Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Amandelbloesem


De amandel (Amygdalis communis) is de vruchtboom die in het Midden Oosten het eerst, al in januari, bloeit met grote witte bloemen. Hij komt voor in heel Klein-Azië, Syrië, Mesopotamië, Palestina en zelfs in de woestijn, o.a. in de omgeving van de Sinaï. Ook in Nederland kennen we de amandel, maar dan geënt op een wildeling of pruim. De bloesem hier is wat kleiner en meer roze. Voor mij heeft de amandelboom een hele speciale betekenis, vandaar dit logje.
Februari twee jaar geleden, Chago was 6 weken in Aruba en voor mij was het, om andere redenen, een hele spannende tijd, logeerde ik een paar dagen bij mijn zus en zwager. Zij wonen in een boerderij aan de Overijsselse Vecht. Schitterend. Mijn zwager houdt van mensen, cultuur en natuur. Op een gegeven moment hadden we het over planten en bloemen uit de bijbel. Zo kwamen we ook bij de amandel terecht.


We deelden een aantal teksten die iets zeggen over de amandel. De tekst die voor mij heel veel betekent staat in Jeremia. De profeet Jeremia heeft een visioen en God vraagt hem: "Wat zie je daar Jeremia?" En hij antwoordt: "Een tak van een amandelboom". "Nu," zegt God, "Ik waak over mijn woord en zo zeker als een amandelboom in de lente uitschiet, zo zeker zal er gebeuren wat ik zeg." Nou is hier sprake van een woordspeling: tussen het Hebreeuwse shaqedh (amandel) en shoqedh (waken). In het Hebreeuws heet hij 'de waakzame'. Voor mij betekent het dat God trouw is en doet wat Hij zegt. Na ons babbeltje nam mijn zwager me mee naar buiten en liet me zijn amandelboom in de tuin zien. Nog niet in bloei, maar prachtig. Drie dagen na thuiskomst kreeg ik per post een pakje: een paar kleine tere takjes, zorgvuldig verpakt. Piepkleine groene puntjes en warempel, er kwamen een paar bloemetjes aan. En wat hoopte ik dat er ook worteltjes aan zouden komen, maar helaas....na het bloeien lieten de takjes het afweten. Ik vertelde het mijn zwager en toen zei hij: "Chris, ik weet wat beters. Je krijgt van ons een amandelboompje voor in je tuin". Wat een enorm lief gebaar was dat! Hij begreep hoeveel het voor mij betekende. Een paar weken later kwam mijn hoogstam amandelboompje, helemaal uit Zeeland. Met hulp van onze geweldige buurman werd hij voorzichtig met gespreide wortels in de tuin geplant.


Drie kleine bloemetjes kwamen er aan. En vorig jaar een stuk of vijf. Maar als ik nu naar buiten kijk, zie ik een heleboel knopjes en ook al een paar uitgekomen bloempjes en dan denk ik aan mijn tekst! Wat is het toch geweldig om te mogen genieten van alles wat weer  uitkomt, van al dat nieuwe leven.


Rick en Dick Hoyt

Misschien kennen jullie de geschiedenis van vader en zoon Rick en Dick Hoyt wel. Toch laat ik hem zien. Vanmorgen zagen we deze video in de kerk! Hij heeft me enorm geraakt en ontroerd.




Siggy-quilt

Na een weekje van heel veel onverwachte drukke bezigheden, had ik vandaag weer eens heerlijk tijd om in mijn Idylle te zitten naaien. Buiten regen en wind, binnen lekker gezellig. Een tijdje terug liet ik op een logje over nieuwe siggies een beginnetje zien van een quilt waar ik siggies in wil verwerken. Maar daar kwam ik niet mee verder, dus alles uitgehaald. Ik wil niet alle siggies zonder meer aan elkaar plakken, maar er iets aparts van maken en stofjes er bij gebruiken die in mijn kast liggen. Dus niets kopen. Ik had al wat blokken klaar en vandaag lukte het om 9 blokken aan elkaar te naaien.


Dit wordt dus het midden van de quilt. Er om heen komen nog randen met siggies. Ik weet nog niet precies hoe, maar dat komt wel. De siggies komen overal vandaan. Niet alleen uit Nederland, maar uit alle windstreken. De 4 donkere siggies, verwerkt als logcabin, in de hoekblokken stellen die windstreken voor: linksboven het Noorden (Zweden), rechtsboven het Zuiden (Italië), linksonder het (verre) Westen (Curaçao)en rechtsonder het (verre) Oosten (Taiwan).


In het hart van de quilt zitten siggies uit Nederland met als achtergrond een groene kleur, ons groene landje. Op de siggies de Dom uit Utrecht, een grachtenhuis, typisch Nederlands. Verder vond ik de bijen en de kip ook toepasselijk: Nederland lijkt wel zo vol als een korf bijen en verder zijn we er vaak als de kippen bij om onze stem in de wereld te laten horen.... Helemaal in het midden zit mijn eigen siggy. Mijn motto is: Thuis is waar je hart is!

Siggy's again

Hieronder een update van de laatste siggies die ik ontvangen heb. Het blijft leuk, vooral ook door de begeleidende briefjes. Eén siggy komt uit Florida, van Cathy Sanders. Zij woont in Boca Raton. Weet je wat dat betekent? Bek van een rat! Het grappige is dat ik voor het eerst van deze plaats hoorde in het boek van John Grogan: Marley and Me. (zie mijn boekenlijst) Een enig, humoristisch boek over de belevenissen met de hond van de schrijver. Echt iets voor hondenliefhebbers. Toen ik de naam Boca Raton op de siggy-lijst tegen kwam, heb ik natuurlijk direct besloten om daar mijn siggy naar toe te sturen.






Gerda, Femija, Janien, Linie, Kelly, Cathy, Eveline en Lia heel erg bedankt!

Spannend


Daar hangt hij dan, de Logcabin, op de quiltmachine van Elly Prins. Chago vond dat ik hem maar machinaal moest laten doorquilten, alvast een verjaarscadeau! Geweldig hè? Gisteren hebben Chago en ik hem bij haar gebracht. Na een rit met files en weer om te huilen vonden we haar huis en werden met lekkere koffie ontvangen. Wat een geweldig atelier heeft zij. Twee enorme quiltmachines, kantoortje, stoffen, vullingen en garens. Ze waren met z'n drieen aan het werk.
Na de koffie werd de quilt bekeken: wat voor motief is het beste en welk garen is mooi. Wat voor tussenvulling wil je.


Heel prettig hoe ze de tijd namen om alles te laten zien en uit te leggen. We hebben gekozen voor een overall quiltpatroon omdat het patroon van de quilt zelf al druk is en het niet in eerste instantie om het quilten gaat. Als ik Elly zo bezig zie achter haar machine, krijg ik zin om het ook te leren. Nou, dat moet ik maar niet meer doen. Te oud (haha). Nee hoor, ik blijf maar lekker bij het gewone handwerk. Elly heeft het behoorlijk druk, dus het duurt wel een tijdje voor hij klaar is. Heel spannend!


We hadden besloten om er een dagje uit van te maken. Dat kan je doen als je gepensioneerd bent! Na het bezoek aan Elly zijn we naar Gouda gegaan. Geluncht op het marktplein. Zo gezellig. En toen nog een prachtige rit gemaakt door de Alblasserwaard en genoten van de molens van de Kinderdijk. Het weer werd gelukkig steeds beter en we hebben genoten!

Punniken

Wat is er nou leuker dan in een voorjaarsvakantie bij oma en opa te logeren? Lekker verwend worden, lekker eten en lachen natuurlijk. Dus kwamen Nathan en Priscille, onze 'geadopteerde' kleinkinderen een paar nachtjes logeren. Wat hadden ze een lol, vooral met die gekke opa! Maar ze konden er zelf ook wat van hoor, met al hun grapjes en raadseltjes. Vanzelfsprekend was er ook een verrassing: een uitstapje, maar ze wisten niet waarheen. Het werd het Speelgoed-museum. En dát was leuk! Compleet met speurtocht en vragenlijst. Wat een heerlijke verzameling van ouderwets en soms ook heel oud speelgoed. Poppenhuizen en winkeltjes. En dan het pand, waar het museum is. Ook heel oud, hoog en in originele staat. Vooral de roze wenteltrap met touw waar je je aan vast moet houden. Geweldig. In het winkeltje beneden stond een pot met gebruikte houten punnikpaddestoelen.


"Hé, weten jullie wat dat is?"
"Nee oma, nooit gezien, wat is het?"
"Daar kan je mee punniken, soort breien".


Direct 2 gekocht, bij de overbuurvrouw dun wol met verlopende kleurtjes gehaald. Ze konden niet wachten! Eerst had Nathan wat moeite met z'n vingertjes die motorisch nog wat meer moeten ontwikkelen, maar hij gaf het niet op en uiteindelijk zijn ze echt uren bezig geweest.


En wat waren ze rustig! En dat voor kinderen die vrijwel niet stil kunnen zitten. Ze gingen de volgende dag met 1,5 meter breisel naar huis! Jongens, mijn petje af!!