Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Lappen en ontmoetingsdag in Alkmaar

Gister kwam ik er achter dat er vandaag Lappendag in Alkmaar zou zijn. Hoewel, lappen .... er waren wel veel kramen met lappen, maar ook heeeeel veel kramen met andere zaken. Het leek meer op een enorme jaarmarkt. Veel lekkere dingen zoals stroopwavels, poffertjes en natuurlijk kaas! Alkmaar is immers een kaasstad. Maar lappenmarkt betekent ook: heeeeel veel mensen, vooral vrouwen. En vandaag niet alleen vrouwen voor deze markt, maar natuurlijk ook nog heel veel vrouwen voor de laatste dag van de Quilttentoonstelling. Mooi combinatie!


Voor mij was het ook een ontmoetingsdag met een paar weblogsters die ik nog nooit gezien had. Inge herkende ik al in de wandelgangen en even later zaten we met 4 dames gezellig te lunchen en te babbelen. Erna was samen met zus Inge gekomen en ik vond het ook heel leuk om Lida te ontmoeten. Lida was samen met Bep en nog een andere quiltster.


Op de foto van l naar r: Bep, Erna, Inge en Lida. Ik vind het toch zo geweldig dat ik door het webloggen van die enige en waardevolle contacten en ontmoetingen heb. Nooit gedacht dat dat ooit zou gebeuren.

Ik had aan Inge gevraagd of ze een 'quilthuisje', zo noem ik het maar, voor me mee wilde nemen. Dat had ik een keer op haar log gezien. Het staat inmiddels al op mijn sidetable met andere dingen die ik koester. Ik heb er een werkstukje, dat mijn moeder rond 1920 maakte, in gehangen. De bedoeling is dat ik er afwisselend een klein quiltje in hang. Inge, ontzettend bedankt voor de moeite! Natuurlijk heb ik nog een rondje langs de quilts en winkels gedaan. En toen kwam ik nog wat tegen waar mijn hart sneller van ging kloppen!

Een frame om machinaal te quilten met je eigen naaimachine!


Foto's maken, folder mee en die straks samen met echtgenoot op de bank bestuderen. En stiekem plannetjes maken voor de toekomst!

Textielmuseum Tilburg

Gefascineerd sta ik te kijken bij een compacte, computer aangestuurde breimachine. Een rode draad loopt vanaf een grote cone door geleiders naar de naaldjes. Tsjaktsjaktsjak gaat het. Ik buig me in allerlei bochten, maar kan niet zien wat er nou eigenlijk gebreid wordt. Ha, maar dan zie ik iets roods verschijnen en even later ... tjoeps ... daar valt een handschoen op de grond. Inmiddels staat er een jonge man naast me. Hij werkt hier, in het textiellaboratorium van het Textielmuseum in Tilburg. Ik vraag: Wat ga je nou met deze handschoen doen? Waarop hij antwoordt: Die ga ik u meegeven. Wacht maar even, dan maak ik er nóg een. En 3 minuten later valt de tweede handschoen op de grond. Ik moet alleen de boordjes met de hand vastzetten. Is dat niet super?


Er staan natuurlijk veel meer machines in deze ruimte. Machines om te weven, te naaien/borduren en om te breien. Grote, kleine, ronde, lange. Bij een hele lange breimachine werkt een kleine, jonge vrouw. Ze is lerares op een textielschool in Amsterdam (de naam weet ik niet meer). Haar studenten lopen hier stage en ze wil nu uit eigen ervaring weten hoe het werk hier gaat. Ze heeft op de computer een zwart kleed met witte cijfers ontworpen dat als lesmateriaal op een Montessori school gebruikt zal worden. Het kleed is al klaar. Nu moet ze nog losse vierkantjes breien, wit met zwarte cijfers. Allemensen, wat een machine!


Draden inrijgen, knopjes indrukken en ....rrrrrt rrrrt ... daar gaat hij. In een mum van tijd zie je de lapjes tevoorschijn komen. Bij mij begint het te kriebelen. Wat lijkt me dat fantastisch om met de computer te ontwerpen en dan, hupsakee, het resultaat in het echt te zien. Ooit, vroeger, had ik ook een breimachine, een dubbelbeds Brother met verschillende breisleden en draadgeleidingen. Ik heb er behoorlijk veel op gemaakt voor de kinders, Chago en voor mijn vader. Nu ligt hij al jaren netjes ingepakt in een kruipkast achter ons bed!
Maar nog even over dit museum. Er is natuurlijk veel en veel meer te zien. Ik denk dat velen van jullie er wel eens geweest zijn. Voor mij en Chago was het de 1e keer. Geweldig om die oude weefgetouwen te zien werken, of helemaal met de hand of aangedreven (vroeger door een stoommachine, die er ook nog staat). Misschien laat ik binnenkort nog wel het een en ander zien. Wij vonden het in ieder geval ontzettend interessant.

Algemene Quilttentoonstelling Alkmaar 2009


Oh jongens, wat was het PRACHTIG!! Wat heb ik genoten! Om half tien was ik al bij de ingang van de Grote Kerk en stonden er al grote groepen vrouwen -en een paar mannen- te wachten en ondertussen uiteraard te babbelen.
Toen gingen de deuren open en dromden we met z'n allen naar binnen. De koffie met iets verschrikkelijk lekkers stond al klaar, dus in no time waren alle tafeltjes al bezet. Daarna was de officiële opening in 'het koor' van de kerk. Daar stond ook een namaak Jozef met de veelkleurige mantel uit de musical. Wat een kunstwerk. Heerlijk dat ik er zo vroeg kon zijn. Het bleef het eerste uurtje rustig, zodat ik alle tijd had om op mijn gemak rond te kijken. Maar, je snapt wel dat het toen al gauw volliep en het vooral in het 'winkelstraatje' heel druk werd.
Deze kerk is een prachtige locatie, mooie lichtval en ruim. Alle quilts komen goed tot hun recht. En wat een schitterende collectie. Er is zo'n diversiteit van quilts en zo'n hoge kwaliteit! Je vraagt nu natuurlijk: waar zijn nou je foto's van de quilts. Tja, die heb ik dus wel gemaakt, maar bij de ingang botste ik gelijk tegen een groot bord: alleen fotograferen voor intern, eigen gebruik en NIET voor internet, tijdschrift etc. tenzij met uitdrukkelijke toestemming van de maakster. Dus ..... geen foto's van quilts, alleen een paar van mijn quilt:


Daar hangt hij dan! Toch wel heel apart hoor om je eigen quilt daar te zien hangen. En natuurlijk leuk om ook de belangstelling te zien:


Vlak er naast hangen de quiltjes van het Afghanistan project. Afghaanse vrouwen maken kleine borduurwerkjes met de hand die verkocht worden. Zij maakten voor ons, Nederlandse vrouwen, speciaal borduurtjes met tulpen. Nederlandse vrouwen hebben rond zo'n borduurwerkje een quiltje gemaakt. De quiltjes worden op verschillende locaties tentoongesteld en kunnen ook weer gekocht worden. Het is een project om deze vrouwen te helpen. Wil je daar meer over weten, kijk dan hier.



Op de linker foto zie je een pijl naar het quiltje dat Joke gemaakt heeft. Tussen de middag ben ik even de stad in gegaan en toen ik de kerk uitkwam zag ik een bekend blauw jasje en hoorde ik een bekende naam zeggen. En ja hoor, daar stond Willeke. Leuk om haar eventjes te groeten. In de stad zag ik natuurlijk overal zeer herkenbare dames lopen of gezellig op een terrasje zitten. Het was daar prachtig weer voor.
Ja hoor, wees maar gerust, ik heb ook nog wat inkopen gedaan. Kattenlapjes voor een droomquiltje, stofjes voor de ACQ en nog een stofje voor het biesje van het zandloperquiltje en ook zo'n schattig borduurwerkje van de Afghaanse Sheila.

Ik kan jullie allemaal echt aanraden om er heen te gaan en met eigen ogen al dat moois te bewonderen.

Na de reünie

Vier nieuwe blokjes van de Amish Circle Quilt. De reünie van de quilt- vriendinnen is geweest en de herfst heeft zich inmiddels aangekondigd.

Blokje 11, De Pineapple quilt.
Miriam kijkt met plezier terug naar de reünie bij haar thuis met haar quiltvriendinnen en hun gezinnen. De picknicks en het zingen waren zo heerlijk. En het bewonderen van elkaars quilts. Ze kan nog niet geloven dat het doorpitten van haar Pineapple quilt nu helemaal klaar is. Dat hebben ze tijdens de reünie met elkaar gedaan.

Blokje 12, Taart bakken.Wat vond Rachel het fijn om iedereen weer te zien op de reünie 2 weken terug. Ze is enorm geïnspireerd door de quilts van de anderen en wil heel graag de Mandjesquilt, die Lydiann maakte van scraps van haar grootmoeder, gaan naaien. Ze heeft een paar zakken vol scraps op zolder staan. Ze is die middag samen met haar schoonmoeder bezig geweest om appel en perziktaarten te bakken. Mmmmm, wat rook het lekker in de keuken!

Blokje 13, Diamond in the square.
Lydiann heeft niet alleen plezier in de cirkel-brief, maar ook in de patronen. Ze is vooral bezig met het inmaken en verkopen van appelgelei, want de appels zijn rijp. In haar frame zit nu een Diamond in the square quilt. Volgende week is er bij haar thuis een quilt bijeenkomst en zal er aan gewerkt worden.

Blokje 14, Meloenkarretje. Martha schrijft dat het een heerlijke herfstdag is. Ze is met haar kinderen naar de boerenmarkt geweest om de meloenen te verkopen. Ze heeft ze allemaal verkocht. Onderweg naar huis was er een ongeluk met een buggy (rijtuig).(Het moesten eigenlijk watermeloenen zijn. Die van mij zijn een beetje geel geworden, nou ja)

Zandlopertjes workshop

Het is alweer bijna 2 weken geleden -de tijd gaat ook zo akelig snel- dat we een vrouwendag hadden in onze kerk. Ik heb daar een workshop patchen van 1 uurtje (!) gegeven. Tjonge, wat heb ik zitten broeden hoe ik dat zou aanpakken. Want ik wilde wél dat de dames na dat ene uurtje met iets naar huis zouden gaan. Gelukkig bracht Sommeke me op een idee en toen moest ik nog broeden hoe ik dat idee zou uitwerken en voorbereiden. Maar het is gelukt hoor. Er waren 4 vrouwen, dus gelukkig niet zo veel en ze hadden er echt plezier in.


En kijk nou eens hoe ze bezig zijn. Alles lag klaar, compleet met een paar voorbeeldjes en ik had zelfs de draad al in de naalden gedaan. Konden ze zo beginnen.Ik vond het echt leuk om weer eens een beetje te lessen en ze gingen tevreden met een paar zandlopertjes naar huis. Plus wat extra lapjes om er thuis nog wat bij te maken.


Dames, bedankt voor jullie enthousiasme!

09-09-09

Dat is natuurlijk een heel aparte datum, 09-09-09, en dat was voor Chago ook precies de aanleiding voor het verzinnen van een verrassing. 9 September was namelijk onze trouwdag, 43 jaar! Dat we naar een bungalowtje zouden gaan, vermoedde ik wel, maar wáár dat bungalowtje zou staan, dat wist ik niet. Dus, vorige week maandag stapte ik blanco in de auto en liet me heerlijk rijden! Chago had een prachtige toeristische route uitgestippeld. Uiteindelijk kwamen we in Kessel aan de Maas, gingen met het pondje naar de overkant en daar was het, ons tijdelijk onderkomen, bovenop de hoogste heuvel in het bungalowpark, omringd door bos. Schitterend! Als je nagaat dat er wel meer dan 600 van die huisjes staan, dat de parkeerplaatsen letterlijk uit de voegen barsten, dan verbaast het me dat we af en toe het gevoel hadden dat we er helemaal alleen zaten. En ..... er was een hele aantrekkelijke aanbieding om een weekend aan de midweek te plakken ...... Vandaar dat we gister pas thuis kwamen.
We hebben prachtige rondritten gemaakt in zuid en midden Limburg en op dag aten we konijn op het Vrijthof in Maastricht! Veel hebben we gezien in die ene week, te veel om te vertellen en te laten zien. Ik heb daarom een paar collages gemaakt, voor mezelf als herinnering, voor jullie om toch een idee te krijgen.


Wat je veel in zuid Limburg ziet, zijn de oude hoeves, 'gesloten' boerderijen met een enorme deur voor paard en hooiwagen. Ben je op de binnenplaats en doe je de poort dicht, dan voel je je veilig. Op de binnenplaats zijn de deuren naar de stallen, woonhuis etc. Tegenwoordig worden er nog al wat van deze hoeves als restaurant gebruikt met op de binnenplaats een terras. Heerlijk nostalgisch en heel gezellig.


In Vlodrop kwamen we deze boerijwinkel tegen. Natuurlijk ook met terras. Kippen, katten, geitjes, ganzen en konijnen scharrelen gezellig om je heen of achter hekjes. De w.c. is 'waar de pispot hangt'!


Binnen een enorme winkel met allerlei natuurproducten, voornamelijk uit Limburg. Voor onze overburen die voor onze planten zorgden, kochten we 2 potjes mosterd: 1 vrouwen-mosterd en 1 mannenmosterd. Van de eigenaresse moesten we er bij zeggen dat de vrouwenmosterd het pittigste is!


Dit is Thorn, het Witte-huizen dorp bij de Maas. Midden in het dorp een grote kerk met daar achter de abdij waar ooit een koningin-abdes regeerde, compleet met eigen legertje en rechtsstelsel. Nooit van gehoord.


Tot slot mijn geliefde echtgenoot in een curiosa/antiekwinkel. En dat mag in de krant! Als ik het heb over curiosa (of een loppis, haha Joke) dan zegt hij: wat moet je met die oude troep! Maar hij had nog geen 3 passen gezet in deze winkel en ja hoor, zie je het? Hij heeft al wat te pakken!! Een steenbok van metaal voor in de tuin. En nu zei ík: wat moet je dáár nou mee!!?? Inmiddels pronkt hij bij ons in de tuin. Nog niet op zijn goeie plek, want er moet eerst een grote steen gevonden worden. Een steenbok staat immers op een rots! Nou, ik weet zeker dat die steen er komt.
Wat hebben we genoten. Mi dushi, het was een superweek, dank je wel!

Lekker theeleuten

Er waren eens twee dametjes. Twee dikke dametjes met blozende appelwangen. Ze waren ook dikke vriendinnen, dat kon iedereen zien. Als ze elkaar ontmoetten -en dat gebeurde niet zo vaak- vonden ze het heerlijk om samen thee te drinken en te babbelen. Kijk ze hier eens gezellig aan tafel zitten.


Uit een kommetje slurpen ze thee en worden weer helemaal warm. Dat mag ook wel, want het is best koud. Op de tafel staat een grote prachtige samowar. Met het hete water uit de samowar verdunnen ze de sterke, heerlijk geurende kruidenthee uit het potje dat boven op staat te puffen. De koontjes op hun wangen worden steeds roder. Nee hoor, ze blozen niet van schaamte omdat ze aan het roddelen zijn. Ze zijn gewoon heel blij en misschien een beetje opgewonden omdat ze zo fijn dingen met elkaar kunnen delen. Ze zien elkaar immers misschien maar één keer in het jaar! Vooral het dikste dametje kan haar mondje goed roeren en praat en praat. Soms staan er in haar prachtige grote ogen tranen van ontroering en soms zijn het tranen van het lachen. Want wat heeft ze een humor! Het andere, iets dunnere, dametje praat wat minder en luistert wat meer. Maar dat komt ook omdat ze nogal eens naar woorden moet zoeken. Het Russisch is niet haar moederstaal en wat zou ze graag uit de diepte van haar hart in het gewone Hollands willen delen! Maar ondanks dat, verstaan ze elkaar toch héél goed.
Ach, jullie begrijpen het al: dit verhaal gaat over mijn Wit Russische vriendin Larissa en mijzelf. Familie van Larissa, Swetlana en haar dochter Nastja, hebben dit wandkleedje voor mij gemaakt. Vinden jullie het niet schattig? Ik ben wel wat dikker geweest als nu, maar zo dik als hier niet hoor!

De komende week wordt het hier even stil. Mijn geweldige echtgenoot kwam onverwacht met een verrassing, waardoor ik er even niet ben. Zelf weet ik niet de volledige inhoud van deze verrassing, maar dat het leuk wordt, is zeker. Wat ik over een week te vertellen heb, is dus voor mij ook nog niet bekend. Fijn weekend en fijne week!

Blessings

Een tijdje geleden kwam ik er tot mijn schrik achter dat ik niet genoeg achtergrondstof voor mijn Amish Circle Quilt in huis had. Voordat ik met de blokken begon, vond ik in mijn kast nog een behoorlijk stuk van een stof die ik erg geschikt vond als achtergrond, een restant van een andere quilt. Eerder schreef ik al een keer dat ik bij Sylvia meer bestelde. Ik kreeg toen van haar het laatste stukje van de rol. Maar nu realiseerde ik me dat ik nóg niet genoeg had. Wat kan je je daar op verkijken! Dus op het internet zoeken. Nergens in Nederland, maar, hoera!, ik vond de stof bij Quilts by the Bay op Galveston Island t.z.v. Houston, Texas. De moeite waard om er even een kijkje te nemen. De winkel hoort tot de top 10 van de VS.


Ik heb natuurlijk direct besteld, 2 yards. Deze week kreeg ik het pakje thuis. Een pakje vol met blessings! Omdat ze een kleine ongerechtigheid in de stof hadden gevonden, kreeg ik gratis 1 yard extra. Ik heb de stof helemaal nagekeken, voorgekrompen en hij ziet er picobello uit. Daarnaast zat er een kaart met een mooie tekst bij. Die hangt nu naast mijn Senseo, daar kom ik nog wel eens in de buurt, dat snap je. De lap ligt veilig bij de rest in de kast, een heerlijk idee.