Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Twee siggy's

Het gaat even niet zo snel met de siggies, maar dat hindert niet. Toch heb ik er nu bijna genoeg om weer een rand aan mijn siggy-quilt te zetten. Hier zijn de laatste twee die ik ontvangen heb:



Van Lida kreeg ik een siggy met een gezellig theekopje, dat eigenlijk heel goed past bij het melkkannetje en suikerpotje dat ik nog over heb van het theeservies van mijn moeder. En wat een leuke vingerhoedstof! Riek stuurde een Skûtsje van het bekende Skûtsjesilen in Friesland. Het is niet haar hobby, maar het silen start in haar woonplaats, vandaar. Heel hartelijk dank. Ze krijgen een mooie plek in mijn quilt!

Brand in Schoorl!

Dat is toch ook wat! In mijn vorige logje schreef ik over de winkel van Maria Troost in Schoorl. Misschien hebben jullie het voor het nieuws gehoord dat daar gisteren een duinbrand uitbrak. Precies op de hoogte van die winkel! Daar moet je toch niet aan denken! Even achter die winkel, richting duin, woont een kennis van ons. Hij moest met veel anderen zijn woning verlaten en mocht er gisteravond nog niet terug komen. Het was echt een vreselijke dreigende brand. Uit heel Noord Holland kwam hulp van brandweer. Gelukkig heeft de regen meegeholpen en was de brand 's avonds laat onder controle. Geen persoonlijke ongelukken, geen huizen verbrand. Veel van de huizen daar hebben een rieten dak!
Allemaal een fijn en veilig weekend toegewenst!

Vreugde en verdriet

Vreugde en verdriet liggen soms dicht bij elkaar. Dat ervaren we allemaal wel eens. Ook binnen de kring van de 11 Amish quiltvriendinnen komt het voor. Kijk maar.

Blokje 009, Star Baby Quilt.
Ida is op kraamvisite bij Lavern geweest. Ze heeft een paar lekkere taarten en kersen meegenomen. En ze heeft voor elk van de meisjes van de tweeling een Star baby quiltje gemaakt.
's Avond hielp ze haar 2 dochtertjes met hun 9-patch quiltje. Ze wil die quiltjes graag meenemen naar de reunie eind van de zomer.

Blokje 10, Verdriet.
Regina bereidt zich al voor op de trip naar Indiana waar de reunie zal zijn. Haar kinderen zijn er helemaal opgewonden over.
Maar ze heeft ook droevig nieuws dat ze graag met haar vriendinnen wil delen: beide ouders van Frieda zijn overleden. Ze zegt: "Ik heb me vaak afgevraagd hoe mensen die Gods wegen niet begrijpen, met zulke dingen moeten omgaan".
In DIT vorige logje staat een blokje over Barn Raising, het bouwen van een nieuwe schuur. Van WILLY kreeg ik deze link. Daar staan verschillende filmpjes waarin je kan zien hoe dat gaat.

Een heel bijzondere siggy!

Gister kreeg ik toch zo'n heel bijzondere siggy. Eentje die ik totaal niet had verwacht, want ik hád al maanden geleden een siggy van haar gehad. Ik heb het over Rian. Ik vermoed zo dat zij, net als ik, naar Zweden is geweest. Ze heeft natuurlijk via mijn logjes begrepen hoe ik daar genoten heb. En daarom heeft ze als een 'Welkom Thuis' deze siggy voor mij gemaakt.


Met een enige kaart er bij, waarop ze allemaal plaatjes gezet heeft die op Zweden betrekking hebben.
Deze siggy krijgt natuurlijk een speciaal ereplaatsje in mijn siggy-quilt. Rian, heel erg bedankt. Ik vind het zo ontzettend lief van je!

Zandlopertjes

Een poosje geleden werd mij gevraagd om begin september een korte quiltworkshop te geven op de vrouwendag in onze kerk. O jee, wat moest ik daar nou mee aan. Wat kan je nou in zo'n korte tijd met de vrouwen doen?! Denk denk en pieker pieker. Toen kwam Yvonne met een logje over zandlopertjes. Hé, dat is misschien een idee, een zandloperke maken, of misschien wel twee stelletjes, daar kan je thuis al iets Tja, en toen had ik de smaak te pakken, dus ben maar verder gegaan. Bij Joke op haar torenkamertje kwam ik nog een heel leuk boekje met voorbeelden tegen, gauw in mijn opschrijfboekje genoteerd en hier is het resultaat:


Het zijn niet de kleuren die ik bij voorkeur uitkies. Ik heb voornamelijk de lapjes gebruikt die ik vorig jaar HIER in Amerika heb gekocht. Ik vind het best geslaagd.

Toch niet stil gezeten

Nee hoor, ik heb toch niet helemaal stil gezeten de afgelopen weken. Zelfs in Zweden heb ik een paar uurtjes zitten festonneren. Maar echt véél heb ik niet gedaan en ik profiteer nog van af en toe lekker naar buiten. Maar deze 2 blokjes van de ACQ zijn weer klaar.

Blokje 007 Problemen met de gezondheid.
Frieda heeft bijna de hele zomer voor haar ouders moeten zorgen. Haar moeder heeft kanker en heeft radiotherapie en controles en ook de gezondheid van haar vader gaat achteruit. Wat kijkt ze uit naar de reaunie met de andere 10 vriendinnen, eind van de zomer.

Blokje 008 De bouw van een Barn.
Lavern heeft net een tweeling gekregen, 2 meisjes. De dag voor de bevalling was ze nog bij de familie Lloyd Miller. Hun barn was een paar weken terug afgebrand en een heleboel families kwamen om te helpen met de bouw van een nieuwe barn. De vrouwen zorgden voor een lekkere lunch en daarna gingen zij in de schaduw samen een quilt voor de familie Miller doorpitten. En 's avonds was hij al klaar.

Nog één keer Zweden

Nog één logje over mijn ervaringen in Zweden, ik kan het niet laten. Het is zo wonderlijk dat je in zo'n korte tijd zó ondergedompeld kan zijn in een andere wereld. Ik probeer altijd zoveel mogelijk in me op te nemen, voor mezelf, maar ook om thuis te kunnen delen. Natuurlijk was niet alles anders, er waren herkenbare zaken die je overal tegenkomt en Joke en ik hebben ook heel wat gepraat. Sommige dingen hebben we gemeenschappelijk, bijvoorbeeld: we zijn allebei in Amsterdam geboren, onze hobby, ik vind het struinen in Lopissen ook geweldig en geniet van natuur en cultuur. Ook Angus had interessante dingen te vertellen, vooral over zijn tijd als piloot. Ze wonen in Hälsingland (zwarte gedeeltje op kaartje, Zweden is bijna 2000 km lang) dat o.a. ook bekend staat om de fraaie, grote 'boerderijen'. Als ik aan een boerderij denk, denk ik aan de boerderijen in Drenthe of desnoods aan die van de herenboeren in Groningen. Maar déze boerderijen zijn wel iets anders!


Vaak bestaat een boerderij uit meerdere woonhuizen, soms tot 3 verdiepingen hoog, meestal rood geverfd, met veel grote ramen en een uitgebreid en mooi bewerkt portaal. Vaak gebouwd rond een 'hof'. Sommigen zijn eeuwen oud. Er staan in dit gebied rond de 1000 van deze gebouwen. In enkele kan je overnachten. De Jon-Lars boerderij op de foto is Helsinglands grootste boerderij (gescand van een folder). Hier zijn een paar foto's van portalen:

















Ik heb de foto's van internet geleend. Een andere unieke plek om te bezoeken ligt ongeveer 40 km bij Joke vandaan: de Linnenweverij. Het is de enige linnenspinnerij en -weverij die overgebleven is in Skandinavië. Joke zal er nog een keer een logje aan wijden. Als herinnering kocht ik een streng vlas die nu aan het spinnenwiel hangt in mijn Idylle. Boven op het wiel ligt een stukje geweven linnen.
Verder zijn er verschillende dieren die je tegen kan komen. Over de adder hebben jullie al genoeg gehoord, de vos heb ik in hun achtertuin gezien. Maar er kan ook gezellig een eland op bezoekkomen, vooral in het jachtseizoen, dan zoeken ze bescherming in de buurt waar mensen wonen, daar mag namelijk niet geschoten worden. Of de lynx, ook een plaatje van een dier.
En dan deze hier. Dit exemplaar kwam ik in een restaurant tegen, gelukkig niet in het echt. Een schatje voor het kamertje waar onze jongste kleindochter nogal eens slaapt. Ach, ik zou nog zo veel meer kunnen vertellen. We hebben natuurlijk niet helemáál stil gezeten wat handwerk betreft. Ik heb weer leuke ideetjes opgedaan en heerlijk in Joke's uitgebreide bibliotheek gegrut. Wat een boeken heeft ze.

Maar aan alles komt een eind. Na ons autootje bij het vliegveld zonder krassen weer afgeleverd te hebben, hadden we ruimschoots de tijd voor een laatste bakje koffie en ontbijtje.


Een langharige jongeman was zo gewillig een foto van ons te maken. Joke verdween nog in een kledingzaak op zoek naar een lekkere wintertrui. Ze riep me: "Chris,
kom nou eens kijken wat ik gevonden heb"!! Zien jullie het? De mouwen zijn loodrecht naar boven op de schouders genaaid! Hebben jullie ooit zo iets gezien? Ik niet. Toch maar weer terug gehangen in het rek.
Toen het vliegtuig in en nog anderhalf uur genoten van het uitzicht. Ik zet 2 luchtfoto's naast elkaar, een van Zweden met de bossen en meren en een van Holland met stukjes land in vakjes. Wat een verschil hè!?



Over de verrassing die Joke haar moeder bezorgde door onverwacht bij haar op de stoep te staan, schrijft Joke zelf. Maar een verrassing wás het.

Hej hej!

Dat klonk mij toch zo vreemd in de oren als ik bijvoorbeeld een winkel binnenstapte: "hej hej", maar dat is de normale groet in Zweden. En als iemand je iets aanbiedt, zegt hij: "was-je-goed" (alsjeblieft). Tenminste, zo klinkt het ongeveer. In ieder geval een ezelsbruggetje om het te onthouden. Dus vandaag zeg ik ook maar tegen jullie: hej hej, want inmiddels ben ik weer thuis, zit in mijn tuin, geniet van de vissen in de vijver, maar......oh wat mis ik de stilte, het geluid van de vogels, de wind door de bomen, de ruimte!! Nu hoor ik weer de auto's langs zoeven. En gister -Chago haalde ons met de auto op bij Schiphol- werd ik weer onderge-dompeld in het vreselijke drukke verkeer.
Als we dáár rondreden en 4 auto's tegelijk zagen, zeiden we tegen elkaar: "o jee, we zitten in de file"! Onze Fiesta was een superauto, nieuw model, dieseltje, glanzend knalrood, airconditioning, comfortabel. Kon niet beter. Zoals ik al eerder vertelde op Joke's log, bracht ze mij naar de meest mooie en interessante plekken in haar omgeving, in het district Helsingland, het noordelijke deel van Midden Zweden. Ze was zelf nog niet overal geweest, dus voor haar was dat ook genieten en ontdekken.
Intussen had Angus zijn eigen programma: een marathon rennen (42 km!) of trainen voor de volgende marathon: een rondje van bijvoorbeeld 22 km in de buurt. Of hij ging de hele dag naar een prachtig natuurgebied, gewapend met camera en enorme telelens om vogels te spotten, nam 300-500 foto's en dan achter de computer om ze te beoordelen en te bewerken. Maar hij moest ook Simba, de kat, in de gaten houden. Wát een beest. Hij sliep af en toe bij mij op bed, heel gezellig, maar gaat wel elke morgen om een uurtje of half 5 zijn baasjes met veel dringend gemiauw wakker maken: ik wil naar buiten! Simba heeft in één week tijd 3x een adder aangevallen, de laatste gooide hij zó de lucht in. Vandaar dat Angus af en toe verdwenen is om Simba te zoeken.
Maar soms is Angus dichtbij en kan je hem tóch niet vinden. Zo stonden Joke en ik af te wassen. "Ik weet niet waar Angus is", zegt Joke. Dan draait ze zich om en begint keihard te lachen. Ik kijk ook en daar staat iets, doodstil als een standbeeld, met iets als een struik op z'n kop. Je raadt het al: Angus met zijn camouflage hoed op!! Dan ziet ze hem toch liever zó, met een gewoon hoedje op en met een 'gewoon' gezicht.


Joke schreef al over een "speelmanstreffen" in een groot oud Zweeds huis. Dat huis stond elders, is afgebroken en op een historisch belangrijke plek, samen met andere oude gebouwen weer opgebouwd. Oorspronkelijke wandschilderingen en sommige meubels zijn nog in tact.


Elk jaar wordt daar in de openlucht een theaterstuk opgevoerd over een oude legende waar Vikingen en een meisje met hondje centraal in staan. Ik vond het enig om de mensen die die avond bij elkaar kwamen om muziek te maken bezig te zien en naar ze te luisteren. Het waren vooral violisten, jong en oud en iemand met accordeon. Ze spelen oude volksmelodieën. En dat vind ik nou zo geweldig, dat oude tradities en muziek bewaard blijven. Dit noordelijke deel van Midden Zweden is meer aan tradities verknocht dan de rest van het land. Op officiële feestdagen dragen ongewoon veel mensen klederdracht en ze vieren hun volksfeesten in de openlucht met volksmuziek en dans. (uit Marco Polo, Zweden) Wat wel opviel, was dat elke muzikant zo in zijn eigen wereldje was teruggetrokken als hij speelde. Met strakke, onbewogen gezichten. Zweden houden in het algemeen behoorlijke afstand tot elkaar. Toch heb ik heel wat hartelijke mensen ontmoet, dat kwam, denk ik, vooral ook door de hartelijke en charmante manier waarop Joke de mensen benadert! En dan moet je haar Zweeds horen ratelen. Een plezier om naar te luisteren.
Genoeg voor vandaag. Ik ben bijna schor van het vertellen aan Chago en hij houdt niet op te zeggen hoe heerlijk hij het vindt dat ik weer terug ben.