hij daarmee klaar is ploft hij onder de tafel op de grond, zijn kop op mijn voet, een voorpoot achter mijn been en een achterpoot tegen Chago's been. Zo heeft hij op 2 fronten contact. Een poosje terug is er een nieuw, schattig, zwart teefje in de buurt komen wonen. Ze is helemaal stapelverliefd op Max. Geen wonder! Als ze hem ziet, blijft ze stokstijf staan, wil geen poot meer verzetten en kijkt in aanbidding naar Max. En Max? Ach, hij ziet haar bijna niet eens staan! En vroeger was hij buiten de macho en liet op niet mis te verstane manier zijn 'man zijn' zien. Maar ja, dat komt omdat Max al op leeftijd begint te komen. Hij krijgt een beetje verschijnselen van een oude man: slaapt meer, snurkt luider, heeft wat meer moeite met opstaan. Maar hij is nog steeds prachtig, met een dikke glanzende zwarte vacht, witte borst en 3 witte tenen aan zijn rechter voorpoot. En die lieve ogen. Hij is onze HH, onze Heerlijke Hond!

Kleurige post van heel ver weg.



Een siggy van Linda uit Engeland, Steffini uit de USA en 4 siggies van heel ver weg, uit Australië. Op de siggy van Leona zie je de staatsbloem van New South Wales, de Waratah en op die van Jane herken je natuurlijk de kangeroe. Haar siggy deed er 10 maanden over om bij mij in de bus te vallen! Het groen en geel van de siggy van Margaret verbeelden de nationale kleuren van Australië en het blad is van de Eucalyptus boom. De theepot van Roslyn vind ik ook enig, zij is al 21 jaar bij een quiltbee. Bekijk haar site eens.
Nog een paar siggies van iets dichterbij:


Van Liliane uit Zwitzerland, Enrica uit Italië, Linda en Bente uit Denemarken, naamgenote Chris uit België en Hege en Margun uit Noorwegen. Mijn verzameling is weer aardig gegroeid.
Alle dames ontzettend bedankt!

Thank you all so much for your beautiful siggy's!

Een heerlijke winkel

Als we naar mijn zus in Gramsbergen gaan, rijden we altijd via de dijk van Enkhuizen naar Lelystad en dan richting Kampen. Daar vlak bij, in restaurant Zalkerbroek, hebben we een stop. Drinken een bak koffie en als we tijd hebben, lezen we de krant. Zo deed ik het vorige week ook, alleen was ik toen in m'n eentje. Om 8 uur was ik al op pad en wat was het mooi! Een prachtige zonsopgang, rijp en grondmist op de weilanden met koeien. Alsof de aarde stond te dampen. Na de koffie ging ik richting Zwolle en toen via de snelweg naar het noorden. Bij de Lichtmis gaan we er altijd af en dan naar rechts via Denekamp, maar nu ging ik linksaf en nam de binnenweg naar Rouveen. Zo'n mooie weg! Rouveen is een heel lang dorp dat ongemerkt over gaat in Staphorst. Links en rechts van de weg staan grote boerderijen, geschilderd in de Staphorster kleuren: fel licht groen en fel licht blauw.


Aan de buitenmuur hangt vaak een klompenrek, versierd met hetzelfde felle blauw en een beetje wit. Veel hoge bomen in herfstkleuren en omdat het zulk zonnig weer was, hing bij veel boerderijen de was op het erf.


Halverwege Rouveen staat een eenvoudig huis met winkel. Als je niet oplet, rijd je er zo voorbij.


Buiten staat een rek met tweedehands klederdracht. Dit is mijn tweede en belangrijkste tussenstop: de winkel van Stegeman's. Ga maar even met me mee. Als je naar binnen gaat, komt de warmte van kleur en een hartelijke groet je tegemoet. Neem de tijd om lekker om je heen te kijken.








Zie je al die Oudhollandse stoffen en het Staphorster stipwerk? En de tot het plafond gestapelde rollen stof? Voor de typisch Stap-horster kleder-dracht in alle fases van het leven. Heel veel bloemetjesstof, ruitjes, strepen. Sierband, veel folkoristisch, knopen, kinderstoffen.

In een ander gedeelte van de winkel kun je terecht voor fournituren, truien, broeken en wat al niet meer. In een lange smalle kast hangen een heleboel beugeltjes voor tasjes.

Ik ben op zoek naar ruitjes en streepjes en een achterkantje voor een droom-quiltje. Een vorige keer vond ik hier een panel met allemaal enige katten. De blokken met de katten heb ik uitgeknipt en ik ben al een tijdje bezig om daar zo'n droomquiltje van te maken. Als hij af is, zal ik hem laten zien. Jullie begrijpen dat ik lekker de tijd heb genomen om hier rond te neuzen en ja hoor, natuurlijk ben ik met wat stofjes de deur uitgegaan voor wat leuke dingetjes rond de Kerst.

Een Penzeelzwijn in Tuitjenhorn!

Het is hier weer herfstvakantie, dus de kids hebben een lekker weekje vrij. Maar dat geldt niet voor de moeders en óók niet altijd voor de oma's! Integendeel. Mamma Lucia had een paar nachtdiensten en moest de ochtend slapen, dus oma mocht gisteren de kids vermaken. En zo kwam het dat ik gister samen met de 4 kleindochters in verbazing stond te kijken bij een Penzeelzwijn in Tuitjenhorn.


Hoe komt zo'n zwijn verzeild in een klein dorp als Tuitjenhorn in Noord Holland zul je je afvragen. Heel eenvoudig: er is immers een Zoo in dit dorp! Ja echt, een echte, enige, originele, prachtig aangelegde zoo, inclusief speeltuin, restaurantje, Historisch museum, Westfriese molen en gelukkig ook een patatkraam!


Officieel heet het 'Van Blanckendaell Park'. Niet groot, maar groter dan je denkt.




En wat een dieren! Ik noem er een paar: algazellen, Kerry Hill schapen, Falabella's, alpaca's, pinquins en flamingo's. Maar ook vogels, vissen, otters, apen, lama's en nog veel meer. En wat dacht je van kamelen? Die waren er ook, bruine en witte. De meiden en één kameel werden op slag verliefd op elkaar!



De kameel zwijmelde helemaal weg. De kleine meid van 3 was natuurlijk ook mee. Ze had 3 moeders en 1 oma, dat kon dus niet beter. Wat gaan die grotere zussen geweldig met die kleine om. Heerlijk om te zien. Een patatje en een kroket gingen er met gemak in, want het was fris weer, gelukkig wel droog en af en toe een straaltje zon. Ik wil met Chago nog een keer naar het museum om alles eens goed te bekijken en te lezen. Dat kunnen we beter een keer samen doen. Het park is een aanrader, vooral ook met kinderen, en de toegangsprijs is ouderwets!

De Kweepeer

Kennen jullie de kweepeer of -appel? Ik had er ooit wel eens van gehoord, maar nooit gezien, laat staan geproefd. Nou was ik deze week een paar dagen bij mijn zus in het oosten van het land en dan doen we altijd een rondje tuin. Wat zeg ik, een rondje gigantisch erf. Ik heb hier al eens eerder over haar boerderij verteld. Op een gegeven moment zag ik een onooglijk boompje met 2 niet meer heel frisse vruchten er in. "Dat is een kweepeerboom", zegt mijn zus. "Een wàt??". "Kweepeer, die ken je toch wel?!" Wij naar binnen en daar stond een mandje vol met gelige vruchten. En ze had er al heerlijke gelei van gemaakt. In een krant van 2 jaar geleden vonden we een artikeltje over deze vrucht en een recept! Nu ga ik jullie dus lekker maken met dat verhaaltje én het recept.

Kweeperen zijn geen peren en geen appels, maar het is een vruchtensoort op zich. Latijnse naam: Cydonia oblonga. Waarschijnlijk komt hij uit de buurt van Iran. In de Griekse oudheid was hij beroemd en begeerlijk op Kreta. De twistappel van Aphrodite was in werkelijkheid zo'n onweerstaanbare kweepeer. De vruchten verspreiden een intense geur, iets tussen een geparfumeerde appel en een frisse citroenvrucht. Maar ..... zet niet zonder meer je tanden er in, want hij is keihard en zuur en de tannine die er in zit zorgt dan voor een akelig gevoel op je tanden. Nee, hij moet eerst gekookt worden. Hij is bekend om zijn gelerende, bindende, eigenschap. Er zit namelijk heel veel pectine in, vooral in de schil en rond het klokhuis. Je kunt er een heerlijke kweeperengelei van maken en je kan hem ook met andere vruchten combineren. De gelei kan je als jam gebruiken op brood, maar is ook heel lekker in combinatie met bijvoorbeeld boerengeitenkaas. Krijg je er al zin in? O ja, nog een extraatje: van het vruchtvlees dat achterblijft kan je kweepeermoes maken, die kan je serveren als groente, net zoals appelmoes of stoofpeertjes. Of in een toetje met kaneelijs of vanillevla. Hier komt dan het recept:

Gelei en moes van kweepeer.
* Voor ca. 0,5 liter gelei: 2 grote kweeperen (ca. 600 gr), 1 citroen, 3 dl water, 600 gr suiker.
* Was de kweeperen, wrijf het dons eraf (schillen hoeft niet). Snijd ze met flink keukenmes in kwarten. Verwijder de klokhuizen en lelelijke plekjes, doe de klokhuizen in een ruime pan met water en breng rustig aan de kook. Schaaf met een dunschiller de schil van een halve citroen en laat meekoken. Laat de klokhuizen een uurtje zacht pruttelen, dan trekken de smaken en de pectine in het kookwater.
* Verdeel de peren in stukjes, overgiet ze met citroensap tegen verkleuren. Meng suiker erdoor.
*Zeef kookwater en voeg kweepeerstukjes toe. Kook ze in ca 45 minuten op een vuurtje gaar.
* Kook ondertussen een klein weckpotje of 2 jampotten met schroefdeksel uit, zodat ze brandschoon zijn. Plaats op een gevouwen theedoek.
* Zeef de massa, vang het kookvocht op. De rozerode gelei wordt pas stevig als hij afkoelt. Check of hij dik genoeg is door een paar druppels op een koud oppervlak te laten vallen. Te dun? Laat even doorkoken, voeg zo nodig nog wat suiker toe. Schenk in potten, sluit deksels en zet op z'n kop. Draai na een paar minuten weer terug. Laat afkoelen.
* Bewaar gelei op een donkere plek en in de koelkast als de pot eenmaal open is geweest.
* Stort vruchtvlees in schaal en roer tot kweepeermoes met houten lepel.
(recept van Puck Kerkhoven)


Ik heb 3 grote kweeperen meegekregen (en nog veel meer, maar daarover een andere keer) en ga er beslist de gelei van maken. Ben reuze benieuwd!

Van alles tegelijk

Soms gebeurt er van alles tegelijk. Dat was hier de laatste 2 weken ook zo. Hoogtepunten, dieptepunten, gezond zijn, (beetje) ziek zijn. Was ik afgelopen vrijdagmiddag nog gezellig in de winkel van Sylvia, kwam ik thuis en ben ik, hup, direct mijn bed ingedoken. Kon niet meer op mijn benen staan. Dat was een kleine aanval van griep o.i.d. Niets ernstigs, dat gaat altijd weer over. Zo gaat het in het leven van onze Amish vriendinnen ook. Kijk maar naar de volgende blokjes en de verhalen.

Blokje 15, Troost.
Twee weken geleden beviel Rebecca van een dochtertje, Lucy. Maar bij de geboorte bleek het meisje overleden te zijn. Ze ontvingen heel veel troost van buren, vrienden en familie. De begra-fenis dienst werd bij hun thuis in de schuur gehouden. Er waren wel 300 mensen aanwezig! Nog stees komen er buren op bezoek en helpen haar en haar man met karweitjes en helpen zo ook om hun pijn te verlichten.

Blokje 16, Appel boomgaard.
De man van Lavina, Raymond, en hun 2 zoontjes zijn de hele dag druk bezig geweest in de boomgaard. Ze hebben heel veel appels verkocht. Een buur-jongetje is door een paard geschopt, daarom heeft ze voor de buren gekookt en Raymond hielp hun met melken. Ze is bezig met een dubbele Nine-patch quilt. (Mijn appeltjes lijken meer op sinaas-appeltjes. Het lijkt wel alsof ik niet altijd bij de les ben)

Blokje 17, Ahorn blad (Maple leave)
Edna en Leroy hebben een nieuwe zoon: Lloyd. Hij huilt bijna nooit en drinkt meer dan de andere kinderen ooit deden. Natuurlijk hadden ze véél bezoek, op zondag wel 30 mensen. Ze heeft net een Maple leaf quilt af voor een van haar klanten. Ze vond het leuk de bladeren te naaien, terwijl buiten de bladeren van de bomen vielen. Ze is ook heel blij met de hulp van Leroy's ouders die in het Dawdy huis wonen.

Ik wil jullie nog één ding vertellen. In DIT logje liet ik een wandkleedje zien dat gemaakt is door Swetlana en haar dochter Nastja. Ik had het al denk ik 2 jaar in huis. Ineens kwam het idee bij me op er een logje aan te wijden. Twee dagen nadat ik het logje gepubliceerd had, hoorde ik dat er onverwacht een ernstige ziekte bij Swetlana was gecon-stateerd. Ik heb haar direct een kaart gestuurd met het adres van mijn site. Gisteravond hoorde ik dat ze afgelopen vrijdag, één dag na haar 46e verjaardag, is overleden! Zo ontzettend snel is het gegaan. De familie van Larissa heeft met veel liefde voor haar gezorgd. Vandaag wordt ze begraven. Wat ben ik blij dat ik gehoor gaf aan die impuls om haar lieve wand-kleedje op mijn log te zetten. De dochter van Larissa heeft het haar nog op mijn site laten zien. Ik ga er een mooie kaart van maken en zal die aan haar dochter Nastja sturen.

Van alles tegelijk

Soms gebeurt er van alles tegelijk. Dat was hier de laatste 2 weken ook zo. Hoogtepunten, dieptepunten, gezond zijn, (beetje) ziek zijn. Was ik afgelopen vrijdagmiddag nog gezellig in de winkel van Sylvia, kwam ik thuis en ben ik, hup, direct mijn bed ingedoken. Kon niet meer op mijn benen staan. Dat was een kleine aanval van griep o.i.d. Niets ernstigs, dat gaat altijd weer over. Zo gaat het in het leven van onze Amish vriendinnen ook. Kijk maar naar de volgende blokjes en de verhalen.

Blokje 15, Troost. Twee weken geleden beviel Rebecca van een dochtertje, Lucy. Maar bij de geboorte bleek het meisje overleden te zijn. Ze ontvingen heel veel troost van buren, vrienden en familie. De begra-fenis dienst werd bij hun thuis in de schuur gehouden. Er waren wel 300 mensen aanwezig! Nog stees komen er buren op bezoek en helpen haar en haar man met karweitjes en helpen zo ook om hun pijn te verlichten.

Blokje 16, Appel boomgaard.De man van Lavina, Raymond, en hun 2 zoontjes zijn de hele dag druk bezig geweest in de boomgaard. Ze hebben heel veel appels verkocht. Een buur-jongetje is door een paard geschopt, daarom heeft ze voor de buren gekookt en Raymond hielp hun met melken. Ze is bezig met een dubbele Nine-patch quilt. (Mijn appeltjes lijken meer op sinaas-appeltjes. Het lijkt wel alsof ik niet altijd bij de les ben)

Blokje 17, Ahorn blad (Maple leave) Edna en Leroy hebben een nieuwe zoon: Lloyd. Hij huilt bijna nooit en drinkt meer dan de andere kinderen ooit deden. Natuurlijk hadden ze véél bezoek, op zondag wel 30 mensen. Ze heeft net een Maple leaf quilt af voor een van haar klanten. Ze vond het leuk de bladeren te naaien, terwijl buiten de bladeren van de bomen vielen. Ze is ook heel blij met de hulp van Leroy's ouders die in het Dawdy huis wonen.

Ik wil jullie nog één ding vertellen. In dit logje liet ik een wandkleedje zien dat gemaakt is door Swetlana en haar dochter Nastja. Ik had het al denk ik 2 jaar in huis. Ineens kwam het idee bij me op er een logje aan te wijden. Twee dagen nadat ik het logje gepubliceerd had, hoorde ik dat er onverwacht een ernstige ziekte bij Swetlana was geconstateerd. Ik heb haar direct een kaart gestuurd met het adres van mijn site. Gisteravond hoorde ik dat ze afgelopen vrijdag, één dag na haar 46e verjaardag, is overleden! Zo ontzettend snel is het gegaan. De familie van Larissa heeft met veel liefde voor haar gezorgd. Vandaag wordt ze begraven. Wat ben ik blij dat ik gehoor gaf aan die impuls om haar lieve wandkleedje op mijn log te zetten. De dochter van Larissa heeft het haar nog op mijn site laten zien. Ik ga er een mooie kaart van maken en zal die aan haar dochter Nastja sturen.