Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Licht en Donker

Dit is de 57 meter hoge vuurtoren van Haamstede op West Schouwen in Zeeland. Zijn licht werd op 25 maart 1840 ontstoken en heeft een sterkte van 5,2 miljoen fietslampjes bij elkaar. Hij is een van de bekendste en zijn beeltenis prijkte jarenlang op het 250 gulden biljet. Tijdens ons midweekje stonden we aan zijn voet, maar jammer genoeg konden we er niet in. Hoe het kwam, weet ik niet, maar ik moest daar op die plek ineens denken aan een gesprek dat Larissa en ik, jaren geleden, hadden in een van de kleine cafeetjes in Grodno in Wit Rusland. De deur naar het cafeetje was nauwelijks vanaf de straat te vinden. We hadden het over ons leven, zó verschillend en toch zó gelijk. Ik zei haar dat ze in haar gezin op zo'n geweldige fijne manier met elkaar omgingen, dat ze zo gastvrij waren en nog veel meer ware positieve dingen. Toen stak Larissa haar beide handen uit en met de handpalm naar boven, zodat het lamplicht die bescheen, zei ze: "Chris, jij ziet alleen maar de lichte kant". Dat was waar. In de loop der jaren heb ik ook wel iets van de donkere kant gezien. En zij bij mij. Maar, ik heb nóg iets gezien in hun leven: hoe helderder het licht gaat schijnen, hoe meer het donker verdwijnt!

Siggy's

Ik loop verschrikkelijk achter met mijn siggy-update. Dus vandaag een stel siggies waar ik weer heel blij mee ben. De siggies zijn leuk, de brieven zijn leuk, maar de postzegels zijn soms ook heel leuk. Nee hoor, geen nieuwe hobby, maar sommigen gaan toch in een doosje, voor iemand anders.

Ze liggen al klaar op mijn de tafel in de Ydille om in mijn siggy-quilt verwerkt te worden.
Allemaal weer heel erg bedankt!





Een tulp uit Holland

Soms krijg je een goed idee op een slecht moment. Dat overkwam me maandag. Ik dacht: waarom maak je dat quiltje niet af voor B, dan kan ze het meenemen. B woont met haar man in Iran. Schatten van mensen, rond de 70. Ze waren 5 jaar in Nederland, moesten terug en wonen nu ook al weer 5 jaar in hun geboorteland. Ze hadden gelegenheid om hun dochter, die in een buurland van ons woont, te bezoeken. En dus maakten ze een uitstapje om vrienden in Holland te ontmoeten. Zondag waren ze, samen met anderen, bij ons. Zo fijn om elkaar weer in de armen te sluiten! Wel praten met handen en voeten en verdere lichaamstaal. Maar dat gaf niets. En toen kreeg ik maandag dat idee.


Dus tussen de bedrijven door sandwichen, doorpitten en afbiezen. Maar ik kreeg het niet helemaal af. Vandaar dat ik dinsdagochtend om half 7 al zat te naaien. Voor mij is dat ongewoon. Dat ik zó vroeg er uit ben, gebeurt vrijwel nooit. Maar ik was klaar wakker en dat quiltje móest af. Pufpuf, om 9 uur zat het tunneltje en ook nog een etiketje er op. Chago stond al in de startblokken om het te brengen. Nu kan die lieve B het Hollandse tulpje in haar kamer hangen.

Amish Circle Quilt

Het is al weer een tijdje terug dat ik bezig was wat lapjes uit te zoeken en op te ruimen. Het werd een rommeltje op tafel. Toen kwam de post. Met een pakje uit Amerika. Rats rats rats, gauw open gemaakt en ja hoor, daar was het boek: de Amish Circle Quilt. Op de log van Marianne D. en ook bij Marianne K. had ik blokken gezien die zij al hadden gemaakt voor deze quilt. Het leek me zo'n leuk project dat ik op zoek ging naar het boek. De gedachte achter de quilt, de rondschrijfbrieven en blokjes over de dagelijkse belevenissen die de 11 vriendinnen elkaar sturen, spreken mij enorm aan. Ik vind het ook zo leuk dat de helft van de blokken geappliceerd en de andere helft gepatcht wordt. Lekker afwisselend. Toen kwam mijn schoonzoon Jan langs. Ik vertelde natuurlijk enthousiast over die quilt en liet hem het boek zien. Jan houdt zich ook bezig met textiel (zij het iets grover: hij bekleedt autostoelen en zo) en heeft altijd belangstelling voor waar ik mee bezig ben. Toen maakte hij een opmerking: "Ma, u heeft zoveel quiltvriendinnen, waarom maken jullie zelf niet zoiets, iets uit deze tijd?" Wat een idee! In mijn gedachten kwamen er allemaal geappliceerde blokjes voorbij die het volgende uitbeelden: een mobieltje, een muis, een i-pod, een mp3-speler, een magnetron, een laptop, een wasmachine, een voetloze legging, een parkeer automaat, een pin automaat, een kinderfeestje bij McDonalds, een flat van 12 verdiepingen, een camera, een vliegtuig, een zon of ski-vacantie, een gezellig terrasje, een senseo apparaat...... De rij is eindeloos. Leuk voor zo'n quilt? Ik weet het niet. Maar af en toe hangen we nog wasgoed aan de lijn, plukken appels in onze tuin, bakken een taart, schilderen ons huis, maken we pannekoeken of hebben een picknick. We hebben dus toch nog wel wat gemeen met die 11 Amish vrouwen.
Wat ik ga doen? Ik denk toch maar de quilt van het boek. Vandaag heb ik stof voor de achtergrond gekocht. Het zal nog wel even duren voordat mijn eerste blokjes klaar zijn, maar ze komen wél!